Reader
Reader | Metamorphoses, Book 14
Metamorphoses
Ovid
Text
Position
Line 1 of 852
Waypoints
| Line Ref | Hugo Magnus | Latin |
|---|---|
| 1 | Primary Iamque Giganteis iniectam faucibus Aetnen |
| 2 | Primary arvaque Cyclopum, quid rastra, quid usus aratri |
| 3 | Primary nescia nec quicquam iunctis debentia bubus, |
| 4 | Primary liquerat Euboicus tumidarum cultor aquarum, |
| 5 | Primary liquerat et Zanclen adversaque moenia Rhegi |
| 6 | Primary navifragumque fretum, gemino quod litore pressum |
| 7 | Primary Ausoniae Siculaeque tenet confinia terrae. |
| 8 | Primary Inde manu magna Tyrrhena per aequora raptus |
| 9 | Primary herbiferos adiit colles atque atria Glaucus |
| 10 | Primary Sole satae Circes, variarum plena ferarum. |
| 11 | Primary Quam simul adspexit, dicta acceptaque salute, |
| 12 | Primary “diva, dei miserere, precor! nam sola levare |
| 13 | Primary tu potes hunc,” dixit “videar modo dignior esse! |
| 14 | Primary Quanta sit herbarum, Titani, potentia, nulli |
| 15 | Primary quam mihi cognitius, qui sum mutatus ab illis. |
| 16 | Primary Neve mei non nota tibi sit causa furoris: |
| 17 | Primary litore in Italico, Messenia moenia contra, |
| 18 | Primary Scylla mihi visa est; pudor est promissa precesque |
| 19 | Primary blanditiasque meas contemptaque verba referre. |
| 20 | Primary At tu, sive aliquod regnum est in carmine, carmen |
| 21 | Primary ore move sacro, sive expugnantior herba est, |
| 22 | Primary utere temptatis operosae viribus herbae. |
| 23 | Primary Nec medeare mihi sanesque haec vulnera mando, |
| 24 | Primary fineque nil opus est: partem ferat illa caloris.” |
| 25 | Primary At Circe (neque enim flammis habet aptius ulla |
| 26 | Primary talibus ingenium, seu causa est huius in ipsa, |
| 27 | Primary seu Venus indicio facit hoc offensa paterno) |
| 28 | Primary talia verba refert. “Melius sequerere volentem |
| 29 | Primary optantemque eadem parilique cupidine captam. |
| 30 | Primary Dignus eras ultro (poteras certeque) rogari, |
| 31 | Primary et, si spem dederis, mihi crede, rogaberis ultro. |
| 32 | Primary Neu dubites adsitque tuae fiducia formae: |
| 33 | Primary en ego, cum dea sim, nitidi cum filia Solis, |
| 34 | Primary gramine cum tantum, tantum quoque carmine possim, |
| 35 | Primary ut tua sim, voveo; spernentem sperne, sequenti |
| 36 | Primary redde vices unoque duas ulciscere facto!” |
| 37 | Primary Talia temptanti “prius” inquit “in aequore frondes” |
| 38 | Primary Glaucus “et in summis nascentur montibus algae, |
| 39 | Primary sospite quam Scylla nostri mutentur amores!” |
| 40 | Primary Indignata dea est, et laedere quatenus ipsum |
| 41 | Primary non poterat (nec vellet amans), irascitur illi, |
| 42 | Primary quae sibi praelata est, venerisque offensa repulsa |
| 43 | Primary protinus horrendis infamia pabula sucis |
| 44 | Primary conterit et tritis Hecateia carmina miscet |
| 45 | Primary caerulaque induitur velamina perque ferarum |
| 46 | Primary agmen adulantum media procedit ab aula, |
| 47 | Primary oppositumque petens contra Zancleia saxa |
| 48 | Primary Rhegion ingreditur ferventes aestibus undas, |
| 49 | Primary in quibus ut solida ponit vestigia terra |
| 50 | Primary summaque decurrit pedibus super aequora siccis. |
| 51 | Primary Parvus erat gurges, curvos sinuatus in arcus, |
| 52 | Primary grata quies Scyllae; quo se referebat ab aestu |
| 53 | Primary et maris et caeli, medio cum plurimus orbe |
| 54 | Primary sol erat et minimas a vertice fecerat umbras. |
| 55 | Primary Hunc dea praevitiat portentificisque venenis |
| 56 | Primary inquinat, hic pressos latices radice nocenti |
| 57 | Primary spargit et obscurum verborum ambage novorum |
| 58 | Primary ter noviens carmen magico demurmurat ore. |
| 59 | Primary Scylla venit mediaque tenus descenderat alvo, |
| 60 | Primary cum sua foedari latrantibus inguina monstris |
| 61 | Primary adspicit ac primo credens non corporis illas |
| 62 | Primary esse sui partes refugitque abigitque timetque |
| 63 | Primary ora proterva canum, sed quos fugit, attrahit una |
| 64 | Primary et corpus quaerens femorum crurumque pedumque, |
| 65 | Primary Cerbereos rictus pro partibus invenit illis: |
| 66 | Primary statque canum rabie subiectaque terga ferarum |
| 67 | Primary inguinibus truncis uteroque exstante coercet. |
| 68 | Primary Flevit amans Glaucus nimiumque hostiliter usae |
| 69 | Primary viribus herbarum fugit conubia Circes; |
| 70 | Primary Scylla loco mansit cumque est data copia primum, |
| 71 | Primary in Circes odium sociis spoliavit Ulixen; |
| 72 | Primary mox eadem Teucras fuerat mersura carinas, |
| 73 | Primary ni prius in scopulum, qui nunc quoque saxeus exstat, |
| 74 | Primary transformata foret: scopulum quoque navita vitat. |
| 75 | Primary Hunc ubi Troianae remis avidamque Charybdim |
| 76 | Primary evicere rates, cum iam prope litus adesset |
| 77 | Primary Ausonium, Libycas vento referuntur ad oras. |
| 78 | Primary Excipit Aenean illic animoque domoque |
| 79 | Primary non bene discidium Phrygii latura mariti |
| 80 | Primary Sidonis; inque pyra sacri sub imagine facta |
| 81 | Primary incubuit ferro deceptaque decipit omnes. |
| 82 | Primary Rursus harenosae fugiens nova moenia terrae |
| 83 | Primary ad sedes Erycis fidumque relatus Acesten |
| 84 | Primary sacrificat tumulumque sui genitoris honorat; |
| 85 | Primary quasque rates Iris Iunonia paene cremarat, |
| 86 | Primary solvit et Hippotadae regnum terrasque calenti |
| 87 | Primary sulphure fumantes Acheloiadumque relinquit |
| 88 | Primary Sirenum scopulos, orbataque praeside pinus |
| 89 | Primary Inarimen Prochytenque legit sterilique locatas |
| 90 | Primary colle Pithecusas, habitantum nomine dictas. |
| 91 | Primary Quippe deum genitor, fraudem et periuria quondam |
| 92 | Primary Cercopum exosus gentisque admissa dolosae, |
| 93 | Primary in deforme viros animal mutavit, ut idem |
| 94 | Primary dissimiles homini possent similesque videri, |
| 95 | Primary membraque contraxit naresque a fronte resimas |
| 96 | Primary contudit et rugis peraravit anilibus ora |
| 97 | Primary totaque velatos flaventi corpora villo |
| 98 | Primary misit in has sedes nec non prius abstulit usum |
| 99 | Primary verborum et natae dira in periuria linguae: |
| 100 | Primary posse queri tantum rauco stridore reliquit. |
| 101 | Primary Has ubi praeteriit et Parthenopeia dextra |
| 102 | Primary moenia deseruit, laeva de parte canori |
| 103 | Primary Aeolidae tumulum et, loca feta palustribus undis, |
| 104 | Primary litora Cumarum vivacisque antra Sibyllae |
| 105 | Primary intrat, et ut manes veniat per Averna paternos, |
| 106 | Primary orat. At illa diu vultum tellure moratum |
