Reader
Reader | Metamorphoses, Book 6
Metamorphoses
Ovid
Text
Position
Line 1 of 721
Waypoints
| Line Ref | Hugo Magnus | Latin |
|---|---|
| 1 | Primary Praebuerat dictis Tritonia talibus aures |
| 2 | Primary carminaque Aonidum iustamque probaverat iram. |
| 3 | Primary Tum secum “laudare parum est; laudemur et ipsae |
| 4 | Primary numina nec sperni sine poena nostra sinamus” |
| 5 | Primary Maeoniaeque animum fatis intendit Arachnes, |
| 6 | Primary quam sibi lanificae non cedere laudibus artis |
| 7 | Primary audierat. Non illa loco neque origine gentis |
| 8 | Primary clara, sed arte fuit. Pater huic Colophonius Idmon |
| 9 | Primary Phocaico bibulas tingebat murice lanas. |
| 10 | Primary Occiderat mater; sed et haec de plebe suoque |
| 11 | Primary aequa viro fuerat. Lydas tamen illa per urbes |
| 12 | Primary quaesierat studio nomen memorabile, quamvis |
| 13 | Primary orta domo parva parvis habitabat Hypaepis. |
| 14 | Primary Huius ut adspicerent opus admirabile, saepe |
| 15 | Primary deseruere sui nymphae vineta Timoli, |
| 16 | Primary deseruere suas nymphae Pactolides undas. |
| 17 | Primary Nec factas solum vestes spectare iuvabat; |
| 18 | Primary tum quoque, cum fierent: tantus decor adfuit arti. |
| 19 | Primary Sive rudem primos lanam glomerabat in orbes, |
| 20 | Primary seu digitis subigebat opus repetitaque longo |
| 21 | Primary vellera mollibat nebulas aequantia tractu, |
| 22 | Primary sive levi teretem versabat pollice fusum, |
| 23 | Primary seu pingebat acu, scires a Pallade doctam. |
| 24 | Primary Quod tamen ipsa negat, tantaque offensa magistra |
| 25 | Primary “certet” ait “mecum: nihil est, quod victa recusem.” |
| 26 | Primary Pallas anum simulat falsosque in tempora canos |
| 27 | Primary addit et infirmos, baculo quos sustinet, artus. |
| 28 | Primary Tum sic orsa loqui: “Non omnia grandior aetas, |
| 29 | Primary quae fugiamus, habet: seris venit usus ab annis. |
| 30 | Primary Consilium ne sperne meum. Tibi fama petatur |
| 31 | Primary inter mortales faciendae maxima lanae: |
| 32 | Primary cede deae veniamque tuis, temeraria, dictis |
| 33 | Primary supplice voce roga: veniam dabit illa roganti.” |
| 34 | Primary Adspicit hanc torvis inceptaque fila relinquit, |
| 35 | Primary vixque manum retinens confessaque vultibus iram |
| 36 | Primary talibus obscuram resecuta est Pallada dictis: |
| 37 | Primary “Mentis inops longaque venis confecta senecta. |
| 38 | Primary Et nimium vixisse diu nocet. Audiat istas, |
| 39 | Primary siqua tibi nurus est, siqua est tibi filia, voces. |
| 40 | Primary Consilii satis est in me mihi. Neve monendo |
| 41 | Primary profecisse putes, eadem est sententia nobis. |
| 42 | Primary Cur non ipsa venit? cur haec certamina vitat?” |
| 43 | Primary Tum dea “venit” ait, formamque removit anilem |
| 44 | Primary Palladaque exhibuit. Venerantur numina nymphae |
| 45 | Primary Mygdonidesque nurus: sola est non territa virgo. |
| 46 | Primary Sed tamen erubuit, subitusque invita notavit |
| 47 | Primary ora rubor rursusque evanuit, ut solet aer |
| 48 | Primary purpureus fieri, cum primum aurora movetur, |
| 49 | Primary et breve post tempus candescere solis ab ortu. |
| 50 | Primary Perstat in incepto stolidaeque cupidine palmae |
| 51 | Primary in sua fata ruit: neque enim Iove nata recusat, |
| 52 | Primary nec monet ulterius, nec iam certamina differt. |
| 53 | Primary Haud mora, constituunt diversis partibus ambae |
| 54 | Primary et gracili geminas intendunt stamine telas |
| 55 | Primary (tela iugo iuncta est, stamen secernit harundo); |
| 56 | Primary inseritur medium radiis subtemen acutis, |
| 57 | Primary quod digiti expediunt, atque inter stamina ductum |
| 58 | Primary percusso paviunt insecti pectine dentes. |
| 59 | Primary Utraque festinant cinctaeque ad pectora vestes |
| 60 | Primary bracchia docta movent, studio fallente laborem. |
| 61 | Primary Illic et Tyrium quae purpura sensit aenum |
| 62 | Primary texitur et tenues parvi discriminis umbrae, |
| 63 | Primary qualis ab imbre solet percussis solibus arcus |
| 64 | Primary inficere ingenti longum curvamine caelum: |
| 65 | Primary in quo diversi niteant cum mille colores, |
| 66 | Primary transitus ipse tamen spectantia lumina fallit; |
| 67 | Primary usque adeo quod tangit idem est, tamen ultima distant. |
| 68 | Primary Illic et lentum filis inmittitur aurum |
| 69 | Primary et vetus in tela deducitur argumentum. |
| 70 | Primary Cecropia Pallas scopulum Mavortis in arce |
| 71 | Primary pingit et antiquam de terrae nomine litem. |
| 72 | Primary Bis sex caelestes medio Iove sedibus altis |
| 73 | Primary augusta gravitate sedent. Sua quemque deorum |
| 74 | Primary inscribit facies: Iovis est regalis imago. |
| 75 | Primary Stare deum pelagi longoque ferire tridente |
| 76 | Primary aspera saxa facit, medioque e vulnere saxi |
| 77 | Primary exsiluisse fretum, quo pignore vindicet urbem; |
| 78 | Primary at sibi dat clipeum, dat acutae cuspidis hastam, |
| 79 | Primary dat galeam capiti, defenditur aegide pectus, |
| 80 | Primary percussamque sua simulat de cuspide terram |
| 81 | Primary edere cum bacis fetum canentis olivae |
| 82 | Primary mirarique deos: operis Victoria finis. |
| 83 | Primary Ut tamen exemplis intellegat aemula laudis, |
| 84 | Primary quod pretium speret pro tam furialibus ausis, |
| 85 | Primary quattuor in partes certamina quattuor addit, |
| 86 | Primary clara colore suo, brevibus distincta sigillis. |
| 87 | Primary Threiciam Rhodopen habet angulus unus et Haemum |
| 88 | Primary (nunc gelidi montes, mortalia corpora quondam !), |
| 89 | Primary nomina summorum sibi qui tribuere deorum. |
