Reader
Reader | Metamorphoses, Book 3
Metamorphoses
Ovid
Text
Position
Line 1 of 733
Waypoints
| Line Ref | Hugo Magnus | Latin |
|---|---|
| 1 | Primary Iamque deus posita fallacis imagine tauri |
| 2 | Primary se confessus erat Dictaeaque rura tenebat, |
| 3 | Primary cum pater ignarus Cadmo perquirere raptam |
| 4 | Primary imperat et poenam, si non invenerit, addit |
| 5 | Primary exilium, facto pius et sceleratus eodem. |
| 6 | Primary Orbe pererrato (quis enim deprendere possit |
| 7 | Primary furta Iovis?) profugus patriamque iramque parentis |
| 8 | Primary vitat Agenorides Phoebique oracula supplex |
| 9 | Primary consulit et, quae sit tellus habitanda, requirit. |
| 10 | Primary “Bos tibi” Phoebus ait “solis occurret in arvis, |
| 11 | Primary nullum passa iugum curvique inmunis aratri. |
| 12 | Primary Hac duce carpe vias et qua requieverit herba |
| 13 | Primary moenia fac condas, Boeotiaque ma vocato.” |
| 14 | Primary Vix bene Castalio Cadmus descenderat antro, |
| 15 | Primary incustoditam lente videt ire iuvencam |
| 16 | Primary nullum servitii signum cervice gerentem. |
| 17 | Primary Subsequitur pressoque legit vestigia gressu, |
| 18 | Primary auctoremque viae Phoebum taciturnus adorat. |
| 19 | Primary Iam vada Cephisi Panopesque evaserat arva: |
| 20 | Primary bos stetit et tollens speciosam cornibus altis |
| 21 | Primary ad caelum frontem mugitibus impulit auras, |
| 22 | Primary atque ita, respiciens comites sua terga sequentes, |
| 23 | Primary procubuit teneraque latus submisit in herba. |
| 24 | Primary Cadmus agit grates peregrinaeque oscula terrae |
| 25 | Primary figit et ignotos montes agrosque salutat. |
| 26 | Primary Sacra Iovi facturus erat. Iubet ire ministros |
| 27 | Primary et petere e vivis libandas fontibus undas. |
| 28 | Primary Silva vetus stabat, nulla violata securi, |
| 29 | Primary et specus in medio, virgis ac vimine densus, |
| 30 | Primary efficiens humilem lapidum compagibus arcum, |
| 31 | Primary uberibus fecundus aquis, ubi conditus antro |
| 32 | Primary Martius anguis erat, cristis praesignis et auro; |
| 33 | Primary igne micant oculi, corpus tumet omne venenis, |
| 34 | Primary tres vibrant linguae, triplici stant ordine dentes. |
| 35 | Primary Quem postquam Tyria lucum de gente profecti |
| 36 | Primary infausto tetigere gradu, demissaque in undas |
| 37 | Primary urna dedit sonitum, longo caput extulit antro |
| 38 | Primary caeruleus serpens horrendaque sibila misit. |
| 39 | Primary Effluxere urnae manibus sanguisque reliquit |
| 40 | Primary corpus, et attonitos subitus tremor occupat artus. |
| 41 | Primary Ille volubilibus squamosos nexibus orbes |
| 42 | Primary torquet et inmensos saltu sinuatur in arcus, |
| 43 | Primary ac media plus parte leves erectus in auras |
| 44 | Primary despicit omne nemus, tantoque est corpore, quanto |
| 45 | Primary si totum spectes, geminas qui separat arctos. |
| 46 | Primary Nec mora, Phoenicas, sive illi tela parabant, |
| 47 | Primary sive fugam, sive ipse timor prohibebat utrumque, |
| 48 | Primary occupat: hos morsu, longis complexibus illos, |
| 49 | Primary hos necat adfiatu funesti tabe veneni. |
| 50 | Primary Fecerat exiguas iam sol altissimus umbras: |
| 51 | Primary quae mora sit sociis, miratur Agenore natus, |
| 52 | Primary vestigatque viros. Tegimen derepta leoni |
| 53 | Primary pellis erat, telum splendenti lancea ferro |
| 54 | Primary et iaculum, teloque animus praestantior omni. |
| 55 | Primary Ut nemus intravit letataque corpora vidit |
| 56 | Primary victoremque supra spatiosi corporis hostem |
| 57 | Primary tristia sanguinea lambentem vulnera lingua, |
| 58 | Primary “aut ultor vestrae, fidissima corpora, mortis, |
| 59 | Primary aut comes” inquit “ero.” Dixit, dextraque molarem |
| 60 | Primary sustulit et magnum magno conamine misit. |
| 61 | Primary Illius impulsu cum turribus ardua celsis |
| 62 | Primary moenia mota forent: serpens sine vulnere mansit |
| 63 | Primary loricaeque modo squamis defensus et atrae |
| 64 | Primary duritia pellis validos cute reppulit ictus. |
| 65 | Primary At non duritia iaculum quoque vicit eadem: |
| 66 | Primary quod medio lentae spinae curvamine fixum |
| 67 | Primary constitit et totum descendit in ilia ferrum. |
| 68 | Primary Ille dolore ferox caput in sua terga retorsit |
| 69 | Primary vulneraque adspexit fixumque hastile momordit |
| 70 | Primary idque, ubi vi multa partem labefecit in omnem, |
| 71 | Primary vix tergo eripuit; ferrum tamen ossibus haesit. |
| 72 | Primary Tum vero, postquam solitas accessit ad iras |
| 73 | Primary causa recens, plenis tumuerunt guttura venis, |
| 74 | Primary spumaque pestiferos circumfluit albida rictus, |
| 75 | Primary terraque rasa sonat squamis, quique halitus exit |
| 76 | Primary ore niger Stygio, vitiatas inficit auras. |
| 77 | Primary Ipse modo inmensum spiris facientibus orbem |
| 78 | Primary cingitur, interdum longa trabe rectior adstat |
| 79 | Primary impete nunc vasto ceu concitus imbribus amnis |
| 80 | Primary fertur et obstantes proturbat pectore silvas. |
| 81 | Primary Cedit Agenorides paulum spolioque leonis |
| 82 | Primary sustinet incursus instantiaque ora retardat |
| 83 | Primary cuspide praetenta. Furit ille et inania duro |
| 84 | Primary vulnera dat ferro figitque in acumine dentes. |
| 85 | Primary Iamque venenifero sanguis manare palato |
| 86 | Primary coeperat et virides adspergine tinxerat herbas: |
| 87 | Primary sed leve vulnus erat, quia se retrahebat ab ictu |
| 88 | Primary laesaque colla dabat retro plagamque sedere |
| 89 | Primary cedendo arcebat nec longius ire sinebat, |
| 90 | Primary donec Agenorides coniectum in guttura ferrum |
| 91 | Primary usque sequens pressit, dum retro quercus eunti |
| 92 | Primary obstitit, et fixa est pariter cum robore cervix. |
