Reader
Reader | Metamorphoses, Book 1
Metamorphoses
Ovid
Text
Position
Line 1 of 780
Waypoints
| Line Ref | Hugo Magnus | Latin |
|---|---|
| 1 | Primary In nova fert animus mutatas dicere formas |
| 2 | Primary corpora; di, coeptis (nam vos mutastis et illas) |
| 3 | Primary adspirate meis primaque ab origine mundi |
| 4 | Primary ad mea perpetuum deducite tempora carmen. |
| 5 | Primary Ante mare et terras et quod tegit omnia caelum |
| 6 | Primary unus erat toto naturae vultus in orbe, |
| 7 | Primary quem dixere chaos: rudis indigestaque moles |
| 8 | Primary nec quicquam nisi pondus iners congestaque eodem |
| 9 | Primary non bene iunctarum discordia semina rerum. |
| 10 | Primary nullus adhuc mundo praebebat lumina Titan, |
| 11 | Primary nec nova crescendo reparabat cornua Phoebe, |
| 12 | Primary nec circumfuso pendebat in aere tellus |
| 13 | Primary ponderibus librata suis, nec bracchia longo |
| 14 | Primary margine terrarum porrexerat Amphitrite; |
| 15 | Primary utque aer, tellus illic et pontus et aether. |
| 16 | Primary Sic erat instabilis tellus, innabilis unda, |
| 17 | Primary lucis egens aer: nulli sua forma manebat, |
| 18 | Primary obstabatque aliis aliud, quia corpore in uno |
| 19 | Primary frigida pugnabant calidis, umentia siccis, |
| 20 | Primary mollia cum duris, sine pondere habentia pondus. |
| 21 | Primary Hanc deus et melior litem natura diremit. |
| 22 | Primary Nam caelo terras et terris abscidit undas, |
| 23 | Primary et liquidum spisso secrevit ab aere caelum. |
| 24 | Primary Quae postquam evolvit caecoque exemit acervo, |
| 25 | Primary dissociata locis concordi pace ligavit. |
| 26 | Primary Ignea convexi vis et sine pondere caeli |
| 27 | Primary emicuit summaque locum sibi fecit in arce: |
| 28 | Primary proximus est aer illi levitate locoque: |
| 29 | Primary densior his tellus, elementaque grandia traxit |
| 30 | Primary et pressa est gravitate sua: circumfluus umor |
| 31 | Primary ultima possedit solidumque coercuit orbem. |
| 32 | Primary Sic ubi dispositam quisquis fuit ille deorum |
| 33 | Primary congeriem secuit sectamque in membra redegit, |
| 34 | Primary principio terram, ne non aequalis ab omni |
| 35 | Primary parte foret, magni speciem glomeravit in orbis. |
| 36 | Primary Tum freta diffudit rapidisque tumescere ventis |
| 37 | Primary iussit et ambitae circumdare litora terrae. |
| 38 | Primary Addidit et fontes et stagna inmensa lacusque |
| 39 | Primary fluminaque obliquis cinxit declivia ripis, |
| 40 | Primary quae, diversa locis, partim sorbentur ab ipsa, |
| 41 | Primary in mare perveniunt partim campoque recepta |
| 42 | Primary liberioris aquae pro ripis litora pulsant. |
| 43 | Primary Iussit et extendi campos, subsidere valles, |
| 44 | Primary fronde tegi silvas, lapidosos surgere montes. |
| 45 | Primary Utque duae dextra caelum totidemque sinistra |
| 46 | Primary parte secant zonae, quinta est ardentior illis, |
| 47 | Primary sic onus inclusum numero distinxit eodem |
| 48 | Primary cura dei, totidemque plagae tellure premuntur. |
| 49 | Primary Quarum quae media est, non est habitabilis aestu: |
| 50 | Primary nix tegit alta duas: totidem inter utrumque locavit |
| 51 | Primary temperiemque dedit mixta cum frigore flamma. |
| 52 | Primary Inminet his aer. Qui quanto est pondere terrae, |
| 53 | Primary pondere aquae levior tanto est onerosior igni. |
| 54 | Primary Illic et nebulas, illic consistere nubes |
| 55 | Primary iussit et humanas motura tonitrua mentes |
| 56 | Primary et cum fulminibus facientes fulgura ventos. |
| 57 | Primary His quoque non passim mundi fabricator habendum |
| 58 | Primary aera permisit: vix nunc obsistitur illis, |
| 59 | Primary cum sua quisque regant diverso flamina tractu, |
| 60 | Primary quin lanient mundum: tanta est discordia fratrum. |
| 61 | Primary Eurus ad Auroram Nabataeaque regna recessit |
| 62 | Primary Persidaque et radiis iuga subdita matutinis; |
| 63 | Primary vesper et occiduo quae litora sole tepescunt, |
| 64 | Primary proxima sunt Zephyro: Scythiam septemque triones |
| 65 | Primary horrifer invasit Boreas: contraria tellus |
| 66 | Primary nubibus adsiduis pluviaque madescit ab Austro. |
| 67 | Primary Haec super inposuit liquidum et gravitate carentem |
| 68 | Primary aethera nec quicquam terrenae faecis habentem. |
| 69 | Primary Vix ita limitibus dissaepserat omnia certis, |
| 70 | Primary cum, quae pressa diu massa latuere sub illa, |
| 71 | Primary sidera coeperunt toto effervescere caelo. |
| 72 | Primary Neu regio foret ulla suis animalibus orba, |
| 73 | Primary astra tenent caeleste solum formaeque deorum, |
| 74 | Primary cesserunt nitidis habitandae piscibus undae, |
| 75 | Primary terra feras cepit, volucres agitabilis aer. |
| 76 | Primary Sanctius his animal mentisque capacius altae |
| 77 | Primary deerat adhuc et quod dominari in cetera posset. |
| 78 | Primary Natus homo est, sive hunc divino semine fecit |
| 79 | Primary ille opifex rerum, mundi melioris origo, |
| 80 | Primary sive recens tellus seductaque nuper ab alto |
| 81 | Primary aethere cognati retinebat semina caeli; |
| 82 | Primary quam satus Iapeto mixtam pluvialibus undis |
| 83 | Primary finxit in effigiem moderantum cuncta deorum. |
| 84 | Primary Pronaque cum spectent animalia cetera terram, |
| 85 | Primary os homini sublime dedit, caelumque videre |
| 86 | Primary iussit et erectos ad sidera tollere vultus. |
| 87 | Primary Sic, modo quae fuerat rudis et sine imagine, tellus |
| 88 | Primary induit ignotas hominum conversa figuras. |
| 89 | Primary Aurea prima sata est aetas, quae vindice nullo, |
| 90 | Primary sponte sua, sine lege fidem rectumque colebat. |
| 91 | Primary Poena metusque aberant, nec verba minantia fixo |
| 92 | Primary aere legebantur, nec supplex turba timebat |
| 93 | Primary iudicis ora sui, sed erant sine vindice tuti. |
| 94 | Primary Nondum caesa suis, peregrinum ut viseret orbem, |
| 95 | Primary montibus in liquidas pinus descenderat undas, |
| 96 | Primary nullaque mortales praeter sua litora norant. |
| 97 | Primary Nondum praecipites cingebant oppida fossae; |
| 98 | Primary non tuba directi, non aeris cornua flexi, |