| 90 | Primary Altera Pygmaeae fatum miserabile matris |
| 91 | Primary pars habet: hanc Iuno victam certamine iussit |
| 92 | Primary esse gruem populisque suis indicere bella. |
| 93 | Primary Pinxit et Antigonen ausam contendere quondam |
| 94 | Primary cum magni consorte Iovis, quam regia Iuno |
| 95 | Primary in volucrem vertit; nec profuit Ilion illi |
| 96 | Primary Laomedonve pater, sumptis quin candida pennis |
| 97 | Primary ipsa sibi plaudat crepitante ciconia rostro. |
| 98 | Primary Qui superest solus, Cinyran habet angulus orbum; |
| 99 | Primary isque gradus templi, natarum membra suarum, |
| 100 | Primary amplectens saxoque iacens lacrimare videtur. |
| 101 | Primary Circuit extremas oleis pacalibus oras: |
| 102 | Primary is modus est, operisque sua facit arbore finem. |
| 103 | Primary Maeonis elusam designat imagine tauri |
| 104 | Primary Europam: verum taurum, freta vera putares. |
| 105 | Primary Ipsa videbatur terras spectare relictas |
| 106 | Primary et comites clamare suas tactumque vereri |
| 107 | Primary adsilientis aquae timidasque reducere plantas. |
| 108 | Primary Fecit et Asterien aquila luctante teneri, |
| 109 | Primary fecit olorinis Ledam recubare sub alis; |
| 110 | Primary addidit, ut satyri celatus imagine pulchram |
| 111 | Primary Iuppiter implerit gemino Nycteida fetu, |
| 112 | Primary Amphitryon fuerit, cum te, Tirynthia, cepit, |
| 113 | Primary aureus ut Danaen, Asopida luserit ignis, |
| 114 | Primary Mnemosynen pastor, varius Deoida serpens. |
| 115 | Primary Te quoque mutatum torvo, Neptune, iuvenco |
| 116 | Primary virgine in Aeolia posuit. Tu visus Enipeus |
| 117 | Primary gignis Aloidas, aries Bisaltida fallis; |
| 118 | Primary et te flava comas frugum mitissima mater |
| 119 | Primary sensit equum, sensit volucrem crinita colubris |
| 120 | Primary mater equi volucris, sensit delphina Melantho. |
| 121 | Primary Omnibus his faciemque suam faciemque locorum |
| 122 | Primary reddidit. Est illic agrestis imagine Phoebus, |
| 123 | Primary utque modo accipitris pennas, modo terga leonis |
| 124 | Primary gesserit, ut pastor Macareida luserit Issen; |
| 125 | Primary Liber ut Erigonen falsa deceperit uva, |
| 126 | Primary ut Saturnus equo geminum Chirona crearit. |
| 127 | Primary Ultima pars telae, tenui circumdata limbo, |
| 128 | Primary nexilibus flores hederis habet intertextos. |
| 129 | Primary Non illud Pallas, non illud carpere Livor |
| 130 | Primary possit opus. Doluit successu flava virago |
| 131 | Primary et rupit pictas, caelestia crimina, vestes. |
| 132 | Primary Utque Cytoriaco radium de monte tenebat, |
| 133 | Primary ter quater Idmoniae frontem percussit Arachnes. |
| 134 | Primary Non tulit infelix laqueoque animosa ligavit |
| 135 | Primary guttura. Pendentem Pallas miserata levavit |
| 136 | Primary atque ita “vive quidem, pende tamen, improba” dixit: |
| 137 | Primary “lexque eadem poenae, ne sis secura futuri, |
| 138 | Primary dicta tuo generi serisque nepotibus esto.” |
| 139 | Primary Post ea discedens sucis Hecateidos herbae |
| 140 | Primary sparsit; et extemplo tristi medicamine tactae |
| 141 | Primary defluxere comae, cum quis et naris et aures, |
| 142 | Primary fitque caput minimum, toto quoque corpore parva est: |
| 143 | Primary in latere exiles digiti pro cruribus haerent, |
| 144 | Primary cetera venter habet: de quo tamen illa remittit |
| 145 | Primary stamen et antiquas exercet aranea telas. |
| 146 | Primary Lydia tota fremit, Phrygiaeque per oppida facti |
| 147 | Primary rumor it et magnum sermonibus occupat orbem. |
| 148 | Primary Ante suos Niobe thalamos cognoverat illam, |
| 149 | Primary tum cum Maeoniam virgo Sipylumque colebat; |
| 150 | Primary nec tamen admonita est poena popularis Arachnes |
| 151 | Primary cedere caelitibus verbisque minoribus uti. |
| 152 | Primary Multa dabant animos: sed enim nec coniugis artes |
| 153 | Primary nec genus amborum magnique potentia regni |
| 154 | Primary sic placuere illi, quamvis ea cuncta placerent, |
| 155 | Primary ut sua progenies; et felicissima matrum |
| 156 | Primary dicta foret Niobe, si non sibi visa fuisset. |
| 157 | Primary Nam sata Tiresia venturi praescia Manto |
| 158 | Primary per medias fuerat divino concita motu |
| 159 | Primary vaticinata vias: “Ismenides, ite frequentes |
| 160 | Primary et date Latonae Latonigenisque duobus |
| 161 | Primary cum prece tura pia lauroque innectite crinem. |
| 162 | Primary Ore meo Latona iubet.” Paretur, et omnes |
| 163 | Primary Thebaides iussis sua tempora frondibus ornant |
| 164 | Primary turaque dant sanctis et verba precantia flammis. |
| 165 | Primary Ecce venit comitum Niobe celeberrima turba, |
| 166 | Primary vestibus intexto Phrygiis spectabilis auro, |
| 167 | Primary et, quantum ira sinit, formosa: movensque decoro |
| 168 | Primary cum capite inmissos umerum per utrumque capillos |
| 169 | Primary constitit; utque oculos circumtulit alta superbos, |
| 170 | Primary “quis furor, auditos” inquit “praeponere visis |
| 171 | Primary caelestes? aut cur colitur Latona per aras, |
| 172 | Primary numen adhuc sine ture meum est? mihi Tantalus auctor, |
| 173 | Primary cui licuit soli superorum tangere mensas, |
| 174 | Primary Pleiadum soror est genetrix mea, maximus Atlas |
| 175 | Primary est avus, aetherium qui fert cervicibus axem; |
| 176 | Primary Iuppiter alter avus socero quoque glorior illo. |
| 177 | Primary Me gentes metuunt Phrygiae, me regia Cadmi |
| 178 | Primary sub domina est, fidibusque mei commissa mariti |
| 179 | Primary moenia cum populis a meque viroque reguntur. |
| 180 | Primary In quamcumque domus adverti lumina partem, |
| 181 | Primary inmensae spectantur opes. Accedit eodem |
