Reader
Reader | Metamorphoses, Book 8
Metamorphoses
Ovid
Text
Position
Line 1 of 884
Waypoints
| Line Ref | Hugo Magnus | Latin |
|---|---|
| 1 | Primary Iam nitidum retegente diem noctisque fugante |
| 2 | Primary tempora Lucifero cadit eurus, et umida surgunt |
| 3 | Primary nubila: dant placidi cursum redeuntibus austri |
| 4 | Primary Aeacidis Cephaloque, quibus feliciter acti |
| 5 | Primary ante exspectatum portus tenuere petitos. |
| 6 | Primary Interea Minos Lelegeia litora vastat |
| 7 | Primary praetemptatque sui vires Mavortis in urbe |
| 8 | Primary Alcathoi, quam Nisus habet, cui splendidus ostro |
| 9 | Primary inter honoratos medioque in vertice canos |
| 10 | Primary crinis inhaerebat, magni fiducia regni. |
| 11 | Primary Sexta resurgebant orientis cornua lunae, |
| 12 | Primary et pendebat adhuc belli fortuna: diuque |
| 13 | Primary inter utrumque volat dubiis Victoria pennis. |
| 14 | Primary Regia turris erat vocalibus addita muris, |
| 15 | Primary in quibus auratam proles Letoia fertur |
| 16 | Primary deposuisse lyram: saxo sonus eius inhaesit. |
| 17 | Primary Saepe illuc solita est ascendere filia Nisi |
| 18 | Primary et petere exiguo resonantia saxa lapillo, |
| 19 | Primary tum cum pax esset: bello quoque saepe solebat |
| 20 | Primary spectare ex illa rigidi certamina Martis. |
| 21 | Primary Iamque mora belli procerum quoque nomina norat |
| 22 | Primary armaque equosque habitusque Cydonaeasque pharetras. |
| 23 | Primary Noverat ante alios faciem ducis Europaei, |
| 24 | Primary plus etiam, quam nosse sat est. Hac iudice Minos, |
| 25 | Primary seu caput abdiderat cristata casside pennis, |
| 26 | Primary in galea formosus erat; seu sumpserat aere |
| 27 | Primary fulgentem clipeum, clipeum sumpsisse decebat. |
| 28 | Primary Torserat adductis hastilia lenta lacertis: |
| 29 | Primary laudabat virgo iunctam cum viribus artem. |
| 30 | Primary Imposito calamo patulos sinuaverat arcus: |
| 31 | Primary sic Phoebum sumptis iurabat stare sagittis. |
| 32 | Primary Cum vero faciem dempto nudaverat aere |
| 33 | Primary purpureusque albi stratis insignia pictis |
| 34 | Primary terga premebat equi spumantiaque ora regebat, |
| 35 | Primary vix sua, vix sanae virgo Niseia compos |
| 36 | Primary mentis erat. Felix iaculum, quod tangeret ille, |
| 37 | Primary quaeque manu premeret, felicia frena vocabat. |
| 38 | Primary Impetus est illi, liceat modo, ferre per agmen |
| 39 | Primary virgineos hostile gradus, est impetus illi |
| 40 | Primary turribus e summis in Gnosia mittere corpus |
| 41 | Primary castra, vel aeratas hosti recludere portas, |
| 42 | Primary vel siquid Minos aliud velit. Utque sedebat |
| 43 | Primary candida Dictaei spectans tentoria regis, |
| 44 | Primary “laeter,” ait “doleamne geri lacrimabile bellum, |
| 45 | Primary in dubio est. Doleo, quod Minos hostis amanti est: |
| 46 | Primary sed nisi bella forent, numquam mihi cognitus esset. |
| 47 | Primary Me tamen accepta poterat deponere bellum |
| 48 | Primary obside, me comitem, me pacis pignus haberet. |
| 49 | Primary Si quae te peperit, talis, pulcherrime rerum, |
| 50 | Primary qualis es ipsa fuit, merito deus arsit in illa. |
| 51 | Primary O ego ter felix, si pennis lapsa per auras |
| 52 | Primary Gnosiaci possem castris insistere regis |
| 53 | Primary fassaque me flammasque meas, qua dote, rogarem, |
| 54 | Primary vellet emi! tantum patrias ne posceret arces. |
| 55 | Primary Nam pereant potius sperata cubilia, quam sim |
| 56 | Primary proditione potens! — Quamvis saepe utile vinci |
| 57 | Primary victoris placidi fecit clementia multis: |
| 58 | Primary iusta gerit certe pro nato bella perempto |
| 59 | Primary et causaque valet causamque tenentibus armis, |
| 60 | Primary et, puto, vincemur. Quis enim manet exitus urbem, |
| 61 | Primary cum suus haec illi reserabit moenia Mavors |
| 62 | Primary et non noster amor? Melius sine caede moraque |
| 63 | Primary impensaque sui poterit superare cruoris. |
| 64 | Primary Non metuam certe, ne quis tua pectora, Minos, |
| 65 | Primary vulneret imprudens. Quis enim tam durus, ut in te |
| 66 | Primary dirigere inmitem non inscius audeat hastam? |
| 67 | Primary Coepta placent, et stat sententia tradere mecum |
| 68 | Primary dotalem patriam finemque imponere bello. |
| 69 | Primary Verum velle parum est! Aditus custodia servat |
| 70 | Primary claustraque portarum genitor tenet: hunc ego solum |
| 71 | Primary infelix timeo, solus mea vota moratur. |
| 72 | Primary Di facerent, sine patre forem! — Sibi quisque profecto |
| 73 | Primary est deus: ignavis precibus Fortuna repugnat. |
| 74 | Primary Altera iamdudum succensa cupidine tanto |
| 75 | Primary perdere gauderet quodcumque obstaret amori. |
| 76 | Primary Et cur ulla foret me fortior? Ire per ignes |
| 77 | Primary et gladios ausim. Nec in hoc tamen ignibus ullis |
| 78 | Primary aut gladiis opus est: opus est mihi crine paterno. |
| 79 | Primary Illa mihi est auro pretiosior, illa beatam |
| 80 | Primary purpura me votique mei factura potentem.” |
| 81 | Primary Talia dicenti curarum maxima nutrix |
| 82 | Primary nox intervenit, tenebrisque audacia crevit. |
| 83 | Primary Prima quies aderat, qua curis fessa diurnis |
| 84 | Primary pectora somnus habet: thalamos taciturna paternos |
| 85 | Primary intrat et (heu facinus!) fatali nata parentem |
| 86 | Primary crine suum spoliat praedaque potita nefanda |
| 87 | Primary fert secum spolium celeris progressaque porta |
| 88 | Primary per medios hostes (meriti fiducia tanta est) |
| 89 | Primary pervenit ad regem. Quem sic adfata paventem est: |
| 90 | Primary “Suasit amor facinus. Proles ego regia Nisi |
| 91 | Primary Scylla tibi trado patriaeque meosque penates. |
| 92 | Primary Praemia nulla peto nisi te. Cape pignus amoris |
| 93 | Primary purpureum crinem, nec me nunc tradere crinem, |
| 94 | Primary sed patrium tibi crede caput.” Scelerataque dextra |
| 95 | Primary munera porrexit. Minos porrecta refugit |
| 96 | Primary turbatusque novi respondit imagine facti: |
| 97 | Primary “Di te summoveant, o nostri infamia saecli, |
| 98 | Primary orbe suo, tellusque tibi pontusque negetur. |
| 99 | Primary Certe ego non patiar Iovis incunabula, Creten, |
| 100 | Primary qui meus est orbis, tantum contingere monstrum.” |
| 101 | Primary Dixit, et ut leges captis iustissimus auctor |
| 102 | Primary hostibus imposuit, classis retinacula solvi |
| 103 | Primary iussit et aeratas impelli remige puppes. |
| 104 | Primary Scylla freto postquam deductas nare carinas |
| 105 | Primary nec praestare ducem sceleris sibi praemia vidit, |
| 106 | Primary consumptis precibus violentam transit in iram, |
| 107 | Primary intendensque manus, passis furibunda capillis, |
| 108 | Primary “quo fugis” exclamat, “meritorum auctore relicta, |
| 109 | Primary o patriae praelate meae, praelate parenti? |