| 93 | Primary Pondere serpentis curvata est arbor et ima |
| 94 | Primary parte flagellari gemuit sua robora caudae. |
| 95 | Primary Dum spatium victor victi considerat hostis, |
| 96 | Primary vox subito audita est; neque erat cognoscere promptum |
| 97 | Primary unde, sed audita est: “Quid, Agenore nate, peremptum |
| 98 | Primary serpentem spectas? et tu spectabere serpens.” |
| 99 | Primary Ille diu pavidus pariter cum mente colorem |
| 100 | Primary perdiderat, gelidoque comae terrore rigebant. |
| 101 | Primary Ecce viri fautrix, superas delapsa per auras, |
| 102 | Primary Pallas adest motaeque iubet supponere terrae |
| 103 | Primary vipereos dentes, populi incrementa futuri. |
| 104 | Primary Paret et, ut presso sulcum patefecit aratro, |
| 105 | Primary spargit humi iussos, mortalia semina, dentes. |
| 106 | Primary Inde (fide maius) glaebae coepere moveri, |
| 107 | Primary primaque de sulcis acies apparuit hastae, |
| 108 | Primary tegmina mox capitum picto nutantia cono, |
| 109 | Primary mox umeri pectusque onerataque bracchia telis |
| 110 | Primary exsistunt, crescitque seges clipeata virorum. |
| 111 | Primary Sic ubi tolluntur festis aulaea theatris, |
| 112 | Primary surgere signa solent primumque ostendere vultus, |
| 113 | Primary cetera paulatim, placidoque educta tenore |
| 114 | Primary tota patent imoque pedes in margine ponunt. |
| 115 | Primary Territus hoste novo Cadmus capere arma parabat: |
| 116 | Primary “ne cape”, de populo, quem terra creaverat, unus |
| 117 | Primary exclamat “nec te civilibus insere bellis.” |
| 118 | Primary Atque ita terrigenis rigido de fratribus unum |
| 119 | Primary comminus ense ferit; iaculo cadit eminus ipse. |
| 120 | Primary Hunc quoque qui leto dederat, non longius illo |
| 121 | Primary vivit et exspirat modo quas acceperat auras; |
| 122 | Primary exemploque pari furit omnis turba, suoque |
| 123 | Primary Marte cadunt subiti per mutua vulnera fratres. |
| 124 | Primary Iamque brevis vitae spatium sortita iuventus |
| 125 | Primary sanguineam tepido plangebat pectore matrem, |
| 126 | Primary quinque superstitibus, quorum fuit unus Echion. |
| 127 | Primary Is sua iecit humo monitu Tritonidis arma |
| 128 | Primary fraternaeque fidem pacis petiitque deditque. |
| 129 | Primary Hos operis comites habuit Sidonius hospes, |
| 130 | Primary cum posuit iussam Phoebeis sortibus urbem. |
| 131 | Primary Iam stabant Thebae: poteras iam, Cadme, videri |
| 132 | Primary exsilio felix. Soceri tibi Marsque Venusque |
| 133 | Primary contigerant: huc adde genus de coniuge tanta, |
| 134 | Primary tot natos natasque et pignera cara nepotes, |
| 135 | Primary hos quoque iam iuvenes. Sed scilicet ultima semper |
| 136 | Primary exspectanda dies homini est, dicique beatus |
| 137 | Primary ante obitum nemo supremaque funera debet. |
| 138 | Primary Prima nepos inter tot res tibi, Cadme, secundas |
| 139 | Primary causa fuit luctus, alienaque cornua fronti |
| 140 | Primary addita, vosque canes satiatae sanguine erili. |
| 141 | Primary At bene si quaeras, fortunae crimen in illo, |
| 142 | Primary non scelus invenies: quod enim scelus error habebat? |
| 143 | Primary Mons erat infectus variarum caede ferarum; |
| 144 | Primary iamque dies medius rerum contraxerat umbras |
| 145 | Primary et sol ex aequo meta distabat utraque, |
| 146 | Primary cum iuvenis placido per devia lustra vagantes |
| 147 | Primary participes operum compellat Hyantius ore: |
| 148 | Primary “Lina madent, comites, ferrumque cruore ferarum, |
| 149 | Primary fortunamque dies habuit satis. Altera lucem |
| 150 | Primary cum croceis invecta rotis Aurora reducet, |
| 151 | Primary propositum repetemus opus; nunc Phoebus utraque |
| 152 | Primary distat idem terra finditque vaporibus arva. |
| 153 | Primary Sistite opus praesens nodosaque tollite lina.” |
| 154 | Primary Iussa viri faciunt intermittuntque laborem. |
| 155 | Primary Vallis erat piceis et acuta densa cupressu, |
| 156 | Primary nomine Gargaphie, succinctae sacra Dianae. |
| 157 | Primary Cuius in extremo est antrum nemorale recessu, |
| 158 | Primary arte laboratum nulla: simulaverat artem |
| 159 | Primary ingenio natura suo; nam pumice vivo |
| 160 | Primary et levibus tofis nativum duxerat arcum. |
| 161 | Primary Fons sonat a dextra, tenui perlucidus unda, |
| 162 | Primary margine gramineo patulos succinctus hiatus. |
| 163 | Primary Hic dea silvarum venatu fessa solebat |
| 164 | Primary virgineos artus liquido perfundere rore. |
| 165 | Primary Quo postquam subiit, nympharum tradidit uni |
| 166 | Primary armigerae iaculum pharetramque arcusque retentos; |
| 167 | Primary altera depositae subiecit bracchia pallae, |
| 168 | Primary vincla duae pedibus demunt; nam doctior illis |
| 169 | Primary Ismenis Crocale sparsos per colla capillos |
| 170 | Primary conligit in nodum, quamvis erat ipsa solutis. |
| 171 | Primary Excipiunt laticem Nepheleque Hyaleque Rhanisque |
| 172 | Primary et Psecas et Phiale funduntque capacibus urnis. |
| 173 | Primary Dumque ibi perluitur solita Titania lympha, |
| 174 | Primary ecce nepos Cadmi dilata parte laborum |
| 175 | Primary per nemus ignotum non certis passibus errans |
| 176 | Primary pervenit in lucum: sic illum fata ferebant. |
| 177 | Primary Qui simul intravit rorantia fontibus antra, |
| 178 | Primary sicut erant, viso nudae sua pectora nymphae |
| 179 | Primary percussere viro, subitisque ululatibus omne |
| 180 | Primary implevere nemus circumfusaeque Dianam |
| 181 | Primary corporibus texere suis; tamen altior illis |
| 182 | Primary ipsa dea est colloque tenus supereminet omnes. |
| 183 | Primary Qui color infectis adversi solis ab ictu |
| 184 | Primary nubibus esse solet aut purpureae aurorae, |
| 185 | Primary is fuit in vultu visae sine veste Dianae. |
| 186 | Primary Quae quamquam comitum turba est stipata suarum, |
