Reader
Reader | Metamorphoses, Book 10
Metamorphoses
Ovid
Text
Position
Line 1 of 739
Waypoints
| Line Ref | Hugo Magnus | Latin |
|---|---|
| 1 | Primary Inde per inmensum croceo velatus amictu |
| 2 | Primary aethera digreditur Ciconumque Hymenaeus ad oras |
| 3 | Primary tendit et Orphea nequiquam voce vocatur. |
| 4 | Primary Adfuit ille quidem, sed nec sollemnia verba |
| 5 | Primary nec laetos vultus nec felix attulit omen. |
| 6 | Primary Fax quoque, quam tenuit, lacrimoso stridula fumo |
| 7 | Primary usque fuit nullosque invenit motibus ignes. |
| 8 | Primary Exitus auspicio gravior: nam nupta per herbas |
| 9 | Primary dum nova naiadum turba comitata vagatur, |
| 10 | Primary occidit in talum serpentis dente recepto. |
| 11 | Primary Quam satis ad superas postquam Rhodopeius auras |
| 12 | Primary deflevit vates, ne non temptaret et umbras, |
| 13 | Primary ad Styga Taenaria est ausus descendere porta; |
| 14 | Primary perque leves populos simulacraque functa sepulcro |
| 15 | Primary Persephonen adiit inamoenaque regna tenentem |
| 16 | Primary umbrarum dominum. Pulsisque ad carmina nervis |
| 17 | Primary sic ait: “O positi sub terra numina mundi, |
| 18 | Primary in quem reccidimus, quidquid mortale creamur, |
| 19 | Primary si licet et falsi positis ambagibus oris |
| 20 | Primary vera loqui sinitis, non huc, ut opaca viderem |
| 21 | Primary Tartara, descendi, nec uti villosa colubris |
| 22 | Primary terna Medusaei vincirem guttura monstri: |
| 23 | Primary causa viae est coniunx, in quam calcata venenum |
| 24 | Primary vipera diffudit crescentesque abstulit annos. |
| 25 | Primary Posse pati volui nec me temptasse negabo: |
| 26 | Primary vicit Amor. Supera deus hic bene notus in ora est, |
| 27 | Primary an sit et hic, dubito. Sed et hic tamen auguror esse; |
| 28 | Primary famaque si veteris non est mentita rapinae, |
| 29 | Primary vos quoque iunxit Amor. Per ego haec loca plena timoris, |
| 30 | Primary per chaos hoc ingens vastique silentia regni, |
| 31 | Primary Eurydices, oro, properata retexite fata. |
| 32 | Primary Omnia debemur vobis, paulumque morati |
| 33 | Primary serius aut citius sedem properamus ad unam. |
| 34 | Primary Tendimus huc omnes, haec est domus ultima, vosque |
| 35 | Primary humani generis longissima regna tenetis. |
| 36 | Primary Haec quoque, cum iustos matura peregerit annos, |
| 37 | Primary iuris erit vestri: pro munere poscimus usum. |
| 38 | Primary Quod si fata negant veniam pro coniuge, certum est |
| 39 | Primary nolle redire mihi: leto gaudete duorum.” |
| 40 | Primary Talia dicentem nervosque ad verba moventem |
| 41 | Primary exsangues flebant animae: nec Tantalus undam |
| 42 | Primary captavit refugam, stupuitque Ixionis orbis, |
| 43 | Primary nec carpsere iecur volucres, urnisque vacarunt |
| 44 | Primary Belides, inque tuo sedisti, Sisyphe, saxo. |
| 45 | Primary Tunc primum lacrimis victarum carmine fama est |
| 46 | Primary Eumenidum maduisse genas. Nec regia coniunx |
| 47 | Primary sustinet oranti nec qui regit ima negare, |
| 48 | Primary Eurydicenque vocant. Umbras erat illa recentes |
| 49 | Primary inter et incessit passu de vulnere tardo. |
| 50 | Primary Hanc simul et legem Rhodopeius accipit Orpheus, |
| 51 | Primary ne flectat retro sua lumina, donec Avernas |
| 52 | Primary exierit valles: aut inrita dona futura. |
| 53 | Primary Carpitur acclivis per muta silentia trames, |
| 54 | Primary arduus, obscurus, caligine densus opaca. |
| 55 | Primary Nec procul afuerunt telluris margine summae: |
| 56 | Primary hic, ne deficeret, metuens avidusque videndi |
| 57 | Primary flexit amans oculos; et protinus illa relapsa est, |
| 58 | Primary bracchiaque intendens prendique et prendere certans |
| 59 | Primary nil nisi cedentes infelix arripit auras. |
| 60 | Primary Iamque iterum moriens non est de coniuge quicquam |
| 61 | Primary questa suo: quid enim nisi se quereretur amatam? |
| 62 | Primary Supremumque “vale,” quod iam vix auribus ille |
| 63 | Primary acciperet, dixit revolutaque rursus eodem est. |
| 64 | Primary Non aliter stupuit gemina nece coniugis Orpheus, |
| 65 | Primary quam tria qui timidus, medio portante catenas, |
| 66 | Primary colla canis vidit, quem non pavor ante reliquit, |
| 67 | Primary quam natura prior, saxo per corpus oborto; |
| 68 | Primary quique in se crimen traxit voluitque videri |
| 69 | Primary Olenos esse nocens, tuque, o confisa figurae, |
| 70 | Primary infelix Lethaea, tuae, iunctissima quondam |
| 71 | Primary pectora, nunc lapides, quos umida sustinet Ide. |
| 72 | Primary Orantem frustraque iterum transire volentem |
| 73 | Primary portitor arcuerat. Septem tamen ille diebus |
| 74 | Primary squalidus in ripa Cereris sine munere sedit: |
| 75 | Primary cura dolorque animi lacrimaeque alimenta fuere. |
| 76 | Primary Esse deos Erebi crudeles questus, in altam |
| 77 | Primary se recipit Rhodopen pulsumque aquilonibus Haemum. |
| 78 | Primary Tertius aequoreis inclusum piscibus annum |
| 79 | Primary finierat Titan, omnemque refugerat Orpheus |
| 80 | Primary femineam venerem, seu quod male cesserat illi, |
| 81 | Primary sive fidem dederat. Multas tamen ardor habebat |
| 82 | Primary iungere se vati, multae doluere repulsae. |
| 83 | Primary Ille etiam Thracum populis fuit auctor amorem |
| 84 | Primary in teneros transferre mares citraque iuventam |
| 85 | Primary aetatis breve ver et primos carpere flores. |
| 86 | Primary Collis erat collemque super planissima campi |
| 87 | Primary area, quam viridem faciebant graminis herbae. |
| 88 | Primary Umbra loco deerat: qua postquam parte resedit |
| 89 | Primary dis genitus vates et fila sonantia movit, |
| 90 | Primary umbra loco venit. Non Chaonis afuit arbor. |
| 91 | Primary non nemus Heliadum, non frondibus aesculus altis, |
| 92 | Primary nec tiliae molles, nec fagus et innuba laurus, |
