Reader
Reader | Metamorphoses, Book 12
Metamorphoses
Ovid
Text
Position
Line 1 of 628
Waypoints
| Line Ref | Hugo Magnus | Latin |
|---|---|
| 1 | Primary Nescius adsumptis Priamus pater Aesacon alis |
| 2 | Primary vivere lugebat, tumulo quoque nomen habenti |
| 3 | Primary inferias dederat cum fratribus Hector inani. |
| 4 | Primary Defuit officio Paridis praesentia tristi, |
| 5 | Primary postmodo qui rapta longum cum coniuge bellum |
| 6 | Primary attulit in patriam; coniurataeque sequuntur |
| 7 | Primary mille rates gentisque simul commune Pelasgae. |
| 8 | Primary Nec dilata foret vindicta, nisi aequora saevi |
| 9 | Primary invia fecissent venti Boeotaque tellus |
| 10 | Primary Aulide piscosa puppes tenuisset ituras. |
| 11 | Primary Hic patrio de more Iovi cum sacra parassent, |
| 12 | Primary ut vetus accensis incanduit ignibus ara, |
| 13 | Primary serpere caeruleum Danai videre draconem |
| 14 | Primary in platanum, coeptis quae stabat proxima sacris. |
| 15 | Primary Nidus erat volucrum bis quattuor arbore summa: |
| 16 | Primary quas simul et matrem circum sua damna volantem |
| 17 | Primary corripuit serpens avidoque recondidit ore. |
| 18 | Primary Obstipuere omnes. At veri providus augur |
| 19 | Primary Thestorides “vincemus” ait, “gaudete, Pelasgi! |
| 20 | Primary Troia cadet, sed erit nostri mora longa laboris,” |
| 21 | Primary atque novem volucres in belli digerit annos. |
| 22 | Primary Ille, ut erat virides amplexus in arbore ramos, |
| 23 | Primary fit lapis et servat serpentis imagine saxum. |
| 24 | Primary Permanet Aoniis Nereus violentus in undis |
| 25 | Primary bellaque non transfert; et sunt qui parcere Troiae |
| 26 | Primary Neptunum credant, quia moenia fecerat urbi. |
| 27 | Primary At non Thestorides: nec enim nescitve tacetve |
| 28 | Primary sanguine virgineo placandam virginis iram |
| 29 | Primary esse deae. Postquam pietatem publica causa |
| 30 | Primary rexque patrem vicit castumque datura cruorem |
| 31 | Primary flentibus ante aram stetit Iphigenia ministris, |
| 32 | Primary victa dea est nubemque oculis obiecit et inter |
| 33 | Primary officium turbamque sacri vocesque precantum |
| 34 | Primary supposita fertur mutasse Mycenida cerva. |
| 35 | Primary Ergo ubi, qua decuit, lenita est caede Diana, |
| 36 | Primary et pariter Phoebes, pariter maris ira recessit, |
| 37 | Primary accipiunt ventos a tergo mille carinae |
| 38 | Primary multaque perpessae Phrygia potiuntur harena. |
| 39 | Primary Orbe locus medio est inter terrasque fretumque |
| 40 | Primary caelestesque plagas, triplicis confinia mundi, |
| 41 | Primary unde quod est usquam, quamvis regionibus absit, |
| 42 | Primary inspicitur, penetratque cavas vox omnis ad aures. |
| 43 | Primary Fama tenet summaque domum sibi legit in arce, |
| 44 | Primary innumerosque aditus ac mille foramina tectis |
| 45 | Primary addidit et nullis inclusit limina portis: |
| 46 | Primary nocte dieque patet. Tota est ex aere sonanti, |
| 47 | Primary tota fremit vocesque refert iteratque quod audit. |
| 48 | Primary Nulla quies intus nullaque silentia parte, |
| 49 | Primary nec tamen est clamor, sed parvae murmura vocis, |
| 50 | Primary qualia de pelagi, siquis procul audiat, undis |
| 51 | Primary esse solent, qualemve sonum, cum Iuppiter atras |
| 52 | Primary increpuit nubes, extrema tonitrua reddunt. |
| 53 | Primary Atria turba tenet: veniunt, leve vulgus, euntque |
| 54 | Primary mixtaque cum veris passim commenta vagantur |
| 55 | Primary milia rumorum confusaque verba volutant. |
| 56 | Primary E quibus hi vacuas inplent sermonibus aures, |
| 57 | Primary hi narrata ferunt alio; mensuraque ficti |
| 58 | Primary crescit, et auditis aliquid novus adicit auctor. |
| 59 | Primary Illic Credulitas, illic temerarius Error |
| 60 | Primary vanaque Laetitia est consternatique Timores |
| 61 | Primary Seditioque recens dubioque auctore Susurri. |
| 62 | Primary Ipsa, quid in caelo rerum pelagoque geratur |
| 63 | Primary et tellure, videt totumque inquirit in orbem. |
| 64 | Primary Fecerat haec notum Graias cum milite forti |
| 65 | Primary adventare rates, neque inexspectatus in armis |
| 66 | Primary hostis adest: prohibent aditus litusque tuentur |
| 67 | Primary Troes, et Hectorea primus fataliter hasta, |
| 68 | Primary Protesilae, cadis, commissaque proelia magno |
| 69 | Primary stant Danais, fortisque animae nece cognitus Hector. |
| 70 | Primary Nec Phryges exiguo, quid Achaica dextera possit |
| 71 | Primary sanguine senserunt. Et iam Sigea rubebant |
| 72 | Primary litora, iam leto proles Neptunia Cygnus |
| 73 | Primary mille viros dederat, iam curru instabat Achilles |
| 74 | Primary totaque Peliacae sternebat cuspidis ictu |
| 75 | Primary agmina, perque acies aut Cygnum aut Hectora quaerens |
| 76 | Primary congreditur Cygno (decimum dilatus in annum |
| 77 | Primary Hector erat): tum colla iugo canentia pressos |
| 78 | Primary exhortatus equos currum direxit in hostem |