| 182 | Primary digna dea facies. Huc natas adice septem |
| 183 | Primary et totidem iuvenes et mox generosque nurusque. |
| 184 | Primary Quaerite nunc, habeat quam nostra superbia causam, |
| 185 | Primary nescio quoque audete satam Titanida Coeo |
| 186 | Primary Latonam praeferre mihi, cui maxima quondam |
| 187 | Primary exiguam sedem pariturae terra negavit. |
| 188 | Primary Nec caelo nec humo nec aquis dea vestra recepta est: |
| 189 | Primary exsul erat mundi, donec miserata vagantem |
| 190 | Primary “hospita tu terris erras, ego” dixit “in undis” |
| 191 | Primary instabilemque locum Delos dedit. Illa duorum |
| 192 | Primary facta parens: uteri pars haec est septima nostri. |
| 193 | Primary Sum felix: quis enim neget hoc? felixque manebo: |
| 194 | Primary hoc quoque quis dubitet? tutam me copia fecit, |
| 195 | Primary Maior sum, quam cui possit Fortuna nocere, |
| 196 | Primary multaque ut eripiat, multo mihi plura relinquet. |
| 197 | Primary Excessere metum mea iam bona. Fingite demi |
| 198 | Primary huic aliquid populo natorum posse meorum, |
| 199 | Primary non tamen ad numerum redigar spoliata duorum, |
| 200 | Primary Latonae turbam: qua quantum distat ab orba? |
| 201 | Primary Ite, satis, propere ite, sacri est laurumque capillis |
| 202 | Primary ponite.” Deponunt et sacra infecta relinquunt, |
| 203 | Primary quodque licet tacito venerantur murmure numen. |
| 204 | Primary Indignata dea est summoque in vertice Cynthi |
| 205 | Primary talibus est dictis gemina cum prole locuta: |
| 206 | Primary “En ego vestra parens, vobis animosa creatis, |
| 207 | Primary et nisi Iunoni nulli cessura dearum, |
| 208 | Primary an dea sim dubitor perque omnia saecula cultis |
| 209 | Primary arceor, o nati, nisi vos succurritis, aris. |
| 210 | Primary Nec dolor hic solus: diro convicia facto |
| 211 | Primary Tantalis adiecit vosque est postponere natis |
| 212 | Primary ausa suis, et me, quod in ipsam reccidat, orbam, |
| 213 | Primary dixit et exhibuit linguam scelerata paternam.” |
| 214 | Primary Adiectura preces erat his Latona relatis: |
| 215 | Primary “desine!” Phoebus ait: “poenae mora longa querella est.” |
| 216 | Primary Dixit idem Phoebe: celerique per aera lapsu |
| 217 | Primary contigerant tecti Calmeida nubibus arcem. |
| 218 | Primary Planus erat lateque patens prope moenia campus, |
| 219 | Primary adsiduis pulsatus equis, ubi turba rotarum |
| 220 | Primary duraque mollierat subiectas ungula glaebas. |
| 221 | Primary Pars ibi de septem genitis Amphione fortes |
| 222 | Primary conscendunt in equos Tyrioque rubentia suco |
| 223 | Primary terga premunt auroque graves moderantur habenas. |
| 224 | Primary E quibus Ismenus, qui matri sarcina quondam |
| 225 | Primary prima suae fuerat, dum certum flectit in orbem |
| 226 | Primary quadrupedis cursus spumantiaque ora coercet, |
| 227 | Primary “ei mihi!” conclamat medioque in pectore fixa |
| 228 | Primary tela gerit, frenisque manu moriente remissis |
| 229 | Primary in latus a dextro paulatim defluit armo. |
| 230 | Primary Proximus, audito sonitu per inane pharetrae, |
| 231 | Primary frena dabat Sipylus, veluti cum praescius imbris |
| 232 | Primary nube fugit visa pendentiaque undique rector |
| 233 | Primary carbasa deducit, ne qua levis effluat aura. |
| 234 | Primary Frena tamen dantem non evitabile telum |
| 235 | Primary consequitur; summaque tremens cervice sagitta |
| 236 | Primary haesit, et exstabat nudum de gutture ferrum. |
| 237 | Primary Ille, ut erat, pronus per crura admissa iubasque |
| 238 | Primary volvitur et calido tellurem sanguine foedat. |
| 239 | Primary Phaedimus infelix et aviti nominis heres |
| 240 | Primary Tantalus, ut solito finem imposuere labori, |
| 241 | Primary transierant ad opus nitidae iuvenale palaestrae; |
| 242 | Primary et iam contulerant arto luctantia nexu |
| 243 | Primary pectora pectoribus, cum tento concita nervo, |
| 244 | Primary sicut erant iuncti, traiecit utrumque sagitta. |
| 245 | Primary Ingemuere simul, simul incurvata dolore |
| 246 | Primary membra solo posuere, simul suprema iacentes |
| 247 | Primary lumina versarunt, animam simul exhalarunt. |
| 248 | Primary Adspicit Alphenor laniataque pectora plangens |
| 249 | Primary advolat, ut gelidos complexibus adlevet artus, |
| 250 | Primary inque pio cadit officio: nam Delius illi |
| 251 | Primary intima fatifero rupit praecordia ferro. |
| 252 | Primary Quod simul eductum est, pars est pulmonis in hamis |
| 253 | Primary eruta cumque anima cruor est effusus in auras. |
| 254 | Primary At non intonsum simplex Damasichthona vulnus |
| 255 | Primary adficit. Ictus erat qua crus esse incipit et qua |
| 256 | Primary mollia nervosus facit internodia poples. |
| 257 | Primary Dumque manu temptat trahere exitiabile telum, |
| 258 | Primary altera per iugulum pennis tenus acta sagitta est. |
| 259 | Primary Expulit hanc sanguis, seque eiaculatus in altum |
| 260 | Primary emicat et longe terebrata prosilit aura. |
| 261 | Primary Ultimus Ilioneus non profectura precando |
| 262 | Primary bracchia sustulerat, “di” que “o communiter omnes,” |
| 263 | Primary dixerat ignarus non omnes esse rogandos |
| 264 | Primary “parcite.” Motus erat, cum iam revocabile telum |
| 265 | Primary non fuit, arquitenens. Minimo tamen occidit ille |
| 266 | Primary vulnere, non alte percusso corde sagitta. |
| 267 | Primary Fama mali populique dolor lacrimaeque suorum |
| 268 | Primary tam subitae matrem certam fecere ruinae, |
| 269 | Primary mirantem potuisse, irascentemque, quod ausi |
| 270 | Primary hoc essent superi, quod tantum iuris haberent. |
| 271 | Primary Nam pater Amphion ferro per pectus adacto |