| 93 | Primary et coryli fragiles et fraxinus utilis hastis |
| 94 | Primary enodisque abies curvataque glandibus ilex |
| 95 | Primary et platanus genialis acerque coloribus impar |
| 96 | Primary amnicolaeque simul salices et aquatica lotos |
| 97 | Primary perpetuoque virens buxum tenuesque myricae |
| 98 | Primary et bicolor myrtus et bacis caerula tinus. |
| 99 | Primary Vos quoque, flexipedes hederae, venistis et una |
| 100 | Primary pampineae vites et amictae vitibus ulmi, |
| 101 | Primary ornique et piceae pomoque onerata rubenti |
| 102 | Primary arbutus et lentae, victoris praemia, palmae |
| 103 | Primary et succincta comas hirsutaque vertice pinus, |
| 104 | Primary grata deum matri; siquidem Cybeleius Attis |
| 105 | Primary exuit hac hominem truncoque induruit illo. |
| 106 | Primary Adfuit huic turbae metas imitata cupressus, |
| 107 | Primary nunc arbor, puer ante deo dilectus ab illo, |
| 108 | Primary qui citharam nervis et nervis temperat arcum. |
| 109 | Primary Namque sacer nymphis Carthaea tenentibus arva |
| 110 | Primary ingens cervus erat, lateque patentibus altas |
| 111 | Primary ipse suo capiti praebebat cornibus umbras. |
| 112 | Primary Cornua fulgebant auro, demissaque in armos |
| 113 | Primary pendebant tereti gemmata monilia collo. |
| 114 | Primary Bulla super frontem parvis argentea loris |
| 115 | Primary vincta movebatur parilique aetate: nitebant |
| 116 | Primary auribus e geminis circum cava tempora bacae. |
| 117 | Primary Isque metu vacuus naturalique pavore |
| 118 | Primary deposito celebrare domos mulcendaque colla |
| 119 | Primary quamlibet ignotis manibus praebere solebat. |
| 120 | Primary Sed tamen ante alios, Ceae pulcherrime gentis, |
| 121 | Primary gratus erat, Cyparisse, tibi. Tu pabula cervum |
| 122 | Primary ad nova, tu liquidi ducebas fontis ad undam, |
| 123 | Primary tu modo nectebas varios per cornua flores, |
| 124 | Primary nunc eques in tergo residens huc laetus et illuc |
| 125 | Primary mollia purpureis frenabas ora capistris. |
| 126 | Primary Aestus erat mediusque dies, solisque vapore |
| 127 | Primary concava litorei fervebant bracchia cancri: |
| 128 | Primary fessus in herbosa posuit sua corpora terra |
| 129 | Primary cervus et arborea frigus ducebat ab umbra. |
| 130 | Primary Hunc puer imprudens iaculo Cyparissus acuto |
| 131 | Primary fixit; et ut saevo morientem vulnere vidit, |
| 132 | Primary velle mori statuit. Quae non solacia Phoebus |
| 133 | Primary dixit et ut leviter pro materiaque doleret, |
| 134 | Primary admonuit! Gemit ille tamen munusque supremum |
| 135 | Primary hoc petit a superis, ut tempore lugeat omni. |
| 136 | Primary Iamque per inmensos egesto sanguine fletus |
| 137 | Primary in viridem verti coeperunt membra colorem, |
| 138 | Primary et modo qui nivea pendebant fronte capilli, |
| 139 | Primary horrida caesaries fieri sumptoque rigore |
| 140 | Primary sidereum gracili spectare cacumine caelum. |
| 141 | Primary Ingemuit tristisque deus “lugebere nobis |
| 142 | Primary lugebisque alios aderisque dolentibus” inquit. |
| 143 | Primary Tale nemus vates attraxerat inque ferarum |
| 144 | Primary concilio medius turba volucrumque sedebat. |
| 145 | Primary Ut satis impulsas temptavit pollice chordas |
| 146 | Primary et sensit varios, quamvis diversa sonarent, |
| 147 | Primary concordare modos, hoc vocem carmine movit: |
| 148 | Primary “Ab Iove, Musa parens, (cedunt Iovis omnia regno!) |
| 149 | Primary carmina nostra move! Iovis est mihi saepe potestas |
| 150 | Primary dicta prius: cecini plectro graviore Gigantas |
| 151 | Primary sparsaque Phlegraeis victricia fulmina campis: |
| 152 | Primary nunc opus est leviore lyra, puerosque canamus |
| 153 | Primary dilectos superis, inconcessisque puellas |
| 154 | Primary ignibus attonitas meruisse libidine poenam. |
| 155 | Primary Rex superum Phrygii quondam Ganymedis amore |
| 156 | Primary arsit, et inventum est aliquid, quod Iuppiter esse, |
| 157 | Primary quam quod erat, mallet. Nulla tamen alite verti |
| 158 | Primary dignatur, nisi quae posset sua fulmina ferre. |
| 159 | Primary Nec mora, percusso mendacibus aere pennis |
| 160 | Primary abripit Iliaden; qui nunc quoque pocula miscet |
| 161 | Primary invitaque Iovi nectar Iunone ministrat. |
| 162 | Primary Te quoque, Amyclide, posuisset in aethere Phoebus, |
| 163 | Primary tristia si spatium ponendi fata dedissent. |
| 164 | Primary Qua licet, aeternus tamen es: quotiensque repellit |
| 165 | Primary ver hiemem piscique aries succedit aquoso, |
| 166 | Primary tu totiens oreris viridique in caespite flores. |
| 167 | Primary Te meus ante omnes genitor dilexit, et orbe |
| 168 | Primary in medio positi caruerunt praeside Delphi, |
| 169 | Primary dum deus Eurotan inmunitamque frequentat |
| 170 | Primary Sparten. Nec citharae nec sunt in honore sagittae: |
| 171 | Primary inmemor ipse sui non retia ferre recusat, |
| 172 | Primary non tenuisse canes, non per iuga montis iniqui |
| 173 | Primary ire comes, longaque alit adsuetudine flammas. |
| 174 | Primary Iamque fere medius Titan venientis et actae |
| 175 | Primary noctis erat spatioque pari distabat utrimque: |
| 176 | Primary corpora veste levant et suco pinguis olivi |
| 177 | Primary splendescunt latique ineunt certamina disci. |
| 178 | Primary Quem prius aerias libratum Phoebus in auras |
| 179 | Primary misit et oppositas disiecit pondere nubes. |
| 180 | Primary Reccidit in solidam longo post tempore terram |
| 181 | Primary pondus et exhibuit iunctam cum viribus artem. |
| 182 | Primary Protinus imprudens actusque cupidine lusus |
| 183 | Primary tollere Taenarides orbem properabat. At illum |
| 184 | Primary dura repercusso subiecit verbere tellus |
| 185 | Primary in vultus, Hyacinthe, tuos. Expalluit aeque |
| 186 | Primary quam puer ipse deus conlapsosque excipit artus, |