| 107 | Primary erexit tandemque deo furibunda recepto |
| 108 | Primary “magna petis” dixit, “vir factis maxime, cuius |
| 109 | Primary dextera per ferrum est, pietas spectata per ignes. |
| 110 | Primary Pone tamen, Troiane, metum: potiere petitis |
| 111 | Primary Elysiasque domos et regna novissima mundi |
| 112 | Primary me duce cognosces simulacraque cara parentis. |
| 113 | Primary Invia virtuti nulla est via!” Dixit et auro |
| 114 | Primary fulgentem ramum silva Iunonis Avernae |
| 115 | Primary monstravit iussitque suo divellere trunco. |
| 116 | Primary Paruit Aeneas et formidabilis Orci |
| 117 | Primary vidit opes atavosque suos umbramque senilem |
| 118 | Primary magnanimi Anchisae; didicit quoque iura locorum, |
| 119 | Primary quaeque novis essent adeunda pericula bellis. |
| 120 | Primary Inde ferens lassos adverso tramite passus |
| 121 | Primary cum duce Cumaea mollit sermone laborem. |
| 122 | Primary Dumque iter horrendum per opaca crepuscula carpit, |
| 123 | Primary “seu dea tu praesens, seu dis gratissima” dixit, |
| 124 | Primary “numinis instar eris semper mihi meque fatebor |
| 125 | Primary muneris esse tui, quae me loca mortis adire, |
| 126 | Primary quae loca me visae voluisti evadere mortis. |
| 127 | Primary Pro quibus aerias meritis evectus ad auras |
| 128 | Primary templa tibi statuam, tribuam tibi turis honores.” |
| 129 | Primary Respicit hunc vates et suspiratibus haustis |
| 130 | Primary “nec dea sum” dixit “nec sacri turis honore |
| 131 | Primary humanum dignare caput; neu nescius erres, |
| 132 | Primary lux aeterna mihi carituraque fine dabatur, |
| 133 | Primary si mea virginitas Phoebo patuisset amanti. |
| 134 | Primary Dum tamen hanc sperat dum praecorrumpere donis |
| 135 | Primary me cupit, “elige” ait, “virgo Cumaea, quid optes: |
| 136 | Primary optatis potiere tuis.” Ego pulveris hausti |
| 137 | Primary ostendi cumulum: quot haberet corpora pulvis, |
| 138 | Primary tot mihi natales contingere vana rogavi; |
| 139 | Primary excidit, ut peterem iuvenes quoque protinus annos. |
| 140 | Primary Hos tamen ille mihi dabat aeternamque iuventam, |
| 141 | Primary si venerem paterer: contempto munere Phoebi |
| 142 | Primary innuba permaneo; sed iam felicior aetas |
| 143 | Primary terga dedit, tremuloque gradu venit aegra senectus, |
| 144 | Primary quae patienda diu est (nam iam mihi saecula septem |
| 145 | Primary acta vides): superest, numeros ut pulveris aequem, |
| 146 | Primary ter centum messes, ter centum musta videre. |
| 147 | Primary Tempus erit, cum de tanto me corpore parvam |
| 148 | Primary longa dies faciet consumptaque membra senecta |
| 149 | Primary ad minimum redigentur onus: nec amata videbor |
| 150 | Primary nec placuisse deo; Phoebus quoque forsitan ipse |
| 151 | Primary vel non cognoscet vel dilexisse negabit: |
| 152 | Primary usque adeo mutata ferar, nullique videnda, |
| 153 | Primary voce tamen noscar; vocem mihi fata relinquent.” |
| 154 | Primary Talia convexum per iter memorante Sibylla |
| 155 | Primary sedibus Euboicam Stygiis emergit in urbem |
| 156 | Primary Troius Aeneas sacrisque ex more litatis |
| 157 | Primary litora adit nondum nutricis habentia nomen. |
| 158 | Primary Hic quoque substiterat per taedia longa laborum |
| 159 | Primary Neritius Macareus, comes experientis Ulixei; |
| 160 | Primary desertum quondam mediis e rupibus Aetnae |
| 161 | Primary noscit Achaemeniden improvisoque repertum |
| 162 | Primary vivere miratus “qui de casusve deusve |
| 163 | Primary servat, Achaemenide? cur” inquit “barbara Graium |
| 164 | Primary prora vehit? petitur vestra quae terra carina?” |
| 165 | Primary Talia quaerenti iam non hirsutus amictu, |
| 166 | Primary iam suus et spinis conserto tegmine nullis, |
| 167 | Primary fatur Achaemenides: “Iterum Polyphemon et illos |
| 168 | Primary adspiciam fluidos humano sanguine rictus, |
| 169 | Primary hac mihi si potior domus est Ithacique carina, |
| 170 | Primary si minus Aenean veneror genitore nec umquam |
| 171 | Primary esse satis potero, praestem licet omnia, gratus. |
| 172 | Primary Quod loquor et spiro caelumque et sidera solis |
| 173 | Primary respicio, possimne ingratus et impius esse? |
| 174 | Primary Ille dedit, quod non anima haec Cyclopis in ora |
| 175 | Primary venit, et ut iam nunc lumen vitale relinquam, |
| 176 | Primary aut tumulo aut certe non illa condar in alvo. |
| 177 | Primary Quid mihi tunc animi (nisi si timor abstulit omnem |
| 178 | Primary sensum animumque) fuit, cum vos petere alta relictus |
| 179 | Primary aequora conspexi? Volui inclamare, sed hosti |
| 180 | Primary prodere me timui: vestrae quoque clamor Ulixis |
| 181 | Primary paene rati nocuit. Vidi, cum monte revulsum |
| 182 | Primary inmanem scopulum medias permisit in undas; |
| 183 | Primary vidi iterum veluti tormenti viribus acta |
| 184 | Primary vasta Giganteo iaculantem saxa lacerto |
| 185 | Primary et, ne deprimeret fluctus ventusve carinam, |
| 186 | Primary pertimui, iam me non esse oblitus in illa. |
| 187 | Primary Ut vero fuga vos a certa morte reduxit, |
| 188 | Primary ille quidem totam gemebundus obambulat Aetnam |
| 189 | Primary praetemptatque manu silvas et luminis orbus |
| 190 | Primary rupibus incursat foedataque bracchia tabo |
| 191 | Primary in mare protendens gentem exsecratur Achivam |
| 192 | Primary atque ait: “O si quis referat mihi casus Ulixem |
| 193 | Primary aut aliquem e sociis, in quem mea saeviat ira, |
| 194 | Primary viscera cuius edam, cuius viventia dextra |
| 195 | Primary membra mea laniem, cuius mihi sanguis inundet |
| 196 | Primary guttur et elisi trepident sub dentibus artus: |
| 197 | Primary quam nullum aut leve sit damnum mihi lucis ademptae!” |
| 198 | Primary Haec et plura ferox; me luridus occupat horror |
| 199 | Primary spectantem vultus etiamnum caede madentes |
| 200 | Primary crudelesque manus et inanem luminis orbem |
| 201 | Primary membraque et humano concretam sanguine barbam. |
| 202 | Primary mors erat ante oculos, minimum tamen ipsa doloris: |
| 203 | Primary et iam prensurum, iam nunc mea viscera rebar |
| 204 | Primary in sua mersurum, mentique haerebat imago |
| 205 | Primary temporis illius, quo vidi bina meorum |
| 206 | Primary ter quater adfligi sociorum corpora terrae, |
| 207 | Primary cum super ipse iacens hirsuti more leonis |
| 208 | Primary visceraque et carnes cumque albis ossa medullis |
| 209 | Primary semianimesque artus avidam condebat in alvum. |
| 210 | Primary Me tremor invasit: stabam sine sanguine maestus; |
| 211 | Primary mandentemque videns eiectantemque cruentas |
| 212 | Primary ore dapes et frusta mero glomerata vomentem |
| 213 | Primary talia fingebam misero mihi fata parari |