| 110 | Primary Quo fugis, inmitis? cuius victoria nostrum |
| 111 | Primary et scelus et meritum est. Nec te data munera, nec te |
| 112 | Primary noster amor movit, nec quod spes omnis in unum |
| 113 | Primary te mea congesta est? Nam quo deserta revertar? |
| 114 | Primary In patriam? Superata iacet. Sed finge manere: |
| 115 | Primary proditione mea clausa est mihi. Patris ad ora? |
| 116 | Primary Quem tibi donavi! Cives odere merentem, |
| 117 | Primary finitimi exemplum metuunt: exponimur orbae, |
| 118 | Primary terrarum nobis ut Crete sola pateret. |
| 119 | Primary Hac quoque si prohibes et nos, ingrate, relinquis, |
| 120 | Primary non genetrix Europa tibi ea, sed inhospita Syrtis, |
| 121 | Primary Armeniae tigres austroque agitata Charybdis. |
| 122 | Primary Nec Iove tu natus, nec mater imagine tauri |
| 123 | Primary ducta tua est (generis falsa est ea fabula !): verus |
| 124 | Primary et ferus et captus nullius amore iuvencae, |
| 125 | Primary qui te progenuit, taurus fuit. Exige poenas, |
| 126 | Primary Nise pater! gaudete malis, modo prodita, nostris |
| 127 | Primary moenia! nam fateor, merui et sum digna perire. |
| 128 | Primary Sed tamen ex illis aliquis, quos impia laesi, |
| 129 | Primary me perimat. Cur, qui vicisti crimine nostro, |
| 130 | Primary insequeris crimen? Scelus hoc patriaeque patrique, |
| 131 | Primary officium tibi sit. Te vere coniuge digna est, |
| 132 | Primary quae torvum ligno decepit adultera taurum |
| 133 | Primary discordemque utero fetum tulit. Ecquid ad aures |
| 134 | Primary perveniunt mea dicta tuas? An inania venti |
| 135 | Primary verba ferunt idemque tuas, ingrate, carinas? |
| 136 | Primary Iam iam Pasiphaen non est mirabile taurum |
| 137 | Primary praeposuisse tibi: tu plus feritatis habebas. |
| 138 | Primary Me miseram! properare iubet, divulsaque remis |
| 139 | Primary unda sonat; mecumque simul mea terra recedit. |
| 140 | Primary Nil agis, o frustra meritorum oblite meorum: |
| 141 | Primary insequar invitum, puppimque amplexa recurvam |
| 142 | Primary per freta longa trahar.” Vix dixerat, insilit undis |
| 143 | Primary consequiturque rates, faciente cupidine vires, |
| 144 | Primary Gnosiacaeque haeret comes invidiosa carinae. |
| 145 | Primary Quam pater ut vidit (nam iam pendebat in aura |
| 146 | Primary et modo factus erat fulvis haliaeetus alis), |
| 147 | Primary ibat, ut haerentem rostro laceraret adunco. |
| 148 | Primary Illa metu puppim dimisit, et aura cadentem |
| 149 | Primary sustinuisse levis, ne tangeret aequora, visa est. |
| 150 | Primary Pluma fuit: plumis in avem mutata vocatur |
| 151 | Primary ciris, et a tonso est hoc nomen adepta capillo. |
| 152 | Primary Vota Iovi Minos taurorum corpora centum |
| 153 | Primary solvit, ut egressus ratibus Curetida terram |
| 154 | Primary contigit, spoliis decorata est regia fixis. |
| 155 | Primary Creverat opprobrium generis, foedumque patebat |
| 156 | Primary matris adulterium monstri novitate biformis. |
| 157 | Primary Destinat hunc Minos thalamo removere pudorem |
| 158 | Primary multiplicique domo caecisque includere tectis. |
| 159 | Primary Daedalus ingenio fabrae celeberrimus artis |
| 160 | Primary ponit opus turbatque notas et lumina flexu |
| 161 | Primary ducit in errorem variarum ambage viarum. |
| 162 | Primary Non secus ac liquidis Phrygius Maeandrus in undis |
| 163 | Primary ludit et ambiguo lapsu refluitque fluitque |
| 164 | Primary occurrensque sibi venturas adspicit undas, |
| 165 | Primary et nunc ad fontes, nunc ad mare versus apertum |
| 166 | Primary incertas exercet aquas: ita Daedalus implet |
| 167 | Primary innumeras errore vias. Vixque ipse reverti |
| 168 | Primary ad limen potuit: tanta est fallacia tecti. |
| 169 | Primary Quo postquam geminam tauri iuvenisque figuram |
| 170 | Primary clausit, et Actaeo bis pastum sanguine monstrum |
| 171 | Primary tertia sors annis domuit repetita novenis, |
| 172 | Primary utque ope virginea nullis iterata priorum |
| 173 | Primary ianua difficilis filo est inventa relecto, |
| 174 | Primary protinus Aegides rapta Minoide Diam |
| 175 | Primary vela dedit comitemque suam crudelis in illo |
| 176 | Primary litore destituit. Desertae et multa querenti |
| 177 | Primary amplexus et opem Liber tulit; utque perenni |
| 178 | Primary sidere clara foret, sumptam de fronte coronam |
| 179 | Primary inmisit caelo. Tenues volat illa per auras |
| 180 | Primary dumque volat, gemmae nitidos vertuntur in ignes |
| 181 | Primary consistuntque loco specie remanente coronae, |
| 182 | Primary qui medius Nixique genu est anguemque tenentis. |
| 183 | Primary Daedalus interea Creten longumque perosus |
| 184 | Primary exsilium tactusque loci natalis amore |
| 185 | Primary clausus erat pelago. “Terras licet” inquit “et undas |
| 186 | Primary obstruat: at caelum certe patet; ibimus illac. |
| 187 | Primary Omnia possideat, non possidet aera Minos.” |
| 188 | Primary Dixit et ignotas animum dimittit in artes |
| 189 | Primary naturamque novat. Nam ponit in ordine pennas, |
| 190 | Primary a minima coeptas, longam breviore sequenti, |
| 191 | Primary ut clivo crevisse putes. Sic rustica quondam |
| 192 | Primary fistula disparibus paulatim surgit avenis. |
| 193 | Primary Tum lino medias et ceris adligat imas, |
| 194 | Primary atque ita compositas parvo curvamine flectit, |
| 195 | Primary ut veras imitetur aves. Puer Icarus una |
| 196 | Primary stabat et, ignarus sua se tractare pericla, |
| 197 | Primary ore renidenti modo, quas vaga moverat aura, |
| 198 | Primary captabat plumas, flavam modo pollice ceram |
| 199 | Primary mollibat lusuque suo mirabile patris |
| 200 | Primary impediebat opus. Postquam manus ultima coepto |
| 201 | Primary imposita est, geminas opifex libravit in alas |
| 202 | Primary ipse suum corpus motaque pependit in aura. |
| 203 | Primary Instruit et natum “medio” que “ut limite curras, |
| 204 | Primary Icare,” ait “moneo, ne, si demissior ibis, |
| 205 | Primary unda gravet pennas, si celsior, ignis adurat. |
| 206 | Primary Inter utrumque vola. Nec te spectare Booten |
| 207 | Primary aut Helicen iubeo strictumque Orionis ensem: |
| 208 | Primary me duce carpe viam.” Pariter praecepta volandi |
| 209 | Primary tradit et ignotas umeris accommodat alas. |
| 210 | Primary Inter opus monitusque genae maduere seniles, |
| 211 | Primary et patriae tremuere manus. Dedit oscula nato |
| 212 | Primary non iterum repetenda suo, pennisque levatus |
| 213 | Primary ante volat comitique timet, velut ales, ab alto |
| 214 | Primary quae teneram prolem produxit in aera nido, |
| 215 | Primary hortaturque sequi damnosasque erudit artes |
| 216 | Primary et movet ipse suas et nati respicit alas. |
| 217 | Primary Hos aliquis tremula dum captat harundine pisces, |
| 218 | Primary aut pastor baculo stivave innixus arator |