| 187 | Primary in latus obliquum tamen adstitit oraque retro |
| 188 | Primary flexit, et ut vellet promptas habuisse sagittas, |
| 189 | Primary quas habuit sic hausit aquas vultumque virilem |
| 190 | Primary perfudit, spargensque comas ultricibus undis |
| 191 | Primary addidit haec cladis praenuntia verba futurae: |
| 192 | Primary “Nunc tibi me posito visam velamine narres, |
| 193 | Primary si poteris narrare, licet.” Nec plura minata |
| 194 | Primary dat sparso capiti vivacis cornua cervi, |
| 195 | Primary dat spatium collo summasque cacuminat aures, |
| 196 | Primary cum pedibusque manus, cum longis bracchia mutat |
| 197 | Primary cruribus et velat maculoso vellere corpus. |
| 198 | Primary Additus et pavor est. Fugit Autonoeius heros |
| 199 | Primary et se tam celerem cursu miratur in ipso. |
| 200 | Primary Ut vero vultus et cornua vidit in unda, |
| 201 | Primary “me miserum!” dicturus erat: vox nulla secuta est. |
| 202 | Primary Ingemuit: vox illa fuit, lacrimaeque per ora |
| 203 | Primary non sua fluxerunt; mens tantum pristina mansit. |
| 204 | Primary Quid faciat? repetatne domum et regalia tecta |
| 205 | Primary an lateat silvis? pudor hoc, timor impedit illud. |
| 206 | Primary Dum dubitat, videre canes. Primumque Melampus |
| 207 | Primary Ichnobatesque sagax latratu signa dedere, |
| 208 | Primary Gnosius Ichnobates, Spartana gente Melampus. |
| 209 | Primary Inde ruunt alii rapida velocius aura, |
| 210 | Primary Pamphagus et Dorceus et Oribasus, Arcades omnes, |
| 211 | Primary Nebrophonusque valens et trux cum Laelape Theron |
| 212 | Primary et pedibus Pterelas et naribus utilis Agre, |
| 213 | Primary Hylaeusque ferox, nuper percussus ab apro, |
| 214 | Primary deque lupo concepta Nape, pecudesque secuta |
| 215 | Primary Poemenis et natis comitata Harpyia duobus, |
| 216 | Primary et substricta gerens Sicyonius ilia Ladon, |
| 217 | Primary et Dromas et Canache Sticteque et Tigris et Alce |
| 218 | Primary et niveis Leucon et villis Asbolus atris |
| 219 | Primary praevalidusque Lacon et cursu fortis Aello |
| 220 | Primary et Thous et Cyprio velox cum fratre Lycisce, |
| 221 | Primary et nigram medio frontem distinctus ab albo |
| 222 | Primary Harpalos, et Melaneus hirsutaque corpore Lachne, |
| 223 | Primary et patre Dictaeo, sed matre Laconide nati |
| 224 | Primary Labros et Argiodus, et acutae vocis Hylactor, |
| 225 | Primary quosque referre mora est. Ea turba cupidine praedae |
| 226 | Primary per rupes scopulosque adituque carentia saxa, |
| 227 | Primary quaque est difficilis quaque est via nulla, sequuntur. |
| 228 | Primary Ille fugit per quae fuerat loca saepe secutus, |
| 229 | Primary heu famulos fugit ipse suos. Clamare libebat |
| 230 | Primary “Actaeon ego sum, dominum cognoscite vestrum!” |
| 231 | Primary Verba animo desunt: resonat latratibus aether. |
| 232 | Primary Prima Melanchaetes in tergo vulnera fecit, |
| 233 | Primary proxima Therodamas, Oresitrophus haesit in armo: |
| 234 | Primary tardius exierant, sed per compendia montis |
| 235 | Primary anticipata via est. Dominum retinentibus illis, |
| 236 | Primary cetera turba coit confertque in corpore dentes. |
| 237 | Primary Iam loca vulneribus desunt. Gemit ille sonumque, |
| 238 | Primary etsi non hominis, quem non tamen edere possit |
| 239 | Primary cervus habet, maestisque replet iuga nota querellis. |
| 240 | Primary Et genibus pronis supplex similisque roganti |
| 241 | Primary circumfert tacitos tamquam sua bracchia vultus. |
| 242 | Primary At comites rapidum solitis hortatibus agmen |
| 243 | Primary ignari instigant oculisque Actaeona quaerunt |
| 244 | Primary et velut absentem certatim Actaeona clamant |
| 245 | Primary (ad nomen caput ille refert), et abesse queruntur |
| 246 | Primary nec capere oblatae segnem spectacula praedae. |
| 247 | Primary Vellet abesse quidem, sed adest; velletque videre, |
| 248 | Primary non etiam sentire canum fera facta suorum. |
| 249 | Primary Undique circumstant mersisque in corpore rostris |
| 250 | Primary dilacerant falsi dominum sub imagine cervi. |
| 251 | Primary nec nisi finita per plurima vulnera vita |
| 252 | Primary ira pharetratae fertur satiata Dianae. |
| 253 | Primary Rumor in ambiguo est: aliis violentior aequo |
| 254 | Primary visa dea est, alii laudant dignamque severa |
| 255 | Primary virginitate vocant; pars invenit utraque causas. |
| 256 | Primary Sola Iovis coniunx non tam culpetne probetne |
| 257 | Primary eloquitur, quam clade domus ab Agenore ductae |
| 258 | Primary gaudet et a Tyria conlectum paelice transfert |
| 259 | Primary in generis socios odium. Subit ecce priori |
| 260 | Primary causa recens, gravidamque dolet de semine magni |
| 261 | Primary esse Iovis Semelen. Dum linguam ad iurgia solvit, |
| 262 | Primary “profeci quid enim totiens per iurgia?” dixit: |
| 263 | Primary “ipsa petenda mihi est, ipsam, si maxima Iuno |
| 264 | Primary rite vocor, perdam, si me gemmantia dextra |
| 265 | Primary sceptra tenere decet, si sum regina Iovisque |
| 266 | Primary et soror et coniunx, certe soror. At, puto, furto est |
| 267 | Primary contenta, et thalami brevis est iniuria nostri: |
| 268 | Primary concipit, id deerat! manifestaque crimina pleno |
| 269 | Primary fert utero, et mater, quod vix mihi contigit uno |
| 270 | Primary de Iove vult fieri: tanta est fiducia formae. |
| 271 | Primary Fallat eam faxo; nec sum Saturnia, si non |
| 272 | Primary ab Iove mersa suo Stygias penetrabit in undas.” |
| 273 | Primary Surgit ab his solio fulvaque recondita nube |
| 274 | Primary limen adit Semeles. Nec nubes ante removit, |
| 275 | Primary quam simulavit anum posuitque ad tempora canos |
| 276 | Primary sulcavitque cutem rugis et curva trementi |
| 277 | Primary membra tulit passu; vocem quoque fecit anilem, |