| 214 | Primary perque dies multos latitans omnemque tremescens |
| 215 | Primary ad strepitum, mortemque timens cupidusque moriri, |
| 216 | Primary glande famem pellens et mixta frondibus herba, |
| 217 | Primary solus, inops, exspes, leto poenaeque relictus |
| 218 | Primary hanc procul adspexi longo post tempore navem |
| 219 | Primary oravique fugam gestu ad litusque cucurri — |
| 220 | Primary et movi. Graiumque ratis Troiana recepit! |
| 221 | Primary Tu quoque pande tuos, comitum gratissime, casus |
| 222 | Primary et ducis et turbae, quae tecum est credita ponto.” |
| 223 | Primary Aeolon ille refert Tusco regnare profundo, |
| 224 | Primary Aeolon Hippotaden, cohibentem carcere ventos; |
| 225 | Primary quos bovis inclusos tergo, memorabile munus, |
| 226 | Primary Dulichium sumpsisse ducem flatuque secundo |
| 227 | Primary lucibus isse novem et terram adspexisse petitam; |
| 228 | Primary proxima post nonam cum sese aurora moveret, |
| 229 | Primary invidia socios praedaeque cupidine victos, |
| 230 | Primary esse ratos aurum, dempsisse ligamina ventis; |
| 231 | Primary cum quibus isse retro, per quas modo venerat undas, |
| 232 | Primary Aeoliique ratem portus repetisse tyranni. |
| 233 | Primary “Inde Lami veterem Laestrygonis” inquit “in urbem |
| 234 | Primary venimus. Antiphates terra regnabat in illa. |
| 235 | Primary Missus ad hunc ego sum, numero comitante duorum, |
| 236 | Primary vixque fuga quaesita salus comitique mihique: |
| 237 | Primary tertius e nobis Laestrygonis impia tinxit |
| 238 | Primary ora cruore suo. Fugientibus instat et agmen |
| 239 | Primary concitat Antiphates. Coeunt et saxa trabesque |
| 240 | Primary coniciunt merguntque viros merguntque carinas. |
| 241 | Primary Una tamen, quae nos ipsumque vehebat Ulixen, |
| 242 | Primary effugit. Amissa sociorum parte dolentes |
| 243 | Primary multaque conquesti terris adlabimur illis, |
| 244 | Primary quas procul hinc cernis (procul hinc, mihi crede, videnda |
| 245 | Primary insula, visa mihi!), tuque o iustissime Troum, |
| 246 | Primary nate dea (neque enim finito Marte vocandus |
| 247 | Primary hostis es, Aenea), moneo, fuge litora Circes. |
| 248 | Primary Nos quoque Circaeo religata in litore pinu, |
| 249 | Primary Antiphatae memores inmansuetique Cyclopis, |
| 250 | Primary ire negabamus vel tecta ignota subire; |
| 251 | Primary sorte sumus lecti, sors me fidumque Politen |
| 252 | Primary Eurylochumque simul nimiique Elpenora vini |
| 253 | Primary bisque novem socios Circaea ad moenia misit. |
| 254 | Primary Quae simul attigimus stetimusque in limine tecti, |
| 255 | Primary mille lupi mixtaeque lupis ursique leaeque |
| 256 | Primary occursu fecere metum, sed nulla timenda |
| 257 | Primary nullaque erat nostro factura in corpore vulnus. |
| 258 | Primary Quin etiam blandas movere per aera caudas |
| 259 | Primary nostraque adulantes comitant vestigia, donec |
| 260 | Primary excipiunt famulae perque atria marmore tecta |
| 261 | Primary ad dominam ducunt: pulchro sedet illa recessu, |
| 262 | Primary sollemni solio, pallamque induta nitentem |
| 263 | Primary insuper aurato circumvelatur amictu. |
| 264 | Primary Nereides nymphaeque simul, quae vellera motis |
| 265 | Primary nulla trahunt digitis nec fila sequentia ducunt: |
| 266 | Primary gramina disponunt sparsosque sine ordine flores |
| 267 | Primary secernunt calathis variasque coloribus herbas; |
| 268 | Primary ipsa quod hae faciunt opus, exigit, ipsa, quis usus |
| 269 | Primary quove sit in folio, quae sit concordia mixtis, |
| 270 | Primary novit et advertens pensas examinat herbas. |
| 271 | Primary Haec ubi nos vidit, dicta acceptaque salute, |
| 272 | Primary diffudit vultus et reddidit omina voce. |
| 273 | Primary Nec mora, misceri tosti iubet hordea grani |
| 274 | Primary mellaque vimque meri cum lacte coagula passo, |
| 275 | Primary quique sub hac lateant furtim dulcedine, sucos |
| 276 | Primary adicit. Accipimus sacra data pocula dextra. |
| 277 | Primary Quae simul arenti sitientes hausimus ore, |
| 278 | Primary et tetigit summos virga dea dira capillos, |
| 279 | Primary (et pudet et referam!) saetis horrescere coepi |
| 280 | Primary nec iam posse loqui, pro verbis edere raucum |
| 281 | Primary murmur et in terram toto procumbere vultu; |
| 282 | Primary osque meum sensi pando occallescere rostro, |
| 283 | Primary colla tumere toris, et qua modo pocula parte |
| 284 | Primary sumpta mihi fuerant, illa vestigia feci, |
| 285 | Primary cumque eadem passis (tantum medicamina possunt!) |
| 286 | Primary claudor hara, solumque suis caruisse figura |
| 287 | Primary vidimus Eurylochum: solus data pocula fugit. |
| 288 | Primary Quae nisi vitasset, pecoris pars una manerem |
| 289 | Primary nunc quoque saetigeri, nec tantae cladis ab illo |
| 290 | Primary certior ad Circen ultor venisset Ulixes. |
| 291 | Primary Pacifer huic dederat florem Cyllenius album, |
| 292 | Primary moly vocant superi, nigra radice tenetur; |
| 293 | Primary tutus eo monitisque simul caelestibus intrat |
| 294 | Primary ille domum Circes, et ad insidiosa vocatus |
| 295 | Primary pocula, conantem virga mulcere capillos |
| 296 | Primary reppulit et stricto pavidam deterruit ense. |
| 297 | Primary Inde fides dextraeque datae, thalamoque receptus |
| 298 | Primary coniugii dotem sociorum corpora poscit. |
| 299 | Primary Spargimur ignotae sucis melioribus herbae |
| 300 | Primary percutimurque caput conversae verbere virgae, |
| 301 | Primary verbaque dicuntur dictis contraria verbis. |
| 302 | Primary Quo magis illa canit, magis hoc tellure levati |
| 303 | Primary erigimur, saetaeque cadunt, bifidosque relinquit |
| 304 | Primary rima pedes, redeunt umeri et subiecta lacertis |
| 305 | Primary bracchia sunt: flentem flentes amplectimur ipsi |
| 306 | Primary haeremusque ducis collo nec verba locuti |
| 307 | Primary ulla priora sumus quam nos testantia gratos. |
| 308 | Primary Annua nos illic tenuit mora, multaque praesens |
| 309 | Primary tempore tam longo vidi, multa auribus hausi, |
| 310 | Primary hoc quoque cum multis, quod clam mihi rettulit una |
| 311 | Primary quattuor e famulis ad talia sacra paratis. |
| 312 | Primary Cum duce namque meo Circe dum sola moratur, |
| 313 | Primary illa mihi niveo factum de marmore signum |
| 314 | Primary ostendit iuvenale, gerens in vertice picum, |
| 315 | Primary aede sacra positum multisque insigne coronis. |
| 316 | Primary Quis foret et quare sacra coleretur in aede, |
| 317 | Primary cur hanc ferret avem, quaerenti et scire volenti |
| 318 | Primary “accipe” ait “Macareu, dominaeque potentia quae sit |
| 319 | Primary hinc quoque disce meae: tu dictis adice mentem! |