| 99 | Primary non galeae, non ensis erat: sine militis usu |
| 100 | Primary mollia securae peragebant otia gentes. |
| 101 | Primary ipsa quoque inmunis rastroque intacta nec ullis |
| 102 | Primary saucia vomeribus per se dabat omnia tellus; |
| 103 | Primary contentique cibis nullo cogente creatis |
| 104 | Primary arbuteos fetus montanaque fraga legebant |
| 105 | Primary cornaque et in duris haerentia mora rubetis |
| 106 | Primary et quae deciderant patula Iovis arbore glandes. |
| 107 | Primary Ver erat aeternum, placidique tepentibus auris |
| 108 | Primary mulcebant zephyri natos sine semine flores. |
| 109 | Primary Mox etiam fruges tellus inarata ferebat, |
| 110 | Primary nec renovatus ager gravidis canebat aristis; |
| 111 | Primary flumina iam lactis, iam flumina nectaris ibant, |
| 112 | Primary flavaque de viridi stillabant ilice mella. |
| 113 | Primary Postquam, Saturno tenebrosa in Tartara misso, |
| 114 | Primary sub Iove mundus erat, subiit argentea proles, |
| 115 | Primary auro deterior, fulvo pretiosior aere. |
| 116 | Primary Iuppiter antiqui contraxit tempora veris |
| 117 | Primary perque hiemes aestusque et inaequalis autumnos |
| 118 | Primary et breve ver spatiis exegit quattuor annum. |
| 119 | Primary Tum primum siccis aer fervoribus ustus |
| 120 | Primary canduit, et ventis glacies adstricta pependit. |
| 121 | Primary Tum primum subiere domus (domus antra fuerunt |
| 122 | Primary et densi frutices et vinctae cortice virgae). |
| 123 | Primary Semina tum primum longis Cerealia sulcis |
| 124 | Primary obruta sunt, pressique iugo gemuere iuvenci. |
| 125 | Primary Tertia post illam successit aenea proles, |
| 126 | Primary saevior ingeniis et ad horrida promptior arma, |
| 127 | Primary non scelerata tamen. De duro est ultima ferro. |
| 128 | Primary Protinus inrupit venae peioris in aevum |
| 129 | Primary omne nefas: fugere pudor verumque fidesque; |
| 130 | Primary In quorum subiere locum fraudesque dolique |
| 131 | Primary insidiaeque et vis et amor sceleratus habendi. |
| 132 | Primary Vela dabat ventis (nec adhuc bene noverat illos) |
| 133 | Primary navita; quaeque diu steterant in montibus altis, |
| 134 | Primary fluctibus ignotis insultavere carinae, |
| 135 | Primary communemque prius ceu lumina solis et auras |
| 136 | Primary cautus humum longo signavit limite mensor. |
| 137 | Primary Nec tantum segetes alimentaque debita dives |
| 138 | Primary poscebatur humus, sed itum est in viscera terrae: |
| 139 | Primary quasque recondiderat Stygiisque admoverat umbris, |
| 140 | Primary effodiuntur opes, inritamenta malorum. |
| 141 | Primary Iamque nocens ferrum ferroque nocentius aurum |
| 142 | Primary prodierat: prodit bellum, quod pugnat utroque, |
| 143 | Primary sanguineaque manu crepitantia concutit arma. |
| 144 | Primary Vivitur ex rapto: non hospes ab hospite tutus, |
| 145 | Primary non socer a genero; fratrum quoque gratia rara est. |
| 146 | Primary Inminet exitio vir coniugis, illa mariti; |
| 147 | Primary lurida terribiles miscent aconita novercae; |
| 148 | Primary filius ante diem patrios inquirit in annos. |
| 149 | Primary Victa iacet pietas, et virgo caede madentis, |
| 150 | Primary ultima caelestum terras Astraea reliquit. |
| 151 | Primary Neve foret terris securior arduus aether, |
| 152 | Primary adfectasse ferunt regnum caeleste Gigantas |
| 153 | Primary altaque congestos struxisse ad sidera montes. |
| 154 | Primary Tum pater omnipotens misso perfregit Olympum |
| 155 | Primary fulmine et excussit subiectae Pelion Ossae. |
| 156 | Primary Obruta mole sua cum corpora dira iacerent, |
| 157 | Primary perfusam multo natorum sanguine Terram |
| 158 | Primary inmaduisse ferunt calidumque animasse cruorem, |
| 159 | Primary et, ne nulla suae stirpis monimenta manerent, |
| 160 | Primary in faciem vertisse hominum. Sed et illa propago |
| 161 | Primary contemptrix superum saevaeque avidissima caedis |
| 162 | Primary et violenta fuit: scires e sanguine natos. |
| 163 | Primary Quae pater ut summa vidit Saturnius arce, |
| 164 | Primary ingemit et, facto nondum vulgata recenti, |
| 165 | Primary foeda Lycaoniae referens convivia mensae, |
| 166 | Primary ingentes animo et dignas Iove concipit iras, |
| 167 | Primary conciliumque vocat: tenuit mora nulla vocatos. |
| 168 | Primary Est via sublimis, caelo manifesta sereno: |
| 169 | Primary lactea nomen habet, candore notabilis ipso. |
| 170 | Primary Hac iter est superis ad magni tecta Tonantis |
| 171 | Primary regalemque domum. Dextra laevaque deorum |
| 172 | Primary atria nobilium valvis celebrantur apertis |
| 173 | Primary (plebs habitat diversa locis): hac parte potentes |
| 174 | Primary caelicolae clarique suos posuere penates. |
| 175 | Primary Hic locus est, quem, si verbis audacia detur, |
| 176 | Primary haud timeam magni dixisse Palatia caeli. |
| 177 | Primary Ergo ubi marmoreo superi sedere recessu, |
| 178 | Primary celsior ipse loco sceptroque innixus eburno |
| 179 | Primary terrificam capitis concussit terque quaterque |
| 180 | Primary caesariem, cum qua terram, mare, sidera movit. |
| 181 | Primary Talibus inde modis ora indignantia solvit: |
| 182 | Primary “Non ego pro mundi regno magis anxius illa |
| 183 | Primary tempestate fui, qua centum quisque parabat |
| 184 | Primary inicere anguipedum captivo bracchia caelo. |
| 185 | Primary Nam quamquam ferus hostis erat, tamen illud ab uno |
| 186 | Primary corpore et ex una pendebat origine bellum. |
| 187 | Primary Nunc mihi, qua totum Nereus circumsonat orbem, |
| 188 | Primary perdendum est mortale genus: per flumina iuro |
| 189 | Primary infera, sub terras Stygio labentia luco! |
| 190 | Primary cuncta prius temptata: sed inmedicabile corpus |
| 191 | Primary ense recidendum est, ne pars sincera trahatur. |
| 192 | Primary Sunt mihi semidei, sunt rustica numina, nymphae |
| 193 | Primary faunique satyrique et monticolae silvani: |
| 194 | Primary quos quoniam caeli nondum dignamur honore, |
| 195 | Primary quas dedimus certe terras habitare sinamus. |
| 196 | Primary An satis, o superi, tutos fore creditis illos, |
| 197 | Primary cum mihi, qui fulmen, qui vos habeoque regoque, |
