Reader
Reader | Aeneid, Book 3
Aeneid
Virgil
Text
Position
Line 1 of 718
Waypoints
| Line Ref | J. B. Greenough | Latin |
|---|---|
| 1 | Primary Postquam res Asiae Priamique evertere gentem |
| 2 | Primary immeritam visum Superis, ceciditque superbum |
| 3 | Primary Ilium, et omnis humo fumat Neptunia Troia, |
| 4 | Primary diversa exsilia et desertas quaerere terras |
| 5 | Primary auguriis agimur divom, classemque sub ipsa |
| 6 | Primary Antandro et Phrygiae molimur montibus Idae, |
| 7 | Primary incerti, quo fata ferant, ubi sistere detur, |
| 8 | Primary contrahimusque viros. Vix prima inceperat aestas, |
| 9 | Primary et pater Anchises dare fatis vela iubebat; |
| 10 | Primary litora cum patriae lacrimans portusque relinquo |
| 11 | Primary et campos, ubi Troia fuit: feror exsul in altum |
| 12 | Primary cum sociis natoque Penatibus et magnis dis. |
| 13 | Primary Terra procul vastis colitur Mavortia campis, |
| 14 | Primary Thraces arant, acri quondam regnata Lycurgo, |
| 15 | Primary hospitium antiquum Troiae sociique Penates, |
| 16 | Primary dum Fortuna fuit. Feror huc, et litore curvo |
| 17 | Primary moenia prima loco, fatis ingressus iniquis, |
| 18 | Primary Aeneadasque meo nomen de nomine fingo. |
| 19 | Primary Sacra Dionaeae matri divisque ferebam |
| 20 | Primary auspicibus coeptorum operum, superoque nitentem |
| 21 | Primary caelicolum regi mactabam in litore taurum. |
| 22 | Primary Forte fuit iuxta tumulus, quo cornea summo |
| 23 | Primary virgulta et densis hastilibus horrida myrtus. |
| 24 | Primary Accessi, viridemque ab humo convellere silvam |
| 25 | Primary conatus, ramis tegerem ut frondentibus aras, |
| 26 | Primary horrendum et dictu video mirabile monstrum. |
| 27 | Primary Nam, quae prima solo ruptis radicibus arbos |
| 28 | Primary vellitur, huic atro liquuntur sanguine guttae, |
| 29 | Primary et terram tabo maculant. Mihi frigidus horror |
| 30 | Primary membra quatit, gelidusque coit formidine sanguis. |
| 31 | Primary Rursus et alterius lentum convellere vimen |
| 32 | Primary insequor, et causas penitus temptare latentis: |
| 33 | Primary ater et alterius sequitur de cortice sanguis. |
| 34 | Primary Multa movens animo nymphas venerabar agrestis |
| 35 | Primary Gradivumque patrem, Geticis qui praesidet arvis, |
| 36 | Primary rite secundarent visus omenque levarent. |
| 37 | Primary Tertia sed postquam maiore hastilia nisu |
| 38 | Primary adgredior, genibusque adversae obluctor harenae— |
| 39 | Primary eloquar, an sileam?—gemitus lacrimabilis imo |
| 40 | Primary auditur tumulo, et vox reddita fertur ad auris: |
| 41 | Primary Quid miserum, Aenea, laceras? Iam parce sepulto; |
| 42 | Primary parce pias scelerare manus. Non me tibi Troia |
| 43 | Primary externum tulit, aut cruor hic de stipite manat. |
| 44 | Primary Heu, fuge crudelis terras, fuge litus avarum: |
| 45 | Primary nam Polydorus ego; hic confixum ferrea texit |
| 46 | Primary telorum seges et iaculis increvit acutis. |
| 47 | Primary Tum vero ancipiti mentem formidine pressus |
| 48 | Primary obstipui, steteruntque comae et vox faucibus haesit. |
| 49 | Primary Hunc Polydorum auri quondam cum pondere magno |
| 50 | Primary infelix Priamus furtim mandarat alendum |
| 51 | Primary Threicio regi, cum iam diffideret armis |
| 52 | Primary Dardaniae, cingique urbem obsidione videret. |
| 53 | Primary Ille, ut opes fractae Teucrum, et Fortuna recessit, |
| 54 | Primary res Agamemnonias victriciaque arma secutus, |
| 55 | Primary fas omne abrumpit; Polydorum obtruncat, et auro |
| 56 | Primary vi potitur. Quid non mortalia pectora cogis, |
| 57 | Primary auri sacra fames? Postquam pavor ossa reliquit, |
| 58 | Primary delectos populi ad proceres primumque parentem |
| 59 | Primary monstra deum refero, et quae sit sententia posco. |
| 60 | Primary Omnibus idem animus, scelerata excedere terra, |
| 61 | Primary linqui pollutum hospitium, et dare classibus austros. |
| 62 | Primary Ergo instauramus Polydoro funus, et ingens |
| 63 | Primary aggeritur tumulo tellus; stant Manibus arae, |
| 64 | Primary caeruleis maestae vittis atraque cupresso, |
| 65 | Primary et circum Iliades crinem de more solutae; |
| 66 | Primary inferimus tepido spumantia cymbia lacte |
| 67 | Primary sanguinis et sacri pateras, animamque sepulchro |
| 68 | Primary condimus, et magna supremum voce ciemus. |
| 69 | Primary Inde, ubi prima fides pelago, placataque venti |
| 70 | Primary dant maria et lenis crepitans vocat Auster in altum, |
| 71 | Primary deducunt socii navis et litora complent: |
| 72 | Primary provehimur portu, terraeque urbesque recedunt. |
| 73 | Primary Sacra mari colitur medio gratissima tellus |
| 74 | Primary Nereidum matri et Neptuno Aegaeo, |
| 75 | Primary quam pius arquitenens oras et litora circum |
| 76 | Primary errantem Mycono e celsa Gyaroque revinxit, |
| 77 | Primary immotamque coli dedit et contemnere ventos. |
| 78 | Primary Huc feror; haec fessos tuto placidissima portu |
| 79 | Primary accipit: egressi veneramur Apollinis urbem. |
| 80 | Primary Rex Anius, rex idem hominum Phoebique sacerdos |
| 81 | Primary vittis et sacra redimitus tempora lauro, |
| 82 | Primary occurrit; veterem Anchisen adgnovit amicum. |
| 83 | Primary Iungimus hospitio dextras, et tecta subimus. |
| 84 | Primary Templa dei saxo venerabar structa vetusto: |
| 85 | Primary Da propriam, Thymbraee, domum; da moenia fessis |
| 86 | Primary et genus et mansuram urbem; serva altera Troiae |
| 87 | Primary Pergama, reliquias Danaum atque immitis Achilli. |
| 88 | Primary Quem sequimur? Quove ire iubes? Ubi ponere sedes? |