| 320 | Primary Picus in Ausoniis, proles Saturnia terris |
| 321 | Primary rex fuit, utilium bello studiosus equorum; |
| 322 | Primary forma viro, quam cernis, erat: licet ipse decorem |
| 323 | Primary adspicias fictaque probes ab imagine veram. |
| 324 | Primary Par animus formae; nec adhuc spectasse per annos |
| 325 | Primary quinquennem poterat Graia quater Elide pugnam. |
| 326 | Primary Ille suos dryadas Latiis in montibus ortas |
| 327 | Primary verterat in vultus, illum fontana petebant |
| 328 | Primary numina, naiades, quas Albula, quasque Numici, |
| 329 | Primary quas Anienis aquae cursuque brevissimus Almo |
| 330 | Primary Narve tulit praeceps et opacae Farfarus umbrae, |
| 331 | Primary quaeque colunt Scythicae stagnum nemorale Dianae |
| 332 | Primary finitimosque lacus; spretis tamen omnibus unam |
| 333 | Primary ille colit nymphen, quam quondam in colle Palati |
| 334 | Primary dicitur Ionio peperisse Venilia Iano. |
| 335 | Primary Haec ubi nubilibus primum maturuit annis, |
| 336 | Primary praeposito cunctis Laurenti tradita Pico est, |
| 337 | Primary rara quidem facie, sed rarior arte canendi, |
| 338 | Primary unde Canens dicta est: silvas et saxa movere |
| 339 | Primary et mulcere feras et flumina longa morari |
| 340 | Primary ore suo volucresque vagas retinere solebat. |
| 341 | Primary Quae dum feminea modulatur carmina voce, |
| 342 | Primary exierat tecto Laurentes Picus in agros, |
| 343 | Primary indigenas fixurus apros, tergumque premebat |
| 344 | Primary acris equi, laevaque hastilia bina ferebat, |
| 345 | Primary poeniceam fulvo chlamydem contractus ab auro. |
| 346 | Primary Venerat in silvas et filia Solis easdem, |
| 347 | Primary utque novas legeret fecundis collibus herbas, |
| 348 | Primary nomine dicta suo Circaea reliquerat arva. |
| 349 | Primary Quae simul ac iuvenem, virgultis abdita, vidit, |
| 350 | Primary obstipuit: cecidere manu, quas legerat, herbae, |
| 351 | Primary flammaque per totas visa est errare medullas. |
| 352 | Primary Ut primum valido mentem conlegit ab aestu, |
| 353 | Primary quid cuperet, fassura fuit: ne posset adire, |
| 354 | Primary cursus equi fecit circumfususque satelles. |
| 355 | Primary “Non” ait “effugies, vento rapiare licebit, |
| 356 | Primary si modo me novi, si non evanuit omnis |
| 357 | Primary herbarum virtus et non mea carmina fallunt.” |
| 358 | Primary Dixit et effigiem, nullo cum corpore, falsi |
| 359 | Primary finxit apri praeterque oculos transcurrere regis |
| 360 | Primary iussit et in densum trabibus nemus ire videri, |
| 361 | Primary plurima qua silva est et equo loca pervia non sunt. |
| 362 | Primary Haud mora: continuo praedae petit inscius umbram |
| 363 | Primary Picus equique celer spumantia terga relinquit |
| 364 | Primary spemque sequens vanam silva pedes errat in alta. |
| 365 | Primary Concipit illa preces et verba precantia dicit |
| 366 | Primary ignotosque deos ignoto carmine adorat, |
| 367 | Primary quo solet et niveae vultum confundere Lunae |
| 368 | Primary et patrio capiti bibulas subtexere nubes. |
| 369 | Primary Tum quoque cantato densetur carmine caelum, |
| 370 | Primary et nebulas exhalat humus, caecisque vagantur |
| 371 | Primary limitibus comites, et abest custodia regis. |
| 372 | Primary Nacta locum tempusque “per, o, tua lumina” dixit, |
| 373 | Primary “quae mea ceperunt, perque hanc, pulcherrime, formam, |
| 374 | Primary quae facit, ut supplex tibi sim dea, consule nostris |
| 375 | Primary ignibus et socerum, qui pervidet omnia, Solem |
| 376 | Primary accipe, nec durus Titanida despice Circen!” |
| 377 | Primary Dixerat. Ille ferox ipsamque precesque relinquit |
| 378 | Primary et “quaecumque es” ait, “non sum tuus: altera captum |
| 379 | Primary me tenet et teneat per longum, comprecor, aevum! |
| 380 | Primary Nec venere externa socialia foedera laedam, |
| 381 | Primary dum mihi Ianigenam servabunt fata Canentem!” |
| 382 | Primary Saepe retemptatis precibus Titania frustra |
| 383 | Primary “non impune feres, neque” ait “reddere Canenti, |
| 384 | Primary laesaque quid faciat, quid amans, quid femina disces.” |
| 385 | Primary rebus, ait, sed amans et laesa et femina Circe. |
| 386 | Primary Tum bis ad occasum, bis se convertit ad ortus, |
| 387 | Primary ter iuvenem baculo tetigit, tria carmina dixit. |
| 388 | Primary Ille fugit, sed se solito velocius ipse |
| 389 | Primary currere miratur: pennas in corpore vidit, |
| 390 | Primary seque novam subito Latiis accedere silvis |
| 391 | Primary indignatus avem duro fera robora rostro |
| 392 | Primary figit et iratus longis dat vulnera ramis. |
| 393 | Primary Purpureum chlamydis pennae traxere colorem, |
| 394 | Primary fibula quod fuerat vestemque momorderat aurum, |
| 395 | Primary pluma fit, et fulvo cervix praecingitur auro, |
| 396 | Primary nec quicquam antiquum Pico nisi nomina restat. |
| 397 | Primary Interea comites, clamato saepe per agros |
| 398 | Primary nequiquam Pico nullaque in parte reperto, |
| 399 | Primary inveniunt Circen (nam iam tenuaverat auras |
| 400 | Primary passaque erat nebulas ventis ac sole recludi) |
| 401 | Primary criminibusque premunt veris regemque reposcunt |
| 402 | Primary vimque ferunt saevisque parant incessere telis. |
| 403 | Primary Illa nocens spargit virus sucosque veneni |
| 404 | Primary et Noctem noctisque deos Ereboque chaoque |
| 405 | Primary convocat et longis Hecaten ululatibus orat: |
| 406 | Primary exsiluere loco (dictu mirabile) silvae, |
| 407 | Primary ingemuitque solum, vicinaque palluit arbor, |
| 408 | Primary sparsaque sanguineis maduerunt pabula guttis, |
| 409 | Primary et lapides visi mugitus edere raucos, |
| 410 | Primary et latrare canes et humus serpentibus atris |
| 411 | Primary squalere et tenues animae volitare videntur. |
| 412 | Primary Attonitum monstris vulgus pavet: illa paventis |
| 413 | Primary ora venenata tetigit mirantia virga, |
| 414 | Primary cuius ab attactu variarum monstra ferarum |
| 415 | Primary in iuvenes veniunt: nulli sua mansit imago. |
| 416 | Primary Sparserat occiduus Tartessia litora Phoebus, |
| 417 | Primary et frustra coniunx oculis animoque Canentis |
| 418 | Primary exspectatus erat: famuli populusque per omnes |
| 419 | Primary discurrunt silvas atque obvia lumina portant; |
| 420 | Primary nec satis est nymphae flere et lacerare capillos |
| 421 | Primary et dare plangorem (facit et tamen omnia) seque |
| 422 | Primary proripit ac Latios errat vesana per agros. |
| 423 | Primary Sex illam noctes, tetidem redeuntia solis |
| 424 | Primary lumina viderunt inopem somnique cibique |
| 425 | Primary per iuga, per valles, qua fors ducebat, euntem. |