| 272 | Primary finierat moriens pariter cum luce dolorem. |
| 273 | Primary Heu quantum haec Niobe Niobe distabat ab illa, |
| 274 | Primary quae modo Latois populum submoverat aris |
| 275 | Primary et mediam tulerat gressus resupina per urbem, |
| 276 | Primary invidiosa suis, at nunc miseranda vel hosti. |
| 277 | Primary Corporibus gelidis incumbit et ordine nullo |
| 278 | Primary oscula dispensat natos suprema per omnes. |
| 279 | Primary A quibus ad caelum liventia bracchia tollens |
| 280 | Primary “pascere, crudelis, nostro, Latona, dolore, |
| 281 | Primary pascere” ait “satiaque meo tua pectora luctu: |
| 282 | Primary “Corque ferum satia” dixit, “per funera septem” |
| 283 | Primary efferor. Exsulta victrixque inimica triumpha. |
| 284 | Primary Cur autem victrix? miserae mihi plura supersunt, |
| 285 | Primary quam tibi felici: post tot quoque funera vinco.” |
| 286 | Primary Dixerat, et sonuit contento nervus ab arcu. |
| 287 | Primary Qui praeter Nioben unam conterruit omnes: |
| 288 | Primary illa malo est audax. Stabant cum vestibus atris |
| 289 | Primary ante toros fratrum demisso crine sorores. |
| 290 | Primary E quibus una trahens haerentia viscere tela |
| 291 | Primary imposito fratri moribunda relanguit ore: |
| 292 | Primary altera solari miseram conata parentem |
| 293 | Primary conticuit subito duplicataque vulnere tota est. |
| 294 | Primary oraque compressit, nisi postquam spiritus ibat. |
| 295 | Primary Haec frustra fugiens collabitur, illa sorori |
| 296 | Primary inmoritur, latet haec, illam trepidare videres. |
| 297 | Primary Sexque datis leto diversaque vulnera passis |
| 298 | Primary ultima restabat. Quam toto corpore mater, |
| 299 | Primary tota veste tegens “unam minimamque relinque |
| 300 | Primary de multis minimam posco” clamavit “et unam.” |
| 301 | Primary Dumque rogat, pro qua rogat, occidit. Orba resedit |
| 302 | Primary exanimes inter natos natasque virumque, |
| 303 | Primary deriguitque malis. Nullos movet aura capillos, |
| 304 | Primary in vultu color est sine sanguine, lumina maestis |
| 305 | Primary stant inmota genis, nihil est in imagine vivum. |
| 306 | Primary Ipsa quoque interius cum duro lingua palato |
| 307 | Primary congelat, et venae desistunt posse moveri; |
| 308 | Primary nec flecti cervix nec bracchia reddere motus |
| 309 | Primary nec pes ire potest; intra quoque viscera saxum est. |
| 310 | Primary Flet tamen. Et validi circumdata turbine venti |
| 311 | Primary in patriam rapta est. Ibi fixa cacumine montis |
| 312 | Primary liquitur, et lacrimas etiam nunc marmora manant. |
| 313 | Primary Tum vero cuncti manifestam numinis iram |
| 314 | Primary femina virque timent cultuque impensius omnes |
| 315 | Primary magna gemelliparae venerantur numina divae, |
| 316 | Primary utque fit, a facto propiore priora renarrant. |
| 317 | Primary E quibus unus ait: “Lyciae quoque fertilis agris |
| 318 | Primary non impune deam veteres sprevere coloni. |
| 319 | Primary Res obscura quidem est ignobilitate virorum, |
| 320 | Primary mira tamen. Vidi praesens stagnumque locumque |
| 321 | Primary prodigio notum. Nam me iam grandior aevo |
| 322 | Primary impatiensque viae genitor deducere lectos |
| 323 | Primary iusserat inde boves gentisque illius eunti |
| 324 | Primary ipse ducem dederat. Cum quo dum pascua lustro, |
| 325 | Primary ecce lacu medio sacrorum nigra favilla |
| 326 | Primary ara vetus stabat tremulis circumdata cannis. |
| 327 | Primary Restitit et pavido “faveas mihi” murmure dixit |
| 328 | Primary dux meus; et simili “faveas” ego murmure dixi. |
| 329 | Primary Naiadum Faunine foret tamen ara rogabam |
| 330 | Primary indigenaeve dei, cum talia rettulit hospes: |
| 331 | Primary “Non hac, o iuvenis, montanum numen in ara est: |
| 332 | Primary illa suam vocat hanc, cui quondam regia coniunx |
| 333 | Primary orbem interdixit, quam vix erratica Delos |
| 334 | Primary orantem accepit, tum cum levis insula nabat. |
| 335 | Primary Illic incumbens cum Palladis arbore palmae |
| 336 | Primary edidit invita geminos Latona noverca. |
| 337 | Primary Hinc quoque Iunonem fugisse puerpera fertur |
| 338 | Primary inque suo portasse sinu, duo numina, natos. |
| 339 | Primary Iamque Chimaeriferae, cum sol gravis ureret arva, |
| 340 | Primary finibus in Lyciae longo dea fessa labore |
| 341 | Primary sidereo siccata sitim conlegit ab aestu, |
| 342 | Primary uberaque ebiberant avidi lactantia nati. |
| 343 | Primary Forte lacum mediocris aquae prospexit in imis |
| 344 | Primary vallibus; agrestes illic fruticosa legebant |
| 345 | Primary vimina cum iuncis gratamque paludibus ulvam. |
| 346 | Primary Accessit positoque genu Titania terram |
| 347 | Primary pressit, ut hauriret gelidos potura liquores. |
| 348 | Primary Rustica turba vetat. Dea sic adfata vetantes: |
| 349 | Primary “Quid prohibetis aquis? usus communis aquarum est. |
| 350 | Primary Nec solem proprium natura nec aera fecit |
| 351 | Primary nec tenues undas: ad publica munera veni. |
| 352 | Primary Quae tamen ut detis, supplex peto. Non ego nostros |
| 353 | Primary abluere hic artus lassataque membra parabam, |
| 354 | Primary sed relevare sitim. Caret os umore loquentis |
| 355 | Primary et fauces arent, vixque est via vocis in illis. |
| 356 | Primary Haustus aquae mihi nectar erit, vitamque fatebor |
| 357 | Primary accepisse simul: vitam dederitis in unda. |
| 358 | Primary Hi quoque vos moveant, qui nostro bracchia tendunt |
| 359 | Primary parva sinu:” et casu tendebant bracchia nati. |
| 360 | Primary Quem non blanda deae potuissent verba movere? |
| 361 | Primary Hi tamen orantem perstant prohibere minasque, |