| 89 | Primary Da, pater, augurium, atque animis inlabere nostris. |
| 90 | Primary Vix ea fatus eram: tremere omnia visa repente, |
| 91 | Primary liminaque laurusque dei, totusque moveri |
| 92 | Primary mons circum, et mugire adytis cortina reclusis. |
| 93 | Primary Submissi petimus terram, et vox fertur ad auris: |
| 94 | Primary Dardanidae duri, quae vos a stirpe parentum |
| 95 | Primary prima tulit tellus, eadem vos ubere laeto |
| 96 | Primary accipiet reduces. Antiquam exquirite matrem: |
| 97 | Primary hic domus Aeneae cunctis dominabitur oris, |
| 98 | Primary et nati natorum, et qui nascentur ab illis. |
| 99 | Primary Haec Phoebus; mixtoque ingens exorta tumultu |
| 100 | Primary laetitia, et cuncti quae sint ea moenia quaerunt, |
| 101 | Primary quo Phoebus vocet errantis iubeatque reverti? |
| 102 | Primary Tum genitor, veterum volvens monumenta virorum, |
| 103 | Primary Audite, O proceres ait et spes discite vestras: |
| 104 | Primary Creta Iovis magni medio iacet insula ponto; |
| 105 | Primary mons Idaeus ubi, et gentis cunabula nostrae. |
| 106 | Primary Centum urbes habitant magnas, uberrima regna; |
| 107 | Primary maximus unde pater, si rite audita recordor, |
| 108 | Primary Teucrus Rhoeteas primum est advectus in oras, |
| 109 | Primary optavitque locum regno. Nondum Ilium et arces |
| 110 | Primary Pergameae steterant; habitabant vallibus imis. |
| 111 | Primary hinc mater cultrix Cybeli Corybantiaque aera |
| 112 | Primary Idaeumque nemus; hinc fida silentia sacris, |
| 113 | Primary et iuncti currum dominae subiere leones. |
| 114 | Primary Ergo agite, et, divom ducunt qua iussa, sequamur; |
| 115 | Primary placemus ventos et Gnosia regna petamus. |
| 116 | Primary Nec longo distant cursu; modo Iuppiter adsit, |
| 117 | Primary tertia lux classem Cretaeis sistet in oris. |
| 118 | Primary Sic fatus, meritos aris mactavit honores, |
| 119 | Primary taurum Neptuno, taurum tibi, pulcher Apollo |
| 120 | Primary nigram Hiemi pecudem, Zephyris felicibus albam. |
| 121 | Primary Fama volat pulsum regnis cessisse paternis |
| 122 | Primary Idomenea ducem, desertaque litora Cretae |
| 123 | Primary hoste vacare domos, sedesque adstare relictas. |
| 124 | Primary Linquimus Ortygiae portus, pelagoque volamus, |
| 125 | Primary bacchatamque iugis Naxon viridemque Donysam, |
| 126 | Primary Olearon, niveamque Paron, sparsasque per aequor |
| 127 | Primary Cycladas, et crebris legimus freta consita terris. |
| 128 | Primary Nauticus exoritur vario certamine clamor; |
| 129 | Primary hortantur socii: Cretam proavosque petamus! |
| 130 | Primary Prosequitur surgens a puppi ventus euntis |
| 131 | Primary et tandem antiquis Curetum adlabimur oris. |
| 132 | Primary Ergo avidus muros optatae molior urbis, |
| 133 | Primary Pergameamque voco, et laetam cognomine gentem |
| 134 | Primary hortor amare focos arcemque attollere tectis. |
| 135 | Primary Iamque fere sicco subductae litore puppes; |
| 136 | Primary conubiis arvisque novis operata iuventus; |
| 137 | Primary iura domosque dabam: subito cum tabida membris, |
| 138 | Primary corrupto caeli tractu, miserandaque venit |
| 139 | Primary arboribusque satisque lues et letifer annus. |
| 140 | Primary Linquebant dulcis animas, aut aegra trahebant |
| 141 | Primary corpora; tum sterilis exurere Sirius agros; |
| 142 | Primary arebant herbae, et victum seges aegra negabat. |
| 143 | Primary Rursus ad oraclum Ortygiae Phoebumque remenso |
| 144 | Primary hortatur pater ire mari, veniamque precari: |
| 145 | Primary quam fessis finem rebus ferat; unde laborum |
| 146 | Primary temptare auxilium iubeat; quo vertere cursus. |
| 147 | Primary Nox erat, et terris animalia somnus habebat: |
| 148 | Primary effigies sacrae divom Phrygiique Penates, |
| 149 | Primary quos mecum a Troia mediisque ex ignibus urbis |
| 150 | Primary extuleram, visi ante oculos adstare iacentis |
| 151 | Primary in somnis, multo manifesti lumine, qua se |
| 152 | Primary plena per insertas fundebat luna fenestras; |
| 153 | Primary tum sic adfari et curas his demere dictis: |
| 154 | Primary Quod tibi delato Ortygiam dicturus Apollo est, |
| 155 | Primary hic canit, et tua nos en ultro ad limina mittit. |
| 156 | Primary Nos te, Dardania incensa, tuaque arma secuti, |
| 157 | Primary nos tumidum sub te permensi classibus aequor, |
| 158 | Primary idem venturos tollemus in astra nepotes, |
| 159 | Primary imperiumque urbi dabimus: tu moenia magnis |
| 160 | Primary magna para, longumque fugae ne linque laborem. |
| 161 | Primary Mutandae sedes: non haec tibi litora suasit |
| 162 | Primary Delius, aut Cretae iussit considere Apollo. |
| 163 | Primary Est locus, Hesperiam Grai cognomine dicunt, |
| 164 | Primary terra antiqua, potens armis atque ubere glaebae; |
| 165 | Primary Oenotri coluere viri; nunc fama minores |
| 166 | Primary Italiam dixisse ducis de nomine gentem: |
| 167 | Primary hae nobis propriae sedes; hinc Dardanus ortus, |
| 168 | Primary Iasiusque pater, genus a quo principe nostrum. |
| 169 | Primary Surge age, et haec laetus longaevo dicta parenti |
| 170 | Primary haud dubitanda refer: Corythum terrasque requirat |
| 171 | Primary Ausonias; Dictaea negat tibi Iuppiter arva. |
| 172 | Primary Talibus attonitus visis et voce deorum— |
| 173 | Primary nec sopor illud erat, sed coram adgnoscere voltus |
| 174 | Primary velatasque comas praesentiaque ora videbar; |
| 175 | Primary tum gelidus toto manabat corpore sudor |
| 176 | Primary corripio e stratis corpus, tendoque supinas |
| 177 | Primary ad caelum cum voce manus, et munera libo |
| 178 | Primary intemerata focis. Perfecto laetus honore |