| 187 | Primary et modo te refovet, modo tristia vulnera siccat, |
| 188 | Primary nunc animam admotis fugientem sustinet herbis. |
| 189 | Primary Nil prosunt artes: erat inmedicabile vulnus. |
| 190 | Primary Ut siquis violas rigidumve papaver in horto |
| 191 | Primary liliaque infringat fulvis horrentia linguis, |
| 192 | Primary marcida demittant subito caput illa vietum |
| 193 | Primary nec se sustineant spectentque cacumine terram: |
| 194 | Primary sic vultus moriens iacet, et defecta vigore |
| 195 | Primary ipsa sibi est oneri cervix umeroque recumbit. |
| 196 | Primary “Laberis, Oebalide, prima fraudate iuventa,” |
| 197 | Primary Phoebus ait “videoque tuum, mea crimina, vulnus. |
| 198 | Primary Tu dolor es facinusque meum: mea dextera leto |
| 199 | Primary inscribenda tuo est! Ego sum tibi funeris auctor. |
| 200 | Primary Quae mea culpa tamen? Nisi si lusisse vocari |
| 201 | Primary culpa potest, nisi culpa potest et amasse vocari. |
| 202 | Primary Atque utinam merito vitam tecumque liceret |
| 203 | Primary reddere! Quod quoniam fatali lege tenemur, |
| 204 | Primary semper eris mecum memorique haerebis in ore. |
| 205 | Primary Te lyra pulsa manu, te carmina nostra sonabunt, |
| 206 | Primary flosque novus scripto gemitus imitabere nostros. |
| 207 | Primary Tempus et illud erit, quo se fortissimus heros |
| 208 | Primary addat in hunc florem folioque legatur eodem.” |
| 209 | Primary Talia dum vero memorantur Apollinis ore, |
| 210 | Primary ecce cruor, qui fusus humo signaverat herbas, |
| 211 | Primary desinit esse cruor, Tyrioque nitentior ostro |
| 212 | Primary flos oritur formamque capit quam lilia, si non |
| 213 | Primary purpureus color his, argenteus esset in illis. |
| 214 | Primary Non satis hoc Phoebo est (is enim fuit auctor honoris): |
| 215 | Primary ipse suos gemitus foliis inscribit, et AI AI |
| 216 | Primary flos habet inscriptum, funestaque littera dicta est. |
| 217 | Primary Nec genuisse pudet Sparten Hyacinthon, honorque |
| 218 | Primary durat in hoc aevi, celebrandaque more priorum |
| 219 | Primary annua praelata redeunt Hyacinthia pompa. |
| 220 | Primary At si forte roges fecundam Amathunta metallis, |
| 221 | Primary an genuisse velit Propoetidas, abnuat aeque |
| 222 | Primary atque illos, gemino quondam quibus aspera cornu |
| 223 | Primary frons erat: unde etiam nomen traxere Cerastae. |
| 224 | Primary Ante fores horum stabat Iovis Hospitis ara; |
| 225 | Primary ignarus sceleris quam siquis sanguine tinctam |
| 226 | Primary advena vidisset, mactatos crederet illic |
| 227 | Primary lactantes vitulos Amathusiacasque bidentes: |
| 228 | Primary hospes erat caesus. Sacris offensa nefandis |
| 229 | Primary ipsa suas urbes Ophiusiaque arva parabat |
| 230 | Primary deserere alma Venus. “Sed quid loca grata, quid urbes |
| 231 | Primary peccavere meae? Quod” dixit “crimen in illis? |
| 232 | Primary Exsilio poenam potius gens impia pendat, |
| 233 | Primary vel nece, vel siquid medium est mortisque fugaeque. |
| 234 | Primary Idque quid esse potest, nisi versae poena figurae?” |
| 235 | Primary Dum dubitat, quo mutet eos, ad cornua vultum |
| 236 | Primary flexit et admonita est haec illis posse relinqui: |
| 237 | Primary grandiaque in torvos transformat membra iuvencos. |
| 238 | Primary Sunt tamen obscenae Venerem Propoetides ausae |
| 239 | Primary esse negare deam. Pro quo sua, numinis ira, |
| 240 | Primary corpora cum forma primae vulgasse feruntur: |
| 241 | Primary utque pudor cessit sanguisque induruit oris, |
| 242 | Primary in rigidum parvo silicem discrimine versae. |
| 243 | Primary Quas quia Pygmalion aevum per crimen agentes |
| 244 | Primary viderat, offensus vitiis, quae plurima menti |
| 245 | Primary femineae natura dedit, sine coniuge caelebs |
| 246 | Primary vivebat thalamique diu consorte carebat. |
| 247 | Primary Interea niveum mira feliciter arte |
| 248 | Primary sculpsit ebur formamque dedit, qua femina nasci |
| 249 | Primary nulla potest: operisque sui concepit amorem. |
| 250 | Primary Virginis est verae facies, quam vivere credas, |
| 251 | Primary et, si non obstet reverentia, velle moveri: |
| 252 | Primary ars adeo latet arte sua. Miratur et haurit |
| 253 | Primary pectore Pygmalion simulati corporis ignes. |
| 254 | Primary Saepe manus operi temptantes admovet, an sit |
| 255 | Primary corpus an illud ebur: nec adhuc ebur esse fatetur. |
| 256 | Primary Oscula dat reddique putat loquiturque tenetque, |
| 257 | Primary et credit tactis digitos insidere membris, |
| 258 | Primary et metuit, pressos veniat ne livor in artus. |
| 259 | Primary Et modo blanditias adhibet, modo grata puellis |
| 260 | Primary munera fert illi conchas teretesque lapillos |
| 261 | Primary et parvas volucres et flores mille colorum |
| 262 | Primary liliaque pictasque pilas et ab arbore lapsas |
| 263 | Primary Heliadum lacrimas; ornat quoque vestibus artus, |
| 264 | Primary dat digitis gemmas, dat longa monilia collo: |
| 265 | Primary aure leves bacae, redimicula pectore pendent. |
| 266 | Primary Cuncta decent: nec nuda minus formosa videtur. |
| 267 | Primary Conlocat hanc stratis concha Sidonide tinctis |
| 268 | Primary appellatque tori sociam, acclinataque colla |
| 269 | Primary mollibus in plumis, tamquam sensura, reponit. |
| 270 | Primary Festa dies Veneris tota celeberrima Cypro |
| 271 | Primary venerat, et pandis inductae cornibus aurum |
| 272 | Primary conciderant ictae nivea cervice iuvencae, |
| 273 | Primary turaque fumabant: cum munere functus ad aras |
| 274 | Primary constitit et timide, “si di dare cuncta potestis, |
| 275 | Primary sit coniunx, opto” (non ausus “eburnea virgo” |
| 276 | Primary dicere) Pygmalion “similis mea” dixit “eburnae.” |
| 277 | Primary Sensit, ut ipsa suis aderat Venus aurea festis, |
| 278 | Primary vota quid illa velint; et, amici numinis omen, |