| 198 | Primary struxerit insidias notus feritate Lycaon?” |
| 199 | Primary Confremuere omnes studiisque ardentibus ausum |
| 200 | Primary talia deposcunt. Sic, cum manus inpia saevit |
| 201 | Primary sanguine Caesareo Romanum exstinguere nomen, |
| 202 | Primary attonitum tanto subitae terrore ruinae |
| 203 | Primary humanum genus est totusque perhorruit orbis: |
| 204 | Primary nec tibi grata minus pietas, Auguste, tuorum est, |
| 205 | Primary quam fuit illa Iovi. Qui postquam voce manuque |
| 206 | Primary murmura conpressit, tenuere silentia cuncti. |
| 207 | Primary Substitit ut clamor pressus gravitate regentis, |
| 208 | Primary Iuppiter hoc iterum sermone silentia rupit: |
| 209 | Primary “Ille quidem poenas, curam hanc dimittite, solvit. |
| 210 | Primary Quod tamen admissum, quae sit vindicta, docebo. |
| 211 | Primary Contigerat nostras infamia temporis aures; |
| 212 | Primary quam cupiens falsam summo delabor Olympo |
| 213 | Primary et deus humana lustro sub imagine terras. |
| 214 | Primary Longa mora est, quantum noxae sit ubique repertum, |
| 215 | Primary enumerare: minor fuit ipsa infamia vero. |
| 216 | Primary Maenala transieram latebris horrenda ferarum |
| 217 | Primary et cum Cyllene gelidi pineta Lycaei: |
| 218 | Primary Arcadis hinc sedes et inhospita tecta tyranni |
| 219 | Primary ingredior, traherent cum sera crepuscula noctem. |
| 220 | Primary Signa dedi venisse deum, vulgusque precari |
| 221 | Primary coeperat: inridet primo pia vota Lycaon, |
| 222 | Primary mox ait ”experiar deus hic, discrimine aperto, |
| 223 | Primary an sit mortalis. Nec erit dubitabile verum.” |
| 224 | Primary Nocte gravem somno necopina perdere morte |
| 225 | Primary me parat: haec illi placet experientia veri. |
| 226 | Primary Nec contentus eo est: missi de gente Molossa |
| 227 | Primary obsidis unius iugulum mucrone resolvit, |
| 228 | Primary atque ita semineces partim ferventibus artus |
| 229 | Primary mollit aquis, partim subiecto torruit igni. |
| 230 | Primary Quod simul inposuit mensis, ego vindice flamma |
| 231 | Primary in domino dignos everti tecta penates. |
| 232 | Primary Territus ipse fugit, nactusque silentia ruris |
| 233 | Primary exululat frustraque loqui conatur: ab ipso |
| 234 | Primary conligit os rabiem, solitaeque cupidine caedis |
| 235 | Primary vertitur in pecudes et nunc quoque sanguine gaudet. |
| 236 | Primary In villos abeunt vestes, in crura lacerti: |
| 237 | Primary fit lupus et veteris servat vestigia formae. |
| 238 | Primary Canities eadem est, eadem violentia vultus, |
| 239 | Primary idem oculi lucent, eadem feritatis imago est. |
| 240 | Primary Occidit una domus. Sed non domus una perire |
| 241 | Primary digna fuit: qua terra patet, fera regnat Erinys. |
| 242 | Primary In facinus iurasse putes. Dent ocius omnes |
| 243 | Primary quas meruere pati (sic stat sententia) poenas.” |
| 244 | Primary Dicta Iovis pars voce probant stimulosque frementi |
| 245 | Primary adiciunt, alii partes adsensibus inplent. |
| 246 | Primary Est tamen humani generis iactura dolori |
| 247 | Primary omnibus, et, quae sit terrae mortalibus orbae |
| 248 | Primary forma futura, rogant, quis sit laturus in aras |
| 249 | Primary tura, ferisne paret populandas tradere terras. |
| 250 | Primary Talia quaerentes (sibi enim fore cetera curae) |
| 251 | Primary rex superum trepidare vetat subolemque priori |
| 252 | Primary dissimilem populo promittit origine mira. |
| 253 | Primary Iamque erat in totas sparsurus fulmina terras: |
| 254 | Primary sed timuit, ne forte sacer tot ab ignibus aether |
| 255 | Primary conciperet flammas longusque ardesceret axis: |
| 256 | Primary esse quoque in fatis reminiscitur, adfore tempus, |
| 257 | Primary quo mare, quo tellus correptaque regia caeli |
| 258 | Primary ardeat et mundi moles obsessa laboret. |
| 259 | Primary Tela reponuntur manibus fabricata Cyclopum: |
| 260 | Primary poena placet diversa, genus mortale sub undis |
| 261 | Primary perdere et ex omni nimbos demittere caelo. |
| 262 | Primary Protinus Aeoliis Aquilonem claudit in antris |
| 263 | Primary et quaecumque fugant inductas flamina nubes |
| 264 | Primary emittitque Notum. Madidis Notus evolat alis, |
| 265 | Primary terribilem picea tectus caligine vultum: |
| 266 | Primary barba gravis nimbis, canis fluit unda capillis; |
| 267 | Primary fronte sedent nebulae, rorant pennaeque sinusque. |
| 268 | Primary Utque manu late pendentia nubila pressit, |
| 269 | Primary fit fragor: hinc densi funduntur ab aethere nimbi. |
| 270 | Primary Nuntia Iunonis varios induta colores |
| 271 | Primary concipit Iris aquas alimentaque nubibus adfert. |
| 272 | Primary Sternuntur segetes et deplorata coloni |
| 273 | Primary vota iacent, longique perit labor inritus anni. |
| 274 | Primary Nec caelo contenta suo est Iovis ira, sed illum |
| 275 | Primary caeruleus frater iuvat auxiliaribus undis. |
| 276 | Primary Convocat hic amnes. Qui postquam tecta tyranni |
| 277 | Primary intravere sui, “non est hortamine longo |
| 278 | Primary nunc” ait “utendum. Vires effundite vestras: |
| 279 | Primary sic opus est! aperite domos ac mole remota |
| 280 | Primary fluminibus vestris totas inmittite habenas!” |
| 281 | Primary Iusserat; hi redeunt ac fontibus ora relaxant |
| 282 | Primary et defrenato volvuntur in aequora cursu. |
| 283 | Primary Ipse tridente suo terram percussit: at illa |
| 284 | Primary intremuit motuque vias patefecit aquarum. |
| 285 | Primary Exspatiata ruunt per apertos flumina campos |
| 286 | Primary cumque satis arbusta simul pecudesque virosque |
| 287 | Primary tectaque cumque suis rapiunt penetralia sacris. |
| 288 | Primary Siqua domus mansit potuitque resistere tanto |
| 289 | Primary indeiecta malo, culmen tamen altior huius |
| 290 | Primary unda tegit, pressaeque latent sub gurgite turres. |
| 291 | Primary Iamque mare et tellus nullum discrimen habebant: |
| 292 | Primary omnia pontus erant; deerant quoque litora ponto. |
| 293 | Primary Occupat hic collem, cumba sedet alter adunca |
| 294 | Primary et ducit remos illic, ubi nuper ararat, |
| 295 | Primary ille supra segetes aut mersae culmina villae |