| 278 | Primary ipsaque erat Beroe, Semeles Epidauria nutrix. |
| 279 | Primary Ergo ubi captato sermone diuque loquendo |
| 280 | Primary ad nomen venere Iovis, suspirat et “opto, |
| 281 | Primary Iuppiter ut sit” ait: “metuo tamen omnia: multi |
| 282 | Primary nomine divorum thalamos iniere pudicos. |
| 283 | Primary Nec tamen esse Iovem satis est: det pignus amoris, |
| 284 | Primary si modo verus is est, quantusque et qualis ab alta |
| 285 | Primary Iunone excipitur, tantus talisque, rogato, |
| 286 | Primary det tibi complexus suaque ante insignia sumat.” |
| 287 | Primary Talibus ignaram Iuno Cadmeida dictis |
| 288 | Primary formarat. Rogat illa Iovem sine nomine munus. |
| 289 | Primary Cui deus “elige” ait: “nullam patiere repulsam. |
| 290 | Primary Quoque magis credas, Stygii quoque conscia sunto |
| 291 | Primary numina torrentis: timor et deus ille deorum est“. |
| 292 | Primary Laeta malo nimiumque potens perituraque amantis |
| 293 | Primary obsequio Semele “qualem Saturnia” dixit |
| 294 | Primary “te solet amplecti, Veneris cum foedus initis, |
| 295 | Primary da mihi te talem.” Voluit deus ora loquentis |
| 296 | Primary opprimere: exierat iam vox properata sub auras. |
| 297 | Primary Ingemuit; neque enim non haec optasse, neque ille |
| 298 | Primary non iurasse potest. Ergo maestissimus altum |
| 299 | Primary aethera conscendit vultuque sequentia traxit |
| 300 | Primary nubila, quis nimbos inmixtaque fulgura ventis |
| 301 | Primary addidit et tonitrus et inevitabile fulmen. |
| 302 | Primary Qua tamen usque potest, vires sibi demere temptat; |
| 303 | Primary nec, quo centimanum deiecerat igne Typhoea, |
| 304 | Primary nunc armatur eo: nimium feritatis in illo est. |
| 305 | Primary Est aliud levius fulmen, cui dextra Cyclopum |
| 306 | Primary saevitiae flammaeque minus, minus addidit irae; |
| 307 | Primary tela secunda vocant superi. Capit illa, domumque |
| 308 | Primary intrat Agenoream. Corpus mortale tumultus |
| 309 | Primary non tulit aetherios donisque iugalibus arsit. |
| 310 | Primary Imperfectus adhuc infans genetricis ab alvo |
| 311 | Primary eripitur, patrioque tener (si credere dignum est) |
| 312 | Primary insuitur femori maternaque tempora complet. |
| 313 | Primary Furtim illum primis Ino matertera cuuis |
| 314 | Primary educat: inde datum nymphae Nyseides antris |
| 315 | Primary occuluere suis lactisque alimenta dedere. |
| 316 | Primary Dumque ea per terras fatali lege geruntur |
| 317 | Primary tutaque bis geniti sunt incunabula Bacchi, |
| 318 | Primary forte Iovem memorant, diffusum nectare, curas |
| 319 | Primary seposuisse graves vacuumque agitasse remissos |
| 320 | Primary cum Iunone iocos et “maior vestra profecto est, |
| 321 | Primary quam quae contingit maribus” dixisse “voluptas.” |
| 322 | Primary Illa negat. Placuit quae sit sententia docti |
| 323 | Primary quaerere Tiresiae: venus huic erat utraque nota. |
| 324 | Primary Nam duo magnorum viridi coeuntia silva |
| 325 | Primary corpora serpentum baculi violaverat ictu; |
| 326 | Primary deque viro factus (mirabile) femina septem |
| 327 | Primary egerat autumnos. Octavo rursus eosdem |
| 328 | Primary vidit, et “est vestrae si tanta potentia plagae” |
| 329 | Primary dixit “ut auctoris sortem in contraria mutet, |
| 330 | Primary nunc quoque vos feriam.” Percussis anguibus isdem |
| 331 | Primary forma prior rediit genetivaque venit imago. |
| 332 | Primary Arbiter hic igitur sumptus de lite iocosa |
| 333 | Primary dicta Iovis firmat. Gravius Saturnia iusto |
| 334 | Primary nec pro materia fertur doluisse, suique |
| 335 | Primary iudicis aeterna damnavit lumina nocte. |
| 336 | Primary At pater omnipotens (neque enim licet inrita cuiquam |
| 337 | Primary facta dei fecisse deo) pro lumine adempto |
| 338 | Primary scire futura dedit, poenamque levavit honore. |
| 339 | Primary Ille per Aonias fama celeberrimus urbes |
| 340 | Primary inreprehensa dabat populo responsa petenti. |
| 341 | Primary Prima fide vocisque ratae temptamina sumpsit |
| 342 | Primary caerula Liriope. Quam quondam flumine curvo |
| 343 | Primary implicuit clausaeque suis Cephisus in undis |
| 344 | Primary vim tulit. Enixa est utero pulcherrima pleno |
| 345 | Primary infantem, nymphis iam tunc qui posset amari, |
| 346 | Primary Narcissumque vocat. De quo consultus, an esset |
| 347 | Primary tempora maturae visurus longa senectae, |
| 348 | Primary fatidicus vates “si se non noverit” inquit. |
| 349 | Primary Vana diu visa est vox auguris: exitus illam |
| 350 | Primary resque probat letique genus novitasque furoris. |
| 351 | Primary Namque ter ad quinos unum Cephisius annum |
| 352 | Primary addiderat poteratque puer iuvenisque videri: |
| 353 | Primary multi illum iuvenes, multae cupiere puellae. |
| 354 | Primary Sed fuit in tenera tam dura superbia forma: |
| 355 | Primary nulli illum iuvenes, nullae tetigere puellae. |
| 356 | Primary Adspicit hunc trepidos agitantem in retia cervos |
| 357 | Primary vocalis nymphe, quae nec reticere loquenti, |
| 358 | Primary nec prior ipsa loqui didicit, resonabilis Echo. |
| 359 | Primary Corpus adhuc Echo, non vox erat; et tamen usum |
| 360 | Primary garrula non alium, quam nunc habet, oris habebat, |
| 361 | Primary reddere de multis ut verba novissima posset. |
| 362 | Primary Fecerat hoc Iuno, quia, cum deprendere posset |
| 363 | Primary cum Iove saepe suo nymphas in monte iacentes, |
| 364 | Primary illa deam longo prudens sermone tenebat, |
| 365 | Primary dum fugerent nymphae. Postquam Saturnia sensit |
| 366 | Primary “huius” ait “linguae, qua sum delusa, potestas |
| 367 | Primary parva tibi dabitur vocisque brevissimus usus”: |
| 368 | Primary reque minas firmat. Tamen haec in fine loquendi |
| 369 | Primary ingeminat voces auditaque verba reportat. |
