Reader
Reader | Metamorphoses, Book 4
Metamorphoses
Ovid
Text
Position
Line 1 of 804
Waypoints
| Line Ref | Hugo Magnus | Latin |
|---|---|
| 1 | Primary At non Alcithoe Minyeias orgia censet |
| 2 | Primary accipienda dei, sed adhuc temeraria Bacchum |
| 3 | Primary progeniem negat esse Iovis, sociasque sorores |
| 4 | Primary inpietatis habet. Festum celebrare sacerdos |
| 5 | Primary inmunesque operum famulas dominasque suorum |
| 6 | Primary pectora pelle tegi, crinales solvere vittas, |
| 7 | Primary serta coma, manibus frondentes sumere thyrsos |
| 8 | Primary iusserat, et saevam laesi fore numinis iram |
| 9 | Primary vaticinatus erat. Parent matresque nurusque |
| 10 | Primary telasque calathosque infectaque pensa reponunt, |
| 11 | Primary turaque dant Bacchumque vocant Bromiumque Lyaeumque |
| 12 | Primary ignigenamque satumque iterum solumque bimatrem: |
| 13 | Primary additur his Nyseus indetonsusque Thyoneus, |
| 14 | Primary et cum Lenaeo genialis consitor uvae, |
| 15 | Primary Nycteliusque Eleleusque parens et Iacchus et Euhan, |
| 16 | Primary et quae praeterea per Graias plurima gentes |
| 17 | Primary nomina, Liber, habes. Tibi enim inconsumpta iuventa est, |
| 18 | Primary tu puer aeternus, tu formosissimus alto |
| 19 | Primary conspiceris caelo, tibi, cum sine cornibus adstas, |
| 20 | Primary virgineum caput est. Oriens tibi victus, adusque |
| 21 | Primary decolor extremo qua tingitur India Gange: |
| 22 | Primary Penthea tu, venerande, bipenniferumque Lycurgum |
| 23 | Primary sacrilegos mactas, Tyrrhenaque mittis in aequor |
| 24 | Primary corpora, tu biiugum pictis insignia frenis |
| 25 | Primary colla premis lyncum; bacchae satyrique sequuntur, |
| 26 | Primary quique senex ferula titubantes ebrius artus |
| 27 | Primary sustinet et pando non fortiter haeret asello. |
| 28 | Primary Quacumque ingrederis, clamor iuvenalis et una |
| 29 | Primary femineae voces inpulsaque tympana palmis |
| 30 | Primary concavaque aera sonant longoque foramine buxus. |
| 31 | Primary “Placatus mitisque” rogant Ismenides “adsis,” |
| 32 | Primary iussaque sacra colunt. Solae Minyeides intus |
| 33 | Primary intempestiva turbantes festa Minerva |
| 34 | Primary aut ducunt lanas, aut stamina pollice versant, |
| 35 | Primary aut haerent telae famulasque laboribus urgent. |
| 36 | Primary E quibus una levi deducens pollice filum |
| 37 | Primary “dum cessant aliae commentaque sacra frequentant, |
| 38 | Primary nos quoque, quas Pallas, melior dea, detinet” inquit, |
| 39 | Primary “utile opus manuum vario sermone levemus: |
| 40 | Primary perque vices aliquid, quod tempora longa videri |
| 41 | Primary non sinat, in medium vacuas referamus ad aures.” |
| 42 | Primary Dicta probant primamque iubent narrare sorores. |
| 43 | Primary Illa, quid e multis referat (nam plurima norat), |
| 44 | Primary cogitat et dubia est, de te, Babylonia, narret, |
| 45 | Primary Derceti, quam versa squamis velantibus artus |
| 46 | Primary stagna Palaestini credunt motasse figura; |
| 47 | Primary an magis, ut sumptis illius filia pennis |
| 48 | Primary extremos albis in turribus egerit annos; |
| 49 | Primary nais an ut cantu nimiumque potentibus herbis |
| 50 | Primary verterit in tacitos iuvenalia corpora pisces, |
| 51 | Primary donec idem passa est; an, quae poma alba ferebat, |
| 52 | Primary ut nunc nigra ferat contactu sanguinis arbor. |
| 53 | Primary Hoc placet, hanc, quoniam vulgaris fabula non est, |
| 54 | Primary talibus orsa modis, lana sua fila sequente: |
| 55 | Primary “Pyramus et Thisbe, iuvenum pulcherrimus alter, |
| 56 | Primary altera, quas oriens habuit, praelata puellis, |
| 57 | Primary contiguas tenuere domos, ubi dicitur altam |
| 58 | Primary coctilibus muris cinxisse Semiramis urbem. |
| 59 | Primary Notitiam primosque gradus vicinia fecit: |
| 60 | Primary tempore crevit amor. Taedae quoque iure coissent: |
| 61 | Primary sed vetuere patres. Quod non potuere vetare, |
| 62 | Primary ex aequo captis ardebant mentibus ambo. |
| 63 | Primary Conscius omnis abest: nutu signisque loquuntur, |
| 64 | Primary quoque magis tegitur, tectus magis aestuat ignis. |
| 65 | Primary Fissus erat tenui rima, quam duxerat olim, |
| 66 | Primary cum fieret paries domui communis utrique. |
| 67 | Primary Id vitium nulli per saecula longa notatum |
| 68 | Primary (quid non sentit amor?) primi vidistis amantes, |
| 69 | Primary et vocis fecistis iter; tutaeque per illud |
| 70 | Primary murmure blanditiae minimo transire solebant. |
| 71 | Primary Saepe, ubi constiterant hinc Thisbe, Pyramus illinc, |
| 72 | Primary inque vices fuerat captatus anhelitus oris, |
| 73 | Primary “invide” dicebant “paries, quid amantibus obstas? |
| 74 | Primary quantum erat, ut sineres toto nos corpore iungi, |
| 75 | Primary aut hoc si nimium est, vel ad oscula danda pateres? |
| 76 | Primary Nec sumus ingrati: tibi nos debere fatemur, |
| 77 | Primary quod datus est verbis ad amicas transitus aures.” |
| 78 | Primary Talia diversa nequiquam sede locuti |
| 79 | Primary sub noctem dixere ”vale” partique dedere |
| 80 | Primary oscula quisque suae non pervenientia contra. |
| 81 | Primary Postera nocturnos aurora removerat ignes, |
| 82 | Primary solque pruinosas radiis siccaverat herbas: |
| 83 | Primary ad solitum coiere locum. Tum murmure parvo |
| 84 | Primary multa prius questi, statuunt, ut nocte silenti |
| 85 | Primary fallere custodes foribusque excedere temptent, |
| 86 | Primary cumque domo exierint, urbis quoque tecta relinquant; |
| 87 | Primary neve sit errandum lato spatiantibus arvo, |
| 88 | Primary conveniant ad busta Nini lateantque sub umbra |
| 89 | Primary arboris. Arbor ibi, niveis uberrima pomis |
| 90 | Primary ardua morus, erat, gelido contermina fonti. |
| 91 | Primary Pacta placent. Et lux, tarde discedere visa, |
| 92 | Primary praecipitatur aquis, et aquis nox exit ab isdem. |
| 93 | Primary Callida per tenebras versato cardine Thisbe |
| 94 | Primary egreditur fallitque suos, adopertaque vultum |
| 95 | Primary pervenit ad tumulum, dictaque sub arbore sedit. |
| 96 | Primary Audacem faciebat amor. Venit ecce recenti |
| 97 | Primary caede leaena boum spumantes oblita rictus, |
| 98 | Primary depositura sitim vicini fontis in unda. |
| 99 | Primary Quam procul ad lunae radios Babylonia Thisbe |