| 219 | Primary vidit et obstipuit, quique aethera carpere possent |
| 220 | Primary credidit esse deos. Et iam Iunonia laeva |
| 221 | Primary parte Samos (fuerant Delosque Parosque relictae), |
| 222 | Primary dextra Lebinthos erat fecundaque melle Calymne, |
| 223 | Primary cum puer audaci coepit gaudere volatu |
| 224 | Primary deseruitque ducem caelique cupidine tractus |
| 225 | Primary altius egit iter. Rapidi vicinia solis |
| 226 | Primary mollit odoratas, pennarum vincula, ceras. |
| 227 | Primary Tabuerant cerae: nudos quatit ille lacertos, |
| 228 | Primary remigioque carens non ullas percipit auras, |
| 229 | Primary oraque caerulea patrium clamantia nomen |
| 230 | Primary excipiuntur aqua: quae nomen traxit ab illo. |
| 231 | Primary At pater infelix, nec iam pater, “Icare,” dixit, |
| 232 | Primary “Icare,” dixit “ubi es? qua te regione requiram?” |
| 233 | Primary “Icare” dicebat: pennas adspexit in undis |
| 234 | Primary devovitque suas artes corpusque sepulcro |
| 235 | Primary condidit, et tellus a nomine dicta sepulti. |
| 236 | Primary Hunc miseri tumulo ponentem corpora nati |
| 237 | Primary garrula limoso prospexit ab elice perdix |
| 238 | Primary et plausit pennis testataque gaudia cantu est: |
| 239 | Primary unica tunc volucris nec visa prioribus annis, |
| 240 | Primary factaque nuper avis, longum tibi, Daedale, crimen. |
| 241 | Primary Namque huic tradiderat, fatorum ignara, docendam |
| 242 | Primary progeniem germana suam, natalibus actis |
| 243 | Primary bis puerum senis, animi ad praecepta capacis. |
| 244 | Primary Ille etiam medio spinas in pisce notatas |
| 245 | Primary traxit in exemplum ferroque incidit acuto |
| 246 | Primary perpetuos dentes et serrae repperit usum. |
| 247 | Primary Primus et ex uno duo ferrea bracchia nodo |
| 248 | Primary vinxit, ut aequali spatio distantibus illis |
| 249 | Primary altera pars staret, pars altera duceret orbem. |
| 250 | Primary Daedalus invidit sacraque ex arce Minervae |
| 251 | Primary praecipitem misit, lapsum mentitus. At illum |
| 252 | Primary quae favet ingeniis excepit Pallas avemque |
| 253 | Primary reddidit et medio velavit in aere pennis. |
| 254 | Primary Sed vigor ingenii quondam velocis in alas |
| 255 | Primary inque pedes abiit: nomen quod et ante remansit. |
| 256 | Primary Non tamen haec alte volucris sua corpora tollit, |
| 257 | Primary nec facit in ramis altoque cacumine nidos: |
| 258 | Primary propter humum volitat ponitque in saepibus ova |
| 259 | Primary antiquique memor metuit sublimia casus. |
| 260 | Primary Iamque fatigatum tellus Aetnaea tenebat |
| 261 | Primary Daedalon, et sumptis pro supplice Cocalus armis |
| 262 | Primary mitis habebatur, iam lamentabile Athenae |
| 263 | Primary pendere desierant Thesea laude tributum. |
| 264 | Primary Templa coronantur, bellatricemque Minervam |
| 265 | Primary cum Iove disque vocant aliis, quos sanguine voto |
| 266 | Primary muneribusque datis et acerris turis honorant. |
| 267 | Primary Sparserat Argolicas nomen vaga fama per urbes |
| 268 | Primary Theseos, et populi, quos dives Achaia cepit, |
| 269 | Primary huius opem magnis imploravere periclis. |
| 270 | Primary Huius opem Calydon, quamvis Meleagron haberet, |
| 271 | Primary sollicita supplex petiit prece. Causa petendi |
| 272 | Primary sus erat, infestae famulus vindexque Dianae. |
| 273 | Primary Oenea namque ferunt pleni successibus anni |
| 274 | Primary primitias frugum Cereri, sua vina Lyaeo, |
| 275 | Primary Palladios flavae latices libasse Minervae. |
| 276 | Primary Coeptus ab agricolis superos pervenit ad omnes |
| 277 | Primary ambitiosus honor; solas sine ture relictas |
| 278 | Primary praeteritae cessasse ferunt Latoidos aras. |
| 279 | Primary Tangit et ira deos. “At non impune feremus, |
| 280 | Primary quaeque inhonoratae, non et dicemur inultae” |
| 281 | Primary inquit, et Oeneos ultorem spreta per agros |
| 282 | Primary misit aprum, quanto maiores herbida tauros |
| 283 | Primary non habet Epiros, sed habent Sicula arva minores. |
| 284 | Primary Sanguine et igne micant oculi, riget horrida cervix, |
| 285 | Primary et sactae similes rigidis hastilibus horrent |
| 286 | Primary stantque velut vallum, velut alta hastilia saetae |
| 287 | Primary fervida cum rauco latos stridore per armos |
| 288 | Primary spuma fluit, dentes aequantur dentibus Indis, |
| 289 | Primary fulmen ab ore venit, frondes adflatibus ardent. |
| 290 | Primary Is modo crescentes segetes proculcat in herba, |
| 291 | Primary nunc matura metit fleturi vota coloni |
| 292 | Primary et Cererem in spicis intercipit. Area frustra |
| 293 | Primary et frustra exspectant promissas horrea messes. |
| 294 | Primary Sternuntur gravidi longo cum palmite fetus |
| 295 | Primary bacaque cum ramis semper frondentis olivae. |
| 296 | Primary Saevit et in pecudes: non has pastorve canisve, |
| 297 | Primary non armenta truces possunt defendere tauri. |
| 298 | Primary Diffugiunt populi nec se nisi moenibus urbis |
| 299 | Primary esse putant tutos, donec Meleagros et una |
| 300 | Primary lecta manus iuvenum coiere cupidine laudis: |
| 301 | Primary Tyndaridae gemini, spectatus caestibus alter, |
| 302 | Primary alter equo, primaeque ratis molitor Iason, |
| 303 | Primary et cum Pirithoo, felix concordia, Theseus; |
| 304 | Primary et duo Thestiadae prolesque Aphareia, Lynceus |
| 305 | Primary et velox Idas, et iam non femina Caeneus |
| 306 | Primary Leucippusque ferox iaculoque insignis Acastus |
| 307 | Primary Hippothousque Dryasque et cretus Amyntore Phoenix, |
| 308 | Primary Actoridaeque pares et missus ab Elide Phyleus. |
| 309 | Primary Nec Telamon aberat magnique creator Achillis |
| 310 | Primary cumque Pheretiade et Hyanteo Iolao |
| 311 | Primary impiger Eurytion, et cursu invictus Echion, |
| 312 | Primary Naryciusque Lelex Panopeusque Hyleusque feroxque |
| 313 | Primary Hippasus et primis etiamnum Nestor in annis, |
| 314 | Primary et quos Hippocoon antiquis misit Amyclis, |
| 315 | Primary Penelopaeque socer cum Parrhasio Ancaeo, |
| 316 | Primary Ampycidesque sagax et adhuc a coniuge tutus |
| 317 | Primary Oeclides, nemorisque decus Tegeaea Lycaei. |
| 318 | Primary Rasilis huic summam mordebat fibula vestem, |
| 319 | Primary crinis erat simplex, nodum conlectus in unum. |
| 320 | Primary Ex umero pendens resonabat eburnea laevo |
| 321 | Primary telorum custos, arcum quoque laeva tenebat. |
| 322 | Primary Talis erat cultu; facies, quam dicere vere |
| 323 | Primary virgineam in puero, puerilem in virgine possis. |
| 324 | Primary Hanc pariter vidit, pariter Calydonius heros |
| 325 | Primary optavit renuente deo flammasque latentes |
| 326 | Primary hausit et “o felix, siquem dignabitur” inquit |
| 327 | Primary “ista virum.” Nec plura sinit tempusque pudorque |
| 328 | Primary dicere: maius opus magni certaminis urget. |