| 362 | Primary ni procul abscedat, conviciaque insuper addunt. |
| 363 | Primary Nec satis est, ipsos etiam pedibusque manuque |
| 364 | Primary turbavere lacus imoque e gurgite mollem |
| 365 | Primary huc illuc limum saltu movere maligno. |
| 366 | Primary Distulit ira sitim: neque enim iam filia Coei |
| 367 | Primary supplicat indignis nec dicere sustinet ultra |
| 368 | Primary verba minora dea, tollensque ad sidera palmas |
| 369 | Primary “aeternum stagno” dixit “vivatis in isto.” |
| 370 | Primary Eveniunt optata deae: iuvat esse sub undis |
| 371 | Primary et modo tota cava submergere membra palude, |
| 372 | Primary nunc proferre caput, summo modo gurgite nare, |
| 373 | Primary saepe super ripam stagni consistere, saepe |
| 374 | Primary in gelidos resilire lacus. Sed nunc quoque turpes |
| 375 | Primary litibus exercent linguas pulsoque pudore, |
| 376 | Primary quamvis sint sub aqua, sub aqua maledicere temptant. |
| 377 | Primary Vox quoque iam rauca est, inflataque colla tumescunt, |
| 378 | Primary ipsaque dilatant patulos convicia rictus. |
| 379 | Primary Terga caput tangunt, colla intercepta videntur, |
| 380 | Primary spina viret, venter, pars maxima corporis, albet, |
| 381 | Primary limosoque novae saliunt in gurgite ranae.”” |
| 382 | Primary Sic ubi nescio quis Lycia de gente virorum |
| 383 | Primary rettulit exitium, satyri reminiscitur alter, |
| 384 | Primary quem Tritoniaca Latous harundine victum |
| 385 | Primary adfecit poena. “Quid me mihi detrahis?” inquit: |
| 386 | Primary “a piget a non est” clamabat “tibia tanti.” |
| 387 | Primary Clamanti cutis est summos direpta per artus, |
| 388 | Primary nec quicquam nisi vulnus erat; cruor undique manat, |
| 389 | Primary detectique patent nervi, trepidaeque sine ulla |
| 390 | Primary pelle micant venae; salientia viscera posses |
| 391 | Primary et perlucentes numerare in pectore fibras. |
| 392 | Primary Illum ruricolae, silvarum numina, fauni |
| 393 | Primary et satyri fratres et tunc quoque carus Olympus |
| 394 | Primary et nymphae flerunt, et quisquis montibus illis |
| 395 | Primary lanigerosque greges armentaque bucera pavit. |
| 396 | Primary Fertilis inmaduit madefactaque terra caducas |
| 397 | Primary concepit lacrimas ac venis perbibit imis; |
| 398 | Primary quas ubi fecit aquam, vacuas emisit in auras. |
| 399 | Primary Inde petens rapidum ripis declivibus aequor |
| 400 | Primary Marsya nomen habet, Phrygiae liquidissimus amnis. |
| 401 | Primary Talibus extemplo redit ad praesentia dictis |
| 402 | Primary vulgus et exstinctum cum stirpe Amphiona luget. |
| 403 | Primary Mater in invidia est. Hanc tunc quoque dicitur unus |
| 404 | Primary flesse Pelops, umeroque, suas a pectore postquam |
| 405 | Primary deduxit vestes ebur ostendisse sinistro. |
| 406 | Primary Concolor hic umerus nascendi tempore dextro |
| 407 | Primary corporeusque fuit: manibus mox caesa paternis |
| 408 | Primary membra ferunt iunxisse deos; aliisque repertis, |
| 409 | Primary qui locus est iuguli medius summique lacerti, |
| 410 | Primary defuit. Impositum est non comparentis in usum |
| 411 | Primary partis ebur, factoque Pelops fuit integer illo. |
| 412 | Primary Finitimi proceres coeunt, urbesque propinquae |
| 413 | Primary oravere suos ire ad solacia reges, |
| 414 | Primary Argosque et Sparte Pelopeiadesque Mycenae |
| 415 | Primary et nondum torvae Calydon invisa Dianae |
| 416 | Primary Orchomenosque ferax et nobilis aere Corinthus |
| 417 | Primary Messeneque ferox Patraeque humilesque Cleonae |
| 418 | Primary et Nelea Pylos, neque adhuc Pittheia Troezen, |
| 419 | Primary quaeque urbes aliae bimari clauduntur ab Isthmo |
| 420 | Primary exteriusque sitae bimari spectantur ab Isthmo. |
| 421 | Primary Credere quis posset? solae cessastis Athenae. |
| 422 | Primary Obstitit officio bellum, subvectaque ponto |
| 423 | Primary barbara Mopsopios terrebant agmina muros. |
| 424 | Primary Threicius Tereus haec auxiliaribus armis |
| 425 | Primary fuderat et clarum vincendo nomen habebat. |
| 426 | Primary Quem sibi Pandion opibusque virisque potentem |
| 427 | Primary et genus a magno ducentem forte Gradivo |
| 428 | Primary conubio Procnes iunxit. Non pronuba Iuno, |
| 429 | Primary non Hymenaeus adest, non illi Gratia lecto. |
| 430 | Primary Eumenides tenuere faces de funere raptas, |
| 431 | Primary Eumenides stravere torum, tectoque profanus |
| 432 | Primary incubuit bubo thalamique in culmine sedit. |
| 433 | Primary Hac ave coniuncti Procne Tereusque, parentes |
| 434 | Primary hac ave sunt facti. Gratata est scilicet illis |
| 435 | Primary Thracia, disque ipsi grates egere diemque, |
| 436 | Primary quaque data est claro Pandione nata tyranno, |
| 437 | Primary quaque erat ortus Itys, festum iussere vocari. |
| 438 | Primary Usque adeo latet utilitas. Iam tempora Titan |
| 439 | Primary quinque per autumnos repetiti duxerat anni, |
| 440 | Primary cum blandita viro Procne “si gratia” dixit |
| 441 | Primary “ulla mea est, vel me visendam mitte sorori, |
| 442 | Primary vel soror huc veniat! redituram tempore parvo |
| 443 | Primary promittes socero: magni mihi muneris instar |
| 444 | Primary germanam vidisse dabis.” Iubet ille carinas |
| 445 | Primary in freta deduci veloque et remige portus |
| 446 | Primary Cecropios intrat Piraeaque litora tangit. |
| 447 | Primary Ut primum soceri data copia, dextera dextrae |
| 448 | Primary iungitur, et fausto committitur omine sermo. |
| 449 | Primary Coeperat adventus causam, mandata referre |
| 450 | Primary coniugis et celeres missae spondere recursus: |
| 451 | Primary ecce venit magno dives Philomela paratu, |