| 100 | Primary vidit et obscurum timido pede fugit in antrum, |
| 101 | Primary dumque fugit, tergo velamina lapsa reliquit. |
| 102 | Primary Ut lea saeva sitim multa conpescuit unda, |
| 103 | Primary dum redit in silvas, inventos forte sine ipsa |
| 104 | Primary ore cruentato tenues laniavit amictus. |
| 105 | Primary Serius egressus vestigia vidit in alto |
| 106 | Primary pulvere certa ferae totoque expalluit ore |
| 107 | Primary Pyramus: ut vero vestem quoque sanguine tinctam |
| 108 | Primary repperit, “una duos” inquit “nox perdet amantes. |
| 109 | Primary E quibus illa fuit longa dignissima vita, |
| 110 | Primary nostra nocens anima est: ego te, miseranda, peremi, |
| 111 | Primary in loca plena metus qui iussi nocte venires, |
| 112 | Primary nec prior huc veni. Nostrum divellite corpus, |
| 113 | Primary et scelerata fero consumite viscera morsu, |
| 114 | Primary o quicumque sub hac habitatis rupe, leones. |
| 115 | Primary Sed timidi est optare necem.” Velamina Thisbes |
| 116 | Primary tollit et ad pactae secum fert arboris umbram; |
| 117 | Primary utque dedit notae lacrimas, dedit oscula vesti, |
| 118 | Primary “accipe nunc” inquit “nostri quoque sanguinis haustus!” |
| 119 | Primary quoque erat accinctus, demisit in ilia ferrum, |
| 120 | Primary nec mora, ferventi moriens e vulnere traxit. |
| 121 | Primary Ut iacuit resupinus humo: cruor emicat alte, |
| 122 | Primary non aliter quam cum vitiato fistula plumbo |
| 123 | Primary scinditur et tenui stridente foramine longas |
| 124 | Primary eiaculatur aquas atque ictibus aera rumpit. |
| 125 | Primary Arborei fetus adspergine caedis in atram |
| 126 | Primary vertuntur faciem, madefactaque sanguine radix |
| 127 | Primary purpureo tingit pendentia mora colore. |
| 128 | Primary Ecce metu nondum posito, ne fallat amantem, |
| 129 | Primary illa redit iuvenemque oculis animoque requirit, |
| 130 | Primary quantaque vitarit narrare pericula gestit. |
| 131 | Primary Utque locum et visa cognoscit in arbore formam, |
| 132 | Primary sic facit incertam pomi color: haeret, an haec sit. |
| 133 | Primary Dum dubitat, tremebunda videt pulsare cruentum |
| 134 | Primary membra solum, retroque pedem tulit, oraque buxo |
| 135 | Primary pallidiora gerens exhorruit aequoris instar, |
| 136 | Primary quod tremit, exigua cum summum stringitur aura. |
| 137 | Primary Sed postquam remorata suos cognovit amores, |
| 138 | Primary percutit indignos claro plangore lacertos, |
| 139 | Primary et laniata comas amplexaque corpus amatum |
| 140 | Primary vulnera supplevit lacrimis fletumque cruori |
| 141 | Primary miscuit et gelidis in vultibus oscula figens |
| 142 | Primary “Pyrame” clamavit “quis te mihi casus ademit? |
| 143 | Primary Pyrame, responde: tua te carissima Thisbe |
| 144 | Primary nominat: exaudi vultusque attolle iacentes!” |
| 145 | Primary Ad nomen Thisbes oculos iam morte gravatos |
| 146 | Primary Pyramus erexit, visaque recondidit illa. |
| 147 | Primary Quae postquam vestemque suam cognovit et ense |
| 148 | Primary vidit ebur vacuum, “tua te manus” inquit “amorque |
| 149 | Primary perdidit, infelix. Est et mihi fortis in unum |
| 150 | Primary hoc manus, est et amor: dabit hic in vulnera vires. |
| 151 | Primary Persequar exstinctum letique miserrima dicar |
| 152 | Primary causa comesque tui; quique a me morte revelli |
| 153 | Primary heu sola poteras, poteris nec morte revelli. |
| 154 | Primary Hoc tamen amborum verbis estote rogati, |
| 155 | Primary o multum miseri meus illiusque parentes, |
| 156 | Primary ut quos certus amor, quos hora novissima iunxit, |
| 157 | Primary conponi tumulo non invideatis eodem. |
| 158 | Primary At tu quae ramis arbor miserabile corpus |
| 159 | Primary nunc tegis unius, mox es tectura duorum, |
| 160 | Primary signa tene caedis pullosque et luctibus aptos |
| 161 | Primary semper habe fetus, gemini monimenta cruoris.” |
| 162 | Primary Dixit, et aptato pectus mucrone sub imum |
| 163 | Primary incubuit ferro, quod adhuc a caede tepebat. |
| 164 | Primary Vota tamen tetigere deos, tetigere parentes: |
| 165 | Primary nam color in pomo est, ubi permaturuit, ater, |
| 166 | Primary quodque rogis superest, una requiescit in urna.” |
| 167 | Primary Desierat, mediumque fuit breve tempus, et orsa est |
| 168 | Primary dicere Leuconoe: vocem tenuere sorores. |
| 169 | Primary “Hunc quoque, siderea qui temperat omnia luce, |
| 170 | Primary cepit amor Solem: Solis referemus amores. |
| 171 | Primary Primus adulterium Veneris cum Marte putatur |
| 172 | Primary hic vidisse deus: videt hic deus omnia primus. |
| 173 | Primary Indoluit facto, Iunonigenaeque marito |
| 174 | Primary furta tori furtique locum monstravit. At illi |
| 175 | Primary et mens et quod opus fabrilis dextra tenebat |
| 176 | Primary excidit. Extemplo graciles ex aere catenas |
| 177 | Primary retiaque et laqueos, quae lumina fallere possent, |
| 178 | Primary elimat (non illud opus tenuissima vincant |
| 179 | Primary stamina, non summo quae pendet aranea tigno), |
| 180 | Primary utque leves tactus momentaque parva sequantur |
| 181 | Primary efficit et lecto circumdata collocat arte. |
| 182 | Primary Ut venere torum coniunx et adulter in unum, |
| 183 | Primary arte viri vinclisque nova ratione paratis |
| 184 | Primary in mediis ambo deprensi amplexibus haerent. |
| 185 | Primary Lemnius extemplo valvas patefecit eburnas |
| 186 | Primary admisitque deos: illi iacuere ligati |
| 187 | Primary turpiter; atque aliquis de dis non tristibus optat |
| 188 | Primary sic fieri turpis: superi risere, diuque |
| 189 | Primary haec fuit in toto notissima fabula caelo. |
| 190 | Primary Exigit indicii memorem Cythereia poenam, |
| 191 | Primary inque vices illum, tectos qui laesit amores, |
| 192 | Primary laedit amore pari. Quid nunc, Hyperione nate, |
| 193 | Primary forma colorque tibi radiataque lumina prosunt? |
| 194 | Primary Nempe tuis omnes qui terras ignibus uris, |
| 195 | Primary ureris igne novo; quique omnia cernere debes, |
| 196 | Primary Leucothoen spectas, et virgine figis in una, |
| 197 | Primary quos mundo debes oculos. Modo surgis Eoo |
| 198 | Primary temperius caelo, modo serius incidis undis, |
| 199 | Primary spectandique mora brumales porrigis horas, |
| 200 | Primary deficis interdum, vitiumque in lumina mentis |
| 201 | Primary transit et obscurus mortalia pectora terres. |