| 329 | Primary Silva frequens trabibus, quam nulla ceciderat aetas, |
| 330 | Primary incipit a plano devexaque prospicit arva. |
| 331 | Primary Quo postquam venere viri, pars retia tendunt, |
| 332 | Primary vincula pars adimunt canibus, pars pressa sequuntur |
| 333 | Primary signa pedum cupiuntque suum reperire periclum. |
| 334 | Primary Concava vallis erat, quo se demittere rivi |
| 335 | Primary adsuerant pluvialis aquae: tenet ima lacunae |
| 336 | Primary lenta salix ulvaeque leves iuncique palustres |
| 337 | Primary viminaque et longa parvae sub harundine cannae. |
| 338 | Primary Hinc aper excitus medios violentus in hostes |
| 339 | Primary fertur, ut excussis elisi nubibus ignes. |
| 340 | Primary Sternitur incursu nemus et propulsa fragorem |
| 341 | Primary silva dat. Exclamant iuvenes praetentaque forti |
| 342 | Primary tela tenent dextra lato vibrantia ferro. |
| 343 | Primary Ille ruit spargitque canes, ut quisque furenti |
| 344 | Primary obstat, et obliquo latrantes dissipat ictu. |
| 345 | Primary Cuspis Echionio primum contorta lacerto |
| 346 | Primary vana fuit truncoque dedit leve vulnus acerno. |
| 347 | Primary Proxima, si nimiis mittentis viribus usa |
| 348 | Primary non foret, in tergo visa est haesura petito: |
| 349 | Primary longius it. Auctor teli Pagasaeus Iason. |
| 350 | Primary “Phoebe,” ait Ampycides “si te coluique coloque, |
| 351 | Primary da mihi quod petitur certo contingere telo!” |
| 352 | Primary Qua potuit, precibus deus adnuit: ictus ab illo est, |
| 353 | Primary sed sine vulnere, aper; ferrum Diana volanti |
| 354 | Primary abstulerat iaculo: lignum sine acumine venit. |
| 355 | Primary Ira feri mota est, nec fulmine lenius arsit: |
| 356 | Primary emicat ex oculis, spirat quoque pectore flamma. |
| 357 | Primary Utque volat moles adducto concita nervo, |
| 358 | Primary cum petit aut muros aut plenas milite turres, |
| 359 | Primary in iuvenes certo sic impete vulnificus sus |
| 360 | Primary fertur et Hippalmon Pelagonaque, dextra tuentes |
| 361 | Primary cornua, prosternit; socii rapuere iacentes. |
| 362 | Primary At non letiferos effugit Enaesimus ictus, |
| 363 | Primary Hippocoonte satus: trepidantem et terga parantem |
| 364 | Primary vertere succiso liquerunt poplite nervi. |
| 365 | Primary Forsitan et Pylius citra Troiana perisset |
| 366 | Primary tempora: sed sumpto posita conamine ab hasta |
| 367 | Primary arboris insiluit, quae stabat proxima, ramis |
| 368 | Primary despexitque, loco tutus, quem fugerat hostem. |
| 369 | Primary Dentibus ille ferox in querno stipite tritis |
| 370 | Primary inminet exitio fidensque recentibus armis |
| 371 | Primary Eurytidae magni rostro femur hausit adunco. |
| 372 | Primary At gemini, nondum caelestia sidera, fratres, |
| 373 | Primary ambo conspicui, nive candidioribus ambo |
| 374 | Primary vectabantur equis, ambo vibrata per auras |
| 375 | Primary hastarum tremulo quatiebant spicula motu. |
| 376 | Primary Vulnera fecissent, nisi saetiger inter opacas |
| 377 | Primary nec iaculis isset nec equo loca pervia silvas. |
| 378 | Primary Persequitur Telamon studioque incautus eundi |
| 379 | Primary pronus ab arborea cecidit radice retentus. |
| 380 | Primary Dum levat hunc Peleus, celerem Tegeaea sagittam |
| 381 | Primary imposuit nervo sinuatoque expulit arcu. |
| 382 | Primary Fixa sub aure feri summum destrinxit harundo |
| 383 | Primary corpus et exiguo rubefecit sanguine saetas. |
| 384 | Primary Nec tamen illa sui successu laetior ictus, |
| 385 | Primary quam Meleagros erat. Primus vidisse putatur |
| 386 | Primary et primus sociis visum ostendisse cruorem |
| 387 | Primary et “meritum” dixisse “feres virtutis honorem.” |
| 388 | Primary Erubuere viri seque exhortantur et addunt |
| 389 | Primary cum clamore animos iaciuntque sine ordine tela: |
| 390 | Primary turba nocet iactis et, quos petit, impedit ictus. |
| 391 | Primary Ecce furens contra sua fata bipennifer Arcas |
| 392 | Primary “discite, femineis quid tela virilia praestent, |
| 393 | Primary o iuvenes, operique meo concedite!” dixit. |
| 394 | Primary “Ipsa suis licet hunc Latonia protegat armis, |
| 395 | Primary invita tamen hunc perimet mea dextra Diana.” |
| 396 | Primary Talia magniloquo tumidus memoraverat ore |
| 397 | Primary ancipitemque manu tollens utraque securim |
| 398 | Primary institerat digitis, primos suspensus in artus. |
| 399 | Primary Occupat audentem, quaque est via proxima leto, |
| 400 | Primary summa ferus geminos direxit ad inguina dentes. |
| 401 | Primary Concidit Ancaeus glomerataque sanguine multo |
| 402 | Primary viscera lapsa fluunt: madefacta est terra cruore. |
| 403 | Primary Ibat in adversum proles Ixionis hostem |
| 404 | Primary Pirithous valida quatiens venabula dextra. |
| 405 | Primary Cui “procul” Aegides “o me mihi carior” inquit |
| 406 | Primary “pars animae consiste meae! licet eminus esse |
| 407 | Primary fortibus: Ancaeo nocuit temeraria virtus.” |
| 408 | Primary Dixit et aerata torsit grave cuspide cornum. |
| 409 | Primary Quo bene librato votique potente futuro, |
| 410 | Primary obstitit abscisa frondosus ab arbore ramus. |
| 411 | Primary Misit et Aesonides iaculum: quod casus ab illo |
| 412 | Primary vertit in inmeriti fatum latrantis et inter |
| 413 | Primary ilia coniectum tellure per ilia fixum est. |
| 414 | Primary At manus Oenidae variat, missisque duabus |
| 415 | Primary hasta prior terra, medio stetit altera tergo. |
| 416 | Primary Nec mora, dum saevit, dum corpora versat in orbem |
| 417 | Primary stridentemque novo spumam cum sanguine fundit, |
| 418 | Primary vulneris auctor adest hostemque inritat ad iram |
| 419 | Primary splendidaque adversos venabula condit in armos. |
| 420 | Primary Gaudia testantur socii clamore secundo |
| 421 | Primary victricemque petunt dextrae coniungere dextram |
| 422 | Primary inmanemque ferum multa tellure iacentem |
| 423 | Primary mirantes spectant, neque adhuc contingere tutum |
| 424 | Primary esse putant; sed tela tamen sua quisque cruentat. |
| 425 | Primary Ipse pede imposito caput exitiabile pressit |
| 426 | Primary atque ita “sume mei spolium, Nonacria, iuris,” |
| 427 | Primary dixit “et in partem veniat mea gloria tecum.” |
| 428 | Primary Protinus exuvias rigidis horrentia saetis |
| 429 | Primary terga dat et magnis insignia dentibus ora. |
| 430 | Primary Illi laetitiae est cum munere muneris auctor: |
| 431 | Primary invidere alii, totoque erat agmine murmur. |
| 432 | Primary E quibus ingenti tendentes bracchia voce |
| 433 | Primary “pone age nec titulos intercipe, femina, nostros,” |
| 434 | Primary Thestiadae clamant “nec te fiducia formae |
| 435 | Primary decipiat, ne sit longe tibi captus amore |
| 436 | Primary auctor” et huic adimunt munus, ius muneris illi. |
| 437 | Primary Non tulit et tumida frendens Mavortius ira |