| 296 | Primary navigat, hic summa piscem deprendit in ulmo. |
| 297 | Primary Figitur in viridi, si fors tulit, ancora prato, |
| 298 | Primary aut subiecta terunt curvae vineta carinae; |
| 299 | Primary et, modo qua graciles gramen carpsere capellae, |
| 300 | Primary nunc ibi deformes ponunt sua corpora phocae. |
| 301 | Primary Mirantur sub aqua lucos urbesque domosque |
| 302 | Primary Nereides, silvasque tenent delphines et altis |
| 303 | Primary incursant ramis agitataque robora pulsant. |
| 304 | Primary Nat lupus inter oves, fulvos vehit unda leones, |
| 305 | Primary unda vehit tigres, nec vires fulminis apro, |
| 306 | Primary crura nec ablato prosunt velocia cervo. |
| 307 | Primary Quaesitisque diu terris, ubi sistere possit, |
| 308 | Primary in mare lassatis volucris vaga decidit alis. |
| 309 | Primary Obruerat tumulos inmensa licentia ponti, |
| 310 | Primary pulsabantque novi montana cacumina fluctus. |
| 311 | Primary Maxima pars unda rapitur; quibus unda pepercit, |
| 312 | Primary illos longa domant inopi ieiunia victu. |
| 313 | Primary Separat Aonios Oetaeis Phocis ab arvis, |
| 314 | Primary terra ferax, dum terra fuit, sed tempore in illo |
| 315 | Primary pars maris et latus subitarum campus aquarum. |
| 316 | Primary Mons ibi verticibus petit arduus astra duobus, |
| 317 | Primary nomine Parnasus, superantque cacumina nubes. |
| 318 | Primary Hic ubi Deucalion (nam cetera texerat aequor) |
| 319 | Primary cum consorte tori parva rate vectus adhaesit, |
| 320 | Primary Corycidas nymphas et numina montis adorant |
| 321 | Primary fatidicamque Themin, quae tunc oracla tenebat. |
| 322 | Primary Non illo melior quisquam nec amantior aequi |
| 323 | Primary vir fuit aut illa metuentior ulla deorum. |
| 324 | Primary Iuppiter ut liquidis stagnare paludibus orbem |
| 325 | Primary et superesse virum de tot modo milibus unum, |
| 326 | Primary et superesse videt de tot modo milibus unam, |
| 327 | Primary innocuos ambo, cultores numinis ambo, |
| 328 | Primary nubila disiecit nimbisque aquilone remotis |
| 329 | Primary et caelo terras ostendit et aethera terris. |
| 330 | Primary Nec maris ira manet, positoque tricuspide telo |
| 331 | Primary mulcet aquas rector pelagi supraque profundum |
| 332 | Primary exstantem atque umeros innato murice tectum |
| 333 | Primary caeruleum Tritona vocat conchaeque sonanti |
| 334 | Primary inspirare iubet fluctusque et flumina signo |
| 335 | Primary iam revocare dato. Cava bucina sumitur illi, |
| 336 | Primary tortilis, in latum quae turbine crescit ab imo, |
| 337 | Primary bucina, quae medio concepit ubi aera ponto, |
| 338 | Primary litora voce replet sub utroque iacentia Phoebo. |
| 339 | Primary Tunc quoque, ut ora dei madida rorantia barba |
| 340 | Primary contigit et cecinit iussos inflata receptus, |
| 341 | Primary omnibus audita est telluris et aequoris undis, |
| 342 | Primary et quibus est undis audita, coercuit omnes. |
| 343 | Primary Iam mare litus habet, plenos capit alveus amnes, |
| 344 | Primary flumina subsidunt collesque exire videntur, |
| 345 | Primary surgit humus, crescunt loca decrescentibus undis, |
| 346 | Primary postque diem longam nudata cacumina silvae |
| 347 | Primary ostendunt limumque tenent in fronde relictum. |
| 348 | Primary Redditus orbis erat. Quem postquam vidit inanem |
| 349 | Primary et desolatas agere alta silentia terras, |
| 350 | Primary Deucalion lacrimis ita Pyrrham adfatur obortis: |
| 351 | Primary “O soror, o coniunx, o femina sola superstes, |
| 352 | Primary quam commune mihi genus et patruelis origo, |
| 353 | Primary deinde torus iunxit, nunc ipsa pericula iungunt, |
| 354 | Primary terrarum, quascumque vident occasus et ortus, |
| 355 | Primary nos duo turba sumus; possedit cetera pontus. |
| 356 | Primary Haec quoque adhuc vitae non est fiducia nostrae |
| 357 | Primary certa satis; terrent etiam nunc nubila mentem. |
| 358 | Primary Quis tibi, si sine me fatis erepta fuisses, |
| 359 | Primary nunc animus, miseranda, foret? quo sola timorem |
| 360 | Primary ferre modo posses? quo consolante doleres? |
| 361 | Primary Namque ego (crede mihi) si te quoque pontus haberet, |
| 362 | Primary te sequerer, coniunx, et me quoque pontus haberet. |
| 363 | Primary O utinam possim populos reparare paternis |
| 364 | Primary artibus atque animas formatae infundere terrae! |
| 365 | Primary Nunc genus in nobis restat mortale duobus |
| 366 | Primary (sic visum superis) hominumque exempla manemus.” |
| 367 | Primary Dixerat, et flebant. Placuit caeleste precari |
| 368 | Primary numen et auxilium per sacras quaerere sortes. |
| 369 | Primary Nulla mora est: adeunt pariter Cephisidas undas, |
| 370 | Primary ut nondum liquidas, sic iam vada nota secantes. |
| 371 | Primary Inde ubi libatos inroravere liquores |
| 372 | Primary vestibus et capiti, flectunt vestigia sanctae |
| 373 | Primary ad delubra deae, quorum fastigia turpi |
| 374 | Primary pallebant musco stabantque sine ignibus arae. |
| 375 | Primary Ut templi tetigere gradus, procumbit uterque |
| 376 | Primary pronus humi gelidoque pavens dedit oscula saxo |
| 377 | Primary atque ita “si precibus” dixerunt “numina iustis |
| 378 | Primary victa remollescunt, si flectitur ira deorum, |
| 379 | Primary dic, Themi, qua generis damnum reparabile nostri |
| 380 | Primary arte sit, et mersis fer opem, mitissima, rebus.” |
| 381 | Primary Mota dea est sortemque dedit: “Discedite templo |
| 382 | Primary et velate caput cinctasque resolvite vestes |
| 383 | Primary ossaque post tergum magnae iactate parentis.” |
| 384 | Primary Obstipuere diu, rumpitque silentia voce |
| 385 | Primary Pyrrha prior iussisque deae parere recusat, |
| 386 | Primary detque sibi veniam pavido rogat ore, pavetque |
| 387 | Primary laedere iactatis maternas ossibus umbras. |
| 388 | Primary Interea repetunt caecis obscura latebris |
| 389 | Primary verba datae sortis secum inter seque volutant. |
| 390 | Primary Inde Promethides placidis Epimethida dictis |
| 391 | Primary mulcet et “aut fallax” ait “est sollertia nobis, |
| 392 | Primary aut pia sunt nullumque nefas oracula suadent. |