| 426 | Primary Ultimus adspexit Thybris luctuque viaque |
| 427 | Primary fessam et iam longa ponentem corpora ripa. |
| 428 | Primary Illic cum lacrimis ipso modulata dolore |
| 429 | Primary verba sono tenui maerens fundebat, ut olim |
| 430 | Primary carmina iam moriens canit exequialia cygnus. |
| 431 | Primary Luctibus extremis teneras liquefacta medullas |
| 432 | Primary tabuit inque leves paulatim evanuit auras; |
| 433 | Primary fama tamen signata loco est, quem rite Canentem |
| 434 | Primary nomine de nymphae veteres dixere Camenae.” |
| 435 | Primary Talia multa mihi longum narrata per annum |
| 436 | Primary visaque sunt. Resides et desuetudine tardi |
| 437 | Primary rursus inire fretum, rursus dare vela iubemur. |
| 438 | Primary Ancipitesque vias et iter Titania vastum |
| 439 | Primary dixerat et saevi restare pericula ponti. |
| 440 | Primary Pertimui, fateor, nactusque hoc litus adhaesi.” |
| 441 | Primary Finierat Macareus. Urnaque Aeneia nutrix |
| 442 | Primary condita marmoreo tumulo breve carmen habebat: |
| 443 | Primary HIC ME CAIETAM NOTAE PIETATIS ALUMNUS |
| 444 | Primary EREPTAM ARGOLICO QUO DEBUIT IGNE CREMAVIT. |
| 445 | Primary Solvitur herboso religatus ab aggere funis, |
| 446 | Primary et procul insidias infamataeque relinquunt |
| 447 | Primary tecta deae lucosque petunt, ubi nubilus umbra |
| 448 | Primary in mare cum flava prorumpit Thybris harena; |
| 449 | Primary Faunigenaeque domo potitur nataque Latini, |
| 450 | Primary non sine Marte tamen: bellum cum gente feroci |
| 451 | Primary suscipitur, pactaque furit pro coniuge Turnus. |
| 452 | Primary Concurrit Latio Tyrrhenia tota, diuque |
| 453 | Primary ardua sollicitis victoria quaeritur armis. |
| 454 | Primary Auget uterque suas externo robore vires, |
| 455 | Primary et multi Rutulos, multi Troiana tuentur |
| 456 | Primary castra. Neque Aeneas Euandri ad moenia frustra, |
| 457 | Primary at Venulus frustra profugi Diomedis ad urbem |
| 458 | Primary venerat: ille quidem sub Iapyge maxima Dauno |
| 459 | Primary moenia condiderat dotaliaque arva tenebat. |
| 460 | Primary Sed Venulus Turni postquam mandata peregit |
| 461 | Primary auxilium petiit, vires Aetolius heros |
| 462 | Primary excusat: nec se aut soceri committere pugnae |
| 463 | Primary velle sui populos, aut quos e gente suorum |
| 464 | Primary armet habere ullos, “neve haec commenta putetis, |
| 465 | Primary admonitu quamquam luctus renoventur amari |
| 466 | Primary perpetiar memorare tamen. Postquam alta cremata est |
| 467 | Primary Ilion et Danaas paverunt Pergama flammas, |
| 468 | Primary Naryciusque heros, a virgine virgine rapta, |
| 469 | Primary quam meruit poenam solus, digessit in omnes, |
| 470 | Primary spargimur et ventis inimica per aequora rapti |
| 471 | Primary fulmina, noctem, imbres, iram caelique marisque |
| 472 | Primary perpetimur Danai cumulumque Capherea cladis. |
| 473 | Primary Neve morer referens tristes ex ordine casus, |
| 474 | Primary Graecia tum potuit Priamo quoque flenda videri. |
| 475 | Primary Me tamen armiferae servatum cura Minervae |
| 476 | Primary fluctibus eripuit, patriis sed rursus ab agris |
| 477 | Primary pellor, et antiquo memores de vulnere poenas |
| 478 | Primary exigit alma Venus, tantosque per alta labores |
| 479 | Primary aequora sustinui, tantos terrestribus armis, |
| 480 | Primary ut mihi felices sint illi saepe vocati, |
| 481 | Primary quos communis hiems importunusque Caphereus |
| 482 | Primary mersit aquis, vellemque horum pars una fuissem. |
| 483 | Primary Ultima iam passi comites belloque fretoque |
| 484 | Primary deficiunt finemque rogant erroris, at Acmon |
| 485 | Primary fervidus ingenio, tum vero et cladibus asper, |
| 486 | Primary “quid superest, quod iam patientia nostra recuset |
| 487 | Primary ferre, viri?” dixit; “quid habet Cytherea, quod ultra |
| 488 | Primary (velle puta!) faciat? Nam dum peiora timentur, |
| 489 | Primary est locus in vulnus: sors autem ubi pessima rerum, |
| 490 | Primary sub pedibus timor est securaque summa malorum. |
| 491 | Primary Audiat ipsa licet, et, quod facit, oderit omnes |
| 492 | Primary sub Diomede viros, odium tamen illius omnes |
| 493 | Primary spernimus: et magno stat magna potentia nobis!” |
| 494 | Primary Talibus iratam Venerem Pleuronius Acmon |
| 495 | Primary instimulat verbis stimulisque resuscitat iram. |
| 496 | Primary Dicta placent paucis: numeri maioris amici |
| 497 | Primary Acmona corripimus; cui respondere volenti |
| 498 | Primary vox pariter vocisque via est tenuata, comaeque |
| 499 | Primary in plumas abeunt, plumis nova colla teguntur |
| 500 | Primary pectoraque et tergum, maiores bracchia pennas |
| 501 | Primary accipiunt, cubitusque leves sinuatur in alas. |
| 502 | Primary Magna pedis digitos pars occupat, oraque cornu |
| 503 | Primary indurata rigent finemque in acumine ponunt. |
| 504 | Primary Hunc Lycus, hunc Idas et cum Rhexenore Nycteus, |
| 505 | Primary hunc miratur Abas: et dum mirantur, eandem |
| 506 | Primary accipiunt faciem, numerusque ex agmine maior |
| 507 | Primary subvolat et remos plausis circumvolat alis. |
| 508 | Primary Si volucrum quae sit dubiarum forma, requiris, |
| 509 | Primary ut non cygnorum, sic albis proxima cygnis. |
| 510 | Primary Vix equidem has sedes et Iapygis arida Dauni |
| 511 | Primary arva gener teneo minima cum parte meorum.” |
| 512 | Primary Hactenus Oenides. Venulus Calydonia regna |
| 513 | Primary Peucetiosque sinus Messapiaque arva relinquit. |
| 514 | Primary In quibus antra videt, quae multa nubila silva |
| 515 | Primary et levibus cannis manantia semicaper Pan |
| 516 | Primary nunc tenet, at quodam tenuerunt tempore nymphae. |
| 517 | Primary Apulus has illa pastor regione fugatas |
| 518 | Primary terruit et primo subita formidine movit, |
| 519 | Primary mox, ubi mens rediit et contempsere sequentem, |
| 520 | Primary ad numerum motis pedibus duxere choreas. |
| 521 | Primary Improbat has pastor, saltuque imitatus agresti |
| 522 | Primary addidit obscenis convicia rustica dictis, |
| 523 | Primary nec prius os tacuit, quam guttura condidit arbor: |
| 524 | Primary arbore enim sucoque licet cognoscere mores; |
| 525 | Primary quippe notam linguae bacis oleaster amaris |
| 526 | Primary exhibet: asperitas verborum cessit in illas. |
| 527 | Primary Hinc ubi legati rediere, negata ferentes |
| 528 | Primary arma Aetola sibi, Rutuli sine viribus illis |
| 529 | Primary bella instructa gerunt, multumque ab utraque cruoris |
| 530 | Primary parte datur; fert ecce avidas in pinea Turnus |
| 531 | Primary texta faces, ignesque timent, quibus unda pepercit. |
| 532 | Primary Iamque picem et ceras alimentaque cetera flammae |