| 179 | Primary Anchisen facio certum, remque ordine pando. |
| 180 | Primary Adgnovit prolem ambiguam geminosque parentes, |
| 181 | Primary seque novo veterum deceptum errore locorum. |
| 182 | Primary Tum memorat: Nate, Iliacis exercite fatis, |
| 183 | Primary sola mihi talis casus Cassandra canebat. |
| 184 | Primary Nunc repeto haec generi portendere debita nostro, |
| 185 | Primary et saepe Hesperiam, saepe Itala regna vocare. |
| 186 | Primary Sed quis ad Hesperiae venturos litora Teucros |
| 187 | Primary crederet, aut quem tum vates Cassandra moveret? |
| 188 | Primary Cedamus Phoebo, et moniti meliora sequamur. |
| 189 | Primary Sic ait, et cuncti dicto paremus ovantes. |
| 190 | Primary Hanc quoque deserimus sedem, paucisque relictis |
| 191 | Primary vela damus, vastumque cava trabe currimus aequor. |
| 192 | Primary Postquam altum tenuere rates, nec iam amplius ullae |
| 193 | Primary adparent terrae, caelum undique et undique pontus, |
| 194 | Primary tum mihi caeruleus supra caput adstitit imber, |
| 195 | Primary noctem hiememque ferens, et inhorruit unda tenebris. |
| 196 | Primary Continuo venti volvunt mare, magnaque surgunt |
| 197 | Primary aequora; dispersi iactamur gurgite vasto; |
| 198 | Primary involvere diem nimbi, et nox umida caelum |
| 199 | Primary abstulit; ingeminant abruptis nubibus ignes. |
| 200 | Primary Excutimur cursu, et caecis erramus in undis. |
| 201 | Primary Ipse diem noctemque negat discernere caelo, |
| 202 | Primary nec meminisse viae media Palinurus in unda. |
| 203 | Primary Tris adeo incertos caeca caligine soles |
| 204 | Primary erramus pelago, totidem sine sidere noctes. |
| 205 | Primary Quarto terra die primum se attollere tandem |
| 206 | Primary visa, aperire procul montis, ac volvere fumum. |
| 207 | Primary Vela cadunt, remis insurgimus; haud mora nautae |
| 208 | Primary adnixi torquent spumas et caerula verrunt. |
| 209 | Primary Servatum ex undis Strophadum me litora primum |
| 210 | Primary accipiunt; Strophades Graio stant nomine dictae, |
| 211 | Primary insulae Ionio in magno, quas dira Celaeno |
| 212 | Primary Harpyiaeque colunt aliae, Phineia postquam |
| 213 | Primary clausa domus, mensasque metu liquere priores. |
| 214 | Primary Tristius haud illis monstrum, nec saevior ulla |
| 215 | Primary pestis et ira deum Stygiis sese extulit undis. |
| 216 | Primary Virginei volucrum voltus, foedissima ventris |
| 217 | Primary proluvies, uncaeque manus, et pallida semper |
| 218 | Primary ora fame. |
| 219 | Primary Huc ubi delati portus intravimus, ecce |
| 220 | Primary laeta boum passim campis armenta videmus, |
| 221 | Primary caprigenumque pecus nullo custode per herbas. |
| 222 | Primary Inruimus ferro, et divos ipsumque vocamus |
| 223 | Primary in partem praedamque Iovem; tum litore curvo |
| 224 | Primary exstruimusque toros, dapibusque epulamur opimis. |
| 225 | Primary At subitae horrifico lapsu de montibus adsunt |
| 226 | Primary Harpyiae, et magnis quatiunt clangoribus alas, |
| 227 | Primary diripiuntque dapes, contactuque omnia foedant |
| 228 | Primary immundo; tum vox taetrum dira inter odorem. |
| 229 | Primary Rursum in secessu longo sub rupe cavata, |
| 230 | Primary arboribus clausi circum atque horrentibus umbris, |
| 231 | Primary instruimus mensas arisque reponimus ignem: |
| 232 | Primary rursum ex diverso caeli caecisque latebris |
| 233 | Primary turba sonans praedam pedibus circumvolat uncis, |
| 234 | Primary polluit ore dapes. Sociis tunc, arma capessant, |
| 235 | Primary edico, et dira bellum cum gente gerendum. |
| 236 | Primary Haud secus ac iussi faciunt, tectosque per herbam |
| 237 | Primary disponunt enses et scuta latentia condunt. |
| 238 | Primary Ergo ubi delapsae sonitum per curva dedere |
| 239 | Primary litora, dat signum specula Misenus ab alta |
| 240 | Primary aere cavo. Invadunt socii, et nova proelia temptant, |
| 241 | Primary obscenas pelagi ferro foedare volucres: |
| 242 | Primary sed neque vim plumis ullam nec volnera tergo |
| 243 | Primary accipiunt, celerique fuga sub sidera lapsae |
| 244 | Primary semesam praedam et vestigia foeda relinquunt. |
| 245 | Primary Una in praecelsa consedit rupe Celaeno, |
| 246 | Primary infelix vates, rumpitque hanc pectore vocem: |
| 247 | Primary Bellum etiam pro caede boum stratisque iuvencis, |
| 248 | Primary Laomedontiadae, bellumne inferre paratis, |
| 249 | Primary et patrio Harpyias insontis pellere regno? |
| 250 | Primary Accipite ergo animis atque haec mea figite dicta, |
| 251 | Primary quae Phoebo pater omnipotens, mihi Phoebus Apollo |
| 252 | Primary praedixit, vobis Furiarum ego maxuma pando. |
| 253 | Primary Italiam cursu petitis, ventisque vocatis |
| 254 | Primary ibitis Italiam, portusque intrare licebit; |
| 255 | Primary sed non ante datam cingetis moenibus urbem, |
| 256 | Primary quam vos dira fames nostraeque iniuria caedis |
| 257 | Primary ambesas subigat malis absumere mensas. |
| 258 | Primary Dixit, et in silvam pennis ablata refugit. |
| 259 | Primary At sociis subita gelidus formidine sanguis |
| 260 | Primary deriguit; cecidere animi, nec iam amplius armis, |
| 261 | Primary sed votis precibusque iubent exposcere pacem, |
| 262 | Primary sive deae, seu sint dirae obscenaeque volucres. |
| 263 | Primary Et pater Anchises passis de litore palmis |
| 264 | Primary numina magna vocat, meritosque indicit honores: |
| 265 | Primary Di, prohibete minas; di, talem avertite casum, |
| 266 | Primary et placidi servate pios! Tum litore funem |
| 267 | Primary deripere, excussosque iubet laxare rudentes. |
| 268 | Primary Tendunt vela Noti; fugimus spumantibus undis, |