| 370 | Primary Ergo ubi Narcissum per devia rura vagantem |
| 371 | Primary vidit et incaluit, sequitur vestigia furtim, |
| 372 | Primary quoque magis sequitur, flamma propiore calescit, |
| 373 | Primary non aliter, quam cum summis circumlita taedis |
| 374 | Primary admotas rapiunt vivacia sulphura flammas. |
| 375 | Primary O quotiens voluit blandis accedere dictis |
| 376 | Primary et molles adhibere preces: natura repugnat |
| 377 | Primary nec sinit incipiat. Sed, quod sinit, illa parata est |
| 378 | Primary exspectare sonos, ad quos sua verba remittat. |
| 379 | Primary Forte puer comitum seductus ab agmine fido, |
| 380 | Primary dixerat “ecquis adest?” et “adest!” responderat Echo. |
| 381 | Primary Hic stupet, utque aciem partes dimittit in omnes, |
| 382 | Primary voce “veni!” magna clamat: vocat illa vocantem. |
| 383 | Primary Respicit et rursus nullo veniente “quid” inquit |
| 384 | Primary “me fugis?” et totidem, quot dixit, verba recepit. |
| 385 | Primary Perstat et, alternae deceptus imagine vocis, |
| 386 | Primary “huc coeamus!” ait: nullique libentius umquam |
| 387 | Primary responsura sono “coeamus” rettulit Echo, |
| 388 | Primary et verbis favet ipsa suis egressaque silva |
| 389 | Primary ibat, ut iniceret sperato bracchia collo. |
| 390 | Primary Ille fugit fugiensque “manus complexibus aufer: |
| 391 | Primary ante” ait “emoriar, quam sit tibi copia nostri.” |
| 392 | Primary Rettulit illa nihil nisi “sit tibi copia nostri.” |
| 393 | Primary Spreta latet silvis pudibundaque frondibus ora |
| 394 | Primary protegit et solis ex illo vivit in antris. |
| 395 | Primary Sed tamen haeret amor crescitque dolore repulsae. |
| 396 | Primary Extenuant vigiles corpus miserabile curae, |
| 397 | Primary adducitque cutem macies et in aera sucus |
| 398 | Primary corporis omnis abit. Vox tantum atque ossa supersunt: |
| 399 | Primary vox manet; ossa ferunt lapidis traxisse figuram. |
| 400 | Primary inde latet silvis nulloque in monte videtur; |
| 401 | Primary omnibus auditur: sonus est, qui vivit in illa. |
| 402 | Primary Sic hanc, sic alias undis aut montibus ortas |
| 403 | Primary luserat hic nymphas, sic coetus ante viriles. |
| 404 | Primary Inde manus aliquis despectus ad aethera tollens |
| 405 | Primary “sic amet ipse licet sic non potiatur amato!” |
| 406 | Primary dixerat. Adsensit precibus Rhamnusia iustis. |
| 407 | Primary Fons erat inlimis, nitidis argenteus undis, |
| 408 | Primary quem neque pastores neque pastae monte capellae |
| 409 | Primary contigerant aliudve pecus, quem nulla volucris |
| 410 | Primary nec fera turbarat nec lapsus ab arbore ramus. |
| 411 | Primary Gramen erat circa, quod proximus umor alebat, |
| 412 | Primary silvaque sole locum passura tepescere nullo. |
| 413 | Primary Hic puer, et studio venandi lassus et aestu, |
| 414 | Primary procubuit faciemque loci fontemque secutus. |
| 415 | Primary dumque sitim sedare cupit, sitis altera crevit. |
| 416 | Primary Dumque bibit, visae correptus imagine formae |
| 417 | Primary spem sine corpore amat: corpus putat esse, quod unda est |
| 418 | Primary adstupet ipse sibi, vultuque inmotus eodem |
| 419 | Primary haeret, ut e Pario formatum marmore signum. |
| 420 | Primary Spectat humi positus geminum, sua lumina, sidus |
| 421 | Primary et dignos Baccho, dignos et Apolline crines |
| 422 | Primary impubesque genas et eburnea colla decusque |
| 423 | Primary oris et in niveo mixtum candore ruborem, |
| 424 | Primary cunctaque miratur, quibus est mirabilis ipse. |
| 425 | Primary Se cupit imprudens et qui probat, ipse probatur, |
| 426 | Primary dumque petit, petitur, pariterque accendit et ardet. |
| 427 | Primary Inrita fallaci quotiens dedit oscula fonti! |
| 428 | Primary In mediis quotiens visum captantia collum |
| 429 | Primary bracchia mersit aquis, nec se deprendit in illis! |
| 430 | Primary Quid videat, nescit: sed quod videt, uritur illo, |
| 431 | Primary atque oculos idem, qui decipit, incitat error. |
| 432 | Primary Credule, quid frusta simulacra fugacia captas? |
| 433 | Primary quod petis, est nusquam; quod amas, avertere, perdes. |
| 434 | Primary Ista repercussae, quam cernis, imaginis umbra est: |
| 435 | Primary nil habet ista sui; tecum venitque manetque, |
| 436 | Primary tecum discedet, si tu discedere possis. |
| 437 | Primary Non illum Cereris, non illum cura quietis |
| 438 | Primary abstrahere inde potest, sed opaca fusus in herba |
| 439 | Primary spectat inexpleto mendacem lumine formam, |
| 440 | Primary perque oculos perit ipse suos; paulumque levatus |
| 441 | Primary ad circumstantes tendens sua bracchia silvas |
| 442 | Primary “ecquis, io silvae, crudelius” inquit “amavit? |
| 443 | Primary Scitis enim, et multis latebra opportuna fuistis. |
| 444 | Primary Ecquem, cum vestrae tot agantur saecula vitae, |
| 445 | Primary qui sic tabuerit, longo meministis in aevo? |
| 446 | Primary Et placet et video; sed quod videoque placetque, |
| 447 | Primary non tamen invenio: tantus tenet error amantem. |
| 448 | Primary Quoque magis doleam, nec nos mare separat ingens, |
| 449 | Primary nec via nec montes nec clausis moenia portis: |
| 450 | Primary exigua prohibemur aqua. Cupit ipse teneri: |
| 451 | Primary nam quotiens liquidis porreximus oscula lymphis, |
| 452 | Primary hic totiens ad me resupino nititur ore. |
| 453 | Primary Posse putes tangi: minimum est, quod amantibus obstat. |
| 454 | Primary Quisquis es, huc exi! quid me, puer unice, fallis, |
| 455 | Primary quove petitus abis? certe nec forma nec aetas |
| 456 | Primary est mea quam fugias, et amarunt me quoque nymphae. |
| 457 | Primary Spem mihi nescio quam vultu promittis amico, |
| 458 | Primary cumque ego porrexi tibi bracchia, porrigis ultro: |
| 459 | Primary cum risi, adrides; lacrimas quoque saepe notavi |
| 460 | Primary me lacrimante tuas, nutu quoque signa remittis, |