| 533 | Primary Mulciber urebat perque altum ad carbasa malum |
| 534 | Primary ibat, et incurvae fumabant transtra carinae: |
| 535 | Primary cum memor has pinus Idaeo vertice caesas |
| 536 | Primary sancta deum genetrix tinnitibus aera pulsi |
| 537 | Primary aeris et inflati complevit murmure buxi, |
| 538 | Primary perque leves domitis invecta leonibus auras |
| 539 | Primary “inrita sacrilega iactas incendia dextra, |
| 540 | Primary Turne!” ait. “Eripiam, nec me patiente cremabit |
| 541 | Primary ignis edax nemorum partes et membra meorum.” |
| 542 | Primary Intonuit dicente dea, tonitrumque secuti |
| 543 | Primary cum saliente graves ceciderunt grandine nimbi, |
| 544 | Primary aeraque et tumidum subitis concursibus aequor |
| 545 | Primary Astraei turbant et eunt in proelia fratres. |
| 546 | Primary E quibus alma parens unius viribus usa |
| 547 | Primary stuppea praerupit Phrygiae retinacula puppis |
| 548 | Primary fertque rates pronas medioque sub aequore mergit; |
| 549 | Primary robore mollito lignoque in corpora verso |
| 550 | Primary in capitum facies puppes mutantur aduncae, |
| 551 | Primary in digitos abeunt et crura natantia remi, |
| 552 | Primary quodque prius fuerat, latus est mediisque carina |
| 553 | Primary subdita navigiis spinae mutatur in usum, |
| 554 | Primary lina comae molles, antemnae bracchia fiunt, |
| 555 | Primary caerulus, ut fuerat, color est; quasque ante timebant, |
| 556 | Primary illas virgineis exercent lusibus undas |
| 557 | Primary naides aequoreae durisque in montibus ortae |
| 558 | Primary molle fretum celebrant nec eas sua tangit origo. |
| 559 | Primary Non tamen oblitae, quam multa pericula saepe |
| 560 | Primary pertulerint pelago, iactatis saepe carinis |
| 561 | Primary supposuere manus, nisi siqua vehebat Achivos: |
| 562 | Primary cladis adhuc Phrygiae memores, odere Pelasgos |
| 563 | Primary Neritiaeque ratis viderunt fragmina laetis |
| 564 | Primary vultibus et laetis videre rigescere puppem |
| 565 | Primary vultibus Alcinoi saxumque increscere ligno. |
| 566 | Primary Spes erat, in nymphas animata classe marinas, |
| 567 | Primary posse metu monstri Rutulum desistere bello: |
| 568 | Primary perstat, habetque deos pars utraque, quodque deorum est |
| 569 | Primary instar, habent animos; nec iam dotalia regna |
| 570 | Primary nec sceptrum soceri, nec te, Lavinia virgo, |
| 571 | Primary sed vicisse petunt deponendique pudore |
| 572 | Primary bella gerunt, tandemque Venus victricia nati |
| 573 | Primary arma videt, Turnusque cadit, cadit Ardea, Turno |
| 574 | Primary sospite dicta potens. Quem postquam barbarus ensis |
| 575 | Primary abstulit et tepida latuerunt tecta favilla, |
| 576 | Primary congerie e media tum primum cognita praepes |
| 577 | Primary subvolat et cineres plausis everberat alis. |
| 578 | Primary Et sonus et macies et pallor et omnia, captam |
| 579 | Primary quae deceant urbem, nomen quoque mansit in illa |
| 580 | Primary urbis; et ipsa suis deplangitur Ardea pennis. |
| 581 | Primary Iamque deos omnes ipsamque Aeneia virtus |
| 582 | Primary Iunonem veteres finire coegerat iras, |
| 583 | Primary cum, bene fundatis opibus crescentis Iuli, |
| 584 | Primary tempestivus erat caelo Cythereius heros: |
| 585 | Primary ambieratque Venus superos, colloque parentis |
| 586 | Primary circumfusa sui “numquam mihi” dixerat “ullo |
| 587 | Primary tempore dure pater, nunc sis mitissimus, opto, |
| 588 | Primary Aeneaeque meo, qui te de sanguine nostro |
| 589 | Primary fecit avum, quamvis parvum des, optime, numen, |
| 590 | Primary dummodo des aliquod: satis est inamabile regnum |
| 591 | Primary adspexisse semel, Stygios semel isse per amnes.” |
| 592 | Primary Adsensere dei, nec coniunx regia vultus |
| 593 | Primary immotos tenuit placatoque adnuit ore; |
| 594 | Primary tum pater “estis” ait “caelesti numine digni, |
| 595 | Primary quaeque petis, pro quoque petis: cape, nata, quod optas!” |
| 596 | Primary Fatus erat: gaudet gratesque agit illa parenti, |
| 597 | Primary perque leves auras iunctis invecta columbis |
| 598 | Primary litus adit Laurens, ubi tectus harundine serpit |
| 599 | Primary in freta flumineis vicina Numicius undis. |
| 600 | Primary Hunc iubet Aeneae, quaecumque obnoxia morti, |
| 601 | Primary abluere et tacito deferre sub aequora cursu; |
| 602 | Primary corniger exsequitur Veneris mandata suisque, |
| 603 | Primary quidquid in Aenea fuerat mortale, repurgat |
| 604 | Primary et respergit aquis: pars optima restitit illi. |
| 605 | Primary Lustratum genetrix divino corpus odore |
| 606 | Primary unxit et ambrosia cum dulci nectare mixta |
| 607 | Primary contigit os fecitque deum, quem turba Quirini |
| 608 | Primary nuncupat Indigetem temploque arisque recepit. |
| 609 | Primary Inde sub Ascanii dicione binominis Alba |
| 610 | Primary resque Latina fuit. Succedit Silvius illi. |
| 611 | Primary Quo satus antiquo tenuit repetita Latinus |
| 612 | Primary nomina cum sceptro. Clarus subit Alba Latinum. |
| 613 | Primary Epytus ex illo est; post hunc Capetusque Capysque, |
| 614 | Primary sed Capys ante fuit. Regnum Tiberinus ab illis |
| 615 | Primary cepit et in Tusci demersus fluminis undis |
| 616 | Primary nomina fecit aquae; de quo Remulusque feroxque |
| 617 | Primary Acrota sunt geniti. Remulus maturior annis |
| 618 | Primary fulmineo periit, imitator fulminis, ictu. |
| 619 | Primary Fratre suo sceptrum moderatior Acrota forti |
| 620 | Primary tradit Aventino, qui, quo regnarat, eodem |
| 621 | Primary monte iacet positus tribuitque vocabula monti. |
| 622 | Primary Iamque Palatinae summam Proca gentis habebat. |
| 623 | Primary Rege sub hoc Pomona fuit, qua nulla Latinas |
| 624 | Primary inter hamadryadas coluit sollertius hortos |
| 625 | Primary nec fuit arborei studiosior altera fetus. |
| 626 | Primary Unde tenet nomen: non silvas illa nec amnes, |
| 627 | Primary rus amat et ramos felicia poma ferentes. |
| 628 | Primary Nec iaculo gravis est, sed adunca dextera falce, |
| 629 | Primary qua modo luxuriem premit et spatiantia passim |
| 630 | Primary bracchia compescit, fisso modo cortice lignum |
| 631 | Primary inserit et sucos alieno praestat alumno; |
| 632 | Primary nec sentire sitim patitur bibulaeque recurvas |
| 633 | Primary radicis fibras labentibus inrigat undis: |
| 634 | Primary hic amor, hoc studium; veneris quoque nulla cupido est. |
| 635 | Primary Vim tamen agrestum metuens pomaria claudit |
| 636 | Primary intus et accessus prohibet refugitque viriles. |
| 637 | Primary Quid non et satyri, saltatibus apta iuventus, |
| 638 | Primary fecere et pinu praecincti cornua Panes |
| 639 | Primary Silenusque, suis semper iuvenalior annis, |