| 79 | Primary concutiensque suis vibrantia tela lacertis |
| 80 | Primary “quisquis es, o iuvenis” dixit “solamen habeto |
| 81 | Primary mortis, ab Haemonio quod sis iugulatus Achille.” |
| 82 | Primary Hactenus Aeacides; vocem gravis hasta secuta est. |
| 83 | Primary Sed quamquam certa nullus fuit error in hasta, |
| 84 | Primary nil tamen emissi profecit acumine ferri |
| 85 | Primary utque hebeti pectus tantummodo contudit ictu. |
| 86 | Primary “Nate dea, nam te fama praenovimus,” inquit |
| 87 | Primary ille “quid a nobis vulnus miraris abesse?” |
| 88 | Primary (mirabatur enim) “non haec, quam cernis, equinis |
| 89 | Primary fulva iubis cassis neque onus cava parma sinistrae |
| 90 | Primary auxilio mihi sunt: decor est quaesitus ab istis. |
| 91 | Primary Mars quoque ob hoc capere arma solet! Removebitur omne |
| 92 | Primary tegminis officium, tamen indestrictus abibo. |
| 93 | Primary Est aliquid non esse satum Nereide, sed qui |
| 94 | Primary Nereaque et natas et totum temperat aequor.” |
| 95 | Primary Dixit et haesurum clipei curvamine telum |
| 96 | Primary misit in Aeaciden, quod et aes et proxima rupit |
| 97 | Primary terga novena boum, decimo tamen orbe moratum est. |
| 98 | Primary Excutit hoc heros rursusque trementia forti |
| 99 | Primary tela manu torsit: rursus sine vulnere corpus |
| 100 | Primary sincerumque fuit! Nec tertia cuspis apertum |
| 101 | Primary et se praebentem valuit destringere Cygnum. |
| 102 | Primary Haud secus exarsit, quam circo taurus aperto, |
| 103 | Primary cum sua terribili petit inritamina cornu, |
| 104 | Primary poeniceas vestes, elusaque vulnera sentit. |
| 105 | Primary Num tamen exciderit ferrum, considerat hastae: |
| 106 | Primary haerebat ligno. “Manus est mea debilis ergo, |
| 107 | Primary quasque” ait “ante habuit vires, effudit in uno? |
| 108 | Primary Nam certe valuit, vel cum Lyrnesia primus |
| 109 | Primary moenia deieci, vel cum Tenedonque suoque |
| 110 | Primary Eetioneas inplevi sanguine Thebas, |
| 111 | Primary vel cum purpureus populari caede Caicus |
| 112 | Primary fluxit opusque meae bis sensit Telephus hastae. |
| 113 | Primary Hic quoque tot caesis, quorum per litus acervos |
| 114 | Primary et feci et video, valuit mea dextra valetque.” |
| 115 | Primary Dixit et, ante actis veluti male crederet, hastam |
| 116 | Primary misit in adversum Lycia de plebe Menoeten |
| 117 | Primary loricamque simul subiectaque pectora rupit. |
| 118 | Primary Quo plangente gravem moribundo pectore terram |
| 119 | Primary extrahit illud idem calido de vulnere telum |
| 120 | Primary atque ait: “Haec manus est, haec, qua modo vicimus, hasta: |
| 121 | Primary utar in hoc isdem; sit in hoc, precor, exitus idem!” |
| 122 | Primary Sic fatus Cygnum repetit, nec fraxinus errat |
| 123 | Primary inque umero sonuit non evitata sinistro, |
| 124 | Primary inde velut muro solidaque a caute repulsa est; |
| 125 | Primary qua tamen ictus erat, signatum sanguine Cygnum |
| 126 | Primary viderat et frustra fuerat gavisus Achilles: |
| 127 | Primary vulnus erat nullum, sanguis fuit ille Menoetae! |
| 128 | Primary Tum vero praeceps curru fremebundus ab alto |
| 129 | Primary desilit et nitido securum comminus hostem |
| 130 | Primary ense petens parmam gladio galeamque cavari |
| 131 | Primary cernit et in duro laedi quoque corpore ferrum! |
| 132 | Primary Haud tulit ulterius, clipeoque adversa reducto |
| 133 | Primary ter quater ora viri, capulo cava tempora pulsat |
| 134 | Primary cedentique sequens instat turbatque ruitque |
| 135 | Primary attonitoque negat requiem: pavor occupat illum, |
| 136 | Primary ante oculosque natant tenebrae, retroque ferenti |
| 137 | Primary aversos passus medio lapis obstitit arvo. |
| 138 | Primary Quem super inpulsum resupino corpore Cygnum |
| 139 | Primary vi multa vertit terraeque adflixit Achilles. |
| 140 | Primary Tum clipeo genibusque premens praecordia duris |
| 141 | Primary vincla trahit galeae: quae presso subdita mento |
| 142 | Primary elidunt fauces et respiramen utrumque |
| 143 | Primary eripiunt animae. Victum spoliare parabat: |
| 144 | Primary arma relicta videt; corpus deus aequoris albam |
| 145 | Primary contulit in volucrem, cuius modo nomen habebat. |
| 146 | Primary Hic labor, haec requiem multorum pugna dierum |
| 147 | Primary attulit, et positis pars utraque substitit armis. |
| 148 | Primary Dumque vigil Phrygios servat custodia muros |
| 149 | Primary et vigil Argolicas servat custodia fossas, |
| 150 | Primary festa dies aderat, qua Cygni victor Achilles |
| 151 | Primary Pallada mactatae placabat sanguine vaccae. |
| 152 | Primary Cuius ut inposuit prosecta calentibus aris |
| 153 | Primary et dis acceptus penetravit in aethera nidor, |
| 154 | Primary sacra tulere suam, pars est data cetera mensis. |
| 155 | Primary Discubuere toris proceres et corpora tosta |
| 156 | Primary carne replent vinoque levant curasque sitimque. |