| 269 | Primary qua cursum ventusque gubernatorque vocabat. |
| 270 | Primary Iam medio adparet fluctu nemorosa Zacynthos |
| 271 | Primary Dulichiumque Sameque et Neritos ardua saxis. |
| 272 | Primary Effugimus scopulos Ithacae, Laertia regna, |
| 273 | Primary et terram altricem saevi exsecramur Ulixi. |
| 274 | Primary Mox et Leucatae nimbosa cacumina montis |
| 275 | Primary et formidatus nautis aperitur Apollo. |
| 276 | Primary Hunc petimus fessi et parvae succedimus urbi; |
| 277 | Primary ancora de prora iacitur, stant litore puppes. |
| 278 | Primary Ergo insperata tandem tellure potiti, |
| 279 | Primary lustramurque Iovi votisque incendimus aras, |
| 280 | Primary Actiaque Iliacis celebramus litora ludis. |
| 281 | Primary Exercent patrias oleo labente palaestras |
| 282 | Primary nudati socii; iuvat evasisse tot urbes |
| 283 | Primary Argolicas, mediosque fugam tenuisse per hostis. |
| 284 | Primary Interea magnum sol circumvolvitur annum, |
| 285 | Primary et glacialis hiemps aquilonibus asperat undas. |
| 286 | Primary Aere cavo clipeum. magni gestamen Abantis, |
| 287 | Primary postibus adversis figo, et rem carmine signo: |
| 288 | Primary AENEAS HAEC DE DANAIS VICTORIBVS ARMA. |
| 289 | Primary Linquere tum portus iubeo et considere transtris: |
| 290 | Primary certatim socii feriunt mare et aequora verrunt. |
| 291 | Primary Protinus aërias Phaeacum abscondimus arces, |
| 292 | Primary litoraque Epiri legimus portuque subimus |
| 293 | Primary Chaonio, et celsam Buthroti accedimus urbem. |
| 294 | Primary Hic incredibilis rerum fama occupat auris, |
| 295 | Primary Priamiden Helenum Graias regnare per urbes, |
| 296 | Primary coniugio Aeacidae Pyrrhi sceptrisque potitum, |
| 297 | Primary et patrio Andromachen iterum cessisse marito. |
| 298 | Primary Obstipui, miroque incensum pectus amore, |
| 299 | Primary compellare virum et casus cognoscere tantos. |
| 300 | Primary Progredior portu, classis et litora linquens, |
| 301 | Primary sollemnis cum forte dapes et tristia dona |
| 302 | Primary ante urbem in luco falsi Simoentis ad undam |
| 303 | Primary libabat cineri Andromache, Manisque vocabat |
| 304 | Primary Hectoreum ad tumulum, viridi quem caespite inanem |
| 305 | Primary et geminas, causam lacrimis, sacraverat aras. |
| 306 | Primary Ut me conspexit venientem et Troïa circum |
| 307 | Primary arma amens vidit, magnis exterrita monstris |
| 308 | Primary deriguit visu in medio, calor ossa reliquit; |
| 309 | Primary labitur, et longo vix tandem tempore fatur: |
| 310 | Primary Verane te facies, verus mihi nuntius adfers, |
| 311 | Primary nate dea? Vivisne, aut, si lux alma recessit, |
| 312 | Primary Hector ubi est? Dixit, lacrimasque effudit et omnem |
| 313 | Primary implevit clamore locum. Vix pauca furenti |
| 314 | Primary subicio, et raris turbatus vocibus hisco: |
| 315 | Primary Vivo equidem, vitamque extrema per omnia duco; |
| 316 | Primary ne dubita, nam vera vides. |
| 317 | Primary Heu, quis te casus deiectam coniuge tanto |
| 318 | Primary excipit, aut quae digna satis fortuna revisit |
| 319 | Primary Hectoris Andromachen? Pyrrhin’ conubia servas? |
| 320 | Primary Deiecit vultum et demissa voce locuta est: |
| 321 | Primary O felix una ante alias Priameïa virgo, |
| 322 | Primary hostilem ad tumulum Troiae sub moenibus altis |
| 323 | Primary iussa mori, quae sortitus non pertulit ullos, |
| 324 | Primary nec victoris eri tetigit captiva cubile! |
| 325 | Primary nos, patria incensa, diversa per aequora vectae, |
| 326 | Primary stirpis Achilleae fastus iuvenemque superbum, |
| 327 | Primary servitio enixae, tulimus: qui deinde, secutus |
| 328 | Primary Ledaeam Hermionen Lacedaemoniosque hymenaeos, |
| 329 | Primary me famulo famulamque Heleno transmisit habendam. |
| 330 | Primary Ast illum, ereptae magno inflammatus amore |
| 331 | Primary coniugis et scelerum Furiis agitatus, Orestes |
| 332 | Primary excipit incautum patriasque obtruncat ad aras. |
| 333 | Primary Morte Neoptolemi regnorum reddita cessit |
| 334 | Primary pars Heleno, qui Chaonios cognomine campos |
| 335 | Primary Chaoniamque omnem Troiano a Chaone dixit, |
| 336 | Primary Pergamaque Iliacamque iugis hanc addidit arcem. |
| 337 | Primary Sed tibi qui cursum venti, quae fata dedere? |
| 338 | Primary Aut quisnam ignarum nostris deus adpulit oris? |
| 339 | Primary Quid puer Ascanius? superatne et vescitur aura, |
| 340 | Primary quem tibi iam Troia— |
| 341 | Primary Ecqua tamen puero est amissae cura parentis? |
| 342 | Primary Ecquid in antiquam virtutem animosque virilis |
| 343 | Primary et pater Aeneas et avunculus excitat Hector? |
| 344 | Primary Talia fundebat lacrimans longosque ciebat |
| 345 | Primary incassum fletus, cum sese a moenibus heros |
| 346 | Primary Priamides multis Helenus comitantibus adfert, |
| 347 | Primary adgnoscitque suos, laetusque ad limina ducit, |
| 348 | Primary et multum lacrimas verba inter singula fundit. |
| 349 | Primary Procedo, et parvam Troiam simulataque magnis |
| 350 | Primary Pergama, et arentem Xanthi cognomine rivum |
| 351 | Primary adgnosco, Scaeaeque amplector limina portae. |
| 352 | Primary Nec non et Teucri socia simul urbe fruuntur: |
| 353 | Primary illos porticibus rex accipiebat in amplis; |
| 354 | Primary aulaï medio libabant pocula Bacchi, |
| 355 | Primary impositis auro dapibus, paterasque tenebant. |
| 356 | Primary Iamque dies alterque dies processit, et aurae |
| 357 | Primary vela vocant tumidoque inflatur carbasus austro. |
| 358 | Primary His vatem adgredior dictis ac talia quaeso: |