| 279 | Primary flamma ter accensa est apicemque per aera duxit. |
| 280 | Primary Ut rediit, simulacra suae petit ille puellae |
| 281 | Primary incumbensque toro dedit oscula: visa tepere est. |
| 282 | Primary Admovet os iterum, manibus quoque pectora temptat: |
| 283 | Primary temptatum mollescit ebur positoque rigore |
| 284 | Primary subsidit digitis ceditque, ut Hymettia sole |
| 285 | Primary cera remollescit tractataque pollice multas |
| 286 | Primary flectitur in facies ipsoque fit utilis usu. |
| 287 | Primary Dum stupet et dubie gaudet fallique veretur, |
| 288 | Primary rursus amans rursusque manu sua vota retractat. |
| 289 | Primary Corpus erat: saliunt temptatae pollice venae. |
| 290 | Primary Tum vero Paphius plenissima concipit heros |
| 291 | Primary verba, quibus Veneri grates agat, oraque tandem |
| 292 | Primary ore suo non falsa premit: dataque oscula virgo |
| 293 | Primary sensit et erubuit timidumque ad lumina lumen |
| 294 | Primary attollens pariter cum caelo vidit amantem. |
| 295 | Primary Coniugio, quod fecit, adest dea. Iamque coactis |
| 296 | Primary cornibus in plenum noviens lunaribus orbem |
| 297 | Primary illa Paphon genuit, de qua tenet insula nomen. |
| 298 | Primary Editus hac ille est, qui, si sine prole fuisset, |
| 299 | Primary inter felices Cinyras potuisset haberi. |
| 300 | Primary Dira canam: procul hinc natae, procul este parentes! |
| 301 | Primary Aut, mea si vestras mulcebunt carmina mentes, |
| 302 | Primary desit in hac mihi parte fides, nec credite factum, |
| 303 | Primary vel, si credetis, facti quoque credite poenam. |
| 304 | Primary Si tamen admissum sinit hoc natura videri, |
| 305 | Primary gentibus Ismariis et nostro gratulor orbi, |
| 306 | Primary gratulor huic terrae, quod abest regionibus illis, |
| 307 | Primary quae tantum genuere nefas. Sit dives amomo |
| 308 | Primary cinnamaque costumque suum sudataque ligno |
| 309 | Primary tura ferat floresque alios Panchaia tellus, |
| 310 | Primary dum ferat et murram: tanti nova non fuit arbor. |
| 311 | Primary Ipse negat nocuisse tibi sua tela Cupido, |
| 312 | Primary Myrrha, facesque suas a crimine vindicat isto. |
| 313 | Primary Stipite te Stygio tumidisque adflavit echidnis |
| 314 | Primary e tribus una soror. Scelus est odisse parentem: |
| 315 | Primary hic amor est odio maius scelus. Undique lecti |
| 316 | Primary te cupiunt proceres, totoque oriente iuventus |
| 317 | Primary ad thalami certamen adest. Ex omnibus unum |
| 318 | Primary elige, Myrrha, virum: dum ne sit in omnibus unus. |
| 319 | Primary Illa quidem sentit foedoque repugnat amori |
| 320 | Primary et secum “quo mente feror? quid molior?” inquit: |
| 321 | Primary “di, precor, et pietas sacrataque iura parentum, |
| 322 | Primary hoc prohibete nefas scelerique resistite nostro, — |
| 323 | Primary si tamen hoc scelus est. Sed enim damnare negatur |
| 324 | Primary hanc venerem pietas, coeuntque animalia nullo |
| 325 | Primary cetera delicto. Nec habetur turpe iuvencae |
| 326 | Primary ferre patrem tergo, fit equo sua filia coniunx, |
| 327 | Primary quasque creavit init pecudes caper, ipsaque, cuius |
| 328 | Primary semine concepta est, ex illo concipit ales. |
| 329 | Primary Felices, quibus ista licent! Humana malignas |
| 330 | Primary cura dedit leges, et quod natura remittit, |
| 331 | Primary invida iura negant. Gentes tamen esse feruntur, |
| 332 | Primary in quibus et nato genetrix et nata parenti |
| 333 | Primary iungitur, ut pietas geminato crescat amore. |
| 334 | Primary Me miseram, quod non nasci mihi contigit illic, |
| 335 | Primary fortunaque loci laedor! — Quid in ista revolvor? |
| 336 | Primary Spes interdictae discedite! Dignus amari |
| 337 | Primary ille, sed ut pater, est. — Ergo si filia magni |
| 338 | Primary non essem Cinyrae, Cinyrae concumbere possem; |
| 339 | Primary nunc quia iam meus est, non est meus, ipsaque damno |
| 340 | Primary est mihi proximitas: aliena potentior essem. |
| 341 | Primary Ire libet procul hinc patriaeque relinquere fines, |
| 342 | Primary dum scelus effugiam. Retinet malus ardor amantem, |
| 343 | Primary ut praesens spectem Cinyram tangamque loquarque |
| 344 | Primary osculaque admoveam, si nil conceditur ultra. |
| 345 | Primary Ultra autem spectare aliquid potes, impia virgo? |
| 346 | Primary Et quot confundas et iura et nomina, sentis! |
| 347 | Primary Tune eris et matris paelex et adultera patris? |
| 348 | Primary Tune soror nati genetrixque vocabere fratris? |
| 349 | Primary Nec metues atro crinitas angue sorores, |
| 350 | Primary quas facibus saevis oculos atque ora petentes |
| 351 | Primary noxia corda vident? At tu, dum corpore non es |
| 352 | Primary passa nefas, animo ne concipe, neve potentis |
| 353 | Primary concubitu vetito naturae pollue foedus. |
| 354 | Primary Velle puta: res ipsa vetat. Pius ille memorque est |
| 355 | Primary moris — et o vellem similis furor esset in illo!” |
| 356 | Primary Dixerat, at Cinyras, quem copia digna procorum, |
| 357 | Primary quid faciat, dubitare facit, scitatur ab ipsa |
| 358 | Primary nominibus dictis, cuius velit esse mariti. |
| 359 | Primary Illa silet primo, patriisque in vultibus haerens |
| 360 | Primary aestuat et tepido suffundit lumina rore. |
| 361 | Primary Virginei Cinyras haec credens esse timoris, |
| 362 | Primary flere vetat siccatque genas atque oscula iungit. |
| 363 | Primary Myrrha datis nimium gaudet: consultaque, qualem |
| 364 | Primary optet habere virum, “similem tibi” dixit. At ille |
| 365 | Primary non intellectam vocem conlaudat et “esto |
| 366 | Primary tam pia semper” ait. Pietatis nomine dicto |
| 367 | Primary demisit vultus sceleris sibi conscia virgo. |
| 368 | Primary Noctis erat medium, curasque et corpora somnus |
| 369 | Primary solverat. At virgo Cinyreia pervigil igni |
| 370 | Primary carpitur indomito furiosaque vota retractat. |