| 461 | Primary et quantum motu formosi suspicor oris, |
| 462 | Primary verba refers aures non pervenientia nostras. |
| 463 | Primary Iste ego sum: sensi, nec me mea fallit imago. |
| 464 | Primary Uror amore mei, flammas moveoque feroque. |
| 465 | Primary Quid faciam? roger, anne rogem? quid deinde rogabo? |
| 466 | Primary quod cupio mecum est: inopem me copia fecit. |
| 467 | Primary O utinam a nostro secedere corpore possem! |
| 468 | Primary Votum in amante novum: vellem quod amamus abesset! — |
| 469 | Primary Iamque dolor vires adimit, nec tempora vitae |
| 470 | Primary longa meae superant, primoque exstinguor in aevo. |
| 471 | Primary Nec mihi mors gravis est posituro morte dolores: |
| 472 | Primary hic, qui diligitur, vellem diuturnior esset. |
| 473 | Primary Nunc duo concordes anima moriemur in una.” |
| 474 | Primary Dixit et ad faciem rediit male sanus eandem |
| 475 | Primary et lacrimis turbavit aquas, obscuraque moto |
| 476 | Primary reddita forma lacu est. Quam cum vidisset abire, |
| 477 | Primary “quo refugis? remane, nec me, crudelis, amantem |
| 478 | Primary desere!” clamavit: “liceat, quod tangere non est, |
| 479 | Primary adspicere et misero praebere alimenta furori.” |
| 480 | Primary Dumque dolet, summa vestem deduxit ab ora |
| 481 | Primary nudaque marmoreis percussit pectora palmis. |
| 482 | Primary Pectora traxerunt tenuem percussa ruborem, |
| 483 | Primary non aliter quam poma solent, quae candida parte, |
| 484 | Primary parte rubent, aut ut variis solet uva racemis |
| 485 | Primary ducere purpureum nondum matura colorem. |
| 486 | Primary Quae simul adspexit liquefacta rursus in unda, |
| 487 | Primary non tulit ulterius, sed ut intabescere flavae |
| 488 | Primary igne levi cerae matutinaeque pruinae |
| 489 | Primary sole tepente solent, sic attenuatus amore |
| 490 | Primary liquitur et tecto paulatim carpitur igni. |
| 491 | Primary Et neque iam color est mixto candore rubori, |
| 492 | Primary nec vigor et vires et quae modo visa placebant, |
| 493 | Primary nec corpus remanet, quondam quod amaverat Echo. |
| 494 | Primary Quae tamen ut vidit, quamvis irata memorque, |
| 495 | Primary indoluit, quotiensque puer miserabilis “eheu” |
| 496 | Primary dixerat, haec resonis iterabat vocibus “eheu”; |
| 497 | Primary cumque suos manibus percusserat ille lacertos, |
| 498 | Primary haec quoque reddebat sonitum plangoris eundem. |
| 499 | Primary Ultima vox solitam fuit haec spectantis in undam, |
| 500 | Primary “heu frustra dilecte puer!” totidemque remisit |
| 501 | Primary verba locus, dictoque vale “vale!” inquit et Echo. |
| 502 | Primary Ille caput viridi fessum submisit in herba; |
| 503 | Primary lumina mors clausit domini mirantia formam. |
| 504 | Primary Tunc quoque se, postquam est inferna sede receptus, |
| 505 | Primary in Stygia spectabat aqua. Planxere sorores |
| 506 | Primary naides et sectos fratri posuere capillos, |
| 507 | Primary planxerunt dryades: plangentibus adsonat Echo. |
| 508 | Primary Iamque rogum quassasque faces feretrumque parabant: |
| 509 | Primary nusquam corpus erat; croceum pro corpore florem |
| 510 | Primary inveniunt, foliis medium cingentibus albis. |
| 511 | Primary Cognita res meritam vati per Achaidas urbes |
| 512 | Primary attulerat famam, nomenque erat auguris ingens. |
| 513 | Primary Spernit Echionides tamen hunc ex omnibus unus, |
| 514 | Primary contemptor superum, Pentheus, praesagaque ridet |
| 515 | Primary verba senis tenebrasque et cladem lucis ademptae |
| 516 | Primary obicit. Ille movens albentia tempora canis |
| 517 | Primary “quam felix esses, si tu quoque luminis huius |
| 518 | Primary orbus” ait “fieres, ne Bacchica sacra videres! |
| 519 | Primary Namque dies aderit, quam non procul auguror esse, |
| 520 | Primary qua novus huc veniat, proles Semeleia, Liber; |
| 521 | Primary quem nisi templorum fueris dignatus honore, |
| 522 | Primary mille lacer spargere locis et sanguine silvas |
| 523 | Primary foedabis matremque tuam matrisque sorores. |
| 524 | Primary Evenient; neque enim dignabere numen honore, |
| 525 | Primary meque sub his tenebris nimium vidisse quereris.” |
| 526 | Primary Talia dicentem proturbat Echione natus. |
| 527 | Primary Dicta fides sequitur, responsaque vatis aguntur: |
| 528 | Primary Liber adest, festisque fremunt ululatibus agri; |
| 529 | Primary turba ruit, mixtaeque viris matresque nurusque |
| 530 | Primary vulgusque proceresque ignota ad sacra feruntur. |
| 531 | Primary “Quis furor, anguigenae, proles Mavortia, vestras |
| 532 | Primary attonuit mentes?” Pentheus ait: “aerane tantum |
| 533 | Primary aere repulsa valent et adunco tibia cornu |
| 534 | Primary et magicae fraudes, ut, quos non bellicus ensis, |
| 535 | Primary non tuba terruerit, non strictis agmina telis, |
| 536 | Primary femineae voces et mota insania vino |
| 537 | Primary obscenique greges et inania tympana vincant? |
| 538 | Primary Vosne, senes, mirer, qui longa per aequora vecti |
| 539 | Primary hac Tyron, hac profugos posuistis sede penates, |
| 540 | Primary nunc sinitis sine Marte capi? vosne, acrior aetas, |
| 541 | Primary o iuvenes, propiorque meae, quos arma tenere, |
| 542 | Primary non thyrsos, galeaque tegi, non fronde, decebat? |
| 543 | Primary Este, precor, memores, qua sitis stirpe creati, |
| 544 | Primary illiusque animos, qui multos perdidit unus, |
| 545 | Primary sumite serpentis! Pro fontibus ille lacuque |
| 546 | Primary interiit: at vos pro fama vincite vestra! |
| 547 | Primary Ille dedit leto fortes, vos pellite molles |
| 548 | Primary et patrium retinete decus. Si fata vetabant |
| 549 | Primary stare diu Thebas, utinam tormenta virique |
| 550 | Primary moenia diruerent, ferrumque ignisque sonarent! |
| 551 | Primary Essemus miseri sine crimine, sorsque querenda, |