| 438 | Primary “discite, raptores alieni” dixit “honoris, |
| 439 | Primary facta minis quantum distent,” hausitque nefando |
| 440 | Primary pectora Plexippi nil tale timentia ferro. |
| 441 | Primary Toxea, quid faciat, dubium pariterque volentem |
| 442 | Primary ulcisci fratrem fraternaque fata timentem |
| 443 | Primary haud patitur dubitare diu calidumque priori |
| 444 | Primary caede recalfecit consorti sanguine telum. |
| 445 | Primary Dona deum templis nato victore ferebat, |
| 446 | Primary cum videt exstinctos fratres Althaea referri. |
| 447 | Primary Quae plangore dato maestis clamoribus urbem |
| 448 | Primary implet et auratis mutavit vestibus atras. |
| 449 | Primary At simul est auctor necis editus, excidit omnis |
| 450 | Primary luctus et a lacrimis in poenae versus amorem est. |
| 451 | Primary Stipes erat, quem, cum partus enixa iaceret |
| 452 | Primary Thestias, in flammam triplices posuere sorores; |
| 453 | Primary staminaque impresso fatalia pollice nentes |
| 454 | Primary “tempora” dixerunt “eadem lignoque tibique, |
| 455 | Primary o modo nate, damus.” Quo postquam carmine dicto |
| 456 | Primary excessere deae, flagrantem mater ab igne |
| 457 | Primary eripuit ramum sparsitque liquentibus undis. |
| 458 | Primary Ille diu fuerat penetralibus abditus imis |
| 459 | Primary servatusque tuos, iuvenis, servaverat annos. |
| 460 | Primary Protulit hunc genetrix taedasque et fragmina poni |
| 461 | Primary imperat et positis inimicos admovet ignes. |
| 462 | Primary Tum conata quater flammis imponere ramum, |
| 463 | Primary coepta quater tenuit. Pugnant materque sororque, |
| 464 | Primary et diversa trahunt unum duo nomina pectus. |
| 465 | Primary Saepe metu sceleris pallebant ora futuri, |
| 466 | Primary saepe suum fervens oculis dabat ira ruborem. |
| 467 | Primary Et modo nescio quid similis crudele minanti |
| 468 | Primary vultus erat, modo quem misereri credere posses. |
| 469 | Primary Cumque ferus lacrimas animi siccaverat ardor, |
| 470 | Primary inveniebantur lacrimae tamen. Utque carina, |
| 471 | Primary quam ventus ventoque rapit contrarius aestus, |
| 472 | Primary vim geminam sentit paretque incerta duobus: |
| 473 | Primary Thestias haud aliter dubiis adfectibus errat |
| 474 | Primary inque vices ponit positamque resuscitat iram. |
| 475 | Primary Incipit esse tamen melior germana parente, |
| 476 | Primary et consanguineas ut sanguine leniat umbras, |
| 477 | Primary impietate pia est. Nam postquam pestifer ignis |
| 478 | Primary convaluit, “rogus iste cremet mea viscera” dixit. |
| 479 | Primary Utque manu dira lignum fatale tenebat, |
| 480 | Primary ante sepulcrales infelix adstitit aras |
| 481 | Primary “poenarum” que “deae triplices, furialibus,” inquit, |
| 482 | Primary “Eumenides, sacris vultus advertite vestros. |
| 483 | Primary Ulciscor facioque nefas: mors morte pianda est, |
| 484 | Primary in scelus addendum scelus est, in funera funus. |
| 485 | Primary Per coacervatos pereat domus impia luctus. |
| 486 | Primary An felix Oeneus nato victore fruetur, |
| 487 | Primary Thestius orbus erit? Melius lugebitis ambo. |
| 488 | Primary Vos modo, fraterni manes animaeque recentes, |
| 489 | Primary officium sentite meum magnoque paratas |
| 490 | Primary accipite inferias, uteri mala pignera nostri! — |
| 491 | Primary Ei mihi! quo rapior? Fratres, ignoscite matri. |
| 492 | Primary Deficiunt ad coepta manus. Meruisse fatemur |
| 493 | Primary illum, cur pereat: mortis mihi displicet auctor. — |
| 494 | Primary Ergo impune feret, vivusque et victor et ipso |
| 495 | Primary successu tumidus regnum Calydonis habebit: |
| 496 | Primary vos cinis exiguus gelidaeque iacebitis umbrae? |
| 497 | Primary Haud equidem patiar. Pereat sceleratus et ille |
| 498 | Primary spemque patris regnumque trahat patriaeque ruinam. |
| 499 | Primary Mens ubi materna est? Ubi sunt pia iura parentum |
| 500 | Primary et quos sustinui bis mensum quinque labores? |
| 501 | Primary O utinam primis arsisses ignibus infans, |
| 502 | Primary idque ego passa forem! Vixisti munere nostro: |
| 503 | Primary nunc merito moriere tuo. Cape praemia facti |
| 504 | Primary bisque datam, primum partu, mox stipite rapto, |
| 505 | Primary redde animam — vel me fraternis adde sepulcris! |
| 506 | Primary Et cupio et nequeo. Quid agam? modo vulnera fratrum |
| 507 | Primary ante oculos mihi sunt et tantae caedis imago, |
| 508 | Primary nunc animum pietas maternaque nomina frangunt. — |
| 509 | Primary Me miseram! male vincetis, sed vincite, fratres: |
| 510 | Primary dummodo quae dedero vobis solacia vosque |
| 511 | Primary ipsa sequar.” Dixit, dextraque aversa trementi |
| 512 | Primary funereum torrem medios coniecit in ignes. |
| 513 | Primary Aut dedit aut visus gemitus est ipse dedisse |
| 514 | Primary stipes, ut invitis correptus ab ignibus arsit. |
| 515 | Primary Inscius atque absens flamma Meleagros ab illa |
| 516 | Primary uritur et caecis torreri viscera sentit |
| 517 | Primary ignibus ac magnos superat virtute dolores. |
| 518 | Primary Quod tamen ignavo cadat et sine sanguine leto, |
| 519 | Primary maeret et Ancaei felicia vulnera dicit |
| 520 | Primary grandaevumque patrem fratresque piasque sorores |
| 521 | Primary cum gemitu sociamque tori vocat ore supremo, |
| 522 | Primary forsitan et matrem. Crescunt ignisque dolorque |
| 523 | Primary languescuntque iterum: simul est exstinctus uterque, |
| 524 | Primary inque leves abiit paulatim spiritus auras |
| 525 | Primary paulatim cana prunam velante favilla. |
| 526 | Primary Alta iacet Calydon: lugent iuvenesque senesque, |
| 527 | Primary vulgusque proceresque gemunt, scissaeque capillos |
| 528 | Primary planguntur matres Calydonides Eueninae. |
| 529 | Primary Pulvere canitiem genitor vultusque seniles |
| 530 | Primary foedat humi fusus spatiosumque increpat aevum. |
| 531 | Primary Nam de matre manus diri sibi conscia facti |
| 532 | Primary exegit poenas acto per viscera ferro. |
| 533 | Primary Non mihi si centum deus ora sonantia linguis |
| 534 | Primary ingeniumque capax totumque Helicona dedisset, |
| 535 | Primary tristia persequerer miserarum dicta sororum. |
| 536 | Primary Inmemores decoris liventia pectora tundunt, |
| 537 | Primary dumque manet corpus, corpus refoventque foventque, |
| 538 | Primary oscula dant ipsi, posito dant oscula lecto. |
| 539 | Primary Post cinerem cineres haustos ad pectora pressant, |
| 540 | Primary adfusaeque iacent tumulo signataque saxo |
| 541 | Primary nomina complexae lacrimas in nomina fundunt. |
| 542 | Primary Quas Parthaoniae tandem Latonia clade |
| 543 | Primary exsatiata domus praeter Gorgenque nurumque |
| 544 | Primary nobilis Alcmenae natis in corpore pennis |
| 545 | Primary adlevat et longas per bracchia porrigit alas |
| 546 | Primary corneaque ora facit versasque per aera mittit. |