| 359 | Primary Troiugena, interpres divom, qui numina Phoebi, |
| 360 | Primary qui tripodas, Clarii laurus, qui sidera sentis, |
| 361 | Primary et volucrum linguas et praepetis omina pennae, |
| 362 | Primary fare age—namque omnem cursum mihi prospera dixit |
| 363 | Primary religio, et cuncti suaserunt numine divi |
| 364 | Primary Italiam petere et terras temptare repostas: |
| 365 | Primary sola novum dictuque nefas Harpyia Celaeno |
| 366 | Primary prodigium canit, et tristis denuntiat iras, |
| 367 | Primary obscenamque famem—quae prima pericula vito? |
| 368 | Primary Quidve sequens tantos possim superare labores? |
| 369 | Primary Hic Helenus, caesis primum de more iuvencis, |
| 370 | Primary exorat pacem divom, vittasque resolvit |
| 371 | Primary sacrati capitis, meque ad tua limina, Phoebe, |
| 372 | Primary ipse manu multo suspensum numine ducit, |
| 373 | Primary atque haec deinde canit divino ex ore sacerdos: |
| 374 | Primary Nate dea,—nam te maioribus ire per altum |
| 375 | Primary auspiciis manifesta fides: sic fata deum rex |
| 376 | Primary sortitur, volvitque vices; is vertitur ordo— |
| 377 | Primary pauca tibi e multis, quo tutior hospita lustres |
| 378 | Primary aequora et Ausonio possis considere portu, |
| 379 | Primary expediam dictis; prohibent nam cetera Parcae |
| 380 | Primary scire Helenum farique vetat Saturnia Iuno. |
| 381 | Primary Principio Italiam, quam tu iam rere propinquam |
| 382 | Primary vicinosque, ignare, paras invadere portus, |
| 383 | Primary longa procul longis via dividit invia terris. |
| 384 | Primary Ante et Trinacria lentandus remus in unda, |
| 385 | Primary et salis Ausonii lustrandum navibus aequor, |
| 386 | Primary infernique lacus, Aeaeaeque insula Circae, |
| 387 | Primary quam tuta possis urbem componere terra: |
| 388 | Primary signa tibi dicam, tu condita mente teneto: |
| 389 | Primary cum tibi sollicito secreti ad fluminis undam |
| 390 | Primary litoreis ingens inventa sub ilicibus sus |
| 391 | Primary triginta capitum fetus enixa iacebit. |
| 392 | Primary alba, solo recubans, albi circum ubera nati, |
| 393 | Primary is locus urbis erit, requies ea certa laborum. |
| 394 | Primary Nec tu mensarum morsus horresce futuros: |
| 395 | Primary fata viam invenient, aderitque vocatus Apollo. |
| 396 | Primary Has autem terras, Italique hanc litoris oram, |
| 397 | Primary proxuma quae nostri perfunditur aequoris aestu, |
| 398 | Primary effuge; cuncta malis habitantur moenia Grais. |
| 399 | Primary Hic et Narycii posuerunt moenia Locri, |
| 400 | Primary et Sallentinos obsedit milite campos |
| 401 | Primary Lyctius Idomeneus; hic illa ducis Meliboei |
| 402 | Primary parva Philoctetae subnixa Petelia muro. |
| 403 | Primary Quin, ubi transmissae steterint trans aequora classes, |
| 404 | Primary et positis aris iam vota in litore solves, |
| 405 | Primary purpureo velare comas adopertus amictu, |
| 406 | Primary ne qua inter sanctos ignis in honore deorum |
| 407 | Primary hostilis facies occurrat et omina turbet. |
| 408 | Primary Hunc socii morem sacrorum, hunc ipse teneto: |
| 409 | Primary hac casti maneant in religione nepotes. |
| 410 | Primary Ast ubi digressum Siculae te admoverit orae |
| 411 | Primary ventus, et angusti rarescent claustra Pelori, |
| 412 | Primary laeva tibi tellus et longo laeva petantur |
| 413 | Primary aequora circuitu: dextrum fuge litus et undas. |
| 414 | Primary Haec loca vi quondam et vasta convolsa ruina— |
| 415 | Primary tantum aevi longinqua valet mutare vetustas— |
| 416 | Primary dissiluisse ferunt, cum protinus utraque tellus |
| 417 | Primary una foret; venit medio vi pontus et undis |
| 418 | Primary Hesperium Siculo latus abscidit, arvaque et urbes |
| 419 | Primary litore diductas angusto interluit aestu. |
| 420 | Primary Dextrum Scylla latus, laevum implacata Charybdis |
| 421 | Primary obsidet, atque imo barathri ter gurgite vastos |
| 422 | Primary sorbet in abruptum fluctus, rursusque sub auras |
| 423 | Primary erigit alternos et sidera verberat unda. |
| 424 | Primary At Scyllam caecis cohibet spelunca latebris, |
| 425 | Primary ora exsertantem et navis in saxa trahentem. |
| 426 | Primary Prima hominis facies et pulchro pectore virgo |
| 427 | Primary pube tenus, postrema immani corpore pristis, |
| 428 | Primary delphinum caudas utero commissa luporum. |
| 429 | Primary Praestat Trinacrii metas lustrare Pachyni |
| 430 | Primary cessantem, longos et circumflectere cursus, |
| 431 | Primary quam semel informem vasto vidisse sub antro |
| 432 | Primary Scyllam, et caeruleis canibus resonantia saxa. |
| 433 | Primary Praeterea, si qua est Heleno prudentia, vati |
| 434 | Primary si qua fides, animum si veris implet Apollo, |
| 435 | Primary unum illud tibi, nate dea, proque omnibus unum |
| 436 | Primary praedicam, et repetens iterumque iterumque monebo: |
| 437 | Primary Iunonis magnae primum prece numen adora; |
| 438 | Primary Iunoni cane vota libens, dominamque potentem |
| 439 | Primary supplicibus supera donis: sic denique victor |
| 440 | Primary Trinacria finis Italos mittere relicta. |
| 441 | Primary Huc ubi delatus Cumaeam accesseris urbem, |
| 442 | Primary divinosque lacus, et Averna sonantia silvis, |
| 443 | Primary insanam vatem aspicies, quae rupe sub ima |
| 444 | Primary fata canit, foliisque notas et nomina mandat. |
| 445 | Primary Quaecumque in foliis descripsit carmina virgo, |
| 446 | Primary digerit in numerum, atque antro seclusa relinquit. |
| 447 | Primary Illa manent immota locis, neque ab ordine cedunt; |
| 448 | Primary verum eadem, verso tenuis cum cardine ventus |