| 640 | Primary quique deus fures vel falce vel inguine terret, |
| 641 | Primary ut poterentur ea? Sed enim superabat amando |
| 642 | Primary hos quoque Vertumnus neque erat felicior illis. |
| 643 | Primary O quotiens habitu duri messoris aristas |
| 644 | Primary corbe tulit verique fuit messoris imago! |
| 645 | Primary Tempora saepe gerens faeno religata recenti |
| 646 | Primary desectum poterat gramen versasse videri; |
| 647 | Primary saepe manu stimulos rigida portabat, ut illum |
| 648 | Primary iurasses fessos modo disiunxisse iuvencos. |
| 649 | Primary Falce data frondator erat vitisque putator; |
| 650 | Primary induerat scalas: lecturum poma putares; |
| 651 | Primary miles erat gladio, piscator harundine sumpta. |
| 652 | Primary Denique per multas aditum sibi saepe figuras |
| 653 | Primary repperit, ut caperet spectatae gaudia formae. |
| 654 | Primary Ille etiam picta redimitus tempora mitra, |
| 655 | Primary innitens baculo, positis per tempora canis, |
| 656 | Primary adsimulavit anum cultosque intravit in hortos |
| 657 | Primary pomaque mirata est “tanto” que “potentior!” inquit, |
| 658 | Primary paucaque laudatae dedit oscula, qualia numquam |
| 659 | Primary vera dedisset anus, glaebaque incurva resedit |
| 660 | Primary suspiciens pandos autumni pondere ramos. |
| 661 | Primary Ulmus erat contra speciosa nitentibus uvis: |
| 662 | Primary quam socia postquam pariter cum vite probavit, |
| 663 | Primary “at si staret” ait “caelebs sine palmite truncus, |
| 664 | Primary nil praeter frondes, quare peteretur, haberet; |
| 665 | Primary haec quoque, quae iuncta est, vitis requiescit in illo: |
| 666 | Primary si non nupta foret, terrae acclinata iaceret. |
| 667 | Primary Tu tamen exemplo non tangeris arboris huius |
| 668 | Primary concubitusque fugis nec te coniungere curas. |
| 669 | Primary Atque utinam velles! Helene non pluribus esset |
| 670 | Primary sollicitata procis nec quae Lapitheia movit |
| 671 | Primary proelia nec coniunx nimium tardantis Ulixei. |
| 672 | Primary Nunc quoque, cum fugias averserisque petentes, |
| 673 | Primary mille viri cupiunt et semideique deique |
| 674 | Primary et quaecumque tenent Albanos numina montes. |
| 675 | Primary Sed tu, si sapies, si te bene iungere anumque |
| 676 | Primary hanc audire voles, quae te plus omnibus illis, |
| 677 | Primary plus quam credis, amo, vulgares reice taedas |
| 678 | Primary Vertumnumque tori socium tibi selige! pro quo |
| 679 | Primary me quoque pignus habes (neque enim sibi notior ille est, |
| 680 | Primary quam mihi); nec passim toto vagus errat in orbe: |
| 681 | Primary haec loca magna colit; nec, uti pars magna procorum, |
| 682 | Primary quam modo vidit, amat: tu primus et ultimus illi |
| 683 | Primary ardor eris, solique suos tibi devovet annos. |
| 684 | Primary Adde, quod est iuvenis, quod naturale decoris |
| 685 | Primary munus habet formasque apte fingetur in omnes, |
| 686 | Primary et quod erit iussus, iubeas licet omnia, fiet. |
| 687 | Primary Quid quod amatis idem? quod, quae tibi poma coluntur, |
| 688 | Primary primus habet laetaque tenet tua munera dextra? |
| 689 | Primary Sed neque iam fetus desiderat arbore demptos, |
| 690 | Primary nec, quas hortus alit, cum sucis mitibus herbas, |
| 691 | Primary nec quicquam, nisi te; miserere ardentis et ipsum, |
| 692 | Primary quod petit, ore meo praesentem crede precari |
| 693 | Primary ultoresque deos et pectora dura perosam |
| 694 | Primary Idalien memoremque time Rhamnusidis iram! |
| 695 | Primary Quoque magis timeas (etenim mihi multa vetustas |
| 696 | Primary scire dedit), referam tota notissima Cypro |
| 697 | Primary facta, quibus flecti facile et mitescere possis. |
| 698 | Primary Viderat a veteris generosam sanguine Teucri |
| 699 | Primary Iphis Anaxareten, humili de stirpe creatus, |
| 700 | Primary viderat et totis perceperat ossibus aestum |
| 701 | Primary luctatusque diu, postquam ratione furorem |
| 702 | Primary vincere non potuit, supplex ad limina venit |
| 703 | Primary et modo nutrici miserum confessus amorem, |
| 704 | Primary ne sibi dura foret, per spes oravit alumnae, |
| 705 | Primary et modo de multis blanditus cuique ministris |
| 706 | Primary sollicita petiit propensum voce favorem; |
| 707 | Primary saepe ferenda dedit blandis sua verba tabellis, |
| 708 | Primary interdum madidas lacrimarum rore coronas |
| 709 | Primary postibus intendit posuitque in limine duro |
| 710 | Primary molle latus tristisque serae convicia fecit. |
| 711 | Primary Saevior illa freto surgente cadentibus Haedis, |
| 712 | Primary durior et ferro, quod Noricus excoquit ignis, |
| 713 | Primary et saxo, quod adhuc vivum radice tenetur, |
| 714 | Primary spernit et inridet factisque inmitibus addit |
| 715 | Primary verba superba ferox et spe quoque fraudat amantem. |
| 716 | Primary Non tulit impatiens longi tormenta doloris |
| 717 | Primary Iphis et ante fores haec verba novissima dixit: |
| 718 | Primary “Vincis, Anaxarete, neque erunt tibi taedia tandem |
| 719 | Primary ulla ferenda mei: laetos molire triumphos |
| 720 | Primary et Paeana voca nitidaque incingere lauru! |
| 721 | Primary Vincis enim, moriorque libens: age, ferrea, gaude! |
| 722 | Primary Certe aliquid laudare mei cogeris amoris, |
| 723 | Primary quo tibi sim gratus, meritumque fatebere nostrum |
| 724 | Primary Non tamen ante tui curam fugisse memento, |
| 725 | Primary quam vitam, geminaque simul mihi luce carendum est. |
| 726 | Primary Nec tibi fama mei ventura est nuntia leti: |
| 727 | Primary ipse ego, ne dubites, adero praesensque videbor, |
| 728 | Primary corpore ut exanimi crudelia lumina pascas. |
| 729 | Primary Si tamen, o superi, mortalia facta videtis, |
| 730 | Primary este mei memores (nihil ultra lingua precari |
| 731 | Primary sustinet) et longo facite ut narremur in aevo, |
| 732 | Primary et, quae dempsistis vitae, date tempora famae!” |
| 733 | Primary Dixit, et ad postes ornatos saepe coronis |
| 734 | Primary umentes oculos et pallida bracchia tollens, |
| 735 | Primary cum foribus laquei religaret vincula summis, |
| 736 | Primary “haec tibi serta placent, crudelis et impia?” dixit, |
| 737 | Primary inseruitque caput, sed tum quoque versus ad illam, |
| 738 | Primary atque onus infelix elisa fauce pependit. |
| 739 | Primary Icta pedum motu est adapertaque ianua factum |
| 739 | Primary icta pedum motu trepidantem et multa timentem |
| 740 | Primary visa dedisse sonum est adapertaque ianua factum |
| 741 | Primary prodidit. Exclamant famuli frustraque levatum |
| 742 | Primary (nam pater occiderat) referunt ad limina matris; |
| 743 | Primary accipit illa sinu complexaque frigida nati |