| 393 | Primary Magna parens terra est, lapides in corpore terrae |
| 394 | Primary ossa reor dici; iacere hos post terga iubemur.” |
| 395 | Primary Coniugis augurio quamquam Titania mota est, |
| 396 | Primary spes tamen in dubio est: adeo caelestibus ambo |
| 397 | Primary diffidunt monitis. Sed quid temptare nocebit? |
| 398 | Primary Discedunt velantque caput tunicasque recingunt |
| 399 | Primary et iussos lapides sua post vestigia mittunt. |
| 400 | Primary Saxa (quis hoc credat, nisi sit pro teste vetustas?) |
| 401 | Primary ponere duritiem coepere suumque rigorem |
| 402 | Primary mollirique mora mollitaque ducere formam. |
| 403 | Primary Mox ubi creverunt naturaque mitior illis |
| 404 | Primary contigit, ut quaedam, sic non manifesta, videri |
| 405 | Primary forma potest hominis, sed, uti de marmore coepta, |
| 406 | Primary non exacta satis rudibusque simillima signis. |
| 407 | Primary Quae tamen ex illis aliquo pars umida suco |
| 408 | Primary et terrena fuit, versa est in corporis usum; |
| 409 | Primary quod solidum est flectique nequit, mutatur in ossa; |
| 410 | Primary quae modo vena fuit, sub eodem nomine mansit; |
| 411 | Primary inque brevi spatio superorum numine saxa |
| 412 | Primary missa viri manibus faciem traxere virorum, |
| 413 | Primary et de femineo reparata est femina iactu. |
| 414 | Primary Inde genus durum sumus experiensque laborum |
| 415 | Primary et documenta damus qua simus origine nati. |
| 416 | Primary Cetera diversis tellus animalia formis |
| 417 | Primary sponte sua peperit, postquam vetus umor ab igne |
| 418 | Primary percaluit solis, caenumque udaeque paludes |
| 419 | Primary intumuere aestu, fecundaque semina rerum |
| 420 | Primary vivaci nutrita solo ceu matris in alvo |
| 421 | Primary creverunt faciemque aliquam cepere morando. |
| 422 | Primary Sic ubi deseruit madidos septemfluus agros |
| 423 | Primary Nilus et antiquo sua flumina reddidit alveo |
| 424 | Primary aetherioque recens exarsit sidere limus, |
| 425 | Primary plurima cultores versis animalia glaebis |
| 426 | Primary inveniunt, et in his quaedam modo coepta per ipsum |
| 427 | Primary nascendi spatium, quaedam inperfecta suisque |
| 428 | Primary trunca vident numeris; et eodem in corpore saepe |
| 429 | Primary altera pars vivit, rudis est pars altera tellus. |
| 430 | Primary Quippe ubi temperiem sumpsere umorque calorque, |
| 431 | Primary concipiunt, et ab his oriuntur cuncta duobus; |
| 432 | Primary cumque sit ignis aquae pugnax, vapor umidus omnes |
| 433 | Primary res creat, et discors concordia fetibus apta est. |
| 434 | Primary Ergo ubi diluvio tellus lutulenta recenti |
| 435 | Primary solibus aetheriis altoque recanduit aestu, |
| 436 | Primary edidit innumeras species, partimque figuras |
| 437 | Primary rettulit antiquas, partim nova monstra creavit. |
| 438 | Primary Illa quidem nollet, sed te quoque, maxime Python, |
| 439 | Primary tum genuit, populisque novis, incognite serpens, |
| 440 | Primary terror eras: tantum spatii de monte tenebas. |
| 441 | Primary Hunc deus arquitenens, et numquam talibus armis |
| 442 | Primary ante nisi in dammis capreisque fugacibus usus, |
| 443 | Primary mille gravem telis exhausta paene pharetra |
| 444 | Primary perdidit effuso per vulnera nigra veneno. |
| 445 | Primary Neve operis famam posset delere vetustas, |
| 446 | Primary instituit sacros celebri certamine ludos, |
| 447 | Primary Pythia perdomitae serpentis nomine dictos. |
| 448 | Primary Hic iuvenum quicumque manu pedibusve rotave |
| 449 | Primary vicerat, aesculeae capiebat frondis honorem: |
| 450 | Primary nondum laurus erat, longoque decentia crine |
| 451 | Primary tempora cingebat de qualibet arbore Phoebus. |
| 452 | Primary Primus amor Phoebi Daphne Peneia, quem non |
| 453 | Primary fors ignara dedit, sed saeva Cupidinis ira. |
| 454 | Primary Delius hunc, nuper victa serpente superbus, |
| 455 | Primary viderat adducto flectentem cornua nervo |
| 456 | Primary “quid” que “tibi, lascive puer, cum fortibus armis?” |
| 457 | Primary dixerat, “ista decent umeros gestamina nostros, |
| 458 | Primary qui dare certa ferae, dare vulnera possumus hosti, |
| 459 | Primary qui modo pestifero tot iugera ventre prementem |
| 460 | Primary stravimus innumeris tumidum Pythona sagittis. |
| 461 | Primary Tu face nescio quos esto contentus amores |
| 462 | Primary inritare tua, nec laudes adsere nostras.” |
| 463 | Primary Filius huic Veneris “figat tuus omnia, Phoebe, |
| 464 | Primary te meus arcus:” ait “quantoque animalia cedunt |
| 465 | Primary cuncta deo tanto minor est tua gloria nostra.” |
| 466 | Primary Dixit et eliso percussis aere pennis |
| 467 | Primary inpiger umbrosa Parnasi constitit arce |
| 468 | Primary eque sagittifera prompsit duo tela pharetra |
| 469 | Primary diversorum operum: fugat hoc, facit illud amorem. |
| 470 | Primary Quod facit, auratum est et cuspide fulget acuta; |
| 471 | Primary quod fugat, obtusum est et habet sub harundine plumbum. |
| 472 | Primary Hoc deus in nympha Peneide fixit, at illo |
| 473 | Primary laesit Apollineas traiecta per ossa medullas. |
| 474 | Primary Protinus alter amat, fugit altera nomen amantis |
| 475 | Primary silvarum tenebris captivarumque ferarum |
| 476 | Primary exuviis gaudens innuptaeque aemula Phoebes. |
| 477 | Primary Vitta coercebat positos sine lege capillos. |
| 478 | Primary Multi illam petiere, illa aversata petentes |
| 479 | Primary inpatiens expersque viri nemora avia lustrat, |
| 480 | Primary nec quid Hymen, quid Amor, quid sint conubia curat. |
| 481 | Primary Saepe pater dixit “generum mihi, filia, debes,” |
| 482 | Primary saepe pater dixit “debes mihi nata, nepotes:” |
| 483 | Primary illa, velut crimen taedas exosa iugales, |
| 484 | Primary pulchra verecundo suffunditur ora rubore, |
| 485 | Primary inque patris blandis haerens cervice lacertis |
| 486 | Primary “da mihi perpetua, genitor carissime,” dixit |
| 487 | Primary “virginitate frui: dedit hoc pater ante Dianae.” |
| 488 | Primary Ille quidem obsequitur, sed te decor iste quod optas |
| 489 | Primary esse vetat. Votoque tuo tua forma repugnat: |
| 490 | Primary Phoebus amat visaeque cupit conubia Daphnes, |