| 157 | Primary Non illos citharae, non illos carmina vocum |
| 158 | Primary longave multifori delectat tibia buxi, |
| 159 | Primary sed noctem sermone trahunt, virtusque loquendi |
| 160 | Primary materia est: pugnas referunt hostisque suasque, |
| 161 | Primary inque vices adita atque exhausta pericula saepe |
| 162 | Primary commemorare iuvat,— quid enim loqueretur Achilles, |
| 163 | Primary aut quid apud magnum potius loquerentur Achillem? |
| 164 | Primary Proxima praecipue domito victoria Cygno |
| 165 | Primary in sermone fuit. Visum mirabile cunctis, |
| 166 | Primary quod iuvenis corpus nullo penetrabile telo |
| 167 | Primary invictumque a vulnere erat ferrumque terebat. |
| 168 | Primary Hoc ipse Aeacides, hoc mirabantur Achivi, |
| 169 | Primary cum sic Nestor ait: “Vestro fuit unicus aevo |
| 170 | Primary contemptor ferri nulloque forabilis ictu |
| 171 | Primary Cygnus. At ipse olim patientem vulnera mille |
| 172 | Primary corpore non laeso Perrhaebum Caenea vidi, |
| 173 | Primary Caenea Perrhaebum, qui factis inclitus Othryn |
| 174 | Primary incoluit; quoque id mirum magis esset in illo, |
| 175 | Primary femina natus erat.” Monstri novitate feruntur |
| 176 | Primary quisquis adest, narretque rogant. Quos inter Achilles: |
| 177 | Primary “Dic age! nam cunctis eadem est audire voluntas, |
| 178 | Primary o facunde senex, aevi prudentia nostri, |
| 179 | Primary quis fuerit Caeneus, cur in contraria versus, |
| 180 | Primary qua tibi militia, cuius certamine pugnae |
| 181 | Primary cognitus, a quo sit victus, si victus ab ullo est.” |
| 182 | Primary Tum senior: “Quamvis obstet mihi tarda vetustas, |
| 183 | Primary multaque me fugiant primis spectata sub annis, |
| 184 | Primary plura tamen memini. Nec, quae magis haereat ulla |
| 185 | Primary pectore res nostro est inter bellique domique |
| 186 | Primary acta tot. Ac siquem potuit spatiosa senectus |
| 187 | Primary spectatorem operum multorum reddere, vixi |
| 188 | Primary annos bis centum; nunc tertia vivitur aetas. |
| 189 | Primary Clara decore fuit proles Elateia Caenis, |
| 190 | Primary Thessalidum virgo pulcherrima, perque propinquas |
| 191 | Primary perque tuas urbes (tibi enim popularis, Achille), |
| 192 | Primary multorum frustra votis optata procorum. |
| 193 | Primary Temptasset Peleus thalamos quoque forsitan illos, |
| 194 | Primary sed iam aut contigerant illi conubia matris, |
| 195 | Primary aut fuerant promissa, tuae. Nec Caenis in ullos |
| 196 | Primary denupsit thalamos secretaque litora carpens |
| 197 | Primary aequorei vim passa dei est (ita fama ferebat), |
| 198 | Primary utque novae Veneris Neptunus gaudia cepit, |
| 199 | Primary “sint tua vota licet” dixit “secura repulsae: |
| 200 | Primary elige, quid voveas!” (eadem hoc quoque fama ferebat). |
| 201 | Primary “Magnum” Caenis ait “facit haec iniuria votum; |
| 202 | Primary tale pati iam posse nihil; da, femina ne sim: |
| 203 | Primary omnia praestiteris.” Graviore novissima dixit |
| 204 | Primary verba sono, poteratque viri vox illa videri, |
| 205 | Primary sicut erat; nam iam voto deus aequoris alti |
| 206 | Primary adnuerat dederatque super, ne saucius ullis |
| 207 | Primary vulneribus fieri ferrove occumbere posset. |
| 208 | Primary Munere laetus abit studiisque virilibus aevum |
| 209 | Primary exigit Atracides Peneiaque arva pererrat. |
| 210 | Primary Duxerat Hippodamen audaci Ixione natus, |
| 211 | Primary nubigenasque feros positis ex ordine mensis |
| 212 | Primary arboribus tecto discumbere iusserat antro. |
| 213 | Primary Haemonii proceres aderant, aderamus et ipsi, |
| 214 | Primary festaque confusa resonabat regia turba. |
| 215 | Primary Ecce canunt Hymenaeon, et ignibus atria fumant, |
| 216 | Primary cinctaque adest virgo matrum nuruumque caterva; |
| 217 | Primary praesignis facie. Felicem diximus illa |
| 218 | Primary coniuge Pirithoum: quod paene fefellimus omen. |
| 219 | Primary Nam tibi, saevorum saevissime Centaurorum, |
| 220 | Primary Euryte, quam vino pectus, tam virgine visa |
| 221 | Primary ardet, et ebrietas geminata libidine regnat. |
| 222 | Primary Protinus eversae turbant convivia mensae, |
| 223 | Primary raptaturque comis per vim nova nupta prehensis. |
| 224 | Primary Eurytus Hippodamen, alii, quam quisque probabant, |
| 225 | Primary aut poterant, rapiunt, captaeque erat urbis imago. |
| 226 | Primary Femineo clamore sonat domus: ocius omnes |
| 227 | Primary surgimus, et primus “quae te vecordia,” Theseus |
| 228 | Primary “Euryte, pulsat” ait, “qui me vivente lacessas |
| 229 | Primary Pirithoum violesque duos ignarus in uno?” |
| 230 | Primary neve ea magnanimus frustra memoraverit ore, |
| 231 | Primary submovet instantes raptamque furentibus aufert. |
| 232 | Primary Ille nihil contra (neque enim defendere verbis |
| 233 | Primary talia facta potest), sed vindicis ora protervis |
| 234 | Primary insequitur manibus generosaque pectora pulsat. |
| 235 | Primary Forte fuit iuxta signis exstantibus asper |