| 547 | Primary Interea Theseus sociati parte laboris |
| 548 | Primary functus Erechtheas Tritonidos ibat ad arces. |
| 549 | Primary Clausit iter fecitque moras Achelous eunti |
| 550 | Primary imbre tumens. “Succede meis,” ait “inclite, tectis, |
| 551 | Primary Cecropida, nec te committe rapacibus undis: |
| 552 | Primary ferre trabes solidas obliquaque volvere magno |
| 553 | Primary murmure saxa solent. Vidi contermina ripae |
| 554 | Primary cum gregibus stabula alta trahi: nec fortibus illic |
| 555 | Primary profuit armentis, nec equis velocibus esse. |
| 556 | Primary Multa quoque hic torrens nivibus de monte solutis |
| 557 | Primary corpora turbineo iuvenalia flumine mersit. |
| 558 | Primary Tutior est requies, solito dum flumina currant |
| 559 | Primary limite, dum tenues capiat suus alveus undas.” |
| 560 | Primary Adnuit Aegides, “utar” que “Acheloe, domoque |
| 561 | Primary consilioque tuo” respondit; et usus utroque est. |
| 562 | Primary Pumice multicavo nec levibus atria tophis |
| 563 | Primary structa subit: molli tellus erat umida musco, |
| 564 | Primary summa lacunabant alterno murice conchae. |
| 565 | Primary Iamque duas lucis partes Hyperione menso |
| 566 | Primary discubuere toris Theseus comitesque laborum: |
| 567 | Primary hac Ixionides, illa Troezenius heros |
| 568 | Primary parte Lelex, raris iam sparsus tempora canis, |
| 569 | Primary quosque alios parili fuerat dignatus honore |
| 570 | Primary amnis Acarnanum, laetissimus hospite tanto. |
| 571 | Primary Protinus adpositas nudae vestigia nymphae |
| 572 | Primary instruxere epulis mensas dapibusque remotis |
| 573 | Primary in gemma posuere merum. Tum maximus heros, |
| 574 | Primary aequora prospiciens oculis subiecta, “quis” inquit |
| 575 | Primary “ille locus?” digitoque ostendit, “et insula nomen |
| 576 | Primary quod gerit illa, doce: quamquam non una videtur.” |
| 577 | Primary Amnis ad haec “non est” inquit “quod cernitis, unum: |
| 578 | Primary quinque iacent terrae: spatium discrimina fallit. |
| 579 | Primary Quoque minus spretae factum mirere Dianae, |
| 580 | Primary naides hae fuerant. Quae cum bis quinque iuvencos |
| 581 | Primary mactassent rurisque deos ad sacra vocassent, |
| 582 | Primary inmemores nostri festas duxere choreas. |
| 583 | Primary Intumui, quantusque feror, cum plurimus umquam, |
| 584 | Primary tantus eram, pariterque animis inmanis et undis |
| 585 | Primary a silvis silvas et ab arvis arva revelli |
| 586 | Primary cumque loco nymphas, memores tum denique nostri, |
| 587 | Primary in freta provolvi. Fluctus nosterque marisque |
| 588 | Primary continuam diduxit humum partesque resolvit |
| 589 | Primary in totidem, mediis quot cernis Echinadas undis. |
| 590 | Primary Ut tamen ipse vides, procul en procul una recessit |
| 591 | Primary insula, grata mihi; Perimelen navita dicit. |
| 592 | Primary Huic ego virgineum dilectae nomen ademi. |
| 593 | Primary Quod pater Hippodamas aegre tulit inque profundum |
| 594 | Primary propulit e scopulo periturae corpora natae. |
| 595 | Primary Excepi nantemque ferens “o proxima mundi |
| 596 | Primary regna vagae” dixi “sortite, tridentifer, undae, |
| 601 | Primary adfer opem mersaeque precor, feritate paterna |
| 602 | Primary da, Neptune, locum; vel sit locus ipsa licebit.” |
| 609 | Primary Dum loquor, amplexa est artus nova terra natantes, |
| 610 | Primary et gravis increvit mutatis insula membris. |
| 611 | Primary Amnis ab his tacuit. Factum mirabile cunctos |
| 612 | Primary moverat: inridet credentes, utque deorum |
| 613 | Primary spretor erat mentisque ferox, Ixione natus |
| 614 | Primary “ficta refers nimiumque putas Acheloe potentes |
| 615 | Primary esse deos” dixit, “si dant adimuntque figuras.” |
| 616 | Primary Obstipuere omnes nec talia dicta probarunt, |
| 617 | Primary ante omnesque Lelex, animo maturus et aevo, |
| 618 | Primary sic ait: “Inmensa est finemque potentia caeli |
| 619 | Primary non habet, et quidquid superi voluere, peractum est. |
| 620 | Primary Quoque minus dubites, tiliae contermina quercus |
| 621 | Primary collibus est Phrygiis modico circumdata muro. |
| 622 | Primary Ipse locum vidi; nam me Pelopeia Pittheus |
| 623 | Primary misit in arva, suo quondam regnata parenti. |
| 624 | Primary Haud procul hinc stagnum est, tellus habitabilis olim, |
| 625 | Primary nunc celebres mergis fulicisque palustribus undae. |
| 626 | Primary Iuppiter huc specie mortali cumque parente |
| 627 | Primary venit Atlantiades positis caducifer alis. |
| 628 | Primary Mille domos adiere locum requiemque petentes, |
| 629 | Primary mille domos clausere serae. Tamen una recepit, |
| 630 | Primary parva quidem, stipulis et canna tecta palustri; |
| 631 | Primary sed pia Baucis anus parilique aetate Philemon |
| 632 | Primary illa sunt annis iuncti iuvenalibus, illa |
| 633 | Primary consenuere casa paupertatemque fatendo |
| 634 | Primary effecere levem nec iniqua mente ferendo. |
| 635 | Primary Nec refert, dominos illic famulosne requiras: |
| 636 | Primary tota domus duo sunt, idem parentque iubentque. |
| 637 | Primary Ergo ubi caelicolae parvos tetigere penates |
| 638 | Primary submissoque humiles intrarunt vertice postes, |
| 639 | Primary membra senex posito iussit relevare sedili, |
| 640 | Primary quo superiniecit textum rude sedula Baucis. |
| 641 | Primary Inque foco tepidum cinerem dimovit et ignes |
| 642 | Primary suscitat hesternos foliisque et cortice sicco |
| 643 | Primary nutrit et ad flammas anima producit anili. |
| 644 | Primary Multifidasque faces ramaliaque arida tecto |
| 645 | Primary detulit et minuit parvoque admovit aeno. |
| 646 | Primary Quodque suus coniunx riguo conlegerat horto, |
| 647 | Primary truncat holus foliis; furca levat illa bicorni |
| 648 | Primary sordida terga suis nigro pendentia tigno |
| 649 | Primary servatoque diu resecat de tergore partem |
| 650 | Primary exiguam sectamque domat ferventibus undis. |
| 651 | Primary Interea medias fallunt sermonibus horas |
| 655 | Primary concutiuntque torum de molli fluminis ulva |
| 656 | Primary impositum lecto sponda pedibusque salignis. |
| 657 | Primary Vestibus hunc velant, quas non nisi tempore festo |
| 658 | Primary sternere consuerant: sed et haec vilisque vetusque |
| 659 | Primary vestis erat, lecto non indignanda saligno. |
| 660 | Primary Accubuere dei. Mensam succincta tremensque |
| 661 | Primary ponit anus, mensae sed erat pes tertius impar. |
| 662 | Primary Testa parem fecit. Quae postquam subdita clivum |
| 663 | Primary sustulit, aequatam mentae tersere virentes. |
| 664 | Primary Ponitur hic bicolor sincerae baca Minervae |
| 665 | Primary conditaque in liquida corna autumnalia faece |
| 666 | Primary intibaque et radix et lactis massa coacti |
| 667 | Primary ovaque non acri leviter versata favilla, |
| 668 | Primary omnia fictilibus. Post haec caelatus eodem |