| 491 | Primary quodque cupit, sperat, suaque illum oracula fallunt. |
| 492 | Primary Utque leves stipulae demptis adolentur aristis, |
| 493 | Primary ut facibus saepes ardent, quas forte viator |
| 494 | Primary vel nimis admovit vel iam sub luce reliquit, |
| 495 | Primary sic deus in flammas abiit, sic pectore toto |
| 496 | Primary uritur et sterilem sperando nutrit amorem. |
| 497 | Primary Spectat inornatos collo pendere capillos |
| 498 | Primary et “quid, si comantur?” ait. Videt igne micantes |
| 499 | Primary sideribus similes oculos, videt oscula, quae non |
| 500 | Primary est vidisse satis; laudat digitosque manusque |
| 501 | Primary bracchiaque et nudos media plus parte lacertos. |
| 502 | Primary Siqua latent, meliora putat. Fugit ocior aura |
| 503 | Primary illa levi neque ad haec revocantis verba resistit: |
| 504 | Primary “Nympha, precor, Penei, mane! Non insequor hostis: |
| 505 | Primary nympha, mane! sic agna lupum, sic cerva leonem, |
| 506 | Primary sic aquilam penna fugiunt trepidante columbae, |
| 507 | Primary hostes quaeque suos: amor est mihi causa sequendi. |
| 508 | Primary Me miserum! ne prona cadas indignave laedi |
| 509 | Primary crura notent sentes et sim tibi causa doloris. |
| 510 | Primary Aspera, qua properas, loca sunt. Moderatius, oro, |
| 511 | Primary curre fugamque inhibe; moderatius insequar ipse. |
| 512 | Primary Cui placeas, inquire tamen. Non incola montis, |
| 513 | Primary non ego sum pastor, non hic armenta gregesque |
| 514 | Primary horridus observo. Nescis, temeraria, nescis |
| 515 | Primary quem fugias, ideoque fugis. Mihi Delphica tellus |
| 516 | Primary et Claros et Tenedos Patareaque regia servit, |
| 517 | Primary Iuppiter est genitor; per me quod eritque fuitque |
| 518 | Primary estque patet; per me concordant carmina nervis. |
| 519 | Primary Certa quidem nostra est, nostra tamen una sagitta |
| 520 | Primary certior, in vacuo quae vulnera pectore fecit. |
| 521 | Primary Inventum medicina meum est, opiferque per orbem |
| 522 | Primary dicor, et herbarum subiecta potentia nobis: |
| 523 | Primary ei mihi, quod nullis amor est sanabilis herbis |
| 524 | Primary nec prosunt domino, quae prosunt omnibus, artes.” |
| 525 | Primary Plura locuturum timido Peneia cursu |
| 526 | Primary fugit cumque ipso verba inperfecta reliquit, |
| 527 | Primary tum quoque visa decens. Nudabant corpora venti, |
| 528 | Primary obviaque adversas vibrabant flamina vestes, |
| 529 | Primary et levis inpulsos retro dabat aura capillos, |
| 530 | Primary auctaque forma fuga est. Sed enim non sustinet ultra |
| 531 | Primary perdere blanditias iuvenis deus, utque monebat |
| 532 | Primary ipse Amor, admisso sequitur vestigia passu. |
| 533 | Primary Ut canis in vacuo leporem cum Gallicus arvo |
| 534 | Primary vidit, et hic praedam pedibus petit, ille salutem: |
| 535 | Primary alter inhaesuro similis iam iamque tenere |
| 536 | Primary sperat et extento stringit vestigia rostro, |
| 537 | Primary alter in ambiguo est, an sit conprensus, et ipsis |
| 538 | Primary morsibus eripitur tangentiaque ora relinquit: |
| 539 | Primary sic deus et virgo est hic spe celer, illa timore. |
| 540 | Primary Qui tamen insequitur pennis adiutus Amoris, |
| 541 | Primary ocior est requiemque negat tergoque fugacis |
| 542 | Primary inminet et crinem sparsum cervicibus adflat. |
| 543 | Primary Viribus absumptis expalluit illa citaeque |
| 544 | Primary victa labore fugae spectans Peneidas undas |
| 545 | Primary “fer pater” inquit “opem si flumina numen habetis. |
| 546 | Primary qua nimium placui, tellus aut hisce vel istam, |
| 547 | Primary quae facit ut laedar, mutando perde figuram. |
| 547 | Primary Qua nimium placui, mutando perde figuram!” |
| 548 | Primary Vix prece finita torpor gravis occupat artus: |
| 549 | Primary mollia cinguntur tenui praecordia libro, |
| 550 | Primary in frondem crines, in ramos bracchia crescunt, |
| 551 | Primary pes modo tam velox pigris radicibus haeret, |
| 552 | Primary ora cacumen habet; remanet nitor unus in illa. |
| 553 | Primary Hanc quoque Phoebus amat, positaque in stipite dextra |
| 554 | Primary sentit adhuc trepidare novo sub cortice pectus |
| 555 | Primary conplexusque suis ramos, ut membra, lacertis |
| 556 | Primary oscula dat ligno: refugit tamen oscula lignum. |
| 557 | Primary Cui deus “at quoniam coniunx mea non potes esse, |
| 558 | Primary arbor eris certe” dixit “mea. Semper habebunt |
| 559 | Primary te coma, te citharae, te nostrae, laure, pharetrae: |
| 560 | Primary tu ducibus Latiis aderis, cum laeta triumphum |
| 561 | Primary vox canet et visent longas Capitolia pompas: |
| 562 | Primary postibus Augustis eadem fidissima custos |
| 563 | Primary ante fores stabis mediamque tuebere quercum, |
| 564 | Primary utque meum intonsis caput est iuvenale capillis, |
| 565 | Primary tu quoque perpetuos semper gere frondis honores.” |
| 566 | Primary Finierat Paean: factis modo laurea ramis |
| 567 | Primary adnuit utque caput visa est agitasse cacumen. |
| 568 | Primary Est nemus Haemoniae, praerupta quod undique claudit |
| 569 | Primary silva: vocant Tempe. Per quae Peneus ab imo |
| 570 | Primary effusus Pindo spumosis volvitur undis, |
| 571 | Primary deiectuque gravi tenues agitantia fumos |
| 572 | Primary nubila conducit summisque adspergine silvis |
| 573 | Primary inpluit et sonitu plus quam vicina fatigat. |
| 574 | Primary Haec domus, haec sedes, haec sunt penetralia magni |
| 575 | Primary amnis; in his residens facto de cautibus antro, |
| 576 | Primary undis iura dabat nymphisque colentibus undas. |
| 577 | Primary Conveniunt illuc popularia flumina primum, |
| 578 | Primary nescia, gratentur consolenturne parentem, |
| 579 | Primary populifer Sperchios et inrequietus Enipeus |
| 580 | Primary Apidanusque senex lenisque Amphrysos et Aeas, |
| 581 | Primary moxque amnes alii, qui, qua tulit impetus illos, |
| 582 | Primary in mare deducunt fessas erroribus undas. |
| 583 | Primary Inachus unus abest imoque reconditus antro |
| 584 | Primary fletibus auget aquas natamque miserrimus Io |
| 585 | Primary luget ut amissam. Nescit, vitane fruatur, |