| 202 | Primary Nec, tibi quod lunae terris propioris imago |
| 203 | Primary obstiterit, palles: facit hunc amor iste colorem. |
| 204 | Primary Diligis hanc unam; nec te Clymeneque Rhodosque |
| 205 | Primary nec tenet Aeaeae genetrix pulcherrima Circes, |
| 206 | Primary quaeque tuos Clytie quamvis despecta petebat |
| 207 | Primary concubitus ipsoque illo grave vulnus habebat |
| 208 | Primary tempore: Leucothoe multarum oblivia fecit, |
| 209 | Primary gentis odoriferae quam formosissima partu |
| 210 | Primary edidit Eurynome. Sed postquam filia crevit, |
| 211 | Primary quam mater cunctas, tam matrem filia vicit. |
| 212 | Primary Rexit Achaemenias urbes pater Orchamus, isque |
| 213 | Primary septimus a prisco numeratur origine Belo. |
| 214 | Primary Axe sub Hesperio sunt pascua Solis equorum. |
| 215 | Primary Ambrosiam pro gramine habent: ea fessa diurnis |
| 216 | Primary membra ministeriis nutrit reparatque labori. |
| 217 | Primary Dumque ibi quadrupedes caelestia pabula carpunt, |
| 218 | Primary noxque vicem peragit, thalamos deus intrat amatos, |
| 219 | Primary versus in Eurynomes faciem genetricis, et inter |
| 220 | Primary bis sex Leucothoen famulas ad lumina cernit |
| 221 | Primary levia versato ducentem stamina fuso. |
| 222 | Primary Ergo ubi ceu mater carae dedit oscula natae, |
| 223 | Primary “res” ait “arcana est. Famulae, discedite neve |
| 224 | Primary eripite arbitrium matri secreta loquendi.” |
| 225 | Primary Paruerant: thalamoque deus sine teste relicto |
| 226 | Primary “ille ego sum” dixit, “qui longum metior annum, |
| 227 | Primary omnia qui video, per quem videt omnia tellus, |
| 228 | Primary mundi oculus. Mihi, crede, places.” Pavet illa, metuque |
| 229 | Primary et colus et fusus digitis cecidere remissis. |
| 230 | Primary Ipse timor decuit. Nec longius ille moratus |
| 231 | Primary in veram rediit speciem solitumque nitorem: |
| 232 | Primary at virgo, quamvis inopino territa visu, |
| 233 | Primary victa nitore dei posita vim passa querella est. |
| 234 | Primary Invidit Clytie (neque enim moderatus in illa |
| 235 | Primary Solis amor fuerat), stimulataque paelicis ira |
| 236 | Primary vulgat adulterium diffamatumque parenti |
| 237 | Primary indicat. Ille ferox inmansuetusque precantem |
| 238 | Primary tendentemque manus ad lumina Solis et “ille |
| 239 | Primary vim tulit invitae” dicentem defodit alta |
| 240 | Primary crudus humo, tumulumque super gravis addit harenae. |
| 241 | Primary Dissipat hunc radiis Hyperione natus iterque |
| 242 | Primary dat tibi, qua possis defossos promere vultus. |
| 243 | Primary Nec tu iam poteras enectum pondere terrae |
| 244 | Primary tollere, nympha, caput corpusque exsangue iacebas. |
| 245 | Primary Nil illo fertur volucrum moderator equorum |
| 246 | Primary post Phaethonteos vidisse dolentius ignes. |
| 247 | Primary Ille quidem gelidos radiorum viribus artus |
| 248 | Primary si queat in vivum temptat revocare calorem: |
| 249 | Primary sed quoniam tantis fatum conatibus obstat, |
| 250 | Primary nectare odorato sparsit corpusque locumque, |
| 251 | Primary multaque praequestus “tanges tamen aethera” dixit. |
| 252 | Primary Protinus inbutum caelesti nectare corpus |
| 253 | Primary dilicuit terramque suo madefecit odore: |
| 254 | Primary virgaque per glaebas sensim radicibus actis |
| 255 | Primary turea surrexit tumulumque cacumine rupit. |
| 256 | Primary At Clytien, quamvis amor excusare dolorem, |
| 257 | Primary indiciumque dolor poterat, non amplius auctor |
| 258 | Primary lucis adit venerisque modum sibi fecit in illa. |
| 259 | Primary Tabuit ex illo dementer amoribus usa |
| 260 | Primary nympha larum inpatiens, et sub Iove nocte dieque |
| 261 | Primary sedit humo nuda, nudis incompta capillis, |
| 262 | Primary perque novem luces expers undaeque cibique |
| 263 | Primary rore mero lacrimisque suis ieiunia pavit |
| 264 | Primary nec se movit humo: tantum spectabat euntis |
| 265 | Primary ora dei vultusque suos flectebat ad illum. |
| 266 | Primary Membra ferunt haesisse solo, partemque coloris |
| 267 | Primary luridus exsangues pallor convertit in herbas; |
| 268 | Primary est in parte rubor, violaeque simillimus ora |
| 269 | Primary flos tegit. Illa suum, quamvis radice tenetur, |
| 270 | Primary vertitur ad Solem, mutataque servat amorem.” |
| 271 | Primary Dixerat, et factum mirabile ceperat aures. |
| 272 | Primary Pars fieri potuisse negant, pars omnia veros |
| 273 | Primary posse deos memorant: sed non et Bacchus in illis. |
| 274 | Primary Poscitur Alcithoe, postquam siluere sorores. |
| 275 | Primary Quae radio stantis percurrens stamina telae |
| 276 | Primary “vulgatos taceo” dixit “pastoris amores |
| 277 | Primary Daphnidis Idaei, quem nymphe paelicis ira |
| 278 | Primary contulit in saxum (tantus dolor urit amantes). |
| 279 | Primary Nec loquor, ut quondam naturae iure novato |
| 280 | Primary ambiguus fuerit modo vir, modo femina Sithon. |
| 281 | Primary Te quoque, nunc adamas, quondam fidissime parvo, |
| 282 | Primary Celmi, Iovi, largoque satos Curetas ab imbri |
| 283 | Primary et Crocon in parvos versum cum Smilace flores |
| 284 | Primary praetereo, dulcique animos novitate tenebo. |
| 285 | Primary Unde sit infamis, quare male fortibus undis |
| 286 | Primary Salmacis enervet tactosque remolliat artus, |
| 287 | Primary discite. Causa latet, vis est notissima fontis. |
| 288 | Primary Mercurio puerum diva Cythereide natum |
| 289 | Primary naides Idaeis enutrivere sub antris; |
| 290 | Primary cuius erat facies, in qua materque paterque |
| 291 | Primary cognosci possent; nomen quoque traxit ab illis. |
| 292 | Primary Is tria cum primum fecit quinquennia, montes |
| 293 | Primary deseruit patrios, Idaque altrice relicta |
| 294 | Primary ignotis errare locis, ignota videre |
| 295 | Primary flumina gaudebat, studio minuente laborem. |
| 296 | Primary Ille etiam Lycias urbes Lyciaeque propinquos |
| 297 | Primary Caras adit. Videt hic stagnum lucentis ad imum |
| 298 | Primary usque solum lymphae. Non illic canna palustris |
| 299 | Primary nec steriles ulvae nec acuta cuspide iunci: |
| 300 | Primary perspicuus liquor est; stagni tamen ultima vivo |
| 301 | Primary caespite cinguntur semperque virentibus herbis. |
| 302 | Primary Nympha colit, sed nec venatibus apta, nec arcus |