| 371 | Primary Et modo desperat, modo vult temptare, pudetque |
| 372 | Primary et cupit, et, quid agat, non invenit. Utque securi |
| 373 | Primary saucia trabs ingens, ubi plaga novissima restat, |
| 374 | Primary quo cadat, in dubio est omnique a parte timetur: |
| 375 | Primary sic animus vario labefactus vulnere nutat |
| 376 | Primary huc levis atque illuc momentaque sumit utroque. |
| 377 | Primary Nec modus aut requies, nisi mors, reperitur amoris. |
| 378 | Primary Mors placet. Erigitur laqueoque innectere fauces |
| 379 | Primary destinat et zona summo de poste revincta |
| 380 | Primary “care vale Cinyra causamque intellege mortis!” |
| 381 | Primary dixit et aptabat pallenti vincula collo. |
| 382 | Primary Murmura verborum fidas nutricis ad aures |
| 383 | Primary pervenisse ferunt limen servantis alumnae. |
| 384 | Primary Surgit anus reseratque fores, mortisque paratae |
| 385 | Primary instrumenta videns spatio conclamat eodem |
| 386 | Primary seque ferit scinditque sinus ereptaque collo |
| 387 | Primary vincula dilaniat. Tum denique flere vacavit, |
| 388 | Primary tum dare complexus laqueique requirere causam. |
| 389 | Primary Muta silet virgo terramque inmota tuetur |
| 390 | Primary et deprensa dolet tardae conamina mortis. |
| 391 | Primary Instat anus canosque suos et inania nudans |
| 392 | Primary ubera per cunas alimentaque prima precatur, |
| 393 | Primary ut sibi committat, quidquid dolet. Illa rogantem |
| 394 | Primary aversata gemit. Certa est exquirere nutrix |
| 395 | Primary nec solam spondere fidem: “dic” inquit “opemque |
| 396 | Primary me sine ferre tibi; non est mea pigra senectus. |
| 397 | Primary Seu furor est, habeo, quae carmine sanet et herbis, |
| 398 | Primary sive aliquis nocuit, magico lustrabere ritu, |
| 399 | Primary ira deum sive est, sacris placabilis ira. |
| 400 | Primary Quid rear ulterius ? Certe fortuna domusque |
| 401 | Primary sospes et in cursu est, vivit genetrixque paterque.” |
| 402 | Primary Myrrha, patre audito, suspiria duxit ab imo |
| 403 | Primary pectore. Nec nutrix etiamnum concipit ullum |
| 404 | Primary mente nefas, aliquemque tamen praesentit amorem; |
| 405 | Primary propositique tenax, quodcumque est, orat, ut ipsi |
| 406 | Primary indicet, et gremio lacrimantem tollit anili |
| 407 | Primary atque ita complectens infirmis membra lacertis |
| 408 | Primary “sensimus,” inquit “amas! sed et hic mea (pone timorem) |
| 409 | Primary sedulitas erit apta tibi, nec sentiet umquam |
| 410 | Primary hoc pater.” Exsiluit gremio furibunda torumque |
| 411 | Primary ore premens “discede, precor, miseroque pudori |
| 412 | Primary parce!” ait. Instanti “discede, aut desine” dixit |
| 413 | Primary “quaerere, quid doleam: scelus est, quod scire laboras.” |
| 414 | Primary Horret anus tremulasque manus annisque metuque |
| 415 | Primary tendit et ante pedes supplex procumbit alumnae |
| 416 | Primary et modo blanditur, modo, si non conscia fiat, |
| 417 | Primary terret; et indicium laquei coeptaeque minatur |
| 418 | Primary mortis et officium commisso spondet amori. |
| 419 | Primary Extulit illa caput lacrimisque implevit obortis |
| 420 | Primary pectora nutricis; conataque saepe fateri |
| 421 | Primary saepe tenet vocem, pudibundaque vestibus ora |
| 422 | Primary texit et “o” dixit “felicem coniuge matrem!” |
| 423 | Primary Hactenus, et gemuit. Gelidus nutricis in artus |
| 424 | Primary ossaque (sensit enim) penetrat tremor, albaque toto |
| 425 | Primary vertice canities rigidis stetit hirta capillis. |
| 426 | Primary Multaque, ut excuteret diros, si posset, amores, |
| 427 | Primary addidit: at virgo scit se non falsa moneri, |
| 428 | Primary certa mori tamen est, si non potiatur amore. |
| 429 | Primary “Vive,” ait haec “potiere tuo” — et, non ausa “parente” |
| 430 | Primary dicere, conticuit promissaque numine firmat. |
| 431 | Primary Festa piae Cereris celebrabant annua matres |
| 432 | Primary illa, quibus nivea velatae corpora veste |
| 433 | Primary primitias frugum dant spicea serta suarum |
| 434 | Primary perque novem noctes venerem tactusque viriles |
| 435 | Primary in vetitis numerant. Turba Cenchreis in illa |
| 436 | Primary regis adest coniunx, arcanaque sacra frequentat. |
| 437 | Primary Ergo legitima vacuus dum coniuge lectus, |
| 438 | Primary nacta gravem vino Cinyram male sedula nutrix, |
| 439 | Primary nomine mentito veros exponit amores |
| 440 | Primary et faciem laudat. Quaesitis virginis annis |
| 441 | Primary “par” ait “est Myrrhae.” Quam postquam adducere iussa est |
| 442 | Primary utque domum rediit, “gaude mea” dixit “alumna: |
| 443 | Primary vicimus.” Infelix non toto pectore sentit |
| 444 | Primary laetitiam virgo, praesagaque pectora maerent; |
| 445 | Primary sed tamen et gaudet: tanta est discordia mentis. |
| 446 | Primary Tempus erat, quo cuncta silent, interque triones |
| 447 | Primary flexerat obliquo plaustrum temone Bootes: |
| 448 | Primary ad facinus venit illa suum. Fugit aurea caelo |
| 449 | Primary luna, tegunt nigrae latitantia sidera nubes: |
| 450 | Primary nox caret igne suo. Primus tegis, Icare, vultus |
| 451 | Primary Erigoneque pio sacrata parentis amore. |
| 452 | Primary Ter pedis offensi signo est revocata, ter omen |
| 453 | Primary funereus bubo letali carmine fecit: |
| 454 | Primary it tamen, et tenebrae minuunt noxque atra pudorem; |
| 455 | Primary nutricisque manum laeva tenet, altera motu |
| 456 | Primary caecum iter explorat. Thalami iam limina tangit, |
| 457 | Primary iamque fores aperit, iam ducitur intus: at illi |
| 458 | Primary poplite succiduo genua intremuere, fugitque |
| 459 | Primary et color et sanguis, animusque relinquit euntem. |
| 460 | Primary Quoque suo propior sceleri est, magis horret, et ausi |
| 461 | Primary paenitet, et vellet non cognita posse reverti. |