| 669 | Primary sistitur argento crater fabricataque fago |
| 670 | Primary pocula, qua cava sunt, flaventibus inlita ceris. |
| 671 | Primary Parva mora est, epulasque foci misere calentes, |
| 672 | Primary nec longae rursus referuntur vina senectae |
| 673 | Primary dantque locum mensis paulum seducta secundis. |
| 674 | Primary Hic nux, hic mixta est rugosis carica palmis |
| 675 | Primary prunaque et in patulis redolentia mala canistris |
| 676 | Primary et de purpureis conlectae vitibus uvae. |
| 677 | Primary Candidus in medio favus est. Super omnia vultus |
| 678 | Primary accessere boni nec iners pauperque voluntas. |
| 679 | Primary Interea totiens haustum cratera repleri |
| 680 | Primary sponte sua per seque vident succrescere vina: |
| 681 | Primary attoniti novitate pavent manibusque supinis |
| 682 | Primary concipiunt Baucisque preces timidusque Philemon |
| 683 | Primary et veniam dapibus nullisque paratibus orant. |
| 684 | Primary Unicus anser erat, minimae custodia villae: |
| 685 | Primary quem dis hospitibus domini mactare parabant. |
| 686 | Primary Ille celer penna tardos aetate fatigat |
| 687 | Primary eluditque diu tandemque est visus ad ipsos |
| 688 | Primary confugisse deos. Superi vetuere necari |
| 689 | Primary “di” que “sumus, meritasque luet vicinia poenas |
| 690 | Primary impia” dixerunt; “vobis inmunibus huius |
| 691 | Primary esse mali dabitur. Modo vestra relinquite tecta |
| 692 | Primary ac nostros comitate gradus et in ardua montis |
| 693 | Primary ite simul.” Parent ambo baculisque levati |
| 694 | Primary nituntur longo vestigia ponere clivo. |
| 695 | Primary Tantum aberant summo, quantum semel ire sagitta |
| 696 | Primary missa potest: flexere oculos et mersa palude |
| 697 | Primary cetera prospiciunt, tantum sua tecta manere. |
| 698 | Primary Dumque ea mirantur, dum deflent fata suorum, |
| 699 | Primary illa vetus, dominis etiam casa parva duobus |
| 700 | Primary vertitur in templum: furcas subiere columnae, |
| 701 | Primary stramina flavescunt, aurataque tecta videntur |
| 702 | Primary caelataeque fores adopertaque marmore tellus. |
| 703 | Primary Talia tum placido Saturnius edidit ore: |
| 704 | Primary “Dicite, iuste senex et femina coniuge iusto |
| 705 | Primary digna, quid optetis.” Cum Baucide pauca locutus |
| 706 | Primary iudicium superis aperit commune Philemon: |
| 707 | Primary “Esse sacerdotes delubraque vestra tueri |
| 708 | Primary poscimus; et quoniam concordes egimus annos, |
| 709 | Primary auferat hora duos eadem, ne coniugis umquam |
| 710 | Primary busta meae videam neu sim tumulandus ab illa.” |
| 711 | Primary Vota fides sequitur. Templi tutela fuere, |
| 712 | Primary donec vita data est. Annis aevoque soluti |
| 713 | Primary ante gradus sacros cum starent forte locique |
| 714 | Primary narrarent casus, frondere Philemona Baucis, |
| 715 | Primary Baucida conspexit senior frondere Philemon |
| 716 | Primary Iamque super geminos crescente cacumine vultus |
| 717 | Primary mutua, dum licuit reddebant dicta “vale” que |
| 718 | Primary “o coniunx” dixere simul, simul abdita texit |
| 719 | Primary ora frutex. Ostendit adhuc Thyneius illic |
| 720 | Primary incola de gemino vicinos corpore truncos. |
| 721 | Primary Haec mihi non vani (neque erat cur fallere vellent) |
| 722 | Primary narravere senes: equidem pendentia vidi |
| 723 | Primary serta super ramos, ponensque recentia dixi |
| 724 | Primary “cura deum di sint, et qui coluere colantur.”” |
| 725 | Primary Desierat cunctosque et res et moverat auctor, |
| 726 | Primary Thesea praecipue. Quem facta audire volentem |
| 727 | Primary mira deum, innixus cubito Calydonius amnis |
| 728 | Primary talibus adloquitur: “Sunt, o fortissime, quorum |
| 729 | Primary forma semel mota est et in hoc renovamine mansit, |
| 730 | Primary sunt, quibus in plures ius est transire figuras, |
| 731 | Primary ut tibi, complexi terram maris incola, Proteu. |
| 732 | Primary Nam modo te iuvenem, modo te videre leonem; |
| 733 | Primary nunc violentus aper, nunc, quem tetigisse timerent, |
| 734 | Primary anguis eras, modo te faciebant cornua taurum. |
| 735 | Primary Saepe lapis poteras, arbor quoque saepe videri; |
| 736 | Primary interdum, faciem liquidarum imitatus aquarum, |
| 737 | Primary flumen eras, interdum undis contrarius ignis. |
| 738 | Primary Nec minus Autolyci coniunx, Erysichthone nata, |
| 739 | Primary iuris habet. Pater huius erat, qui numina divum |
| 740 | Primary sperneret et nullos aris adoleret odores. |
| 741 | Primary Ille etiam Cereale nemus violasse securi |
| 742 | Primary dicitur et lucos ferro temerasse vetustos. |
| 743 | Primary Stabat in his ingens annoso robore quercus, |
| 744 | Primary una nemus; vittae mediam memoresque tabellae |
| 745 | Primary sertaque cingebant, voti argumenta potentis. |
| 746 | Primary Saepe sub hac dryades festas duxere choreas, |
| 747 | Primary saepe etiam manibus nexis ex ordine trunci |
| 748 | Primary circuiere modum, mensuraque roboris ulnas |
| 749 | Primary quinque ter implebat. Nec non et cetera tantum |
| 750 | Primary silva sub hac, silva quantum fuit herba sub omni. |
| 751 | Primary Non tamen idcirco ferrum Triopeius illa |
| 752 | Primary abstinuit famulosque iubet succidere sacrum |
| 753 | Primary robur; et ut iussos cunctari vidit, ab uno |
| 754 | Primary edidit haec rapta sceleratus verba securi: |
| 755 | Primary “Non dilecta deae solum, sed et ipsa licebit |
| 756 | Primary sit dea, iam tanget frondente cacumine terram.” |
| 757 | Primary Dixit, et obliquos dum telum librat in ictus, |
| 758 | Primary contremuit gemitumque dedit Deoia quercus: |
| 759 | Primary et pariter frondes, pariter pallescere glandes |
| 760 | Primary coepere ac longi pallorem ducere rami. |
| 761 | Primary Cuius ut in trunco fecit manus impia vulnus, |
| 762 | Primary haud aliter fluxit discusso cortice sanguis, |
| 763 | Primary quam solet, ante aras ingens ubi victima taurus |
| 764 | Primary concidit, abrupta cruor e cervice profundi. |
| 765 | Primary Obstipuere omnes, aliquisque ex omnibus audet |
| 766 | Primary deterrere nefas saevamque inhibere bipennem. |
| 767 | Primary Adspicit hunc “mentis” que “piae cape praemia!” dixit |
| 768 | Primary Thessalus, inque virum convertit ab arbore ferrum |
| 769 | Primary detruncatque caput repetitaque robora caedit, |
| 770 | Primary redditus et medio sonus est de robore talis: |
| 771 | Primary “Nympha sub hoc ego sum Cereri gratissima ligno, |
| 772 | Primary quae tibi factorum poenas instare tuorum |
| 773 | Primary vaticinor moriens, nostri solacia leti.” |
| 774 | Primary Persequitur scelus ille suum, labefactaque tandem |
| 775 | Primary ictibus innumeris adductaque funibus arbor |
| 776 | Primary corruit et multam prostravit pondere silvam. |
| 777 | Primary Attonitae dryades damno nemorumque suoque, |