| 303 | Primary flectere quae soleat nec quae contendere cursu, |
| 304 | Primary solaque naiadum celeri non nota Dianae. |
| 305 | Primary Saepe suas illi fama est dixisse sorores: |
| 306 | Primary “Salmaci, vel iaculum vel pictas sume pharetras, |
| 307 | Primary et tua cum duris venatibus otia misce.” |
| 308 | Primary Nec iaculum sumit nec pictas illa pharetras, |
| 309 | Primary nec sua cum duris venatibus otia miscet, |
| 310 | Primary sed modo fonte suo formosos perluit artus, |
| 311 | Primary saepe Cytoriaco deducit pectine crines |
| 312 | Primary et, quid se deceat, spectatas consulit undas; |
| 313 | Primary nunc perlucenti circumdata corpus amictu |
| 314 | Primary mollibus aut foliis aut mollibus incubat herbis; |
| 315 | Primary saepe legit flores. Et tunc quoque forte legebat, |
| 316 | Primary cum puerum vidit visumque optavit habere. |
| 317 | Primary Nec tamen ante adiit, etsi properabat adire, |
| 318 | Primary quam se conposuit, quam circumspexit amictus, |
| 319 | Primary et finxit vultum et meruit formosa videri. |
| 320 | Primary Tum sic orsa loqui: “Puer o dignissime credi |
| 321 | Primary esse deus, seu tu deus es, potes esse Cupido, |
| 322 | Primary sive es mortalis, qui te genuere, beati, |
| 323 | Primary et frater felix, et fortunata profecto, |
| 324 | Primary siqua tibi soror est, et quae dedit ubera nutrix: |
| 325 | Primary sed longe cunctis longeque beatior illa, |
| 326 | Primary siqua tibi sponsa est, siquam dignabere taeda. |
| 327 | Primary Haec tibi sive aliqua est, mea sit furtiva voluptas, |
| 328 | Primary seu nulla est, ego sim, thalamumque ineamus eundem.” |
| 329 | Primary Nais ab his tacuit. Pueri rubor ora notavit |
| 330 | Primary (nescit enim, quid amor), sed et erubuisse decebat. |
| 331 | Primary Hic color aprica pendentibus arbore pomis |
| 332 | Primary aut ebori tincto est, aut sub candore rubenti, |
| 333 | Primary cum frustra resonant aera auxiliaria, lunae. |
| 334 | Primary Poscenti nymphae sine fine sororia saltem |
| 335 | Primary oscula iamque manus ad eburnea colla ferenti |
| 336 | Primary “desinis? aut fugio, tecumque” ait “ista relinquo.” |
| 337 | Primary Salmacis extimuit “loca” que “haec tibi libera trado, |
| 338 | Primary hospes” ait, simulatque gradu discedere verso, |
| 339 | Primary tunc quoque respiciens, fruticumque recondita silva |
| 340 | Primary delituit, flexuque genu submisit. At ille, |
| 341 | Primary scilicet ut vacuis et inobservatus in herbis, |
| 342 | Primary huc it et hinc illuc, et in adludentibus undis |
| 343 | Primary summa pedum taloque tenus vestigia tingit; |
| 344 | Primary nec mora, temperie blandarum captus aquarum |
| 345 | Primary mollia de tenero velamina corpore ponit. |
| 346 | Primary Tum vero placuit, nudaeque cupidine formae |
| 347 | Primary Salmacis exarsit: flagrant quoque lumina nymphae, |
| 348 | Primary non aliter quam cum puro nitidissimus orbe |
| 349 | Primary opposita speculi referitur imagine Phoebus. |
| 350 | Primary Vixque moram patitur, vix iam sua gaudia differt, |
| 351 | Primary iam cupit amplecti, iam se male continet amens. |
| 352 | Primary Ille cavis velox adplauso corpore palmis |
| 353 | Primary desilit in latices, alternaque bracchia ducens |
| 354 | Primary in liquidis translucet aquis, ut eburnea siquis |
| 355 | Primary signa tegat claro vel candida lilia vitro. |
| 356 | Primary “Vicimus et meus est!” exclamat nais et omni |
| 357 | Primary veste procul iacta mediis inmittitur undis, |
| 358 | Primary pugnantemque tenet luctantiaque oscula carpit, |
| 359 | Primary subiectatque manus invitaque pectora tangit, |
| 360 | Primary et nunc hac iuveni, nunc circumfunditur illac; |
| 361 | Primary denique nitentem contra elabique volentem |
| 362 | Primary inplicat, ut serpens, quam regia sustinet ales |
| 363 | Primary sublimemque rapit: pendens caput illa pedesque |
| 364 | Primary adligat et cauda spatiantes inplicat alas: |
| 365 | Primary utve solent hederae longos intexere truncos, |
| 366 | Primary utque sub aequoribus deprensum polypus hostem |
| 367 | Primary continet, ex omni dimissis parte flagellis. |
| 368 | Primary Perstat Atlantiades, sperataque gaudia nymphae |
| 369 | Primary denegat. Illa premit, commissaque corpore toto |
| 370 | Primary sicut inhaerebat, “pugnes licet, inprobe” dixit, |
| 371 | Primary “non tamen effugies. Ita di iubeatis! et istum |
| 372 | Primary nulla dies a me nec me diducat ab isto.” |
| 373 | Primary Vota suos habuere deos: nam mixta duorum |
| 374 | Primary corpora iunguntur, faciesque inducitur illis |
| 375 | Primary una, velut, siquis conducat cortice ramos, |
| 376 | Primary crescendo iungi pariterque adolescere cernit. |
| 377 | Primary Sic ubi conplexu coierunt membra tenaci, |
| 378 | Primary nec duo sunt et forma duplex, nec femina dici |
| 379 | Primary nec puer ut possit: neutrumque et utrumque videntur. |
| 380 | Primary Ergo ubi se liquidas, quo vir descenderat, undas |
| 381 | Primary semimarem fecisse videt, mollitaque in illis |
| 382 | Primary membra, manus tendens, sed non iam voce virili, |
| 383 | Primary Hermaphroditus ait: “Nato date munera vestro, |
| 384 | Primary et pater et genetrix, amborum nomen habenti: |
| 385 | Primary quisquis in hos fontes vir venerit, exeat inde |
| 386 | Primary semivir et tactis subito mollescat in undis.” |
| 387 | Primary Motus uterque parens nati rata verba biformis |
| 388 | Primary fecit et incesto fontem medicamine tinxit.” |
| 389 | Primary Finis erat dictis. Sed adhuc Minyeia proles |
| 390 | Primary urget opus spernitque deum festumque profanat, |
| 391 | Primary tympana cum subito non adparentia raucis |
| 392 | Primary obstrepuere sonis, et adunco tibia cornu |
| 393 | Primary tinnulaque aera sonant; redolent murraeque crocique, |
| 394 | Primary resque fide maior, coepere virescere telae |
| 395 | Primary inque hederae faciem pendens frondescere vestis. |
| 396 | Primary Pars abit in vites, et quae modo fila fuerunt, |
| 397 | Primary palmite mutantur; de stamine pampinus exit; |
| 398 | Primary purpura fulgorem pictis adcommodat uvis. |
| 399 | Primary Iamque dies exactus erat, tempusque subibat, |
| 400 | Primary quod tu nec tenebras nec possis dicere lucem, |
| 401 | Primary sed cum luce tamen dubiae confinia noctis: |
| 402 | Primary tecta repente quati pinguesque ardere videntur |