| 236 | Primary antiquus crater; quem vastum vastior ipso |
| 237 | Primary sustulit Aegides adversaque misit in ora. |
| 238 | Primary Sanguinis ille globos pariter cerebrumque merumque |
| 239 | Primary vulnere et ore vomens madida resupinus harena |
| 240 | Primary calcitrat. Ardescunt germani caede bimembres |
| 241 | Primary certatimque omnes uno ore “arma, arma” loquuntur. |
| 242 | Primary Vina dabant animos, et prima pocula pugna |
| 243 | Primary missa volant fragilesque cadi curvique lebetes, |
| 244 | Primary res epulis quondam, tum bello et caedibus aptae. |
| 245 | Primary Primus Ophionides Amycus penetralia donis |
| 246 | Primary haud timuit spoliare suis et primus ab aede |
| 247 | Primary lampadibus densum rapuit funale coruscis, |
| 248 | Primary elatumque alte, veluti qui candida tauri |
| 249 | Primary rumpere sacrifica molitur colla securi, |
| 250 | Primary inlisit fronti Lapithae Celadontis et ossa |
| 251 | Primary non cognoscendo confusa relinquit in ore. |
| 252 | Primary Exsiluere oculi, disiectisque ossibus oris |
| 253 | Primary acta retro naris medioque est fixa palato. |
| 254 | Primary Hunc pede convulso mensae Pellaeus acernae |
| 255 | Primary stravit humi Pelates deiecto in pectora mento, |
| 256 | Primary cumque atro mixtos sputantem sanguine dentes |
| 257 | Primary vulnere Tartareas geminato mittit ad umbras. |
| 258 | Primary Proximus ut steterat, spectans altaria vultu |
| 259 | Primary fumida terribili “cur non” ait “utimur istis?” |
| 260 | Primary cumque suis Gryneus inmanem sustulit aram |
| 261 | Primary ignibus et medium Lapitharum iecit in agmen |
| 262 | Primary depressitque duos, Brotean et Orion: Orio |
| 263 | Primary mater erat Mycale, quam deduxisse canendo |
| 264 | Primary saepe reluctantis constabat cornua lunae. |
| 265 | Primary “Non inpune feres, teli modo copia detur!” |
| 266 | Primary dixerat Exadius telique habet instar, in alta |
| 267 | Primary quae fuerant pinu votivi cornua cervi. |
| 268 | Primary Figitur hinc duplici Gryneus in lumina ramo |
| 269 | Primary eruiturque oculos, quorum pars cornibus haeret, |
| 270 | Primary pars fluit in barbam concretaque sanguine pendet. |
| 271 | Primary Ecce rapit mediis flagrantem Rhoetus ab aris |
| 272 | Primary pruniceum torrem dextraque a parte Charaxi |
| 273 | Primary tempora perstringit fulvo protecta capillo. |
| 274 | Primary Correpti rapida, veluti seges arida, flamma |
| 275 | Primary arserunt crines, et vulnere sanguis inustus |
| 276 | Primary terribilem stridore sonum dedit, ut dare ferrum |
| 277 | Primary igne rubens plerumque solet, quod forcipe curva |
| 278 | Primary cum faber eduxit, lacubus demittit: at illud |
| 279 | Primary stridet et in tepida submersum sibilat unda. |
| 280 | Primary Saucius hirsutis avidum de crinibus ignem |
| 281 | Primary excutit inque umeros limen tellure revulsum |
| 282 | Primary tollit, onus plaustri, quod ne permittat in hostem, |
| 283 | Primary ipsa facit gravitas: socium quoque saxea moles |
| 284 | Primary oppressit spatio stantem propiore Cometen. |
| 285 | Primary Gaudia nec retinet Rhoetus: “Sic, conprecor,” inquit |
| 286 | Primary “cetera sit fortis castrorum turba tuorum!” |
| 287 | Primary semicremoque novat repetitum stipite vulnus, |
| 288 | Primary terque quaterque gravi iuncturas verticis ictu |
| 289 | Primary rupit, et in liquido sederunt ossa cerebro. |
| 290 | Primary Victor ad Euagrum Corythumque Dryantaque transit; |
| 291 | Primary e quibus ut prima tectus lanugine malas |
| 292 | Primary procubuit Corythus, “puero quae gloria fuso |
| 293 | Primary parta tibi est?” Euagrus ait, nec dicere Rhoetus |
| 294 | Primary plura sinit rutilasque ferox in aperta loquentis |
| 295 | Primary condidit ora viri perque os in pectora flammas. |
| 296 | Primary Te quoque, saeve Drya, circum caput igne rotato |
| 297 | Primary insequitur; sed non in te quoque constitit idem |
| 298 | Primary exitus: adsiduae successu caedis ovantem, |
| 299 | Primary qua iuncta est umero cervix, sude figis obusta. |
| 300 | Primary Ingemuit duroque sudem vix osse revellit |
| 301 | Primary Rhoetus et ipse suo madefactus sanguine fugit. |
| 302 | Primary Fugit et Orneus Lycabasque et saucius armo |
| 303 | Primary dexteriore Medon et cum Pisenore Thaumas, |
| 304 | Primary quique pedum nuper certamine vicerat omnes |
| 305 | Primary Mermeros (accepto tum vulnere tardius ibat!), |
| 306 | Primary et Pholus et Melaneus et Abas praedator aprorum, |
| 307 | Primary quique suis frustra bellum dissuaserat augur, |
| 308 | Primary Astylos: ille etiam metuenti vulnera Nesso |
| 309 | Primary “ne fuge! ad Herculeos” inquit “servaberis arcus.” |
| 310 | Primary At non Eurynomus Lycidasque et Areos et Imbreus |
| 311 | Primary effugere necem: quos omnes dextra Dryantis |
| 312 | Primary perculit adversos. Adversum tu quoque, quamvis |
| 313 | Primary terga fugae dederas, vulnus, Crenaee, tulisti; |
| 314 | Primary nam grave respiciens inter duo lumina ferrum, |