| 462 | Primary Cunctantem longaeva manu deducit et alto |
| 463 | Primary admotam lecto cum traderet “accipe,” dixit |
| 464 | Primary “ista tua est, Cinyra” devotaque corpora iunxit. |
| 465 | Primary Accipit obsceno genitor sua viscera lecto |
| 466 | Primary virgineosque metus levat hortaturque timentem. |
| 467 | Primary Forsitan aetatis quoque nomine “filia” dixit, |
| 468 | Primary dixit et illa “pater,” sceleri ne nomina desint. |
| 469 | Primary Plena patris thalamis excedit et impia diro |
| 470 | Primary semina fert utero conceptaque crimina portat. |
| 471 | Primary Postera nox facinus geminat. Nec finis in illa est: |
| 472 | Primary cum tandem Cinyras, avidus cognoscere amantem |
| 473 | Primary post tot concubitus, inlato lumine vidit |
| 474 | Primary et scelus et natam, verbisque dolore retentis |
| 475 | Primary pendenti nitidum vagina deripit ensem. |
| 476 | Primary Myrrha fugit, tenebrisque et caecae munere noctis |
| 477 | Primary intercepta neci est: latosque vagata per agros |
| 478 | Primary palmiferos Arabas Panchaeaque rura reliquit; |
| 479 | Primary perque novem erravit redeuntis cornua lunae, |
| 480 | Primary cum tandem terra requievit fessa Sabaea; |
| 481 | Primary vixque uteri portabat onus. Tum nescia voti |
| 482 | Primary atque inter mortisque metus et taedia vitae |
| 483 | Primary est tales complexa preces: “O siqua patetis |
| 484 | Primary numina confessis, merui nec triste recuso |
| 485 | Primary supplicium. Sed ne violem vivosque superstes |
| 486 | Primary mortuaque exstinctos, ambobus pellite regnis |
| 487 | Primary mutataeque mihi vitamque necemque negate.” |
| 488 | Primary Numen confessis aliquod patet: ultima certe |
| 489 | Primary vota suos habuere deos. Nam crura loquentis |
| 490 | Primary terra supervenit, ruptosque obliqua per ungues |
| 491 | Primary porrigitur radix, longi firmamina trunci; |
| 492 | Primary ossaque robur agunt, mediaque manente medulla |
| 493 | Primary sanguis it in sucos, in magnos bracchia ramos, |
| 494 | Primary in parvos digiti, duratur cortice pellis. |
| 495 | Primary Iamque gravem crescens uterum perstrinxerat arbor |
| 496 | Primary pectoraque obruerat collumque operire parabat, |
| 497 | Primary non tulit illa moram venientique obvia ligno |
| 498 | Primary subsedit mersitque suos in cortice vultus. |
| 499 | Primary Quae quamquam amisit veteres cum corpore sensus, |
| 500 | Primary flet tamen, et tepidae manant ex arbore guttae. |
| 501 | Primary Est honor et lacrimis, stillataque robore murra |
| 502 | Primary nomen erile tenet nulloque tacebitur aevo. |
| 503 | Primary At male conceptus sub robore creverat infans |
| 504 | Primary quaerebatque viam, qua se genetrice relicta |
| 505 | Primary exsereret: media gravidus tumet arbore venter. |
| 506 | Primary Tendit onus matrem: neque habent sua verba dolores, |
| 507 | Primary nec Lucina potest parientis voce vocari. |
| 508 | Primary Nitenti tamen est similis curvataque crebros |
| 509 | Primary dat gemitus arbor lacrimisque cadentibus umet. |
| 510 | Primary Constitit ad ramos mitis Lucina dolentes |
| 511 | Primary admovitque manus et verba puerpera dixit. |
| 512 | Primary Arbor agit rimas et fissa cortice vivum |
| 513 | Primary reddit onus, vagitque puer; quem mollibus herbis |
| 514 | Primary naides impositum lacrimis unxere parentis. |
| 515 | Primary Laudaret faciem Livor quoque. Qualia namque |
| 516 | Primary corpora nudorum tabula pinguntur Amorum, |
| 517 | Primary talis erat: sed, ne faciat discrimina cultus, |
| 518 | Primary aut huic adde leves, aut illi deme pharetras. |
| 519 | Primary Labitur occulte fallitque volatilis aetas, |
| 520 | Primary et nihil est annis velocius. Ille sorore |
| 521 | Primary natus avoque suo, qui conditus arbore nuper, |
| 522 | Primary nuper erat genitus, modo formosissimus infans, |
| 523 | Primary iam iuvenis, iam vir, iam se formosior ipso est: |
| 524 | Primary iam placet et Veneri matrisque ulciscitur ignes. |
| 525 | Primary Namque pharetratus dum dat puer oscula matri, |
| 526 | Primary inscius exstanti destrinxit harundine pectus. |
| 527 | Primary Laesa manu natum dea reppulit. Altius actum |
| 528 | Primary vulnus erat specie primoque fefellerat ipsam. |
| 529 | Primary Capta viri forma non iam Cythereia curat |
| 530 | Primary litora, non alto repetit Paphon aequore cinctam |
| 531 | Primary piscosamque Gnidon gravidamve Amathunta metallis; |
| 532 | Primary abstinet et caelo: caelo praefertur Adonis. |
| 533 | Primary Hunc tenet, huic comes est; adsuetaque semper in umbra |
| 534 | Primary indulgere sibi formamque augere colendo |
| 535 | Primary per iuga, per silvas dumosaque saxa vagatur |
| 536 | Primary fine genu vestem ritu succincta Dianae |
| 537 | Primary hortaturque canes; tutaeque animalia praedae, |
| 538 | Primary aut pronos lepores aut celsum in cornua cervum, |
| 539 | Primary aut agitat dammas: a fortibus abstinet apris |
| 540 | Primary raptoresque lupos armatosque unguibus ursos |
| 541 | Primary vitat et armenti saturatos caede leones. |
| 542 | Primary Te quoque, ut hos timeas, siquid prodesse monendo |
| 543 | Primary possit, Adoni, monet, “fortis” que “fugacibus esto” |
| 544 | Primary inquit “in audaces non est audacia tuta. |
| 545 | Primary Parce meo, iuvenis, temerarius esse periclo, |
| 546 | Primary neve feras, quibus arma dedit natura, lacesse, |
| 547 | Primary stet mihi ne magno tua gloria. Non movet aetas |
| 548 | Primary nec facies nec quae Venerem movere, leones |
| 549 | Primary saetigerosque sues oculosque animosque ferarum. |
| 550 | Primary Fulmen habent acres in aduncis dentibus apri, |
| 551 | Primary impetus est fulvis et vasta leonibus ira, |
| 552 | Primary invisumque mihi genus est.” Quae causa, roganti |
| 553 | Primary “dicam,” ait “et veteris monstrum mirabere culpae. |
| 554 | Primary Sed labor insolitus iam me lassavit, et ecce |