| 452 | Primary divitior forma: quales audire solemus |
| 453 | Primary naidas et dryadas mediis incedere silvis, |
| 454 | Primary si modo des illis cultus similesque paratus. |
| 455 | Primary Non secus exarsit conspecta virgine Tereus, |
| 456 | Primary quam siquis canis ignem supponat aristis, |
| 457 | Primary aut frondem positasque cremet faenilibus herbas. |
| 458 | Primary Digna quidem facies: sed et hunc innata libido |
| 459 | Primary exstimulat, pronumque genus regionibus illis |
| 460 | Primary in venerem est: flagrat vitio gentisque suoque. |
| 461 | Primary Impetus est illi comitum corrumpere curam |
| 462 | Primary nutricisque fidem, nec non ingentibus ipsam |
| 463 | Primary sollicitare datis totumque impendere regnum, |
| 464 | Primary aut rapere et saevo raptam defendere bello—, |
| 465 | Primary et nihil est quod non effreno captus amore |
| 466 | Primary ausit nec capiunt inclusas pectora flammas. |
| 467 | Primary Iamque moras male fert cupidoque revertitur ore |
| 468 | Primary ad mandata Procnes, et agit sua vota sub illa. |
| 469 | Primary Facundum faciebat amor: quotiensque rogabat |
| 470 | Primary ulterius iusto Procnen ita velle ferebat. |
| 471 | Primary Addidit et lacrimas, tamquam mandasset et illas. |
| 472 | Primary Pro superi, quantum mortalia pectora caecae |
| 473 | Primary noctis habent! ipso sceleris molimine Tereus |
| 474 | Primary creditur esse pius laudemque a crimine sumit. |
| 475 | Primary Quid quod idem Philomela cupit patriosque lacertis |
| 476 | Primary blanda tenens umeros, ut eat visura sororem, |
| 477 | Primary perque suam contraque suam petit ipsa salutem. |
| 478 | Primary Spectat eam Tereus praecontrectatque videndo |
| 479 | Primary osculaque et collo circumdata bracchia cernens |
| 480 | Primary omnia pro stimulis facibusque ciboque furoris |
| 481 | Primary accipit; et quotiens amplectitur illa parentem, |
| 482 | Primary esse parens vellet: neque enim minus impius esset. |
| 483 | Primary Vincitur ambarum genitor prece. Gaudet agitque |
| 484 | Primary illa patri grates et successisse duabus |
| 485 | Primary id putat infelix, quod erit lugubre duabus. |
| 486 | Primary Iam labor exiguus Phoebo restabat, equique |
| 487 | Primary pulsabant pedibus spatium declivis Olympi: |
| 488 | Primary regales epulae mensis et Bacchus in auro |
| 489 | Primary ponitur; hinc placido dantur sua corpora somno. |
| 490 | Primary At rex Odrysius, quamvis secessit, in illa |
| 491 | Primary aestuat, et, repetens faciem motusque manusque, |
| 492 | Primary qualia vult fingit quae nondum vidit, et ignes |
| 493 | Primary ipse suos nutrit, cura removente soporem. |
| 494 | Primary Lux erat, et generi dextram complexus euntis |
| 495 | Primary Pandion comitem lacrimis commendat obortis: |
| 496 | Primary “Hanc ego, care gener, quoniam pia causa coegit |
| 497 | Primary et voluere ambae, voluisti tu quoque, Tereu, |
| 498 | Primary do tibi, perque fidem cognataque pectora supplex, |
| 499 | Primary per superos oro, patrio ut tuearis amore |
| 500 | Primary et mihi sollicitae lenimen dulce senectae |
| 501 | Primary quam primum (omnis erit nobis mora longa) remittas. |
| 502 | Primary Tu quoque quam primum (satis est procul esse sororem) |
| 503 | Primary si pietas ulla est, ad me, Philomela, redito.” |
| 504 | Primary Mandabat pariterque suae dabat oscula natae, |
| 505 | Primary et lacrimae mites inter mandata cadebant. |
| 506 | Primary Utque fide pignus dextras utriusque poposcit |
| 507 | Primary inter seque datas iunxit natamque nepotemque |
| 508 | Primary absentes pro se memori rogat ore salutent; |
| 509 | Primary supremumque vale pleno singultibus ore |
| 510 | Primary vix dixit timuitque suae praesagia mentis. |
| 511 | Primary Ut semel imposita est pictae Philomela carinae, |
| 512 | Primary admotumque fretum remis tellusque repulsa est, |
| 513 | Primary “vicimus” exclamat, “mecum mea vota feruntur” |
| 514 | Primary exsultatque et vix animo sua gaudia differt |
| 515 | Primary barbarus et nusquam lumen detorquet ab illa, |
| 516 | Primary non aliter, quam cum pedibus praedator obuncis |
| 517 | Primary deposuit nido leporem Iovis ales in alto: |
| 518 | Primary nulla fuga est capto, spectat sua praemia raptor. |
| 519 | Primary Iamque iter effectum, iamque in sua litora fessis |
| 520 | Primary puppibus exierant, cum rex Pandione natam |
| 521 | Primary in stabula alta trahit, silvis obscura vetustis, |
| 522 | Primary atque ibi pallentem trepidamque et cuncta timentem |
| 523 | Primary et iam cum lacrimis, ubi sit germana, rogantem |
| 524 | Primary includit: fassusque nefas et virginem et unam |
| 525 | Primary vi superat frustra clamato saepe parente, |
| 526 | Primary saepe sorore sua, magnis super omnia divis. |
| 527 | Primary Illa tremit velut agna pavens, quae saucia cani |
| 528 | Primary ore excussa lupi nondum sibi tuta videtur, |
| 529 | Primary utque columba suo madefactis sanguine plumis |
| 530 | Primary horret adhuc avidosque timet, quibus haeserat, ungues. |
| 531 | Primary Mox ubi mens rediit, passos laniata capillos, |
| 532 | Primary lugenti similis, caesis plangore lacertis, |
| 533 | Primary intendens palmas “o diris barbare factis, |
| 534 | Primary o crudelis” ait “nec te mandata parentis |
| 535 | Primary cum lacrimis movere piis nec cura sororis |
| 536 | Primary nec mea virginitas nec coniugialia iura! |
| 537 | Primary Omnia turbasti: paelex ego facta sororis, |
| 538 | Primary tu geminus coniunx, hostis mihi debita Procne. |
| 539 | Primary Quin animam hanc, ne quod facinus tibi, perfide, restet, |
| 540 | Primary eripis? atque utinam fecisses ante nefandos |
| 541 | Primary concubitus vacuas habuissem criminis umbras. |