| 315 | Primary qua naris fronti committitur, accipis, imae. |
| 316 | Primary In tanto fremitu cunctis sine fine iacebat |
| 317 | Primary sopitus venis et inexperrectus Aphidas |
| 318 | Primary languentique manu carchesia mixta tenebat, |
| 319 | Primary fusus in Ossaeae villosis pellibus ursae. |
| 320 | Primary Quem procul ut vidit frustra nulla arma moventem, |
| 321 | Primary inserit amento digitos “miscenda” que dixit |
| 322 | Primary “cum Styge vina bibes!” Phorbas; nec plura moratus |
| 323 | Primary in iuvenem torsit iaculum, ferrataque collo |
| 324 | Primary fraxinus, ut casu iacuit resupinus, adacta est. |
| 325 | Primary Mors caruit sensu, plenoque e gutture fluxit |
| 326 | Primary inque toros inque ipsa niger carchesia sanguis. |
| 327 | Primary Vidi ego Petraeum conantem tollere terra |
| 328 | Primary glandiferam quercum; quam dum conplexibus ambit |
| 329 | Primary et quatit huc illuc labefactaque robora iactat, |
| 330 | Primary lancea Pirithoi costis inmissa Petraei |
| 331 | Primary pectora cum duro luctantia robore fixit. |
| 332 | Primary Pirithoi cecidisse Lycum virtute ferebant, |
| 333 | Primary Pirithoi virtute Chromin. Sed uterque minorem |
| 334 | Primary victori titulum quam Dictys Helopsque dederunt: |
| 335 | Primary fixus Helops iaculo, quod pervia tempora fecit |
| 336 | Primary et missum a dextra laevam penetravit ad aurem; |
| 337 | Primary Dictys, ab ancipiti delapsus acumine montis, |
| 338 | Primary dum fugit instantem trepidans Ixione natum, |
| 339 | Primary decidit in praeceps et pondere corporis ornum |
| 340 | Primary ingentem fregit suaque induit ilia fractae. |
| 341 | Primary Victor adest Aphareus saxumque e monte revulsum |
| 342 | Primary mittere conatur: mittentem stipite querno |
| 343 | Primary occupat Aegides cubitique ingentia frangit |
| 344 | Primary ossa; nec ulterius dare corpus inutile leto |
| 345 | Primary aut vacat aut curat tergoque Bienoris alti |
| 346 | Primary insilit haud solito quemquam portare nisi ipsum, |
| 347 | Primary opposuitque genu costis prensamque sinistra |
| 348 | Primary caesariem retinens vultum minitantiaque ora |
| 349 | Primary robore nodoso praeduraque tempora fregit: |
| 350 | Primary robore Nedymnum iaculatoremque Lycopen |
| 351 | Primary sternit et inmissa protectum pectora barba |
| 352 | Primary Hippason et summis exstantem Riphea silvis |
| 353 | Primary Thereaque, Haemoniis qui prensos montibus ursos |
| 354 | Primary ferre domum vivos indignantesque solebat. |
| 355 | Primary Haud tulit utentem pugnae successibus ultra |
| 356 | Primary Thesea Demoleon: solido divellere dumo |
| 357 | Primary annosam pinum magno molimine temptat; |
| 358 | Primary quod quia non potuit, praefractam misit in hostem. |
| 359 | Primary Sed procul a telo Theseus veniente recessit |
| 360 | Primary Pallados admonitu: credi sic ipse volebat. |
| 361 | Primary Non tamen arbor iners cecidit; nam Crantoris alti |
| 362 | Primary abscidit iugulo pectusque umerumque sinistrum. |
| 363 | Primary Armiger ille tui fuerat genitoris, Achille, |
| 364 | Primary quem Dolopum rector, bello superatus, Amyntor |
| 365 | Primary Aeacidae dederat pacis pignusque fidemque. |
| 366 | Primary Hunc procul ut foedo disiectum vulnere Peleus |
| 367 | Primary vidit, “at inferias, iuvenum gratissime Crantor, |
| 368 | Primary accipe” ait, validoque in Demoleonta lacerto |
| 369 | Primary fraxineam misit, mentis quoque viribus, hastam. |
| 370 | Primary Quae laterum cratem praerupit et ossibus haerens |
| 371 | Primary intremuit. Trahit ille manu sine cuspide lignum |
| 372 | Primary (id quoque vix sequitur), cuspis pulmone retenta est. |
| 373 | Primary Ipse dolor vires animo dabat: aeger in hostem |
| 374 | Primary erigitur pedibusque virum proculcat equinis. |
| 375 | Primary Excipit ille ictus galea clipeoque sonanti |
| 376 | Primary defensatque umeros praetentaque sustinet arma |
| 377 | Primary perque armos uno duo pectora perforat ictu. |
| 378 | Primary Ante tamen leto dederat Phlegraeon et Hylen |
| 379 | Primary eminus, Iphinoum conlato Marte Claninque; |
| 380 | Primary additur his Dorylas, qui tempora tecta gerebat |
| 381 | Primary pelle lupi saevique vicem praestantia teli |
| 382 | Primary cornua vara boum multo rubefacta cruore. |
| 383 | Primary Huic ego (nam vires animus dabat) “adspice,” dixi, |
| 384 | Primary “quantum concedant nostro tua cornua ferro!” |
| 385 | Primary et iaculum torsi; quod cum vitare nequiret, |
| 386 | Primary opposuit dextram passurae vulnera fronti: |
| 387 | Primary adfixa est cum fronte manus. Fit clamor, at illum |
| 388 | Primary haerentem Peleus et acerbo vulnere victum |
| 389 | Primary (stabat enim propior) mediam ferit ense sub alvum. |
| 390 | Primary Prosiluit terraque ferox sua viscera traxit |
| 391 | Primary tractaque calcavit calcataque rupit et illis |
| 392 | Primary crura quoque inpediit et inani concidit alvo. |
| 393 | Primary Nec te pugnantem tua, Cyllare, forma redemit, |