| 552 | Primary non celanda foret, lacrimaeque pudore carerent. |
| 553 | Primary At nunc a puero Thebae capientur inermi, |
| 554 | Primary quem neque bella iuvant nec tela nec usus equorum, |
| 555 | Primary sed madidi murra crines mollesque coronae |
| 556 | Primary purpuraque et pictis intextum vestibus aurum. |
| 557 | Primary Quem quidem ego actutum (modo vos absistite) cogam |
| 558 | Primary adsumptumque patrem commentaque sacra fateri. |
| 559 | Primary An satis Acrisio est animi contemnere vanum |
| 560 | Primary numen et Argolicas venienti claudere portas, |
| 561 | Primary Penthea terrebit cum totis advena Thebis? |
| 562 | Primary Ite citi” (famulis hoc imperat), “ite ducemque |
| 563 | Primary attrahite huc vinctum! iussis mora segnis abesto.” |
| 564 | Primary Hunc avus, hunc Athamas, hunc cetera turba suorum |
| 565 | Primary corripiunt dictis frustraque inhibere laborant. |
| 566 | Primary Acrior admonitu est, inritaturque retenta |
| 567 | Primary et crescit rabies, remoraminaque ipsa nocebant. |
| 568 | Primary Sic ego torrentem, qua nil obstabat eunti, |
| 569 | Primary lenius et modico strepitu decurrere vidi: |
| 570 | Primary at quacumque trabes obstructaque saxa tenebant, |
| 571 | Primary spumeus et fervens et ab obice saevior ibat. |
| 572 | Primary Ecce cruentati redeunt et, Bacchus ubi esset, |
| 573 | Primary quaerenti domino Bacchum vidisse negarunt; |
| 574 | Primary “hunc” dixere “tamen comitem famulumque sacrorum |
| 575 | Primary cepimus”; et tradunt manibus post terga ligatis |
| 576 | Primary sacra dei quondam Tyrrhena gente secutum. |
| 577 | Primary Adspicit hunc Pentheus oculis, quos ira tremendos |
| 578 | Primary fecerat, et quamquam poenae vix tempora differt, |
| 579 | Primary “o periture tuaque aliis documenta dature |
| 580 | Primary morte” ait, “ede tuum nomen nomenque parentum |
| 581 | Primary et patriam, morisque novi cur sacra frequentes.” |
| 582 | Primary Ille metu vacuus “nomen mihi” dixit “Acoetes, |
| 583 | Primary patria Maeonia est, humili de plebe parentes. |
| 584 | Primary Non mihi quae duri colerent pater arva iuvenci, |
| 585 | Primary lanigerosve greges, non ulla armenta reliquit; |
| 586 | Primary pauper et ipse fuit, linoque solebat et hamis |
| 587 | Primary decipere et calamo salientes ducere pisces. |
| 588 | Primary Ars illi sua census erat. Cum traderet artem, |
| 589 | Primary “accipe quas habeo, studii successor et heres,” |
| 590 | Primary dixit “opes.” Moriensque mihi nil ille reliquit |
| 591 | Primary praeter aquas: unum hoc possum appellare paternum. |
| 592 | Primary Mox ego, ne scopulis haererem semper in isdem, |
| 593 | Primary addidici regimen dextra moderante carinae |
| 594 | Primary flectere et Oleniae sidus pluviale capellae |
| 595 | Primary Taygetenque hyadasque oculis arctonque notavi |
| 596 | Primary ventorumque domos et portus puppibus aptos. |
| 597 | Primary Forte petens Delum Chiae telluris ad oras |
| 598 | Primary applicor et dextris adducor litora remis, |
| 599 | Primary doque leves saltus udaeque inmittor harenae. |
| 600 | Primary Nox ubi consumpta est (aurora rubescere prima |
| 601 | Primary coeperat), exsurgo, laticesque inferre recentes |
| 602 | Primary admoneo monstroque viam, quae ducat ad undas. |
| 603 | Primary Ipse, quid aura mihi tumulo promittat ab alto |
| 604 | Primary prospicio comitesque voco repetoque carinam. |
| 605 | Primary “Adsumus en!” inquit sociorum primus Opheltes, |
| 606 | Primary utque putat, praedam deserto nactus in agro, |
| 607 | Primary virginea puerum ducit per litora forma. |
| 608 | Primary Ille mero somnoque gravis titubare videtur |
| 609 | Primary vixque sequi. Specto cultum faciemque gradumque: |
| 610 | Primary nil ibi quod credi posset mortale videbam. |
| 611 | Primary Et sensi et dixi sociis: “Quod numen in isto |
| 612 | Primary corpore sit, dubito; sed corpore numen in isto est. |
| 613 | Primary Quisquis es, o faveas nostrisque laboribus adsis. |
| 614 | Primary His quoque des veniam.” — “Pro nobis mitte precari” |
| 615 | Primary Dictys ait, quo non alius conscendere summas |
| 616 | Primary ocior antemnas prensoque rudente relabi. |
| 617 | Primary Hoc Libys, hoc flavus, prorae tutela, Melanthus, |
| 618 | Primary hoc probat Alcimedon, et qui requiemque modumque |
| 619 | Primary voce dabat remis, animorum hortator Epopeus, |
| 620 | Primary hoc omnes alii: praedae tam caeca cupido est. |
| 621 | Primary “Non tamen hanc sacro violari pondere pinum |
| 622 | Primary perpetiar” dixi: “pars hic mihi maxima iuris”; |
| 623 | Primary inque aditu obsisto. Furit audacissimus omni |
| 624 | Primary de numero Lycabas, qui Tusca pulsus ab urbe |
| 625 | Primary exsilium dira poenam pro caede luebat. |
| 626 | Primary Is mihi, dum resto, iuvenali guttura pugno |
| 627 | Primary rupit et excussum misisset in aequora, si non |
| 628 | Primary haesissem, quamvis amens, in fune retentus. |
| 629 | Primary Impia turba probat factum. Tum denique Bacchus |
| 630 | Primary (Bacchus enim fuerat), veluti clamore solutus |
| 631 | Primary sit sopor aque mero redeant in pectora sensus, |
| 632 | Primary “quid facitis? quis clamor?” ait “qua, dicite, nautae, |
| 633 | Primary huc ope perveni? quo me deferre paratis?” |
| 634 | Primary “Pone metum”, Proreus “et quos contingere portus |
| 635 | Primary ede velis” dixit: “terra sistere petita.” — |
| 636 | Primary “Naxon” ait Liber “cursus advertite vestros. |
| 637 | Primary Illa mihi domus est, vobis erit hospita tellus.” |
| 638 | Primary Per mare fallaces perque omnia numina iurant |
| 639 | Primary sic fore, meque iubent pictae dare vela carinae. |
| 640 | Primary Dextera Naxos erat. Dextra mihi lintea danti |
| 641 | Primary “quid facis, o demens? quis te furor—?” inquit Opheltes. |
| 642 | Primary Pro se quisque timet: “laevam pete” maxima nutu |