| 403 | Primary lampades et rutilis conlucere ignibus aedes |
| 404 | Primary falsaque saevarum simulacra ululare ferarum. |
| 405 | Primary Fumida iamdudum latitant per tecta sorores, |
| 406 | Primary diversaeque locis ignes ac lumina vitant; |
| 407 | Primary dumque petunt tenebras, parvos membrana per artus |
| 408 | Primary porrigitur tenuique includit bracchia pinna. |
| 409 | Primary Nec qua perdiderint veterem ratione figuram |
| 410 | Primary scire sinunt tenebrae. Non illas pluma levavit, |
| 411 | Primary sustinuere tamen se perlucentibus alis; |
| 412 | Primary conataeque loqui minimam et pro corpore vocem |
| 413 | Primary emittunt, peraguntque leves stridore querellas. |
| 414 | Primary Tectaque, non silvas celebrant lucemque perosae |
| 415 | Primary nocte volant, seroque tenent a vespere nomen. |
| 416 | Primary Tum vero totis Bacchi memorabile Thebis |
| 417 | Primary numen erat, magnasque novi matertera vires |
| 418 | Primary narrat ubique dei, de totque sororibus expers |
| 419 | Primary una doloris erat, nisi quem fecere sorores. |
| 420 | Primary Adspicit hanc natis thalamoque Athamantis habentem |
| 421 | Primary sublimes animos et alumno numine Iuno, |
| 422 | Primary nec tulit, et secum “potuit de paelice natus |
| 423 | Primary vertere Maeonios pelagoque inmergere nautas |
| 424 | Primary et laceranda suae nati dare viscera matri |
| 425 | Primary et triplices operire novis Minyeidas alis: |
| 426 | Primary nil poterit Iuno nisi inultos flere dolores? |
| 427 | Primary idque mihi satis est? haec una potentia nostra est? |
| 428 | Primary ipse docet, quid agam (fas est et ab hoste doceri), |
| 429 | Primary quidque furor valeat, Penthea caede satisque |
| 430 | Primary ac super ostendit: cur non stimuletur eatque |
| 431 | Primary per cognata suis exempla furoribus Ino?” |
| 432 | Primary Est via declivis funesta nubila taxo, |
| 433 | Primary ducit ad infernas per muta silentia sedes. |
| 434 | Primary Styx nebulas exhalat iners, umbraeque recentes |
| 435 | Primary descendunt illac simulacraque functa sepulcris. |
| 436 | Primary Pallor hiemsque tenent late loca senta, novique, |
| 437 | Primary qua sit iter, manes, Stygiam qua ducat ad urbem, |
| 438 | Primary ignorant, ubi sit nigri fera regia Ditis. |
| 439 | Primary Mille capax aditus et apertas undique portas |
| 440 | Primary urbs habet, utque fretum de tota flumina terra, |
| 441 | Primary sic omnes animas locus accipit ille, nec ulli |
| 442 | Primary exiguus populo est, turbamve accedere sentit. |
| 443 | Primary Errant exsangues sine corpore et ossibus umbrae, |
| 444 | Primary parsque forum celebrant, pars imi tecta tyranni, |
| 445 | Primary pars aliquas artes, antiquae imitamina vitae. |
| 446 | Primary exercent, aliam partem sua poena coercet |
| 447 | Primary Sustinet ire illuc caelesti sede relicta |
| 448 | Primary (tantum odiis iraeque dabat) Saturnia Iuno. |
| 449 | Primary Quo simul intravit sacroque a corpore pressum |
| 450 | Primary ingemuit limen, tria Cerberus extulit ora |
| 451 | Primary et tres latratus semel edidit. Illa sorores |
| 452 | Primary Nocte vocat genitas, grave et inplacabile numen. |
| 453 | Primary Carceris ante fores clausas adamante sedebant |
| 454 | Primary deque suis atros pectebant crinibus angues. |
| 455 | Primary Quam simul agnorunt inter caliginis umbras, |
| 456 | Primary surrexere deae. Sedes scelerata vocatur: |
| 457 | Primary viscera praebebat Tityos lanianda novemque |
| 458 | Primary iugeribus distentus erat; tibi, Tantale, nullae |
| 459 | Primary deprenduntur aquae, quaeque inminet, effugit arbor; |
| 460 | Primary aut petis aut urges rediturum, Sisyphe, saxum; |
| 461 | Primary volvitur Ixion et se sequiturque fugitque; |
| 462 | Primary molirique suis letum patruelibus ausae |
| 463 | Primary adsiduae repetunt, quas perdant, Belides undas. |
| 464 | Primary Quos omnes acie postquam Saturnia torva |
| 465 | Primary vidit et ante omnes Ixiona, rursus ab illo |
| 466 | Primary Sisyphon adspiciens “cur hic e fratribus” inquit |
| 467 | Primary “perpetuas patitur poenas, Athamanta superbum |
| 468 | Primary regia dives habet, qui me cum coniuge semper |
| 469 | Primary sprevit?” et exponit causas odiique viaeque, |
| 470 | Primary quidque velit. Quod vellet, erat, ne regia Cadmi |
| 471 | Primary staret, et in facinus traherent Athamanta sorores. |
| 472 | Primary Imperium, promissa, preces confundit in unum |
| 473 | Primary sollicitatque deas. Sic haec Iunone locuta, |
| 474 | Primary Tisiphone, canos ut erat turbata capillos, |
| 475 | Primary movit et obstantes reiecit ab ore colubras |
| 476 | Primary atque ita “non longis opus est ambagibus” inquit: |
| 477 | Primary “facta puta, quaecumque iubes. Inamabile regnum |
| 478 | Primary desere teque refer caeli melioris ad auras.” |
| 479 | Primary Laeta redit Iuno, quam caelum intrare parantem |
| 480 | Primary roratis lustravit aquis Thaumantias Iris. |
| 481 | Primary Nec mora, Tisiphone madefactam sanguine sumit |
| 482 | Primary inportuna facem, fluidoque cruore rubentem |
| 483 | Primary induitur pallam tortoque incingitur angue |
| 484 | Primary egrediturque domo. Luctus comitatur euntem |
| 485 | Primary et Pavor et Terror trepidoque Insania vultu. |
| 486 | Primary Limine constiterat: postes tremuisse feruntur |
| 487 | Primary Aeolii pallorque fores infecit acernas, |
| 488 | Primary solque locum fugit. Monstris exterrita coniunx, |
| 489 | Primary territus est Athamas. Tectoque exire parabant: |
| 490 | Primary obstitit infelix aditumque obsedit Erinys, |
| 491 | Primary nexaque vipereis distendens bracchia nodis |
| 492 | Primary caesariem excussit. Motae sonuere colubrae, |
| 493 | Primary parsque iacent umeris, pars circum pectora lapsae |
| 494 | Primary sibila dant saniemque vomunt linguisque coruscant. |
| 495 | Primary Inde duos mediis abrumpit crinibus angues |
| 496 | Primary pestiferaque manu raptos inmisit. At illi |
| 497 | Primary Inoosque sinus Athamanteosque pererrant |
| 498 | Primary inspirantque graves animas. Nec vulnera membris |
| 499 | Primary ulla ferunt: mens est, quae diros sentiat ictus. |
| 500 | Primary Attulerat secum liquidi quoque monstra veneni, |
| 501 | Primary oris Cerberei spumas et virus Echidnae |
| 502 | Primary erroresque vagos caecaeque oblivia mentis |
| 503 | Primary et scelus et lacrimas rabiemque et caedis amorem, |