| 394 | Primary si modo naturae formam concedimus illi: |
| 395 | Primary barba erat incipiens, barbae color aureus, aurea |
| 396 | Primary ex umeris medios coma dependebat in armos. |
| 397 | Primary Gratus in ore vigor; cervix umerique manusque |
| 398 | Primary pectoraque artificum laudatis proxima signis, |
| 399 | Primary et quacumque vir est; nec equi mendosa sub illo |
| 400 | Primary deteriorque viro facies: da colla caputque, |
| 401 | Primary Castore dignus erit; sic tergum sessile, sic sunt |
| 402 | Primary pectora celsa toris. Totus pice nigrior atra; |
| 403 | Primary candida cauda tamen, color est quoque cruribus albus. |
| 404 | Primary Multae illum petiere sua de gente, sed una |
| 405 | Primary abstulit Hylonome, qua nulla decentior inter |
| 406 | Primary semiferos altis habitavit femina silvis. |
| 407 | Primary Haec et blanditiis et amando et amare fatendo |
| 408 | Primary Cyllaron una tenet; cultus quoque, quantus in illis |
| 409 | Primary esse potest membris, ut sit coma pectine levis, |
| 410 | Primary ut modo rore maris, modo se violave rosave |
| 411 | Primary inplicet, interdum candentia lilia gestet, |
| 412 | Primary bisque die lapsis Pagasaeae vertice silvae |
| 413 | Primary fontibus ora lavet, bis flumine corpora tingat, |
| 414 | Primary nec nisi quae deceant electarumque ferarum |
| 415 | Primary aut umero aut lateri praetendat vellera laevo. |
| 416 | Primary Par amor est illis: errant in montibus una, |
| 417 | Primary antra simul subeunt; et tum Lapitheia tecta |
| 418 | Primary intrarant pariter, pariter fera bella gerebant. |
| 419 | Primary Auctor in incerto est: iaculum de parte sinistra |
| 420 | Primary venit et inferius qua collo pectora subsunt, |
| 421 | Primary Cyllare, te fixit; parvo cor vulnere laesum |
| 422 | Primary corpore cum toto post tela educta refrixit. |
| 423 | Primary Protinus Hylonome morientes excipit artus |
| 424 | Primary inpositaque manu vulnus fovet oraque ad ora |
| 425 | Primary admovet atque animae fugienti obsistere temptat. |
| 426 | Primary Ut videt exstinctum, dictis, quae clamor ad aures |
| 427 | Primary arcuit ire meas, telo, quod inhaeserat illi, |
| 428 | Primary incubuit moriensque suum conplexa maritum est. |
| 429 | Primary Ante oculos stat et ille meos, qui sena leonum |
| 430 | Primary vinxerat inter se conexis vellera nodis, |
| 431 | Primary Phaeocomes, hominemque simul protectus equumque. |
| 432 | Primary Codice qui misso, quem vix iuga bina moverent, |
| 433 | Primary Tectaphon Oleniden a summo vertice fregit. |
| 434 | Primary fracta volubilitas capitis latissima, perque os |
| 435 | Primary perque cavas nares oculosque auresque cerebrum |
| 436 | Primary molle fluit veluti concretum vimine querno |
| 437 | Primary lac solet, utve liquor rari sub pondere cribri |
| 438 | Primary manat et exprimitur per densa foramina spissus. |
| 439 | Primary Ast ego, dum parat hic armis nudare iacentem, |
| 440 | Primary (scit tuus hoc genitor) gladium spoliantis in ima |
| 441 | Primary ilia demisi. Chthonius quoque Teleboasque |
| 442 | Primary ense iacent nostro: ramum prior ille bifurcum |
| 443 | Primary gesserat, hic iaculum; iaculo mihi vulnera fecit: |
| 444 | Primary signa vides! adparet adhuc vetus inde cicatrix. |
| 445 | Primary Tunc ego debueram capienda ad Pergama mitti, |
| 446 | Primary tum poteram magni, si non superare, morari |
| 447 | Primary Hectoris arma meis! Illo sed tempore nullus, |
| 448 | Primary aut puer Hector erat, nunc me mea deficit aetas. |
| 449 | Primary Quid tibi victorem gemini Periphanta Pyraethi, |
| 450 | Primary Ampyca quid referam, qui quadrupedantis Echecli |
| 451 | Primary fixit in adverso cornum sine cuspide vultu? |
| 452 | Primary Vecte Pelethronium Macareus in pectus adacto |
| 453 | Primary stravit Erigdupum, memini et venabula condi |
| 454 | Primary inguine Nesseis manibus coniecta Cymeli. |
| 455 | Primary Nec tu credideris tantum cecinisse futura |
| 456 | Primary Ampyciden Mopsum: Mopso iaculante biformis |
| 457 | Primary accubuit frustraque loqui temptavit Hodites |
| 458 | Primary ad mentum lingua mentoque ad guttura fixo. |
| 459 | Primary Quinque neci Caeneus dederat, Styphelumque Bromumque |
| 460 | Primary Antimachumque Elymumque securiferumque Pyraechmen: |
| 461 | Primary vulnera non memini, numerum nomenque notavi. |
| 462 | Primary Provolat Emathii spoliis armatus Alesi, |
| 463 | Primary quem dederat leto, membris et corpore Latreus |
| 464 | Primary maximus: huic aetas inter iuvenemque senemque, |
| 465 | Primary vis iuvenalis erat, variabant tempora cani. |
| 466 | Primary Qui clipeo gladioque Macedoniaque sarisa |
| 467 | Primary conspicuus faciemque obversus in agmen utrumque |
| 468 | Primary armaque concussit certumque equitavit in orbem |
| 469 | Primary verbaque tot fudit vacuas animosus in auras: |
| 470 | Primary “Et te, Caeni, feram? Nam tu mihi femina semper, |
| 471 | Primary tu mihi Caenis eris. Nec te natalis origo |