| 555 | Primary opportuna sua blanditur populus umbra, |
| 556 | Primary datque torum caespes; libet hac requiescere tecum” |
| 557 | Primary (et requievit) “humo” pressitque et gramen et ipsum, |
| 558 | Primary inque sinu iuvenis posita cervice reclinis |
| 559 | Primary sic ait ac mediis interserit oscula verbis: |
| 560 | Primary “Forsitan audieris aliquam certamine cursus |
| 561 | Primary veloces superasse viros. Non fabula rumor |
| 562 | Primary ille fuit: superabat enim; nec dicere posses, |
| 563 | Primary laude pedum formaene bono praestantior esset. |
| 564 | Primary Scitanti deus huic de coniuge “coniuge” dixit |
| 565 | Primary “nil opus est, Atalanta, tibi: fuge coniugis usum! |
| 566 | Primary nec tamen effugies teque ipsa viva carebis.” |
| 567 | Primary Territa sorte dei per opacas innuba silvas |
| 568 | Primary vivit et instantem turbam violenta procorum |
| 569 | Primary condicione fugat, nec “sum potienda, nisi” inquit |
| 570 | Primary “victa prius cursu. Pedibus contendite mecum: |
| 571 | Primary praemia veloci coniunx thalamique dabuntur, |
| 572 | Primary mors pretium tardis. Ea lex certaminis esto.” |
| 573 | Primary Illa quidem inmitis: sed (tanta potentia formae est) |
| 574 | Primary venit ad hanc legem temeraria turba procorum. |
| 575 | Primary Sederat Hippomenes cursus spectator iniqui |
| 576 | Primary et “petitur cuiquam per tanta pericula coniunx?” |
| 577 | Primary dixerat ac nimios iuvenum damnarat amores. |
| 578 | Primary Ut faciem et posito corpus velamine vidit, |
| 579 | Primary quale meum, vel quale tuum, si femina fias, |
| 580 | Primary obstipuit tollensque manus “ignoscite,” dixit |
| 581 | Primary “quos modo culpavi. Nondum mihi praemia nota, |
| 582 | Primary quae peteretis, erant.” Laudando concipit ignes |
| 583 | Primary et, ne quis iuvenum currat velocius, optat |
| 584 | Primary invidiaque timet. “Sed cur certaminis huius |
| 585 | Primary intemptata mihi fortuna relinquitur?” inquit |
| 586 | Primary “audentes deus ipse iuvat.” Dum talia secum |
| 587 | Primary exigit Hippomenes, passu volat alite virgo. |
| 588 | Primary Quae quamquam Scythica non setius ire sagitta |
| 589 | Primary Aonio visa est iuveni, tamen ille decorem |
| 590 | Primary miratur magis; et cursus facit ipse decorem. |
| 591 | Primary Aura refert ablata citis talaria plantis, |
| 592 | Primary tergaque iactantur crines per eburnea, quaeque |
| 593 | Primary poplitibus suberant picto genualia limbo; |
| 594 | Primary inque puellari corpus candore ruborem |
| 595 | Primary traxerat, haud aliter, quam cum super atria velum |
| 596 | Primary candida purpureum simulatas inficit umbras. |
| 597 | Primary Dum notat haec hospes, decursa novissima meta est |
| 598 | Primary et tegitur festa victrix Atalanta corona. |
| 599 | Primary Dant gemitum victi penduntque ex foedere poenas. |
| 600 | Primary Non tamen eventu iuvenis deterritus horum |
| 601 | Primary constitit in medio, vultuque in virgine fixo |
| 602 | Primary “quid facilem titulum superando quaeris inertes? |
| 603 | Primary mecum confer!” ait. “Seu me fortuna potentem |
| 604 | Primary fecerit, a tanto non indignabere vinci: |
| 605 | Primary namque mihi genitor Megareus Onchestius, illi |
| 606 | Primary est Neptunus avus, pronepos ego regis aquarum, |
| 607 | Primary nec virtus citra genus est; seu vincar, habebis |
| 608 | Primary Hippomene victo magnum et memorabile nomen.” |
| 609 | Primary Talia dicentem molli Schoeneia vultu |
| 610 | Primary adspicit et dubitat, superari an vincere malit. |
| 611 | Primary Atque ita “quis deus hunc formosis” inquit “iniquus |
| 612 | Primary perdere vult caraeque iubet discrimine vitae |
| 613 | Primary coniugium petere hoc? Non sum, me iudice, tanti. — |
| 614 | Primary Nec forma tangor (poteram tamen hac quoque tangi), |
| 615 | Primary sed quod adhuc puer est: non me movet ipse, sed aetas. |
| 616 | Primary Quid quod inest virtus et mens interrita leti? |
| 617 | Primary Quid quod ab aequorea numeratur origine quartus? |
| 618 | Primary Quid quod amat tantique putat conubia nostra, |
| 619 | Primary ut pereat, si me fors illi dura negarit? |
| 620 | Primary Dum licet, hospes, abi thalamosque relinque cruentos: |
| 621 | Primary coniugium crudele meum est. Tibi nubere nulla |
| 622 | Primary nolet, et optari potes a sapiente puella. — |
| 623 | Primary Cur tamen est mihi cura tui tot iam ante peremptis? |
| 624 | Primary Viderit! Intereat, quoniam tot caede procorum |
| 625 | Primary admonitus non est agiturque in taedia vitae. — |
| 626 | Primary Occidet hic igitur, voluit quia vivere mecum, |
| 627 | Primary indignamque necem pretium patietur amoris? |
| 628 | Primary Non erit invidiae victoria nostra ferendae. |
| 629 | Primary Sed non culpa mea est. Utinam desistere velles, |
| 630 | Primary aut, quoniam es demens, utinam velocior esses! |
| 631 | Primary A! quam virgineus puerili vultus in ore est! |
| 632 | Primary A! miser Hippomene, nollem tibi visa fuissem! |
| 633 | Primary Vivere dignus eras. Quod si felicior essem, |
| 634 | Primary nec mihi coniugium fata importuna negarent, |
| 635 | Primary unus eras, cum quo sociare cubilia vellem.” |
| 636 | Primary Dixerat; utque rudis primoque Cupidine tacta, |
| 637 | Primary quid facit ignorans, amat et non sentit amorem. |
| 638 | Primary Iam solitos poscunt cursus populusque paterque, |
| 639 | Primary cum me sollicita proles Neptunia voce |
| 640 | Primary invocat Hippomenes “Cytherea” que “comprecor, ausis |
| 641 | Primary adsit” ait “nostris et quos dedit adiuvet ignes.” |
| 642 | Primary Detulit aura preces ad me non invida blandas; |
| 643 | Primary motaque sum, fateor. Nec opis mora longa dabatur. |
| 644 | Primary Est ager, indigenae Tamasenum nomine dicunt, |
| 645 | Primary telluris Cypriae pars optima, quam mihi prisci |
| 646 | Primary sacravere senes templisque accedere dotem |