| 449 | Primary impulit et teneras turbavit ianua frondes, |
| 450 | Primary numquam deinde cavo volitantia prendere saxo, |
| 451 | Primary nec revocare situs aut iungere carmina curat: |
| 452 | Primary inconsulti abeunt, sedemque odere Sibyllae. |
| 453 | Primary Hic tibi ne qua morae fuerint dispendia tanti,— |
| 454 | Primary quamvis increpitent socii, et vi cursus in altum |
| 455 | Primary vela vocet, possisque sinus implere secundos,— |
| 456 | Primary quin adeas vatem precibusque oracula poscas |
| 457 | Primary ipsa canat, vocemque volens atque ora resolvat. |
| 458 | Primary Illa tibi Italiae populos venturaque bella, |
| 459 | Primary et quo quemque modo fugiasque ferasque laborem |
| 460 | Primary expediet, cursusque dabit venerata secundos. |
| 461 | Primary Haec sunt, quae nostra liceat te voce moneri. |
| 462 | Primary Vade age, et ingentem factis fer ad aethera Troiam. |
| 463 | Primary Quae postquam vates sic ore effatus amico est, |
| 464 | Primary dona dehinc auro gravia sectoque elephanto |
| 465 | Primary imperat ad navis ferri, stipatque carinis |
| 466 | Primary ingens argentum, Dodonaeosque lebetas, |
| 467 | Primary loricam consertam hamis auroque trilicem, |
| 468 | Primary et conum insignis galeae cristasque comantis, |
| 469 | Primary arma Neoptolemi; sunt et sua dona parenti. |
| 470 | Primary Addit equos, additque duces; |
| 471 | Primary remigium supplet; socios simul instruit armis. |
| 472 | Primary Interea classem velis aptare iubebat |
| 473 | Primary Anchises, fieret vento mora ne qua ferenti. |
| 474 | Primary Quem Phoebi interpres multo compellat honore: |
| 475 | Primary Coniugio, Anchise, Veneris dignate superbo, |
| 476 | Primary cura deum, bis Pergameis erepte ruinis, |
| 477 | Primary ecce tibi Ausoniae tellus; hanc arripe velis. |
| 478 | Primary Et tamen hanc pelago praeterlabare necesse est; |
| 479 | Primary Ausoniae pars illa procul, quam pandit Apollo. |
| 480 | Primary Vade ait O felix nati pietate. Quid ultra |
| 481 | Primary provehor, et fando surgentis demoror austros? |
| 482 | Primary Nec minus Andromache digressu maesta supremo |
| 483 | Primary fert picturatas auri subtemine vestes |
| 484 | Primary et Phrygiam Ascanio chlamydem (nec cedit honore), |
| 485 | Primary textilibusque onerat donis, ac talia fatur: |
| 486 | Primary Accipe et haec, manuum tibi quae monumenta mearum |
| 487 | Primary sint, puer, et longum Andromachae testentur amorem, |
| 488 | Primary coniugis Hectoreae. Cape dona extrema tuorum, |
| 489 | Primary O mihi sola mei super Astyanactis imago: |
| 490 | Primary sic oculos, sic ille manus, sic ora ferebat; |
| 491 | Primary et nunc aequali tecum pubesceret aevo. |
| 492 | Primary Hos ego digrediens lacrimis adfabar obortis: |
| 493 | Primary Vivite felices, quibus est fortuna peracta |
| 494 | Primary iam sua; nos alia ex aliis in fata vocamur. |
| 495 | Primary Vobis parta quies; nullum maris aequor arandum, |
| 496 | Primary arva neque Ausoniae semper cedentia retro |
| 497 | Primary quaerenda. Effigiem Xanthi Troiamque videtis |
| 498 | Primary quam vestrae fecere manus, melioribus, opto, |
| 499 | Primary auspiciis, et quae fuerit minus obvia Graiis. |
| 500 | Primary Si quando Thybrim vicinaque Thybridis arva |
| 501 | Primary intraro, gentique meae data moenia cernam, |
| 502 | Primary cognatas urbes olim populosque propinquos, |
| 503 | Primary Epiro, Hesperia, quibus idem Dardanus auctor |
| 504 | Primary atque idem casus, unam faciemus utramque |
| 505 | Primary Troiam animis; maneat nostros ea cura nepotes. |
| 506 | Primary Provehimur pelago vicina Ceraunia iuxta, |
| 507 | Primary unde iter Italiam cursusque brevissimus undis. |
| 508 | Primary Sol ruit interea et montes umbrantur opaci; |
| 509 | Primary sternimur optatae gremio telluris ad undam, |
| 510 | Primary sortiti remos, passimque in litore sicco |
| 511 | Primary corpora curamus; fessos sopor inrigat artus. |
| 512 | Primary Necdum orbem medium Nox horis acta subibat: |
| 513 | Primary haud segnis strato surgit Palinurus et omnis |
| 514 | Primary explorat ventos, atque auribus aera captat; |
| 515 | Primary sidera cuncta notat tacito labentia caelo, |
| 516 | Primary Arcturum pluviasque Hyadas geminosque Triones, |
| 517 | Primary armatumque auro circumspicit Oriona. |
| 518 | Primary Postquam cuncta videt caelo constare sereno, |
| 519 | Primary dat clarum e puppi signum; nos castra movemus, |
| 520 | Primary temptamusque viam et velorum pandimus alas. |
| 521 | Primary Iamque rubescebat stellis Aurora fugatis, |
| 522 | Primary cum procul obscuros collis humilemque videmus |
| 523 | Primary Italiam. Italiam primus conclamat Achates, |
| 524 | Primary Italiam laeto socii clamore salutant. |
| 525 | Primary Tum pater Anchises magnum cratera corona |
| 526 | Primary induit, implevitque mero, divosque vocavit |
| 527 | Primary stans celsa in puppi: |
| 528 | Primary Di maris et terrae tempestatumque potentes, |
| 529 | Primary ferte viam vento facilem et spirate secundi. |
| 530 | Primary Crebrescunt optatae aurae portusque patescit |
| 531 | Primary iam propior, templumque adparet in arce Minervae. |
| 532 | Primary Vela legunt socii et proras ad litora torquent. |
| 533 | Primary Portus ab Euroo fluctu curvatus in arcum, |
| 534 | Primary obiectae salsa spumant aspargine cautes; |
| 535 | Primary ipse latet; gemino demittunt bracchia muro |
| 536 | Primary turriti scopuli, refugitque ab litore templum. |
| 537 | Primary Quattuor hic, primum omen, equos in gramine vidi |
| 538 | Primary tondentis campum late, candore nivali. |
| 539 | Primary Et pater Anchises: Bellum, O terra hospita, portas |