| 472 | Primary commonuit, mentemque subit, quo praemia facto |
| 473 | Primary quaque viri falsam speciem mercede parasti? |
| 474 | Primary Quid sis nata, vide, vel quid sis passa, columque, |
| 475 | Primary i, cape cum calathis et stamina pollice torque: |
| 476 | Primary bella relinque viris.” Iactanti talia Caeneus |
| 477 | Primary extentum cursu missa latus eruit hasta, |
| 478 | Primary qua vir equo commissus erat. Furit ille dolore |
| 479 | Primary nudaque Phyllei iuvenis ferit ora sarisa. |
| 480 | Primary Non secus haec resilit, quam tecti a culmine grando, |
| 481 | Primary aut siquis parvo feriat cava tympana saxo. |
| 482 | Primary Comminus adgreditur laterique recondere duro |
| 483 | Primary luctatur gladium: gladio loca pervia non sunt. |
| 484 | Primary “Haud tamen effugies! medio iugulaberis ense, |
| 485 | Primary quandoquidem mucro est hebes” inquit et in latus ensem |
| 486 | Primary obliquat longaque amplectitur ilia dextra. |
| 487 | Primary Plaga facit gemitus in corpore marmoris icti, |
| 488 | Primary fractaque dissiluit percusso lammina callo. |
| 489 | Primary Ut satis inlaesos miranti praebuit artus, |
| 490 | Primary “nunc age,” ait Caeneus, “nostro tua corpora ferro |
| 491 | Primary temptemus!” capuloque tenus demisit in armos |
| 492 | Primary ensem fatiferum caecumque in viscera movit |
| 493 | Primary versavitque manu vulnusque in vulnere fecit. |
| 494 | Primary Ecce ruunt vasto rabidi clamore bimembres |
| 495 | Primary telaque in hunc omnes unum mittuntque feruntque. |
| 496 | Primary Tela retusa cadunt: manet inperfossus ab omni |
| 497 | Primary inque cruentatus Caeneus Elateius ictu. |
| 498 | Primary Fecerat attonitos nova res. “Heu dedecus ingens!” |
| 499 | Primary Monychus exclamat, “populus superamur ab uno |
| 500 | Primary vixque viro: quamquam ille vir est, nos segnibus actis |
| 501 | Primary quod fuit ille, sumus! Quid membra inmania prosunt? |
| 502 | Primary Quid geminae vires et quod fortissima rerum |
| 503 | Primary in nobis duplex natura animalia iunxit? |
| 504 | Primary Nec nos matre dea, nec nos Ixione natos |
| 505 | Primary esse reor, qui tantus erat, Iunonis ut altae |
| 506 | Primary spem caperet: nos semimari superamur ab hoste! |
| 507 | Primary Saxa trabesque super totosque involvite montes |
| 508 | Primary vivacemque animam missis elidite silvis! |
| 509 | Primary silva premat fauces, et erit pro vulnere pondus.” |
| 510 | Primary Dixit et insanis deiectam viribus austri |
| 511 | Primary forte trabem nactus validum coniecit in hostem |
| 512 | Primary exemplumque fuit, parvoque in tempore nudus |
| 513 | Primary arboris Othrys erat, nec habebat Pelion umbras. |
| 514 | Primary Obrutus inmani tumulo sub pondere Caeneus |
| 515 | Primary aestuat arboreo congestaque robora duris |
| 516 | Primary fert umeris. Sed enim postquam super ora caputque |
| 517 | Primary crevit onus neque habet, quas ducat, spiritus auras, |
| 518 | Primary deficit interdum, modo se super aera frustra |
| 519 | Primary tollere conatur iactasque evolvere silvas, |
| 520 | Primary interdumque movet, veluti, quam cernimus, ecce, |
| 521 | Primary ardua si terrae quatiatur motibus Ide. |
| 522 | Primary Exitus in dubio est: alii sub inania corpus |
| 523 | Primary Tartara detrusum silvarum mole ferebant; |
| 524 | Primary abnuit Ampycides medioque ex aggere fulvis |
| 525 | Primary vidit avem pennis liquidas exire sub auras, |
| 526 | Primary quae mihi tum primum, tunc est conspecta supremum. |
| 527 | Primary Hanc ubi lustrantem leni sua castra volatu |
| 528 | Primary Mopsus et ingenti circum clangore sonantem |
| 529 | Primary adspexit pariterque animis oculisque secutus |
| 530 | Primary “o salve” dixit, “Lapithaeae gloria gentis, |
| 531 | Primary maxime vir quondam, sed nunc avis unica, Caeneu!” |
| 532 | Primary Credita res auctore suo est: dolor addidit iram, |
| 533 | Primary oppressumque aegre tulimus tot ab hostibus unum; |
| 534 | Primary nec prius abstitimus ferro exercere dolorem, |
| 535 | Primary quam data pars leto, partem fuga noxque removit.” |
| 536 | Primary Haec inter Lapithas et semihomines Centauros |
| 537 | Primary proelia Tlepolemus Pylio referente dolorem |
| 538 | Primary praeteriti Alcidae tacito non pertulit ore |
| 539 | Primary atque ait: “Herculeae mirum est oblivia laudis |
| 540 | Primary acta tibi, senior! Certe mihi saepe referre |
| 541 | Primary nubigenas domitos a se pater esse solebat.” |
| 542 | Primary Tristis ad haec Pylius: “Quid me meminisse malorum |
| 543 | Primary cogis et obductos oculis rescindere luctus |
| 544 | Primary inque tuum genitorem odium offensasque fateri? |
| 545 | Primary Ille quidem maiora fide, di! gessit et orbem |
| 546 | Primary inplevit meritis, quod mallem posse negare: |
| 547 | Primary sed neque Deiphobum nec Polydamanta nec ipsum |
| 548 | Primary Hectora laudamus—quis enim laudaverit hostem? |
| 549 | Primary Ille tuus genitor Messenia moenia quondam |