| 542 | Primary Si tamen haec superi cernunt, si numina divum |
| 543 | Primary sunt aliquid, si non perierunt omnia mecum, |
| 544 | Primary quandocumque mihi poenas dabis. Ipsa pudore |
| 545 | Primary proiecto tua facta loquar. Si copia detur, |
| 546 | Primary in populos veniam; si silvis clausa tenebor, |
| 547 | Primary implebo silvas et conscia saxa movebo: |
| 548 | Primary audiet haec aether, et si deus ullus in illo est.” |
| 549 | Primary Talibus ira feri postquam commota tyranni |
| 550 | Primary nec minor hac metus est, causa stimulatus utraque |
| 551 | Primary quo fuit accinctus, vagina liberat ensem |
| 552 | Primary arreptamque coma flexis post terga lacertis |
| 553 | Primary vincla pati cogit. Iugulum Philomela parabat |
| 554 | Primary spemque suae mortis viso conceperat ense: |
| 555 | Primary ille indignantem et nomen patris usque vocantem |
| 556 | Primary luctantemque loqui comprensam forcipe linguam |
| 557 | Primary abstulit ense fero. Radix micat ultima linguae, |
| 558 | Primary ipsa iacet terraeque tremens inmurmurat atrae; |
| 559 | Primary utque salire solet mutilatae cauda colubrae, |
| 560 | Primary palpitat et moriens dominae vestigia quaerit. |
| 561 | Primary Hoc quoque post facinus (vix ausim credere) fertur |
| 562 | Primary saepe sua lacerum repetisse libidine corpus. |
| 563 | Primary Sustinet ad Procnen post talia facta reverti. |
| 564 | Primary Coniuge quae viso germanam quaerit: at ille |
| 565 | Primary dat gemitus fictos commentaque funera narrat, |
| 566 | Primary et lacrimae fecere fidem. Velamima Procne |
| 567 | Primary deripit ex umeris auro fulgentia lato |
| 568 | Primary induiturque atras vestes et inane sepulcrum |
| 569 | Primary constituit falsisque piacula manibus infert |
| 570 | Primary et luget non sic lugendae fata sororis. |
| 571 | Primary Signa deus bis sex acto lustraverat anno. |
| 572 | Primary Quid faciat Philomela? fugam custodia claudit, |
| 573 | Primary structa rigent solido stabulorum moenia saxo, |
| 574 | Primary os mutum facti caret indice. Grande doloris |
| 575 | Primary ingenium est, miserisque venit sollertia rebus. |
| 576 | Primary Stamina barbarica suspendit callida tela |
| 577 | Primary purpureasque notas filis intexuit albis, |
| 578 | Primary indicium sceleris; perfectaque tradidit uni, |
| 579 | Primary utque ferat dominae gestu rogat: illa rogata |
| 580 | Primary pertulit ad Procnen, nec scit, quid tradat in illis. |
| 581 | Primary Evolvit vestes saevi matrona tyranni |
| 582 | Primary fortunaeque suae carmen miserabile legit |
| 583 | Primary et (mirum potuisse) silet. Dolor ora repressit, |
| 584 | Primary verbaque quaerenti satis indignantia linguae |
| 585 | Primary defuerunt; nec flere vacat, sed fasque nefasque |
| 586 | Primary confusura ruit, poenaeque in imagine tota est. |
| 587 | Primary Tempus erat, quo sacra solent trieterica Bacchi |
| 588 | Primary Sithoniae celebrare nurus: nox conscia sacris. |
| 589 | Primary Nocte sonat Rhodope tinnitibus aeris acuti, |
| 590 | Primary nocte sua est egressa domo regina deique |
| 591 | Primary ritibus instruitur furialiaque accipit arma. |
| 592 | Primary Vite caput tegitur, lateri cervina sinistro |
| 593 | Primary vellera dependent, umero levis incubat hasta. |
| 594 | Primary Concita per silvas turba comitante suarum |
| 595 | Primary terribilis Procne furiisque agitata doloris, |
| 596 | Primary Bacche, tuas simulat. Venit ad stabula avia tandem |
| 597 | Primary exululatque euhoeque sonat portasque refringit |
| 598 | Primary germanamque rapit; raptaeque insignia Bacchi |
| 599 | Primary induit et vultus hederarum frondibus abdit |
| 600 | Primary attonitamque trahens intra sua moenia ducit. |
| 601 | Primary Ut sensit tetigisse domum Philomela nefandam, |
| 602 | Primary horruit infelix totoque expalluit ore. |
| 603 | Primary Nacta locum Procne sacrorum pignera demit |
| 604 | Primary oraque develat miserae pudibunda sororis |
| 605 | Primary amplexumque petit. Sed non attollere contra |
| 606 | Primary sustinet haec oculos, paelex sibi visa sororis, |
| 607 | Primary deiectoque in humum vultu iurare volenti |
| 608 | Primary testarique deos, per vim sibi dedecus illud |
| 609 | Primary illatum, pro voce manus fuit. Ardet et iram |
| 610 | Primary non capit ipsa suam Procne; fletumque sororis |
| 611 | Primary corripiens “non est lacrimis hoc” inquit “agendum, |
| 612 | Primary sed ferro, sed si quid habes, quod vincere ferrum |
| 613 | Primary possit. In omne nefas ego me, germana, paravi. |
| 614 | Primary Aut ego, cum facibus regalia tecta cremabo, |
| 615 | Primary artificem mediis inmittam Terea flammis, |
| 616 | Primary aut linguam, aut oculos et quae tibi membra pudorem |
| 617 | Primary abstulerunt, ferro rapiam, aut per vulnera mille |
| 618 | Primary sontem animam expellam. Magnum quodcumque paravi: |
| 619 | Primary quid sit, adhuc dubito.” Peragit dum talia Procne, |
| 620 | Primary ad matrem veniebat Itys. Quid possit, ab illo |
| 621 | Primary admonita est: oculisque tuens inmitibus “a quam |
| 622 | Primary es similis patri” dixit. Nec plura locuta |
| 623 | Primary triste parat facinus tacitaque exaestuat ira. |
| 624 | Primary Ut tamen accessit natus matrique salutem |
| 625 | Primary attulit et parvis adduxit colla lacertis |
| 626 | Primary mixtaque blanditiis puerilibus oscula iunxit, |
| 627 | Primary mota quidem est genetrix infractaque constitit ira |
| 628 | Primary invitique oculi lacrimis maduere coactis: |
| 629 | Primary sed simul ex nimia mentem pietate labare |
| 630 | Primary sensit, ab hoc iterum est ad vultus versa sororis |
| 631 | Primary inque vicem spectans ambos “cur admovet” inquit |