| 504 | Primary omnia trita simul; quae sanguine mixta recenti |
| 505 | Primary coxerat aere cavo viridi versata cicuta. |
| 506 | Primary Dumque pavent illi, vergit furiale venenum |
| 507 | Primary pectus in amborum praecordiaque intima movit. |
| 508 | Primary Tum face iactata per eundem saepius orbem |
| 509 | Primary consequitur motis velociter ignibus ignes. |
| 510 | Primary Sic victrix iussique potens ad inania magni |
| 511 | Primary regna redit Ditis sumptumque recingitur anguem. |
| 512 | Primary Protinus Aeolides media furibundus in aula |
| 513 | Primary clamat “io, comites, his retia tendite silvis! |
| 514 | Primary hic modo cum gemina visa est mihi prole leaena:” |
| 515 | Primary utque ferae sequitur vestigia coniugis amens |
| 516 | Primary deque sinu matris ridentem et parva Learchum |
| 517 | Primary bracchia tendentem rapit et bis terque per auras |
| 518 | Primary more rotat fundae rigidoque infantia saxo |
| 519 | Primary discutit ora ferox. Tum denique concita mater, |
| 520 | Primary seu dolor hoc fecit seu sparsi causa veneni, |
| 521 | Primary exululat passisque fugit male sana capillis |
| 522 | Primary teque ferens parvum nudis, Melicerta, lacertis |
| 523 | Primary “euhoe Bacche” sonat. Bacchi sub nomine Iuno |
| 524 | Primary risit et “hos usus praestet tibi” dixit “alumnus.” |
| 525 | Primary Inminet aequoribus scopulus: pars ima cavatur |
| 526 | Primary fluctibus et tectas defendit ab imbribus undas, |
| 527 | Primary summa riget frontemque in apertum porrigit aequor. |
| 528 | Primary Occupat hunc (vires insania fecerat) Ino, |
| 529 | Primary seque super pontum nullo tardata timore |
| 530 | Primary mittit onusque suum; percussa recanduit unda. |
| 531 | Primary At Venus, inmeritae neptis miserata labores, |
| 532 | Primary sic patruo blandita suo est: “O numen aquarum, |
| 533 | Primary proxima cui caelo cessit, Neptune, potestas, |
| 534 | Primary magna quidem posco, sed tu miserere meorum, |
| 535 | Primary iactari quos cernis in Ionio inmenso, |
| 536 | Primary et dis adde tuis. Aliqua et mihi gratia ponto est, |
| 537 | Primary si tamen in medio quondam concreta profundo |
| 538 | Primary spuma fui Graiumque manet mihi nomen ab illa.” |
| 539 | Primary Adnuit oranti Neptunus et abstulit illis, |
| 540 | Primary quod mortale fuit, maiestatemque verendam |
| 541 | Primary inposuit nomenque simul faciemque novavit |
| 542 | Primary Leucothoeque deum cum matre Palaemona dixit. |
| 543 | Primary Sidoniae comites, quantum valuere secutae |
| 544 | Primary signa pedum, primo videre novissima saxo; |
| 545 | Primary nec dubium de morte ratae Cadmeida palmis |
| 546 | Primary deplanxere domum, scissae cum veste capillos, |
| 547 | Primary utque parum iustae nimiumque in paelice saevae |
| 548 | Primary invidiam fecere deae. Convicia Iuno |
| 549 | Primary non tulit et “faciam vos ipsas maxima” dixit |
| 550 | Primary “saevitiae monimenta meae.” Res dicta secuta est. |
| 551 | Primary Nam quae praecipue fuerat pia, “persequar” inquit |
| 552 | Primary “in freta reginam” saltumque datura moveri |
| 553 | Primary haud usquam potuit scopuloque adfixa cohaesit. |
| 554 | Primary Altera, dum solito temptat plangore ferire |
| 555 | Primary pectora, temptatos sensit riguisse lacertos; |
| 556 | Primary illa, manus ut forte tetenderat in maris undas, |
| 557 | Primary saxea facta manus in easdem porrigit undas; |
| 558 | Primary huius, ut arreptum laniabat vertice crinem, |
| 559 | Primary duratos subito digitos in crine videres: |
| 560 | Primary quo quaeque in gestu deprensa est, haesit in illo. |
| 561 | Primary Pars volucres factae; quae nunc quoque gurgite in illo |
| 562 | Primary aequora destringunt summis Ismenides alis. |
| 563 | Primary Nescit Agenorides natam parvumque nepotem |
| 564 | Primary aequoris esse deos: luctu serieque malorum |
| 565 | Primary victus et ostentis, quae plurima viderat, exit |
| 566 | Primary conditor urbe sua, tamquam fortuna locorum, |
| 567 | Primary non sua se premeret; longisque erroribus actus |
| 568 | Primary contigit Illyricos profuga cum coniuge fines. |
| 569 | Primary Iamque malis annisque graves, dum prima retractant |
| 570 | Primary fata domus releguntque suos sermone labores, |
| 571 | Primary “num sacer ille mea traiectus cuspide serpens” |
| 572 | Primary Cadmus ait “fuerat, tum, cum Sidone profectus |
| 573 | Primary vipereos sparsi per humum, nova semina, dentes? |
| 574 | Primary Quem si cura deum tam certa vindicat ira, |
| 575 | Primary ipse precor serpens in longam porrigar alvum.” |
| 576 | Primary Dixit, et ut serpens in longam tenditur alvum |
| 577 | Primary durataeque cuti squamas increscere sentit |
| 578 | Primary nigraque caeruleis variari corpora guttis. |
| 579 | Primary In pectusque cadit pronus. Commissaque in unum |
| 580 | Primary paulatim tereti tenuantur acumine crura. |
| 581 | Primary Bracchia iam restant: quae restant bracchia tendit |
| 582 | Primary et lacrimis per adhuc humana fluentibus ora |
| 583 | Primary “accede, o coniunx, accede, miserrima,” dixit |
| 584 | Primary “dumque aliquid superest de me, me tange manumque |
| 585 | Primary accipe, dum manus est, dum non totum occupat anguis!” |
| 586 | Primary Ille quidem vult plura loqui, sed lingua repente |
| 587 | Primary in partes est fissa duas: nec verba volenti |
| 588 | Primary sufficiunt, quotiensque aliquos parat edere questus, |
| 589 | Primary sibilat: hanc illi vocem natura reliquit. |
| 590 | Primary Nuda manu feriens exclamat pectora coniunx |
| 591 | Primary “Cadme, mane, teque, infelix, his exue monstris! |
| 592 | Primary Cadme, quid hoc? ubi pes, ubi sunt umerique manusque |
| 593 | Primary et color et facies et, dum loquor, omnia? cur non |
| 594 | Primary me quoque, caelestes, in eandem vertitis anguem?” |
| 595 | Primary Dixerat: ille suae lambebat coniugis ora |
| 596 | Primary inque sinus caros, veluti cognosceret, ibat |
| 597 | Primary et dabat amplexus adsuetaque colla petebat. |
| 598 | Primary Quisquis adest (aderant comites), terretur: at illa |
| 599 | Primary lubrica permulcet cristati colla draconis. |
| 600 | Primary Et subito duo sunt iunctoque volumine serpunt, |
| 601 | Primary donec in adpositi nemoris subiere latebras. |
| 602 | Primary Nunc quoque nec fugiunt hominem nec vulnere laedunt |