| 586 | Primary an sit apud manes; sed quam non invenit usquam. |
| 587 | Primary esse putat nusquam atque animo peiora veretur. |
| 588 | Primary Viderat a patrio redeuntem Iuppiter illam |
| 589 | Primary flumine et “o virgo Iove digna tuoque beatum |
| 590 | Primary nescio quem factura toro, pete” dixerat “umbras |
| 591 | Primary altorum nemorum” (et nemorum monstraverat umbras), |
| 592 | Primary “dum calet et medio sol est altissimus orbe. |
| 593 | Primary Quodsi sola times latebras intrare ferarum, |
| 594 | Primary praeside tuta deo nemorum secreta subibis, |
| 595 | Primary nec de plebe deo, sed qui caelestia magna |
| 596 | Primary sceptra manu teneo, sed qui vaga fulmina mitto. |
| 597 | Primary Ne fuge me!”—fugiebat enim. Iam pascua Lernae |
| 598 | Primary consitaque arboribus Lyrcea reliquerat arva, |
| 599 | Primary cum deus inducta latas caligine terras |
| 600 | Primary occuluit tenuitque fugam rapuitque pudorem. |
| 601 | Primary Interea medios Iuno despexit in agros |
| 602 | Primary et noctis faciem nebulas fecisse volucres |
| 603 | Primary sub nitido mirata die, non fluminis illas |
| 604 | Primary esse, nec umenti sensit tellure remitti; |
| 605 | Primary atque suus coniunx ubi sit circumspicit, ut quae |
| 606 | Primary deprensi totiens iam nosset furta mariti. |
| 607 | Primary Quem postquam caelo non repperit, “aut ego fallor, |
| 608 | Primary aut ego laedor” ait, delapsaque ab aethere summo |
| 609 | Primary constitit in terris nebulasque recedere iussit. |
| 610 | Primary Coniugis adventum praesenserat inque nitentem |
| 611 | Primary Inachidos vultus mutaverat ille iuvencam. |
| 612 | Primary Bos quoque formosa est. Speciem Saturnia vaccae, |
| 613 | Primary quamquam invita, probat, nec non et cuius et unde |
| 614 | Primary quove sit armento, veri quasi nescia quaerit. |
| 615 | Primary Iuppiter e terra genitam mentitur, ut auctor |
| 616 | Primary desinat inquiri. Petit hanc Saturnia munus. |
| 617 | Primary Quid faciat? crudele suos addicere amores, |
| 618 | Primary non dare suspectum est. Pudor est qui suadeat illinc, |
| 619 | Primary hinc dissuadet amor. Victus pudor esset amore; |
| 620 | Primary sed leve si munus sociae generisque torique |
| 621 | Primary vacca negaretur, poterat non vacca videri. |
| 622 | Primary Paelice donata non protinus exuit omnem |
| 623 | Primary diva metum timuitque Iovem et fuit anxia furti, |
| 624 | Primary donec Arestoridae servandam tradidit Argo. |
| 625 | Primary Centum luminibus cinctum caput Argus habebat: |
| 626 | Primary inde suis vicibus capiebant bina quietem, |
| 627 | Primary cetera servabant atque in statione manebant. |
| 628 | Primary Constiterat quocumque modo, spectabat ad Io: |
| 629 | Primary ante oculos Io, quamvis aversus, habebat. |
| 630 | Primary Luce sinit pasci; cum sol tellure sub alta est, |
| 631 | Primary claudit et indigno circumdat vincula collo. |
| 632 | Primary frondibus arboreis et amara pascitur herba, |
| 633 | Primary proque toro terrae non semper gramen habenti |
| 634 | Primary incubat infelix limosaque flumina potat. |
| 635 | Primary Illa etiam supplex Argo cum bracchia vellet |
| 636 | Primary tendere, non habuit, quae bracchia tenderet Argo, |
| 637 | Primary et conata queri mugitus edidit ore |
| 638 | Primary pertimuitque sonos propriaque exterrita voce est. |
| 639 | Primary Venit et ad ripas, ubi ludere saepe solebat, |
| 640 | Primary Inachidas ripas; novaque ut conspexit in unda |
| 641 | Primary cornua, pertimuit seque exsternata refugit. |
| 642 | Primary Naides ignorant, ignorat et Inachus ipse, |
| 643 | Primary quae sit; at illa patrem sequitur sequiturque sorores |
| 644 | Primary et patitur tangi seque admirantibus offert. |
| 645 | Primary Decerptas senior porrexerat Inachus herbas: |
| 646 | Primary illa manus lambit patriisque dat oscula palmis |
| 647 | Primary nec retinet lacrimas et, si modo verba sequantur, |
| 648 | Primary oret opem nomenque suum casusque loquatur. |
| 649 | Primary Littera pro verbis, quam pes in pulvere duxit, |
| 650 | Primary corporis indicium mutati triste peregit. |
| 651 | Primary “Me miserum!” exclamat pater Inachus inque gementis |
| 652 | Primary cornibus et niveae pendens cervice iuvencae |
| 653 | Primary “me miserum!” ingeminat, “tune es quaesita per omnes |
| 654 | Primary nata, mihi terras? tu non inventa reperta |
| 655 | Primary luctus eras levior. Retices nec mutua nostris |
| 656 | Primary dicta refers, alto tantum suspiria ducis |
| 657 | Primary pectore, quodque unum potes, ad mea verba remugis. |
| 658 | Primary At tibi ego ignarus thalamos taedasque parabam, |
| 659 | Primary spesque fuit generi mihi prima, secunda nepotum. |
| 660 | Primary De grege nunc tibi vir, nunc de grege natus habendus. |
| 661 | Primary Nec finire licet tantos mihi morte dolores, |
| 662 | Primary sed nocet esse deum, praeclusaque ianua leti |
| 663 | Primary aeternum nostros luctus extendit in aevum?” |
| 664 | Primary Talia maerentem stellatus submovet Argus |
| 665 | Primary ereptamque patri diversa in pascua natam |
| 666 | Primary abstrahit. Ipse procul montis sublime cacumen |
| 667 | Primary occupat, unde sedens partes speculatur in omnes. |
| 668 | Primary Nec superum rector mala tanta Phoronidos ultra |
| 669 | Primary ferre potest natumque vocat, quem lucida partu |
| 670 | Primary Pleias enixa est, letoque det imperat Argum. |
| 671 | Primary Parva mora est alas pedibus virgamque potenti |
| 672 | Primary somniferam sumpsisse manu tegimenque capillis. |
| 673 | Primary Haec ubi disposuit, patria Iove natus ab arce |
| 674 | Primary desilit in terras. Illic tegimenque removit |
| 675 | Primary et posuit pennas, tantummodo virga retenta est. |
| 676 | Primary Hac agit, ut pastor, per devia rura capellas, |
| 677 | Primary dum venit, adductas et structis cantat avenis. |
| 678 | Primary Voce nova captus custos Iunonius “at tu, |
| 679 | Primary quisquis es, hoc poteras mecum considere saxo,” |
| 680 | Primary Argus ait, “neque enim pecori fecundior ullo |
| 681 | Primary herba loco est, aptamque vides pastoribus umbram.” |
| 682 | Primary Sedit Atlantiades et euntem multa loquendo |