| 744 | Primary membra sui postquam miserarum verba parentum |
| 745 | Primary edidit et matrum miserarum facta peregit, |
| 746 | Primary funera ducebat mediam lacrimosa per urbem |
| 747 | Primary luridaque arsuro portabat membra feretro. |
| 748 | Primary Forte viae vicina domus, qua flebilis ibat |
| 749 | Primary pompa, fuit, duraeque sonus plangoris ad aures |
| 750 | Primary venit Anaxaretae, quam iam deus ultor agebat: |
| 751 | Primary mota “tamen videamus” ait “miserabile funus” |
| 752 | Primary et patulis iniit tectum sublime fenestris; |
| 753 | Primary vixque bene impositum lecto prospexerat Iphin, |
| 754 | Primary deriguere oculi, calidusque e corpore sanguis |
| 755 | Primary inducto pallore fugit, conataque retro |
| 756 | Primary ferre pedes haesit, conata avertere vultus |
| 757 | Primary hoc quoque non potuit, paulatimque occupat artus, |
| 758 | Primary quod fuit in duro iam pridem pectore, saxum. |
| 759 | Primary Neve ea ficta putes, dominae sub imagine signum |
| 760 | Primary servat adhuc Salamis: Veneris quoque nomine templum |
| 761 | Primary Prospicientis habet. — Quorum memor, o mea, lentos |
| 762 | Primary pone, precor, fastus et amanti iungere, nymphe. |
| 763 | Primary Sic tibi nil vernum nascentia frigus adurat |
| 764 | Primary poma nec excutiant rapidi florentia venti!' |
| 765 | Primary Haec ubi nequiquam formae deus aptus anili |
| 766 | Primary edidit, in iuvenem rediit et anilia demit |
| 767 | Primary instrumenta sibi talisque apparuit illi, |
| 768 | Primary qualis ubi oppositas nitidissima solis imago |
| 769 | Primary evicit nubes nullaque obstante reluxit, |
| 770 | Primary vimque parat: sed vi non est opus, inque figura |
| 771 | Primary capta dei nymphe est et mutua vulnera sensit. |
| 772 | Primary Proximus Ausonias iniusti miles Amuli |
| 773 | Primary rexit opes, Numitorque senex amissa nepotis |
| 774 | Primary munere regna capit, festisque Palilibus urbis |
| 775 | Primary moenia conduntur, Tatiusque patresque Sabini |
| 776 | Primary bella gerunt, arcisque via Tarpeia reclusa |
| 777 | Primary dignam animam poena congestis exuit armis. |
| 778 | Primary Inde sati Curibus tacitorum more luporum |
| 779 | Primary ore premunt voces et corpora victa sopore |
| 780 | Primary invadunt portasque petunt, quas obice firmo |
| 781 | Primary clauserat Iliades: unam tamen ipsa reclusit |
| 782 | Primary nec strepitum verso Saturnia cardine fecit. |
| 783 | Primary Sola Venus portae cecidisse repagula sensit |
| 784 | Primary et clausura fuit, nisi quod rescindere numquam |
| 785 | Primary dis licet acta deum. Iano loca iuncta tenebant |
| 786 | Primary naides Ausoniae gelido rorantia fonte: |
| 787 | Primary has rogat auxilium, nec nymphae iusta petentem |
| 788 | Primary sustinuere deam venasque et flumina fontis |
| 789 | Primary elicuere sui; nondum tamen invia Iani |
| 790 | Primary ora patentis erant, neque iter praecluserat unda: |
| 791 | Primary lurida supponunt fecundo sulphura fonti |
| 792 | Primary incenduntque cavas fumante bitumine venas. |
| 793 | Primary Viribus his aliisque vapor penetravit ad ima |
| 794 | Primary fontis, et Alpino modo quae certare rigori |
| 795 | Primary audebatis aquae, non ceditis ignibus ipsis! |
| 796 | Primary Flammifera gemini fumant adspergine postes, |
| 797 | Primary portaque, nequiquam rigidis promissa Sabinis, |
| 798 | Primary fonte fuit praestructa novo, dum Martius arma |
| 799 | Primary indueret miles; quae postquam Romulus ultro |
| 800 | Primary obtulit, et strata est tellus Romana Sabinis |
| 801 | Primary corporibus strata estque suis, generique cruorem |
| 802 | Primary sanguine cum soceri permiscuit impius ensis, |
| 803 | Primary pace tamen sisti bellum nec in ultima tantum |
| 804 | Primary decertare placet Tatiumque accedere regno. |
| 805 | Primary Occiderat Tatius, populisque aequata duobus, |
| 806 | Primary Romule, iura dabas, posita cum casside Mavors |
| 807 | Primary talibus adfatur divumque hominumque parentem: |
| 808 | Primary “Tempus adest, genitor, quoniam fundamine magno |
| 809 | Primary res Romana valet et praeside pendet ab uno, |
| 810 | Primary praemia (sunt promissa mihi dignoque nepoti!) |
| 811 | Primary solvere et ablatum terris imponere caelo. |
| 812 | Primary Tu mihi concilio quondam praesente deorum |
| 813 | Primary (nam memoro memorique animo pia verba notavi) |
| 814 | Primary “unus erit, quem tu tolles in caerula caeli” |
| 815 | Primary dixisti: rata sit verborum summa tuorum!” |
| 816 | Primary Adnuit omnipotens et nubibus aera caecis |
| 817 | Primary occuluit tonitruque et fulgure terruit orbem: |
| 818 | Primary quae sibi promissae sensit rata signa rapinae |
| 819 | Primary innixusque hastae pressos temone cruento |
| 820 | Primary impavidus conscendit equos Gradivus et ictu |
| 821 | Primary verberis increpuit pronusque per aera lapsus |
| 822 | Primary constitit in summo nemorosi colle Palati |
| 823 | Primary reddentemque suo non regia iura Quiriti |
| 824 | Primary abstulit Iliaden: corpus mortale per auras |
| 825 | Primary dilapsum tenues, ceu lata plumbea funda |
| 826 | Primary missa solet medio glans intabescere caelo. |
| 827 | Primary Pulchra subit facies et pulvinaribus altis |
| 828 | Primary dignior, est qualis trabeati forma Quirini. |
| 829 | Primary Flebat ut amissum coniunx, cum regia Iuno |
| 830 | Primary Irin ad Hersiliam descendere limite curvo |
| 831 | Primary imperat et vacuae sua sic mandata referre: |
| 832 | Primary “O et de Latio, o et de gente Sabina |
| 833 | Primary praecipuum, matrona, decus, dignissima tanti |
| 834 | Primary ante fuisse viri, coniunx nunc esse Quirini, |
| 835 | Primary siste tuos fletus et, si tibi cura videndi |
| 836 | Primary coniugis est, duce me lucum pete, colle Quirini |
| 837 | Primary qui viret et templum Romani regis obumbrat.” |
| 838 | Primary Paret et in terram pictos delapsa per arcus |
| 839 | Primary Hersilien iussis compellat vocibus Iris. |
| 840 | Primary Illa verecundo vix tollens lumina vultu |
| 841 | Primary “o, dea, namque mihi nec, quae sis, dicere promptum est, |
| 842 | Primary et liquet esse deam, duc, o duc” inquit “et offer |
| 843 | Primary coniugis ora mihi, quem si modo posse videre |
| 844 | Primary fata semel dederint, caelum accepisse fatebor.” |
| 845 | Primary Nec mora, Romuleos cum virgine Thaumantea |
| 846 | Primary ingreditur colles: ibi sidus ab aethere lapsum |
| 847 | Primary decidit in terras, a cuius lumine flagrans |
| 848 | Primary Hersilie crines cum sidere cessit in auras. |
| 849 | Primary Hanc manibus notis Romanae conditor urbis |
| 850 | Primary excipit et priscum pariter cum corpore nomen |
| 851 | Primary mutat Horamque vocat, quae nunc dea iuncta Quirino est. |