| 540 | Primary bello armantur equi, bellum haec armenta minantur. |
| 541 | Primary Sed tamen idem olim curru succedere sueti |
| 542 | Primary quadrupedes, et frena iugo concordia ferre; |
| 543 | Primary spes et pacis ait. Tum numina sancta precamur |
| 544 | Primary Palladis armisonae, quae prima accepit ovantis, |
| 545 | Primary et capita ante aras Phrygio velamur amictu; |
| 546 | Primary praeceptisque Heleni, dederat quae maxima, rite |
| 547 | Primary Iunoni Argivae iussos adolemus honores. |
| 548 | Primary Haud mora, continuo perfectis ordine votis, |
| 549 | Primary cornua velatarum obvertimus antemarum, |
| 550 | Primary Graiugenumque domos suspectaque linquimus arva. |
| 551 | Primary Hinc sinus Herculei (si vera est fama) Tarenti |
| 552 | Primary cernitur; attollit se diva Lacinia contra, |
| 553 | Primary Caulonisque arces et navifragum Scylaceum. |
| 554 | Primary Tum procul e fluctu Trinacria cernitur Aetna, |
| 555 | Primary et gemitum ingentem pelagi pulsataque saxa |
| 556 | Primary audimus longe fractasque ad litora voces, |
| 557 | Primary exsultantque vada, atque aestu miscentur harenae. |
| 558 | Primary Et pater Anchises: Nimirum haec illa Charybdis: |
| 559 | Primary hos Helenus scopulos, haec saxa horrenda canebat. |
| 560 | Primary Eripite, O socii, pariterque insurgite remis! |
| 561 | Primary Haud minus ac iussi faciunt, primusque rudentem |
| 562 | Primary contorsit laevas proram Palinurus ad undas. |
| 563 | Primary laevam cuncta cohors remis ventisque petivit. |
| 564 | Primary Tollimur in caelum curvato gurgite, et idem |
| 565 | Primary subducta ad Manis imos desedimus unda. |
| 566 | Primary Ter scopuli clamorem inter cava saxa dedere: |
| 567 | Primary ter spumam elisam et rorantia vidimus astra. |
| 568 | Primary Interea fessos ventus cum sole reliquit, |
| 569 | Primary ignarique viae Cyclopum adlabimur oris. |
| 570 | Primary Portus ab accessu ventorum immotus et ingens |
| 571 | Primary ipse; sed horrificis iuxta tonat Aetna ruinis; |
| 572 | Primary interdumque atram prorumpit ad aethera nubem, |
| 573 | Primary turbine fumantem piceo et candente favilla, |
| 574 | Primary attollitque globos flammarum et sidera lambit; |
| 575 | Primary interdum scopulos avolsaque viscera montis |
| 576 | Primary erigit eructans, liquefactaque saxa sub auras |
| 577 | Primary cum gemitu glomerat, fundoque exaestuat imo. |
| 578 | Primary Fama est Enceladi semustum fulmine corpus |
| 579 | Primary urgueri mole hac, ingentemque insuper Aetnam |
| 580 | Primary impositam ruptis flammam exspirare caminis; |
| 581 | Primary et fessum quotiens mutet latus, intremere omnem |
| 582 | Primary murmure Trinacriam, et caelum subtexere fumo. |
| 583 | Primary Noctem illam tecti silvis immania monstra |
| 584 | Primary perferimus, nec quae sonitum det causa videmus. |
| 585 | Primary Nam neque erant astrorum ignes, nec lucidus aethra |
| 586 | Primary siderea polus, obscuro sed nubila caelo, |
| 587 | Primary et lunam in nimbo nox intempesta tenebat. |
| 588 | Primary Postera iamque dies primo surgebat Eoo, |
| 589 | Primary umentemque Aurora polo dimoverat umbram: |
| 590 | Primary cum subito e silvis, macie confecta suprema, |
| 591 | Primary ignoti nova forma viri miserandaque cultu |
| 592 | Primary procedit, supplexque manus ad litora tendit. |
| 593 | Primary Respicimus: dira inluvies inmissaque barba, |
| 594 | Primary consertum tegumen spinis; at cetera Graius, |
| 595 | Primary et quondam patriis ad Troiam missus in armis. |
| 596 | Primary Isque ubi Dardanios habitus et Troia vidit |
| 597 | Primary arma procul, paulum aspectu conterritus haesit, |
| 598 | Primary continuitque gradum; mox sese ad litora praeceps |
| 599 | Primary cum fletu precibusque tulit: Per sidera testor, |
| 600 | Primary per superos atque hoc caeli spirabile lumen, |
| 601 | Primary tollite me, Teucri; quascumque abducite terras; |
| 602 | Primary hoc sat erit. Scio me Danais e classibus unum, |
| 603 | Primary et bello Iliacos fateor petiisse Penatis; |
| 604 | Primary pro quo, si sceleris tanta est iniuria nostri, |
| 605 | Primary spargite me in fluctus, vastoque inmergite ponto. |
| 606 | Primary Si pereo, hominum manibus periisse iuvabit. |
| 607 | Primary Dixerat, et genua amplexus genibusque volutans |
| 608 | Primary haerebat. Qui sit, fari, quo sanguine cretus, |
| 609 | Primary hortamur; quae deinde agitet fortuna, fateri. |
| 610 | Primary Ipse pater dextram Anchises, haud multa moratus, |
| 611 | Primary dat iuveni, atque animum praesenti pignore firmat. |
| 612 | Primary Ille haec, deposita tandem formidine, fatur: |
| 613 | Primary Sum patria ex Ithaca, comes infelicis Ulixi, |
| 614 | Primary nomine Achaemenides, Troiam genitore Adamasto |
| 615 | Primary paupere—mansissetque utinam fortuna!—profectus. |
| 616 | Primary Hic me, dum trepidi crudelia limina linquunt, |
| 617 | Primary inmemores socii vasto Cyclopis in antro |
| 618 | Primary deseruere. Domus sanie dapibusque cruentis, |
| 619 | Primary intus opaca, ingens; ipse arduus, altaque pulsat |
| 620 | Primary sidera—Di, talem terris avertite pestem!— |
| 621 | Primary nec visu facilis nec dictu adfabilis ulli. |
| 622 | Primary Visceribus miserorum et sanguine vescitur atro. |
| 623 | Primary Vidi egomet, duo de numero cum corpora nostro |
| 624 | Primary prensa manu magna, medio resupinus in antro, |
| 625 | Primary frangeret ad saxum, sanieque aspersa natarent |
| 626 | Primary limina; vidi atro cum membra fluentia tabo |
| 627 | Primary manderet, et tepidi tremerent sub dentibus artus. |
| 628 | Primary Haud impune quidem; nec talia passus Ulixes, |