| 603 | Primary quidque prius fuerint, placidi meminere dracones. |
| 604 | Primary Sed tamen ambobus versae solacia formae |
| 605 | Primary magna nepos dederat, quem debellata colebat |
| 606 | Primary India, quem positis celebrabat Achaia templis. |
| 607 | Primary Solus Abantiades ab origine cretus eadem |
| 608 | Primary Acrisius superest, qui moenibus arceat urbis |
| 609 | Primary Argolicae contraque deum ferat arma genusque |
| 610 | Primary non putet esse Iovis; neque enim Iovis esse putabat |
| 611 | Primary Persea, quem pluvio Danae conceperat auro. |
| 612 | Primary Mox tamen Acrisium (tanta est praesentia veri) |
| 613 | Primary tam violasse deum quam non agnosse nepotem |
| 614 | Primary paenitet: inpositus iam caelo est alter, at alter |
| 615 | Primary viperei referens spolium memorabile monstri |
| 616 | Primary aera carpebat tenerum stridentibus alis. |
| 617 | Primary Cumque super Libycas victor penderet harenas, |
| 618 | Primary Gorgonei capitis guttae cecidere cruentae. |
| 619 | Primary Quas humus exceptas varios animavit in angues: |
| 620 | Primary unde frequens illa est infestaque terra colubris. |
| 621 | Primary Inde per inmensum ventis discordibus actus |
| 622 | Primary nunc huc, nunc illuc exemplo nubis aquosae |
| 623 | Primary fertur et ex alto seductas aethere longe |
| 624 | Primary despectat terras totumque supervolat orbem. |
| 625 | Primary Ter gelidas Arctos, ter Cancri bracchia vidit: |
| 626 | Primary saepe sub occasus, saepe est ablatus in ortus. |
| 627 | Primary Iamque cadente die, veritus se credere nocti, |
| 628 | Primary constitit Hesperio, regnis Atlantis, in orbe, |
| 629 | Primary exiguamque petit requiem, dum Lucifer ignes |
| 630 | Primary evocet Aurorae, currus Aurora diurnos. |
| 631 | Primary Hic hominum cunctis ingenti corpore praestans |
| 632 | Primary Iapetionides Atlas fuit. Ultima tellus |
| 633 | Primary rege sub hoc et pontus erat, qui Solis anhelis |
| 634 | Primary aequora subdit equis et fessos excipit axes. |
| 635 | Primary Mille greges illi totidemque armenta per herbas |
| 636 | Primary errabant, et humum vicinia nulla premebant. |
| 637 | Primary Arboreae frondes auro radiante nitentes |
| 638 | Primary ex auro ramos, ex auro poma tegebant. |
| 639 | Primary “Hospes,” ait Perseus illi, “seu gloria tangit |
| 640 | Primary te generis magni, generis mihi Iuppiter auctor; |
| 641 | Primary sive es mirator rerum, mirabere nostras. |
| 642 | Primary Hospitium requiemque peto.” Memor ille vetustae |
| 643 | Primary sortis erat: Themis hanc dederat Parnasia sortem: |
| 644 | Primary “Tempus, Atla, veniet, tua quo spoliabitur auro |
| 645 | Primary arbor, et hunc praedae titulum Iove natus habebit.” |
| 646 | Primary Id metuens solidis pomaria clauserat Atlas |
| 647 | Primary moenibus et vasto dederat servanda draconi |
| 648 | Primary arcebatque suis externos finibus omnes. |
| 649 | Primary Huic quoque “vade procul, ne longe gloria rerum, |
| 650 | Primary quam mentiris” ait, “longe tibi Iuppiter absit!” |
| 651 | Primary vimque minis addit manibusque expellere temptat |
| 652 | Primary cunctantem et placidis miscentem fortia dictis. |
| 653 | Primary Viribus inferior (quis enim par esset Atlantis |
| 654 | Primary viribus?) “at quoniam parvi tibi gratia nostra est, |
| 655 | Primary accipe munus!” ait, laevaque a parte Medusae |
| 656 | Primary ipse retro versus squalentia protulit ora. |
| 657 | Primary Quantus erat, mons factus Atlas: nam barba comaeque |
| 658 | Primary in silvas abeunt, iuga sunt umerique manusque, |
| 659 | Primary quod caput ante fuit, summo est in monte cacumen, |
| 660 | Primary ossa lapis fiunt: tum partes auctus in omnes |
| 661 | Primary crevit in inmensum (sic, di, statuistis) et omne |
| 662 | Primary cum tot sideribus caelum requievit in illo. |
| 663 | Primary Clauserat Hippotades aeterno carcere ventos, |
| 664 | Primary admonitorque operum caelo clarissimus alto |
| 665 | Primary Lucifer ortus erat. Pennis ligat ille resumptis |
| 666 | Primary parte ab utraque pedes teloque accingitur unco |
| 667 | Primary et liquidum motis talaribus aera findit. |
| 668 | Primary Gentibus innumeris circumque infraque relictis |
| 669 | Primary Aethiopum populos Cepheaque conspicit arva. |
| 670 | Primary Illic inmeritam maternae pendere linguae |
| 671 | Primary Andromedan poenas iniustus iusserat Ammon. |
| 672 | Primary Quam simul ad duras religatam bracchia cautes |
| 673 | Primary vidit Abantiades (nisi quod levis aura capillos |
| 674 | Primary moverat et tepido manabant lumina fletu, |
| 675 | Primary marmoreum ratus esset opus), trahit inscius ignes |
| 676 | Primary et stupet et visae correptus imagine formae |
| 677 | Primary paene suas quatere est oblitus in aere pennas. |
| 678 | Primary Ut stetit, “o” dixit “non istis digna catenis, |
| 679 | Primary sed quibus inter se cupidi iunguntur amantes, |
| 680 | Primary pande requirenti nomen terraeque tuumque, |
| 681 | Primary et cur vincla geras.” Primo silet illa, nec audet |
| 682 | Primary adpellare virum virgo; manibusque modestos |
| 683 | Primary celasset vultus, si non religata fuisset: |
| 684 | Primary lumina, quod potuit, lacrimis inplevit obortis. |
| 685 | Primary Saepius instanti, sua ne delicta fateri |
| 686 | Primary nolle videretur, nomen terraeque suumque, |
| 687 | Primary quantaque maternae fuerit fiducia formae, |
| 688 | Primary indicat. Et nondum memoratis omnibus unda |
| 689 | Primary insonuit, veniensque inmenso belua ponto |
| 690 | Primary inminet et latum sub pectore possidet aequor. |
| 691 | Primary Conclamat virgo: genitor lugubris et una |
| 692 | Primary mater adest, ambo miseri, sed iustius illa. |
| 693 | Primary Nec secum auxilium, sed dignos tempore fletus |
| 694 | Primary plangoremque ferunt vinctoque in corpore adhaerent, |
| 695 | Primary cum sic hospes ait: “Lacrimarum longa manere |
| 696 | Primary tempora vos poterunt: ad opem brevis hora ferendam est. |
| 697 | Primary Hanc ego si peterem Perseus Iove natus et illa, |
| 698 | Primary quam clausam inplevit fecundo Iuppiter auro, |
| 699 | Primary Gorgonis anguicomae Perseus superator et alis |
| 700 | Primary aerias ausus iactatis ire per auras, |
| 701 | Primary praeferrer cunctis certe gener. Addere tantis |
| 702 | Primary dotibus et meritum, faveant modo numina, tempto: |
| 703 | Primary ut mea sit servata mea virtute, paciscor.” |