| 778 | Primary omnes germanae, Cererem cum vestibus atris |
| 779 | Primary maerentes adeunt poenamque Erysichthonis orant. |
| 780 | Primary Adnuit his capitisque sui pulcherrima motu |
| 781 | Primary concussit gravidis oneratos messibus agros. |
| 782 | Primary Moliturque genus poenae miserabile, si non |
| 783 | Primary ille suis esset nulli miserabilis actis, |
| 784 | Primary pestifera lacerare Fame. Quae quatenus ipsi |
| 785 | Primary non adeunda deae est (neque enim Cereremque Famemque |
| 786 | Primary fata coire sinunt), montani numinis unam |
| 787 | Primary talibus agrestem compellat oreada dictis: |
| 788 | Primary “Est locus extremis Scythiae glacialis in oris, |
| 789 | Primary triste solum, sterilis, sine fruge, sine arbore tellus; |
| 790 | Primary Frigus iners illic habitant Pallorque Tremorque |
| 791 | Primary et ieiuna Fames. Ea se in praecordia condat |
| 792 | Primary sacrilegi scelerata iube; nec copia rerum |
| 793 | Primary vincat eam, superetque meas certamine vires. |
| 794 | Primary Neve viae spatium te terreat, accipe currus, |
| 795 | Primary accipe quos frenis alte moderere dracones.” |
| 796 | Primary Et dedit. Illa dato subvecta per aera curru |
| 797 | Primary devenit in Scythiam rigidique cacumine montis |
| 798 | Primary (Caucason appellant) serpentum colla levavit |
| 799 | Primary quaesitamque Famem lapidoso vidit in agro |
| 800 | Primary unguibus et raras vellentem dentibus herbas. |
| 801 | Primary Hirtus erat crinis, cava lumina, pallor in ore, |
| 802 | Primary labra incana situ, scabrae rubigine fauces, |
| 803 | Primary dura cutis, per quam spectari viscera possent; |
| 804 | Primary ossa sub incurvis exstabant arida lumbis, |
| 805 | Primary ventris erat pro ventre locus, pendere putares |
| 806 | Primary pectus et a spinae tantummodo crate teneri. |
| 807 | Primary Auxerat articulos macies, genuumque tumebat |
| 808 | Primary orbis, et inmodico prodibant tubere tali. |
| 809 | Primary Hanc procul ut vidit (neque enim est accedere iuxta |
| 810 | Primary ausa), refert mandata deae: paulumque morata, |
| 811 | Primary quamquam aberat longe, quamquam modo venerat illuc, |
| 812 | Primary visa tamen sensisse famem retroque dracones |
| 813 | Primary egit in Haemoniam, versis sublimis habenis. |
| 814 | Primary Dicta Fames Cereris, quamvis contraria semper |
| 815 | Primary illius est operi, peragit. Perque aera vento |
| 816 | Primary ad iussam delata domum est et protinus intrat |
| 817 | Primary sacrilegi thalamos altoque sopore solutum |
| 818 | Primary (noctis enim tempus) geminis amplectitur ulnis: |
| 819 | Primary seque viro inspirat faucesque et pectus et ora |
| 820 | Primary adflat et in vacuis spargit ieiunia venis. |
| 821 | Primary Functaque mandato fecundum deserit orbem |
| 822 | Primary inque domos inopes adsueta revertitur antra. |
| 823 | Primary Lenis adhuc somnus placidis Erysichthona pennis |
| 824 | Primary mulcebat: petit ille dapes sub imagine somni |
| 825 | Primary oraque vana movet dentemque in dente fatigat |
| 826 | Primary exercetque cibo delusum guttur inani |
| 827 | Primary proque epulis tenues nequiquam devorat auras. |
| 828 | Primary Ut vero est expulsa quies, furit ardor edendi |
| 829 | Primary perque avidas fauces incensaque viscera regnat. |
| 830 | Primary Nec mora, quod pontus, quod terra, quod educat aer, |
| 831 | Primary poscit et adpositis queritur ieiunia mensis |
| 832 | Primary inque epulis epulas quaerit; quodque urbibus esse |
| 833 | Primary quodque satis poterat populo, non sufficit uni, |
| 834 | Primary plusque cupit, quo plura suam demittit in alvum. |
| 835 | Primary Utque fretum recipit de tota flumina terra |
| 836 | Primary nec satiatur aquis peregrinosque ebibit amnes, |
| 837 | Primary utque rapax ignis non umquam alimenta recusat |
| 838 | Primary innumerasque faces cremat et, quo copia maior |
| 839 | Primary est data, plura petit turbaque voracior ipsa est: |
| 840 | Primary sic epulas omnes Erysichthonis ora profani |
| 841 | Primary accipiunt poscuntque simul. Cibus omnis in illo |
| 842 | Primary causa cibi est, semperque locus fit inanis edendo. |
| 843 | Primary Iamque fame patrias altaque voragine ventris |
| 844 | Primary attenuarat opes, sed inattenuata manebat |
| 845 | Primary tum quoque dira fames, implacataeque vigebat |
| 846 | Primary flamma gulae. Tandem, demisso in viscera censu, |
| 847 | Primary filia restabat, non illo digna parente. |
| 848 | Primary Hanc quoque vendit inops. Dominum generosa recusat |
| 849 | Primary et vicina suas tendens super aequora palmas |
| 850 | Primary “eripe me domino; qui raptae praemia nobis |
| 851 | Primary virginitatis habes” ait. Haec Neptunus habebat. |
| 852 | Primary Qui prece non spreta, quamvis modo visa sequenti |
| 853 | Primary esset ero, formamque novat vultumque virilem |
| 854 | Primary induit et cultus piscem capientibus aptos. |
| 855 | Primary Hanc dominus spectans “o qui pendentia parvo |
| 856 | Primary aera cibo celas, moderator harundinis,” inquit |
| 857 | Primary “sic mare compositum, sic sit tibi piscis in unda |
| 858 | Primary credulus et nullos, nisi fixus, sentiat hamos: |
| 859 | Primary quae modo cum vili turbatis veste capillis |
| 860 | Primary litore in hoc steterat (nam stantem in litore vidi), |
| 861 | Primary dic ubi sit: neque enim vestigia longius exstant.” |
| 862 | Primary Illa dei munus bene cedere sensit et a se |
| 863 | Primary se quaeri gaudens, his est resecuta rogantem: |
| 864 | Primary “Quisquis es, ignoscas; in nullam lumina partem |
| 865 | Primary gurgite ab hoc flexi studioque operatus inhaesi. |
| 866 | Primary Quoque minus dubites, sic has deus aequoris artes |
| 867 | Primary adiuvet, ut nemo iamdudum litore in isto, |
| 868 | Primary me tamen excepto, nec femina constitit ulla.” |
| 869 | Primary Credidit et verso dominus pede pressit harenam |
| 870 | Primary elususque abiit: illi sua reddita forma est. |
| 871 | Primary Ast ubi habere suam transformia corpora sensit, |
| 872 | Primary saepe pater dominis Triopeida tradit. At illa |
| 873 | Primary nunc equa, nunc ales, modo bos, modo cervus abibat |
| 874 | Primary praebebatque avido non iusta alimenta parenti. |
| 875 | Primary Vis tamen illa mali postquam consumpserat omnem |
| 876 | Primary materiam dederatque gravi nova pabula morbo, |
| 877 | Primary ipse suos artus lacero divellere morsu |
| 878 | Primary coepit et infelix minuendo corpus alebat. |
| 879 | Primary Quid moror externis? Etiam mihi nempe novandi est |
| 880 | Primary corporis, o iuvenis, numero finita potestas. |
| 881 | Primary Nam modo qui nunc sum videor, modo flector in anguem, |
| 882 | Primary armenti modo dux vires in cornua sumo, — |
| 883 | Primary cornua, dum potui! nunc pars caret altera telo |
| 884 | Primary frontis, ut ipse vides.” Gemitus sunt verba secuti. |