| 647 | Primary hanc iussere meis. Medio nitet arbor in arvo, |
| 648 | Primary fulva comas, fulvo ramis crepitantibus auro. |
| 649 | Primary Hinc tria forte mea veniens decerpta ferebam |
| 650 | Primary aurea poma manu: nullique videnda nisi ipsi |
| 651 | Primary Hippomenen adii docuique, quis usus in illis. |
| 652 | Primary Signa tubae dederant, cum carcere pronus uterque |
| 653 | Primary emicat et summam celeri pede libat harenam. |
| 654 | Primary Posse putes illos sicco freta radere passu |
| 655 | Primary et segetis canae stantes percurrere aristas. |
| 656 | Primary Adiciunt animos iuveni clamorque favorque |
| 657 | Primary verbaque dicentum: “Nunc, nunc incumbere tempus! |
| 658 | Primary Hippomene, propera! nunc viribus utere totis! |
| 659 | Primary pelle moram, vinces!” Dubium, Megareius heros |
| 660 | Primary gaudeat, an virgo magis his Schoeneia dictis. |
| 661 | Primary O quotiens, cum iam posset transire, morata est |
| 662 | Primary spectatosque diu vultus invita reliquit! |
| 663 | Primary Aridus e lasso veniebat anhelitus ore, |
| 664 | Primary metaque erat longe. Tum denique de tribus unum |
| 665 | Primary fetibus arboreis proles Neptunia misit. |
| 666 | Primary Obstipuit virgo, nitidique cupidine pomi |
| 667 | Primary declinat cursus aurumque volubile tollit. |
| 668 | Primary Praeterit Hippomenes! Resonant spectacula plausu. |
| 669 | Primary Illa moram celeri cessataque tempora cursu |
| 670 | Primary corrigit atque iterum iuvenem post terga relinquit. |
| 671 | Primary Et rursus pomi iactu remorata secundi |
| 672 | Primary consequitur transitque virum. Pars ultima cursus |
| 673 | Primary restabat; “nunc” inquit “ades, dea muneris auctor!” |
| 674 | Primary inque latus campi, quo tardius illa rediret, |
| 675 | Primary iecit ab obliquo nitidum iuvenaliter aurum. |
| 676 | Primary An peteret, virgo visa est dubitare: coegi |
| 677 | Primary tollere et adieci sublato pondera malo |
| 678 | Primary impediique oneris pariter gravitate moraque. |
| 679 | Primary Neve meus sermo cursu sit tardior ipso, |
| 680 | Primary praeterita est virgo: duxit sua praemia victor. |
| 681 | Primary Dignane, cui grates ageret, cui turis honorem |
| 682 | Primary ferret, Adoni, fui? — nec grates inmemor egit, |
| 683 | Primary nec mihi tura dedit. Subitam convertor in iram; |
| 684 | Primary contemptuque dolens, ne sim spernenda futuris, |
| 685 | Primary exemplo caveo meque ipsa exhortor in ambos. |
| 686 | Primary Templa, deum Matri quae quondam clarus Echion |
| 687 | Primary fecerat ex voto, nemorosis abdita silvis, |
| 688 | Primary transibant, et iter longum requiescere suasit. |
| 689 | Primary Illic concubitus intempestiva cupido |
| 690 | Primary occupat Hippomenen, a numine concita nostro. |
| 691 | Primary Luminis exigui fuerat prope templa recessus, |
| 692 | Primary speluncae similis, nativo pumice tectus, |
| 693 | Primary religione sacer prisca, quo multa sacerdos |
| 694 | Primary lignea contulerat veterum simulacra deorum. |
| 695 | Primary Hunc init et vetito temerat sacraria probro. |
| 696 | Primary Sacra retorserunt oculos; turritaque Mater |
| 697 | Primary an Stygia sontes dubitavit mergeret unda. |
| 698 | Primary Poena levis visa est. Ergo modo levia fulvae |
| 699 | Primary colla iubae velant, digiti curvantur in ungues, |
| 700 | Primary ex umeris armi fiunt, in pectora totum |
| 701 | Primary pondus abit, summae cauda verruntur harenae. |
| 702 | Primary Iram vultus habet, pro verbis murmura reddunt, |
| 703 | Primary pro thalamis celebrant silvas: aliisque timendi |
| 704 | Primary dente premunt domito Cybeleia frena leones. |
| 705 | Primary Hos tu, care mihi, cumque his genus omne ferarum, |
| 706 | Primary quod non terga fugae, sed pugnae pectora praebet, |
| 707 | Primary effuge, ne virtus tua sit damnosa duobus.” |
| 708 | Primary Illa quidem monuit iunctisque per aera cygnis |
| 709 | Primary carpit iter: sed stat monitis contraria virtus. |
| 710 | Primary Forte suem latebris vestigia certa secuti |
| 711 | Primary excivere canes, silvisque exire parantem |
| 712 | Primary fixerat obliquo iuvenis Cinyreius ictu. |
| 713 | Primary Protinus excussit pando venabula rostro |
| 714 | Primary sanguine tincta suo trepidumque et tuta petentem |
| 715 | Primary trux aper insequitur totosque sub inguine dentes |
| 716 | Primary abdidit et fulva moribundum stravit harena. |
| 717 | Primary Vecta levi curru medias Cytherea per auras |
| 718 | Primary Cypron olorinis nondum pervenerat alis, |
| 719 | Primary agnovit longe gemitum morientis et albas |
| 720 | Primary flexit aves illuc. Utque aethere vidit ab alto |
| 721 | Primary exanimem inque suo iactantem sanguine corpus, |
| 722 | Primary desiluit pariterque sinum pariterque capillos |
| 723 | Primary rupit et indignis percussit pectora palmis. |
| 724 | Primary Questaque cum fatis “at non tamen omnia vestri |
| 725 | Primary iuris erunt” dixit. “Luctus monimenta manebunt |
| 726 | Primary semper, Adoni, mei, repetitaque mortis imago |
| 727 | Primary annua plangoris peraget simulamina nostri. |
| 728 | Primary At cruor in florem mutabitur. An tibi quondam |
| 729 | Primary femineos artus in olentes vertere mentas, |
| 730 | Primary Persephone, licuit: nobis Cinyreius heros |
| 731 | Primary invidiae mutatus erit ?” — Sic fata cruorem |
| 732 | Primary nectare odorato sparsit: qui tactus ab illo |
| 733 | Primary intumuit sic ut fulvo perlucida caeno |
| 734 | Primary surgere bulla solet. Nec plena longior hora |
| 735 | Primary facta mora est, cum flos de sanguine concolor ortus, |
| 736 | Primary qualem, quae lento celant sub cortice granum, |
| 737 | Primary punica ferre solent. Brevis est tamen usus in illo: |
| 738 | Primary namque male haerentem et nimia levitate caducum |
| 739 | Primary excutiunt idem, qui praestant nomina, venti.” |