| 704 | Primary Accipiunt legem (quis enim dubitaret?) et orant |
| 705 | Primary promittuntque super regnum dotale parentes. |
| 706 | Primary Ecce velut navis praefixo concita rostro |
| 707 | Primary sulcat aquas, iuvenum sudantibus acta lacertis, |
| 708 | Primary sic fera dimotis inpulsu pectoris undis |
| 709 | Primary tantum aberat scopulis, quantum Balearica torto |
| 710 | Primary funda potest plumbo medii transmittere caeli: |
| 711 | Primary cum subito iuvenis pedibus tellure repulsa |
| 712 | Primary arduus in nubes abiit. Ut in aequore summo |
| 713 | Primary umbra viri visa est, visa fera saevit in umbra. |
| 714 | Primary Utque Iovis praepes, vacuo cum vidit in arvo |
| 715 | Primary praebentem Phoebo liventia terga draconem, |
| 716 | Primary occupat aversum, neu saeva retorqueat ora, |
| 717 | Primary squamigeris avidos figit cervicibus ungues, |
| 718 | Primary sic celeri missus praeceps per inane volatu |
| 719 | Primary terga ferae pressit dextroque frementis in armo |
| 720 | Primary Inachides ferrum curvo tenus abdidit hamo. |
| 721 | Primary Vulnere laesa gravi modo se sublimis in auras |
| 722 | Primary attollit, modo subdit aquis, modo more ferocis |
| 723 | Primary versat apri, quem turba canum circumsona terret. |
| 724 | Primary Ille avidos morsus velocibus effugit alis |
| 725 | Primary quaque patet, nunc terga cavis super obsita conchis, |
| 726 | Primary nunc laterum costas, nunc qua tenuissima cauda |
| 727 | Primary desinit in piscem, falcato vulnerat ense. |
| 728 | Primary Belua puniceo mixtos cum sanguine fluctus |
| 729 | Primary ore vomit: maduere graves adspergine pennae. |
| 730 | Primary Nec bibulis ultra Perseus talaribus ausus |
| 731 | Primary credere, conspexit scopulum, qui vertice summo |
| 732 | Primary stantibus exstat aquis, operitur ab aequore moto. |
| 733 | Primary Nixus eo rupisque tenens iuga prima sinistra |
| 734 | Primary ter quater exegit repetita per ilia ferrum. |
| 735 | Primary Litora cum plausu clamor superasque deorum |
| 736 | Primary inplevere domos: gaudent generumque salutant |
| 737 | Primary auxiliumque domus servatoremque fatentur |
| 738 | Primary Cassiope Cepheusque pater. Resoluta catenis |
| 739 | Primary incedit virgo, pretiumque et causa laboris. |
| 740 | Primary Ipse manus hausta victrices abluit unda, |
| 741 | Primary anguiferumque caput dura ne laedat harena, |
| 742 | Primary mollit humum foliis natasque sub aequore virgas |
| 743 | Primary sternit et inponit Phorcynidos ora Medusae. |
| 744 | Primary Virga recens bibulaque etiamnum viva medulla |
| 745 | Primary vim rapuit monstri tactuque induruit huius |
| 746 | Primary percepitque novum ramis et fronde rigorem. |
| 747 | Primary At pelagi nymphae factum mirabile temptant |
| 748 | Primary pluribus in virgis et idem contingere gaudent |
| 749 | Primary seminaque ex illis iterant iactata per undas. |
| 750 | Primary Nunc quoque curaliis eadem natura remansit, |
| 751 | Primary duritiam tacto capiant ut ab aere, quodque |
| 752 | Primary vimen in aequore erat, fiat super aequora saxum. |
| 753 | Primary Dis tribus ille focos totidem de caespite ponit, |
| 754 | Primary laevum Mercurio, dextrum tibi, bellica virgo, |
| 755 | Primary ara Iovis media est. Mactatur vacca Minervae, |
| 756 | Primary alipedi vitulus, taurus tibi, summe deorum. |
| 757 | Primary protinus Andromedan et tanti praemia facti |
| 758 | Primary indotata rapit: taedas Hymenaeus Amorque |
| 759 | Primary praecutiunt, largis satiantur odoribus ignes, |
| 760 | Primary sertaque dependent tectis et ubique lyraeque |
| 761 | Primary tibiaque et cantus, animi felicia laeti |
| 762 | Primary argumenta, sonant. Reseratis aurea valvis |
| 763 | Primary atria tota patent, pulchroque instructa paratu |
| 764 | Primary Cepheni proceres ineunt convivia regis. |
| 765 | Primary Postquam epulis functi generosi munere Bacchi |
| 766 | Primary diffudere animos, cultusque genusque locorum |
| 767 | Primary quaerit Lyncides moresque animumque virorum. |
| 767 | Primary quaerit Abantiades: quaerenti protinus unus |
| 768 | Primary narrat Lyncides moresque animumque virorum |
| 769 | Primary Quae simul edocuit, “nunc, o fortissime,” dixit |
| 770 | Primary “fare, precor, Perseu, quanta virtute quibusque |
| 771 | Primary artibus abstuleris crinita draconibus ora.” |
| 772 | Primary Narrat Agenorides gelido sub Atlante iacentem |
| 773 | Primary esse locum solidae tutum munimine molis; |
| 774 | Primary cuius in introitu geminas habitasse sorores |
| 775 | Primary Phorcidas, unius partitas luminis usum. |
| 776 | Primary Id se sollerti furtim, dum traditur, astu |
| 777 | Primary supposita cepisse manu perque abdita longe |
| 778 | Primary deviaque et silvis horrentia saxa fragosis |
| 779 | Primary Gorgoneas tetigisse domos, passimque per agros |
| 780 | Primary perque vias vidisse hominum simulacra ferarumque |
| 781 | Primary in silicem ex ipsis visa conversa Medusa. |
| 782 | Primary Se tamen horrendae clipei, quem laeva gerebat, |
| 783 | Primary aere repercusso formam adspexisse Medusae, |
| 784 | Primary dumque gravis somnus colubrasque ipsamque tenebat, |
| 785 | Primary eripuisse caput collo; pennisque fugacem |
| 786 | Primary Pegason et fratrem matris de sanguine natos |
| 787 | Primary addidit et longi non falsa pericula cursus, |
| 788 | Primary quae freta, quas terras sub se vidisset ab alto |
| 789 | Primary et quae iactatis tetigisset sidera pennis. |
| 790 | Primary Ante exspectatum tacuit tamen. Excipit unus |
| 791 | Primary ex numero procerum quaerens, cur sola sororum |
| 792 | Primary gesserit alternis inmixtos crinibus angues. |
| 793 | Primary Hospes ait: “Quoniam scitaris digna relatu, |
| 794 | Primary accipe quaesiti causam. Clarissima forma |
| 795 | Primary multorumque fuit spes invidiosa procorum |
| 796 | Primary illa: neque in tota conspectior ulla capillis |
| 797 | Primary pars fuit. Inveni, qui se vidisse referret. |
| 798 | Primary Hanc pelagi rector templo vitiasse Minervae |
| 799 | Primary dicitur. Aversa est et castos aegide vultus |
| 800 | Primary nata Iovis texit; neve hoc inpune fuisset, |
| 801 | Primary Gorgoneum crinem turpes mutavit in hydros. |
| 802 | Primary Nunc quoque, ut attonitos formidine terreat hostes, |
| 803 | Primary pectore in adverso, quos fecit, sustinet angues.” |