| 550 | Primary stravit et inmeritas urbes Elimque Pylumque |
| 551 | Primary diruit inque meos ferrum flammamque penatis |
| 552 | Primary inpulit, utque alios taceam, quos ille peremit, |
| 553 | Primary bis sex Nelidae fuimus, conspecta iuventus: |
| 554 | Primary bis sex Herculeis ceciderunt me minus uno |
| 555 | Primary viribus; atque alios vinci potuisse ferendum est: |
| 556 | Primary mira Periclymeni mors est, cui posse figuras |
| 557 | Primary sumere, quas vellet, rursusque reponere sumptas |
| 558 | Primary Neptunus dederat, Nelei sanguinis auctor. |
| 559 | Primary Hic ubi nequiquam est formas variatus in omnes, |
| 560 | Primary vertitur in faciem volucris, quae fulmina curvis |
| 561 | Primary ferre solet pedibus divum gratissima regi; |
| 562 | Primary Viribus usus avis pennis rostroque redunco |
| 563 | Primary hamatisque viri laniaverat unguibus ora: |
| 564 | Primary tendit in hunc nimium certos Tirynthius arcus |
| 565 | Primary atque inter nubes sublimia membra ferentem |
| 566 | Primary pendentemque ferit, lateri qua iungitur ala; |
| 567 | Primary nec grave vulnus erat sed rupti vulnere nervi |
| 568 | Primary deficiunt motumque negant viresque volandi. |
| 569 | Primary Decidit in terram, non concipientibus auras |
| 570 | Primary infirmis pennis, et qua levis haeserat alae, |
| 571 | Primary corporis adfixi pressa est gravitate sagitta |
| 572 | Primary perque latus summum iugulo est exacta sinistro. |
| 573 | Primary Nunc videor debere tui praeconia rebus |
| 574 | Primary Herculis, o Rhodiae rector pulcherrime classis? |
| 575 | Primary Nec tamen ulterius, quam fortia facta silendo |
| 576 | Primary ulciscor fratres: solida est mihi gratia tecum.” |
| 577 | Primary Haec postquam dulci Neleius edidit ore, |
| 578 | Primary a sermone senis repetito munere Bacchi |
| 579 | Primary surrexere toris: nox est data cetera somno. |
| 580 | Primary At deus, aequoreas qui cuspide temperat undas, |
| 581 | Primary in volucrem corpus nati Phaethontida versum |
| 582 | Primary mente dolet patria saevumque perosus Achillem |
| 583 | Primary exercet memores plus quam civiliter iras, |
| 584 | Primary iamque fere tracto duo per quinquennia bello |
| 585 | Primary talibus intonsum conpellat Sminthea dictis: |
| 586 | Primary “O mihi de fratris longe gratissime natis, |
| 587 | Primary inrita qui mecum posuisti moenia Troiae, |
| 588 | Primary ecquid, ubi has iamiam casuras adspicis arces, |
| 589 | Primary ingemis? Aut ecquid tot defendentia muros |
| 590 | Primary milia caesa doles? Ecquid, ne persequar omnes, |
| 591 | Primary Hectoris umbra subit circum sua Pergama tracti? |
| 592 | Primary cum tamen ille ferox belloque cruentior ipso |
| 593 | Primary vivit adhuc, operis nostri populator, Achilles. |
| 594 | Primary Det mihi se! faxo, triplici quid cuspide possim, |
| 595 | Primary sentiat; at quoniam concurrere comminus hosti |
| 596 | Primary non datur, occulta necopinum perde sagitta!” |
| 597 | Primary Adnuit atque animo pariter patruique suoque |
| 598 | Primary Delius indulgens nebula velatus in agmen |
| 599 | Primary pervenit Iliacum mediaque in caede virorum |
| 600 | Primary rara per ignotos spargentem cernit Achivos |
| 601 | Primary tela Parim fassusque deum “Quid spicula perdis |
| 602 | Primary sanguine plebis?” ait. “Siqua est tibi cura tuorum, |
| 603 | Primary vertere in Aeaciden caesosque ulciscere fratres!” |
| 604 | Primary Dixit et ostendens sternentem Troica ferro |
| 605 | Primary corpora Peliden, arcus obvertit in illum |
| 606 | Primary certaque letifera direxit spicula dextra. |
| 607 | Primary Quod Priamus gaudere senex post Hectora posset, |
| 608 | Primary hoc fuit: ille igitur tantorum victor, Achille, |
| 609 | Primary victus es a timido Graiae raptore maritae! |
| 610 | Primary At si femineo fuerat tibi Marte cadendum, |
| 611 | Primary Thermodontiaca malles cecidisse bipenni! |
| 612 | Primary Iam timor ille Phrygum, decus et tutela Pelasgi |
| 613 | Primary nominis, Aeacides, caput insuperabile bello, |
| 614 | Primary arserat: armarat deus idem idemque cremabat; |
| 615 | Primary iam cinis est, et de tam magno restat Achille |
| 616 | Primary nescio quid parvam, quod non bene conpleat urnam: |
| 617 | Primary at vivit totum quae gloria conpleat orbem! |
| 618 | Primary Haec illi mensura viro respondet, et hac est |
| 619 | Primary par sibi Pelides nec inania Tartara sentit. |
| 620 | Primary Ipse etiam, ut, cuius fuerit, cognoscere posses |
| 621 | Primary bella movet clipeus, deque armis arma feruntur. |
| 622 | Primary Non ea Tydides, non audet Oileos Aiax, |
| 623 | Primary non minor Atrides, non bello maior et aevo |
| 624 | Primary poscere, non alii: solis Telamone creato |
| 625 | Primary Laerteque fuit tantae fiducia laudis. |
| 626 | Primary A se Tantalides onus invidiamque removit |
| 627 | Primary Argolicosque duces mediis considere castris |
| 628 | Primary iussit et arbitrium litis traiecit in omnes. |