| 643 | Primary pars mihi significat, pars quid velit aure susurrat. |
| 644 | Primary Obstipui “capiat” que “aliquis moderamina” dixi |
| 645 | Primary meque ministerio scelerisque artisque removi. |
| 646 | Primary Increpor a cunctis, totumque inmurmurat agmen. |
| 647 | Primary E quibus Aethalion “te scilicet omnis in uno |
| 648 | Primary nostra salus posita est” ait, et subit ipse meumque |
| 649 | Primary explet opus, Naxoque petit diversa relicta. |
| 650 | Primary Tum deus inludens, tamquam modo denique fraudem |
| 651 | Primary senserit, e puppi pontum prospectat adunca |
| 652 | Primary et flenti similis “non haec mihi litora, nautae, |
| 653 | Primary promisistis” ait, “non haec mihi terra rogata est. |
| 654 | Primary Quo merui poenam facto? quae gloria vestra est, |
| 655 | Primary si puerum iuvenes, si multi fallitis unum?” |
| 656 | Primary Iamdudum flebam: lacrimas manus impia nostras |
| 657 | Primary ridet et impellit properantibus aequora remis. |
| 658 | Primary Per tibi nunc ipsum (nec enim praesentior illo |
| 659 | Primary est deus) adiuro, tam me tibi vera referre, |
| 660 | Primary quam veri maiora fide: stetit aequore puppis |
| 661 | Primary haud aliter quam si siccum navale teneret. |
| 662 | Primary Illi admirantes remorum in verbere perstant |
| 663 | Primary velaque deducunt geminaque ope currere temptant. |
| 664 | Primary Impediunt hederae remos nexuque recurvo |
| 665 | Primary serpunt et gravidis distinguunt vela corymbis. |
| 666 | Primary Ipse racemiferis frontem circumdatus uvis |
| 667 | Primary pampineis agitat velatam frondibus hastam. |
| 668 | Primary Quem circa tigres simulacraque inania lyncum |
| 669 | Primary pictarumque iacent fera corpora pantherarum. |
| 670 | Primary Exsiluere viri, sive hoc insania fecit, |
| 671 | Primary sive timor, primusque Medon nigrescere coepit |
| 672 | Primary corpore et expresso spinae curvamine flecti. |
| 673 | Primary Incipit huic Lycabas: “In quae miracula” dixit |
| 674 | Primary “verteris?” et lati rictus et panda loquenti |
| 675 | Primary naris erat, squamamque cutis durata trahebat. |
| 676 | Primary At Libys obstantes dum vult obvertere remos, |
| 677 | Primary in spatium resilire manus breve vidit et illas |
| 678 | Primary iam non esse manus, iam pinnas posse vocari. |
| 679 | Primary Alter, ad intortos cupiens dare bracchia funes, |
| 680 | Primary bracchia non habuit, truncoque repandus in undas |
| 681 | Primary corpore desiluit: falcata novissima cauda est, |
| 682 | Primary qualia dimidiae sinuantur cornua lunae. |
| 683 | Primary Undique dant saltus multaque adspergine rorant |
| 684 | Primary emerguntque iterum redeuntque sub aequora rursus |
| 685 | Primary inque chori ludunt speciem lascivaque iactant |
| 686 | Primary corpora et acceptum patulis mare naribus efflant. |
| 687 | Primary De modo viginti (tot enim ratis illa ferebat) |
| 688 | Primary restabam solus. Pavidum gelidumque trementi |
| 689 | Primary corpore vixque meum firmat deus “excute” dicens |
| 690 | Primary “corde metum Diamque tene.” Delatus in illam |
| 691 | Primary accessi sacris Baccheaque sacra frequento.” |
| 692 | Primary “Praebuimus longis” Pentheus “ambagibus aures” |
| 693 | Primary inquit “ut ira mora vires absumere posset. |
| 694 | Primary Praecipitem famuli rapite hunc cruciataque diris |
| 695 | Primary corpora tormentis Stygiae demittite nocti.” |
| 696 | Primary Protinus abstractus solidis Tyrrhenus Acoetes |
| 697 | Primary clauditur in tectis; et dum crudelia iussae |
| 698 | Primary instrumenta necis ferrumque ignesque parantur, |
| 699 | Primary sponte sua patuisse fores lapsasque lacertis |
| 700 | Primary sponte sua fama est nullo solvente catenas. |
| 701 | Primary Perstat Echionides. Nec iam iubet ire, sed ipse |
| 702 | Primary vadit, ubi electus facienda ad sacra Cithaeron |
| 703 | Primary cantibus et clara bacchantum voce sonabat. |
| 704 | Primary Ut fremit acer equus, cum bellicus aere canoro |
| 705 | Primary signa dedit tubicen, pugnaeque adsumit amorem, |
| 706 | Primary Penthea sic ictus longis ululatibus aether |
| 707 | Primary movit, et audito clamore recanduit ira. |
| 708 | Primary Monte fere medio est, cingentibus ultima silvis, |
| 709 | Primary purus ab arboribus, spectabilis undique campus. |
| 710 | Primary Hic oculis illum cernentem sacra profanis |
| 711 | Primary prima videt, prima est insano concita cursu, |
| 712 | Primary prima suum misso violavit Penthea thyrso |
| 713 | Primary mater. “Io, geminae” clamavit “adeste sorores! |
| 714 | Primary ille aper, in nostris errat qui maximus agris, |
| 715 | Primary ille mihi feriendus aper.” Ruit omnis in unum |
| 716 | Primary turba furens; cunctae coeunt trepidumque sequuntur, |
| 717 | Primary iam trepidum, iam verba minus violenta loquentem, |
| 718 | Primary iam se damnantem, iam se peccasse fatentem. |
| 719 | Primary Saucius ille tamen “fer opem, matertera” dixit |
| 720 | Primary “Autonoë! moveant animos Actaeonis umbrae.” |
| 721 | Primary Illa, quis Actaeon, nescit dextramque precantis |
| 722 | Primary abstulit: Inoo lacerata est altera raptu. |
| 723 | Primary Non habet infelix quae matri bracchia tendat, |
| 724 | Primary trunca sed ostendens deiectis vulnera membris |
| 725 | Primary “adspice, mater!” ait. Visis ululavit Agaue |
| 726 | Primary collaque iactavit movitque per aera crinem |
| 727 | Primary avulsumque caput digitis complexa cruentis |
| 728 | Primary clamat “io comites, opus haec victoria nostrum est!” |
| 729 | Primary Non citius frondes autumni frigore tactas |
| 730 | Primary iamque male haerentes alta rapit arbore ventus, |
| 731 | Primary quam sunt membra viri manibus direpta nefandis. |
| 732 | Primary Talibus exemplis monitae nova sacra frequentant |
| 733 | Primary turaque dant sanctasque colunt Ismenides aras. |