| 632 | Primary “alter blanditias, rapta silet altera lingua? |
| 633 | Primary Quam vocat hic matrem, cur non vocat illa sororem? |
| 634 | Primary Cui sis nupta, vide, Pandione nata, marito. |
| 635 | Primary Degeneras: scelus est pietas in coniuge Tereo.” |
| 636 | Primary Nec mora, traxit Ityn, veluti Gangetica cervae |
| 637 | Primary lactentem fetum per silvas tigris opacas. |
| 638 | Primary Utque domus altae partem tenuere remotam, |
| 639 | Primary tendentemque manus et iam sua fata videntem |
| 640 | Primary et “mater, mater” clamantem et colla petentem |
| 641 | Primary ense ferit Procne, lateri qua pectus adhaeret, |
| 642 | Primary nec vultum vertit. Satis illi ad fata vel unum |
| 643 | Primary vulnus erat: iugulum ferro Philomela resolvit. |
| 644 | Primary Vivaque adhuc animaeque aliquid retinentia membra |
| 645 | Primary dilaniant. Pars inde cavis exsultat aenis, |
| 646 | Primary pars veribus stridunt: manant penetralia tabo. |
| 647 | Primary His adhibet coniunx ignarum Terea mensis |
| 648 | Primary et patrii moris sacrum mentita, quod uni |
| 649 | Primary fas sit adire viro, comites famulosque removit. |
| 650 | Primary Ipse sedens solio Tereus sublimis avito |
| 651 | Primary vescitur inque suam sua viscera congerit alvum. |
| 652 | Primary Tantaque nox animi est, “Ityn huc accersite” dixit. |
| 653 | Primary Dissimulare nequit crudelia gaudia Procne, |
| 654 | Primary iamque suae cupiens exsistere nuntia cladis, |
| 655 | Primary “intus habes, quem poscis” ait. Circumspicit ille |
| 656 | Primary atque ubi sit quaerit. Quaerenti iterumque vocanti, |
| 657 | Primary sicut erat sparsis furiali caede capillis, |
| 658 | Primary prosiluit Ityosque caput Philomela cruentum |
| 659 | Primary misit in ora patris: nec tempore maluit ullo |
| 660 | Primary posse loqui et mentis testari gaudia dictis. |
| 661 | Primary Thracius ingenti mensas clamore repellit |
| 662 | Primary vipereasque ciet Stygia de valle sorores; |
| 663 | Primary et modo, si posset reserato pectore diras |
| 664 | Primary egerere inde dapes inmersaque viscera gestit, |
| 665 | Primary flet modo seque vocat bustum miserabile nati, |
| 666 | Primary nunc sequitur nudo genitas Pandione ferro. |
| 667 | Primary Corpora Cecropidum pennis pendere putares: |
| 668 | Primary pendebant pennis. Quarum petit altera silvas, |
| 669 | Primary altera tecta subit; neque adhuc de pectore caedis |
| 670 | Primary excessere notae, signataque sanguine pluma est. |
| 671 | Primary Ille dolore suo poenaeque cupidine velox |
| 672 | Primary vertitur in volucrem, cui stant in vertice cristae; |
| 673 | Primary prominet inmodicum pro longa cuspide rostrum: |
| 674 | Primary nomen epops volucri, facies armata videtur. |
| 675 | Primary Hic dolor ante diem longaeque extrema senectae |
| 676 | Primary tempora Tartareas Pandiona misit ad umbras. |
| 677 | Primary Sceptra loci rerumque capit moderamen Erechtheus, |
| 678 | Primary iustitia dubium validisne potentior armis. |
| 679 | Primary Quattuor ille quidem iuvenes totidemque crearat |
| 680 | Primary femineae sortis: sed erat par forma duarum. |
| 681 | Primary E quibus Aeolides Cephalus te coniuge felix, |
| 682 | Primary Procri, fuit; Boreae Tereus Thracesque nocebant, |
| 683 | Primary dilectaque diu caruit deus Orithyia, |
| 684 | Primary dum rogat et precibus mavult quam viribus uti. |
| 685 | Primary Ast ubi blanditiis agitur nihil, horridus ira, |
| 686 | Primary quae solita est illi nimiumque domestica vento, |
| 687 | Primary “et merito!” dixit: “quid enim mea tela reliqui, |
| 688 | Primary saevitiam et vires iramque animosque minaces, |
| 689 | Primary admovique preces, quarum me dedecet usus? |
| 690 | Primary Apta mihi vis est: vi tristia nubila pello, |
| 691 | Primary vi freta concutio nodosaque robora verto |
| 692 | Primary induroque nives et terras grandine pulso. |
| 693 | Primary Idem ego cum fratres caelo sum nactus aperto |
| 694 | Primary (nam mihi campus is est), tanto molimine luctor, |
| 695 | Primary ut medius nostris concursibus insonet aether |
| 696 | Primary exsiliantque cavis elisi nubibus ignes. |
| 697 | Primary Idem ego cum subii convexa foramina terrae |
| 698 | Primary supposuique ferox imis mea terga cavernis, |
| 699 | Primary sollicito manes totumque tremoribus orbem. |
| 700 | Primary Hac ope debueram thalamos petiisse, socerque |
| 701 | Primary non orandus erat, vi sed faciendus Erechtheus.” |
| 702 | Primary Haec Boreas aut his non inferiora locutus |
| 703 | Primary excussit pennas: quarum iactatibus omnis |
| 704 | Primary adflata est tellus latumque perhorruit aequor. |
| 705 | Primary Pulvereamque trahens per summa cacumina pallam |
| 706 | Primary verrit humum pavidamque metu caligine tectus |
| 707 | Primary Orithyian amans fulvis amplectitur alis. |
| 708 | Primary Dum volat, arserunt agitati fortius ignes. |
| 709 | Primary Nec prius aerii cursus suppressit habenas, |
| 710 | Primary quam Ciconum tenuit populos et moenia raptor. |
| 711 | Primary Illic et gelidi coniunx Actaea tyranni |
| 712 | Primary et genetrix facta est, partus enixa gemellos, |
| 713 | Primary cetera qui matris, pennas genitoris haberent. |
| 714 | Primary Non tamen has una memorant cum corpore natas, |
| 715 | Primary barbaque dum rutilis aberat subnixa capillis, |
| 716 | Primary implumes Calaisque puer Zetesque fuerunt. |
| 717 | Primary Mox pariter pennae ritu coepere volucrum |
| 718 | Primary cingere utrumque latus, pariter flavescere malae. |
| 719 | Primary Ergo ubi concessit tempus puerile iuventae, |
| 720 | Primary vellera cum Minyis nitido radiantia villo |
| 721 | Primary per mare non notum prima petiere carina. |