| 683 | Primary detinuit sermone diem iunctisque canendo |
| 684 | Primary vincere harundinibus servantia lumina temptat. |
| 685 | Primary Ille tamen pugnat molles evincere somnos |
| 686 | Primary et, quamvis sopor est oculorum parte receptus, |
| 687 | Primary parte tamen vigilat. Quaerit quoque (namque reperta |
| 688 | Primary fistula nuper erat), qua sit ratione reperta. |
| 689 | Primary Tum deus “Arcadiae gelidis in montibus” inquit |
| 690 | Primary “inter hamadryadas celeberrima Nonacrinas |
| 691 | Primary naias una fuit; nymphae Syringa vocabant. |
| 692 | Primary Non semel et satyros eluserat illa sequentes |
| 693 | Primary et quoscumque deos umbrosaque silva feraxque |
| 694 | Primary rus habet. Ortygiam studiis ipsaque colebat |
| 695 | Primary virginitate deam. Ritu quoque cincta Dianae |
| 696 | Primary falleret et posset credi Latonia, si non |
| 697 | Primary corneus huic arcus, si non foret aureus illi. |
| 698 | Primary Sic quoque fallebat. Redeuntem colle Lycaeo |
| 699 | Primary Pan videt hanc pinuque caput praecinctus acuta |
| 700 | Primary talia verba refert”—restabat verba referre |
| 701 | Primary et precibus spretis fugisse per avia nympham, |
| 702 | Primary donec harenosi placidum Ladonis ad amnem |
| 703 | Primary venerit. Hic illam cursum inpedientibus undis, |
| 704 | Primary ut se mutarent liquidas orasse sorores, |
| 705 | Primary Panaque, cum prensam sibi iam Syringa putaret, |
| 706 | Primary corpore pro nymphae calamos tenuisse palustres. |
| 707 | Primary Dumque ibi suspirat, motos in harundine ventos |
| 708 | Primary effecisse sonum tenuem similemque querenti. |
| 709 | Primary Arte nova vocisque deum dulcedine captum |
| 710 | Primary “hoc mihi concilium tecum” dixisse “manebit!“ |
| 711 | Primary atque ita disparibus calamis conpagine cerae |
| 712 | Primary inter se iunctis nomen tenuisse puellae. |
| 713 | Primary Talia dicturus vidit Cyllenius omnes |
| 714 | Primary succubuisse oculos adopertaque lumina somno. |
| 715 | Primary Supprimit extemplo vocem firmatque soporem |
| 716 | Primary languida permulcens medicata lumina virga. |
| 717 | Primary Nec mora, falcato nutantem vulnerat ense |
| 718 | Primary qua collo est confine caput, saxoque cruentum |
| 719 | Primary deicit et maculat praeruptam sanguine rupem. |
| 720 | Primary Arge, iaces, quodque in tot lumina lumen habebas, |
| 721 | Primary exstinctum est, centumque oculos nox occupat una. |
| 722 | Primary Excipit hos volucrisque suae Saturnia pennis |
| 723 | Primary collocat et gemmis caudam stellantibus inplet. |
| 724 | Primary Protinus exarsit nec tempora distulit irae |
| 725 | Primary horriferamque oculis animoque obiecit Erinyn |
| 726 | Primary paelicis Argolicae stimulosque in pectore caecos |
| 727 | Primary condidit et profugam per totum terruit orbem. |
| 728 | Primary Ultimus inmenso restabas, Nile, labori. |
| 729 | Primary Quem simul ac tetigit, positis in margine ripae |
| 730 | Primary procubuit genibus resupinoque ardua collo, |
| 731 | Primary quos potuit solos, tollens ad sidera vultus |
| 732 | Primary et gemitu et lacrimis et luctisono mugitu |
| 733 | Primary cum Iove visa queri finemque orare malorum. |
| 734 | Primary Coniugis ille suae conplexus colla lacertis, |
| 735 | Primary finiat ut poenas tandem, rogat “in” que “futurum |
| 736 | Primary pone metus” inquit; “numquam tibi causa doloris |
| 737 | Primary haec erit:” et Stygias iubet hoc audire paludes. |
| 738 | Primary Ut lenita dea est, vultus capit illa priores |
| 739 | Primary fitque quod ante fuit: fugiunt e corpore saetae, |
| 740 | Primary cornua decrescunt, fit luminis artior orbis, |
| 741 | Primary contrahitur rictus, redeunt umerique manusque, |
| 742 | Primary ungulaque in quinos dilapsa absumitur ungues: |
| 743 | Primary de bove nil superest formae nisi candor in illa. |
| 744 | Primary Officioque pedum nymphe contenta duorum |
| 745 | Primary erigitur metuitque loqui, ne more iuvencae |
| 746 | Primary mugiat, et timide verba intermissa retemptat. |
| 747 | Primary Nunc dea linigera colitur celeberrima turba, |
| 748 | Primary nunc Epaphus magni genitus de semine tandem |
| 749 | Primary creditur esse Iovis, perque urbes iuncta parenti |
| 750 | Primary templa tenet. Fuit huic animis aequalis et annis |
| 751 | Primary Sole satus Phaethon. Quem quondam magna loquentem |
| 752 | Primary nec sibi cedentem Phoeboque parente superbum |
| 753 | Primary non tulit Inachides, “matri” que ait “omnia demens |
| 754 | Primary credis et es tumidus genitoris imagine falsi.” |
| 755 | Primary Erubuit Phaethon iramque pudore repressit |
| 756 | Primary et tulit ad Clymenen Epaphi convicia matrem; |
| 757 | Primary “quo” que “magis doleas genetrix,” ait “ille ego liber, |
| 758 | Primary ille ferox tacui. Pudet haec opprobria nobis |
| 759 | Primary et dici potuisse et non potuisse refelli. |
| 760 | Primary At tu, si modo sum caelesti stirpe creatus, |
| 761 | Primary ede notam tanti generis meque adsere caelo.” |
| 762 | Primary Dixit et inplicuit materno bracchia collo |
| 763 | Primary perque suum Meropisque caput taedasque sororum |
| 764 | Primary traderet oravit veri sibi signa parentis. |
| 765 | Primary Ambiguum, Clymene, precibus Phaethontis an ira |
| 766 | Primary mota magis dicti sibi criminis utraque caelo |
| 767 | Primary bracchia porrexit spectansque ad lumina solis |
| 768 | Primary “per iubar hoc” inquit “radiis insigne coruscis, |
| 769 | Primary nate, tibi iuro, quod nos auditque videtque, |
| 770 | Primary hoc te, quem spectas, hoc te, qui temperat orbem, |
| 771 | Primary Sole satum. Si ficta loquor, neget ipse videndum |
| 772 | Primary se mihi, sitque oculis lux ista novissima nostris. |
| 773 | Primary Nec longus patrios labor est tibi nosse penates: |
| 774 | Primary unde oritur, domus est terrae contermina nostrae. |
| 775 | Primary Si modo fert animus, gradere et scitabere ab ipso.” |
| 776 | Primary Emicat extemplo laetus post talia matris |
| 777 | Primary dicta suae Phaethon et concipit aethera mente, |
| 778 | Primary Aethiopasque suos positosque sub ignibus Indos |
| 779 | Primary sidereis transit patriosque adit inpiger ortus. |