| 629 | Primary oblitusve sui est Ithacus discrimine tanto. |
| 630 | Primary Nam simul expletus dapibus vinoque sepultus |
| 631 | Primary cervicem inflexam posuit, iacuitque per antrum |
| 632 | Primary immensus, saniem eructans et frusta cruento |
| 633 | Primary per somnum commixta mero, nos magna precati |
| 634 | Primary numina sortitique vices, una undique circum |
| 635 | Primary fundimur, et telo lumen terebramus acuto,— |
| 636 | Primary ingens, quod torva solum sub fronte latebat, |
| 637 | Primary Argolici clipei aut Phoebeae lampadis instar,— |
| 638 | Primary et tandem laeti sociorum ulciscimur umbras. |
| 639 | Primary Sed fugite, O miseri, fugite, atque ab litore funem |
| 640 | Primary rumpite. |
| 641 | Primary Nam qualis quantusque cavo Polyphemus in antro |
| 642 | Primary lanigeras claudit pecudes atque ubera pressat, |
| 643 | Primary centum alii curva haec habitant ad litora volgo |
| 644 | Primary infandi Cyclopes, et altis montibus errant. |
| 645 | Primary Tertia iam lunae se cornua lumine complent, |
| 646 | Primary cum vitam in silvis inter deserta ferarum |
| 647 | Primary lustra domosque traho, vastosque ab rupe Cyclopas |
| 648 | Primary prospicio, sonitumque pedum vocemque tremesco. |
| 649 | Primary Victum infelicem, bacas lapidosaque corna, |
| 650 | Primary dant rami et volsis pascunt radicibus herbae. |
| 651 | Primary Omnia conlustrans, hanc primum ad litora classem |
| 652 | Primary conspexi venientem. Huic me, quaecumque fuisset, |
| 653 | Primary addixi: satis est gentem effugisse nefandam. |
| 654 | Primary Vos animam hanc potius quocumque absumite leto. |
| 655 | Primary Vix ea fatus erat, summo cum monte videmus |
| 656 | Primary ipsum inter pecudes vasta se mole moventem |
| 657 | Primary pastorem Polyphemum et litora nota petentem, |
| 658 | Primary monstrum horrendum, informe, ingens, cui lumen ademptum. |
| 659 | Primary Trunca manu pinus regit et vestigia firmat; |
| 660 | Primary lanigerae comitantur oves—ea sola voluptas |
| 661 | Primary solamenque mali. |
| 662 | Primary Postquam altos tetigit fluctus et ad aequora venit, |
| 663 | Primary luminis effossi fluidum lavit inde cruorem, |
| 664 | Primary dentibus infrendens gemitu, graditurque per aequor |
| 665 | Primary iam medium, necdum fluctus latera ardua tinxit. |
| 666 | Primary Nos procul inde fugam trepidi celerare, recepto |
| 667 | Primary supplice sic merito, tacitique incidere funem; |
| 668 | Primary vertimus et proni certantibus aequora remis. |
| 669 | Primary Sensit, et ad sonitum vocis vestigia torsit; |
| 670 | Primary verum ubi nulla datur dextra adfectare potestas, |
| 671 | Primary nec potis Ionios fluctus aequare sequendo, |
| 672 | Primary clamorem immensum tollit, quo pontus et omnes |
| 673 | Primary contremuere undae, penitusque exterrita tellus |
| 674 | Primary Italiae, curvisque immugiit Aetna cavernis. |
| 675 | Primary At genus e silvis Cyclopum et montibus altis |
| 676 | Primary excitum ruit ad portus et litora complent. |
| 677 | Primary Cernimus adstantis nequiquam lumine torvo |
| 678 | Primary Aetnaeos fratres, caelo capita alta ferentis, |
| 679 | Primary concilium horrendum: quales cum vertice celso |
| 680 | Primary aeriae quercus, aut coniferae cyparissi |
| 681 | Primary constiterunt, silva alta Iovis, lucusve Dianae. |
| 682 | Primary Praecipites metus acer agit quocumque rudentis |
| 683 | Primary excutere, et ventis intendere vela secundis. |
| 684 | Primary Contra iussa monent Heleni Scyllam atque Charybdin |
| 685 | Primary inter, utramque viam leti discrimine parvo, |
| 686 | Primary ni teneant cursus; certum est dare lintea retro. |
| 687 | Primary Ecce autem Boreas angusta ab sede Pelori |
| 688 | Primary missus adest. Vivo praetervehor ostia saxo |
| 689 | Primary Pantagiae Megarosque sinus Thapsumque iacentem. |
| 690 | Primary Talia monstrabat relegens errata retrorsus |
| 691 | Primary litora Achaemenides; comes infelicis Ulixi. |
| 692 | Primary Sicanio praetenta sinu iacet insula contra |
| 693 | Primary Plemyrium undosum; nomen dixere priores |
| 694 | Primary Ortygiam. Alpheum fama est huc Elidis amnem |
| 695 | Primary occultas egisse vias subter mare; qui nunc |
| 696 | Primary ore, Arethusa, tuo Siculis confunditur undis. |
| 697 | Primary Iussi numina magna loci veneramur; et inde |
| 698 | Primary exsupero praepingue solum stagnantis Helori. |
| 699 | Primary Hinc altas cautes proiectaque saxa Pachyni |
| 700 | Primary radimus, et fatis numquam concessa moveri |
| 701 | Primary adparet Camerina procul campique Geloi, |
| 702 | Primary immanisque Gela fluvii cognomine dicta. |
| 703 | Primary Arduus inde Acragas ostentat maxuma longe |
| 704 | Primary moenia, magnanimum quondam generator equorum; |
| 705 | Primary teque datis linquo ventis, palmosa Selinus, |
| 706 | Primary et vada dura lego saxis Lilybeia caecis. |
| 707 | Primary Hinc Drepani me portus et inlaetabilis ora |
| 708 | Primary accipit. Hic, pelagi tot tempestatibus actis, |
| 709 | Primary heu genitorem, omnis curae casusque levamen, |
| 710 | Primary amitto Anchisen: hic me, pater optume, fessum |
| 711 | Primary deseris, heu, tantis nequiquam erepte periclis! |
| 712 | Primary Nec vates Helenus, cum multa horrenda moneret, |
| 713 | Primary hos mihi praedixit luctus, non dira Celaeno. |
| 714 | Primary Hic labor extremus, longarum haec meta viarum. |
| 715 | Primary Hinc me digressum vestris deus adpulit oris. |
| 716 | Primary Sic pater Aeneas intentis omnibus unus |
| 717 | Primary fata renarrabat divom, cursusque docebat. |
| 718 | Primary Conticuit tandem, factoque hic fine quievit. |